Wednesday, September 3, 2014

မွတ္ဥာဏ္ေကာင္းဖို႔ စားၾကစို႕ ...



အန္တီဆြိဟာ ငယ္ငယ္ကတည္းက မွတ္ဥာဏ္မေကာင္းဘူး။ ေက်ာင္းစာေတြဆို သူမ်ားေတြ ၂ေခါက္ ၃ေခါက္ေလာက္ဖတ္လို႔ အလြတ္ရရင္ ကိုယ္က အၾကိမ္ၾကိမ္ အဖန္ဖန္က်က္မွတ္မွရတယ္။ ငယ္ငယ္က စာေတြက်က္လြန္းအားၾကီးလို႔ လမ္းထဲမွာဆို ေရဒီယိုကမာရြတ္ပဲ။

မွတ္ဥာဏ္သာ မေကာင္းတာ ပုစၥာ ေၿဖရွင္းရတဲ႔ သခၤ်ာေတြ ဘာေတြက် ဦးေႏွာက္က ေကာင္းေနၿပန္ေရာ။ ခုခ်ိန္ထိ အိမ္မွာ ဟိုသားအဖ တြက္လို႔ မရတဲ႔ ပုစၥာေတြဆို ကုိယ္က တစ္ေခါက္ေလာက္ဖတ္ၿပီးတာနဲ႔ကို အေၿဖမွန္ေအာင္ တြက္လို႔ရတယ္။ မွတ္ဥာဏ္မေကာင္းေတာ႔ အဲဒါေလးနဲ႔ လုပ္စားလို႔ရလို႔ ေတာ္ေပေသးတယ္ေပါ႔။ ဒါကေတာ႔ ေၾကာ္ၿငာ ၀င္တာပါ။ 

ခုဆို အသက္ၾကီးလာေတာ႔ မွတ္ဥာဏ္ memory မေကာင္းတာဟာ ပိုေတာင္ဆိုးဆိုးလာတယ္။ ဘာမဆို ေခါင္းထဲ ၀ါးတားတားနဲ႔ မမွတိမိတာမွ Short term memory ေတာင္ ၿဖစ္ေနသလား ထင္ရတယ္။ အလုပ္မလုပ္ပဲ အိမ္မွာေနစဥ္ ကာလပတ္လံုး ဦးၿခိ္မ္႔ကို အၿမဲေၿပာတဲ႕ စကားရွိတယ္။ ကိုေမာင္ၿခိမ္႔ရယ္ က်ဳပ္ၿဖင္႔ ဘာကိုမွ မွတ္မိတယ္ မရွိဘူး။ သင္တာေတြလဲေမ႔။ ေၿပာတာေတြလဲေမ႔။ လုပ္တာေတြလဲ ေမ႔၊ ဒီဦးေႏွာက္နဲ႔ေတာ႔ က်ဴပ္ အလုပ္ၿပန္လုပ္လို႔ ရမယ္မထင္ဘူး။ ဘာအလုပ္ပဲ လုပ္လုပ္ လူေတြနဲ႔ဆက္ဆံရမယ္.။ အလုပ္၀င္ကာစမယ္ အသစ္ေတြ သင္ယူရမယ္။ သူတို႔ေၿပာတာေတြ သင္ေပးတာေတြ က်ဳပ္ သတိေတြေမ႔ၿပီး ဘာမွ pick up မလုပ္ႏိူင္ရင္ ဒုကၡပဲ။ က်ဴပ္ဦးေႏွာက္နဲ႔ ေတာ႔ မၿဖစ္ပါဘူးေတာ္ဆို အၿမဲ ေၿပာမိတယ္။ ေမ႔တတ္လြန္းလို႔ iphone မွာ alarm ေတြကို ေခါင္းစဥ္မ်ိဴးစံုနဲ႔ လုပ္ထားရတာ အေပါင္းအသင္းေတြဆို အကုန္သိ။

အလုပ္အင္တာဗ်ဴး ၀င္ခါနီးေတာ႔ အရင္က သိထားသမွ် အလုပ္နဲ႔ ပတ္သတ္တဲ႔ အေတြ႔ အၾကံဳေတြ technical terms ေတြ ကို excel sheet တစ္ခု ဖန္တီးၿပီး ကိုယ္႔ memory ေတြ အားလံုး မေပ်ာက္ဆံုးခင္ ေရးမွတ္ထားတာရွိတယ္။ အဲဒီ မွတ္ထားတာေတြကို ၿပန္ဖတ္ memory ေတြ ၿပန္ေဖာ္ရတယ္။ အဲဒီမွာ အၾကံရတာနဲ႔ memory ေကာင္းေစမဲ႔ နည္းလမ္းေတြ မရွိဘူးလားမသိဘူးဆို ဆရာၾကီး google ဆီမွာ ရွာၾကည္႔လိုက္တာ ေစာနက တင္ထားတဲ႔ status က အစားအေသာက္ေတြ စားေပးရင္ ဦးေႏွာက္ဥာဏ္စြမ္းအားကို ေကာင္းေစပါတယ္တဲ႔။ 

ဒါတင္မကဘူး အေတြ႕အၾကံဳအရ အိပ္ေရးပ်က္ရင္လဲ memory loss ၿဖစ္တတ္ပါတယ္။ အိပ္ေရး၀ေအာင္အိပ္ၿပီး ေအာက္က အစားအေသာက္ေတြ စားေပးရင္ သင္႔ရဲ႔ memory မွတ္ဥာဏ္ေကာင္းေစရံုမက၊ concentration လဲေကာင္းလာပါတယ္။ အရင္ကလို တစ္ခုခု ဖတ္ရင္ မွတ္ရင္ ေ၀၀ါး ေ၀၀ါး မၿဖစ္ေတာ႔ဘူး။ ဦးေႏွာက္နဲ႔ ပါတ္သတ္တာ စဥ္းစားေတြးေခၚႏိုင္မွဳ၊ ဥာဏ္ရည္ေတြပါ တက္လာတာ လက္ေတြ႔ပါပဲ။

အန္တီဆြိကေတာ႔ အဲဒီ အစားအစာေတြကို brain food လို႔ေခၚပါတယ္။ အဲဒါေလးေတြ မွီ၀ဲၿပီး အခု အလုပ္၀င္ေတာ႔ အရမ္းကို အဆင္ေၿပတယ္.။ pick up လဲ အရမ္းေကာင္းလာတယ္။
သင္႔ရဲ႔ မွတ္ဥာဏ္ေကာင္းေအာင္
၁) အိပ္ေရး ၀၀ အိပ္ပါ။
၂) ေအာက္ပါ အစားေအသာက္မ်ားကို ေန႔စဥ္ စားေပးပါ။
....
....
Foods to boast your memory
.....................................................
Fish oil capsule ငါးၾကီးဆီ သို႔ အဆီမ်ားေသာ ငါးမ်ား (ဆယ္လမြန္၊ က်ဴနာ)
Blueberry သီး
Walnut နွင္႔ အၿခား အေစ႕ အဆံမ်ား (ေနၾကာေစ႔ ဖရံုေစ႔ အစရွိသည္)
Avocado - ေထာပတ္သီး
Egg- ၾကက္ဥ
Whole meal ( cereal oak, whole meal bread အစရွိသည္)
ဘရာကိုလီ၊ ကိုက္လံ အစရွိေသာ ဟင္းရြက္စိမ္းမ်ား
.....
.....
Bonus အေနနဲ႕ အဲဒါေတြစားေတာ႔ အသားအရည္ေတြပါ သိသိသာသာ ေကာင္းလာ လွလာပါတယ္။ ပ်ိဴပ်ိဴေမတို႔ တစ္ခ်က္ခုတ္ ႏွစ္ခ်က္ၿပတ္ မွတ္ဥာဏ္လဲ ေကာင္းခ်င္ အသားအရည္လဲ လွခ်င္ရင္ အဲဒါေလးေတြ စားၾကည္႔ေနာ္။ 


အန္တီဆြိကေတာ႔ မနက္ဆို ၾကက္ဥ half fried ၂လံုး whole meal bread မီးကင္ ေထာပတ္သုပ္
ၿပီးေတာ႔ ရံုးေရာက္ရင္ အလုပ္လုပ္ရင္း အိမ္က ဘလန္ဒါနဲ႔ ေမႊထားတဲ႔ ေထာပတ္သီးနဲ႔ blueberry milk shake ေသာက္တယ္။
ညက်ေတာ႔ ငါးၾကီးဆီ 1500 mg -၂လံုးေသာက္တယ္။
ညဖက္ snack အေနနဲ႔ walnut ကို ေလွာ္ၿပီး ၀ါးပါတယ္။
သိသမွ်ေလးေတြ အမ်ားလဲ အက်ိဴးရွိေအာင္ မ်ွေ၀ၿခင္းသာ ၿဖစ္ပါတယ္။ မွားေနရင္လဲ ေ၀ဖန္ေထာက္ၿပေပးၾကပါ။

Wednesday, August 20, 2014

ကြ်န္မ မာစတာ ...

တီတီဆြိ ဒီပို႔စ္ေလးကို ေရးတာ မာစတာဘဲြ႔ရထားတာကို ၾကြားလိုလို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ တကယ္ေတာ႔ ကြ်န္မတို႔ batch ေတြၾကား မာစတာဘဲြ႔ရတယ္ဆိုတာ ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး။ ထိုႏွစ္ ထိုအခ်ိန္ခါမ်ားဆီက စကၤာပူမွာ အေၿခခ်ႏိူင္ဖို႔အေရး ေက်ာင္းက လူတိုင္းနီးပါး စကၤာပူက တကၠသိုလ္ေတြမွာ မာစတာဆက္တက္ၾကတာ အထူးအဆန္းမဟုတ္သလို ေၿပာစရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ အေရးပါတဲ႔ အရာ တစ္ခုလဲ မဟုတ္ခဲ႔ပါဘူး။

ဒါေပမဲ႔ အဲဒီလို အမွတ္မထင္ ေက်ာင္းတက္ခဲ႔လို႔ ရခဲ႔တဲ႔ ဘဲြ႔လက္မွတ္ေလးတစ္ခုဟာ ဘ၀မွာတိုးတက္ဖို႔အတြက္၊ အလုပ္အကိုင္ေကာင္းေတြ ရရွိဖို႔အတြက္ အေတာ္ေလးကို အေရးပါတဲ႔ေနရာက ပါခဲ႔တယ္ဆိုတာသိေစဖို႔ရယ္၊ ဒီပို႔စ္ကေန ခုေခတ္ေက်ာင္းတက္ေနတဲ႔ ခေလးေတြ၊ ေက်ာင္းဆက္တက္ဖို႔ ေတြေ၀ေနတဲ႔ခေလးေတြ  အသိတစ္ခုခုရရွိခဲ႔တယ္ဆို ေက်နပ္ပါတယ္။

ကြ်န္မ NUS မွာ ေက်ာင္းတက္ဖို႔ ဘယ္လိုဖန္လာတယ္၊ ဘယ္လို ေက်ာင္းတက္ခဲ႔တယ္ဆိုတာ ဒီပို႔စ္ ေလးမွာ ေရးၿပီး ၿဖစ္ပါတယ္။ 

ဒီလိုနဲ႔ ေက်ာ င္းၿပီးေတာ႔ ကြ်န္မ weighing machine  ေတြ ဒီဇိုင္းထုတ္တဲ႔ ေနရာ မွာ အလုပ္ရပါတယ္။ ဘာမွ အေတြ႔အၾကံဳမရွိတဲ႔ ကြ်န္မကို NUS မွာ မာစတာတက္ေနတဲ႔ ေက်ာင္းသူဆိုတဲ႔ အထင္ၾကီးမွုနဲ႕ Mechanical Design Engineer အေနနဲ႔ ခန္႔ခဲ႔တာပါ။ အဲဒီအလုပ္မွာ လုပ္ေနရင္းနဲ႔ ႏွစ္ႏွစ္ခဲြေလာက္ၾကာေတာ႔ တစ္ရက္ေပါ႔။ Good Friday ရံုးပိတ္ရက္ၾကီးမွာ အလုပ္ကို ၿပန္လာၿပီး ဆင္းေနရတယ္။ အခန္းကလဲ ခပ္ေမွာင္ေမွာင္၊ ေၿခာက္ၿခားဖြယ္ တိတ္ဆိတ္ေနတဲ႔ အခန္းထဲမွာ ကြ်န္မတစ္ေယာက္တည္းရယ္။ လူ၂၀၀ ေလာက္ ရွိတဲ႔ ကုမၸဏီမွာ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္္း အခ်ိန္ပို လာဆင္းေနရတယ္ဆိုရင္ေတာ႔ တစ္ခုခုေတာ႔ မွားေနၿပီဆိုတာ ကြ်န္မေတြးမိၿပီး ေနာက္တနလၤာ ရံုးဖြင္႔ရက္မွာပဲ ကြ်န္မ Resignation latter ကို တင္လိုက္ပါတယ္။ ကုမၼဏီကေတာ႔ မထြက္ဖို႔ မ်ိဳးစံု offer  လုပ္ေပမဲ႔ ကြ်န္မ စိတ္ထဲမွာ ဆံုးၿဖတ္ၿပီးသားမိွဳ႔ မၿပင္ေတာ႔ပါဘူး။ 

ဒီလိုနဲ႔ အိမ္မွာ ၃-၄ လေလာက္နားၿပီး ပ်င္းလာေတာ႔ ေနာက္ထပ္ အလုပ္တစ္ခု ထပ္ရွာရပါေတာ႔တယ္။ အဲဒီမွာ ကံကပဲ မေကာင္း လို႔လားမသိ တစ္လနီးပါးေလာက္ ေလ်ွာက္ၿပီး၊ အလုပ္ ၁၀ခုေလာက္ အင္တာဗ်ဴးေပမဲ႔ ကြ်န္မကို အလုပ္တစ္ခုမွ ၿပန္မေခၚေသးဘူး။ ၿဖစ္ခ်င္ေတာ႔ ပထမအလုပ္မွာ သိပ္ကို stress မ်ားလို႔ဆိုၿပီး ကြ်န္မေပါ႔ေပါ႔ပါးပါးအလုပ္ေလးပဲ လုပ္ခ်င္တယ္ဆိုၿပီး ေလွ်ာက္တာ Assistant Engineer တ္ို႔ ပံုဆဲြတဲ႔ draft person တို႔ေတြပဲ ေလွ်ာက္ေတာ႔ သူတို႔က Master ဒီဂရီၾကီးနဲ႔ over qualify ဆိုၿပီး ပယ္ၾကတာ ၿဖစ္မယ္လို႔ သေဘာေပါက္လာတယ္။ အဲဒီတံုးက ခေလးကလဲ လိုခ်င္ေနေတာ႔ stress နဲတဲ႔ အလုပ္ပဲ လုပ္ခ်င္ခဲ႔တာပါ။

 အဲဒါနဲ႔ ဒီတိုင္း ဆက္ေလွ်ာက္ေနရင္ေတာ႔ မၿဖစ္ေခ်ဘူးဆိုၿပီး Engineer အလုပ္ကို စေလွ်ာက္ေတာ႔မွပဲ အလုပ္၂ခုက ၿပန္ေခၚပါေတာ႔တယ္။ ပထမတစ္ခုက water jet နဲ႔ machining လုပ္တာကို service လုပ္တဲ႔ ကုမၸဏီ ။ နယ္သာလန္က ဆိုပါတယ္။ အဲဒီကုမၸဏီကိုေတာ႔ ၿငင္းလိုက္ရပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုကေတာ႔ ကြ်န္မ ၈ႏွစ္ခဲြၾကာလုပ္ခဲ႔တဲ႔ ဂ်ပန္က နာမည္ၾကီး ကင္မရာေတြ ထုတ္တဲ႔ ကုမၸဏီပါ။

အဲဒီကုမၸဏီက အင္တာဗ်ဴးေတာ႔ Mechanical ဌာနက မန္ေနဂ်ာ ဆိုသူနဲ႔ ၂ေယာက္တည္း ဗ်ဴးရတာပါ။ အဲဒီမွာ မွတ္မိတာက အလာဘ၊ သလႅာဘ ေတြ ေၿပာၿပီးေတာ႔ သူက ပစၥည္ေလး တစ္ခုကို ထုတ္ၿပတယ္။ bar code scanner က  housing  လို ပံုစံမ်ိဳးေလး၊ အဲဒါေလးၿပၿပီး အဲဒီပစၥည္းကို ဒီဇိုင္းလုပ္မယ္ဆိုရင္ နင္႕အေနနဲ႔ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ၊ ဘာပစၥည္းသံုးမလဲဆို ကိုယ္ကလဲ ေၿဖတာပဲေပါ႔။ ဘယ္လိုလုပ္မယ္။ housing ကို ခိုင္ေအာင္ metal casting လဲ သံုးခ်င္သံုးမယ္။ ေပါ႔ခ်င္ရင္ေတာ႔ plastic molding လုပ္လဲရတာပဲဆို ေၿဖလိုက္တာ။ technical နဲ႔ ပတ္သတ္တာဆို အဲဒါ နဲ႔ ပတ္သတ္တာေလးပဲနဲနဲထပ္ ေမးၿပီး ေနာက္ေန႔ အလုပ္ခန္႔လိုက္ၿပီ လက္မွတ္လာထိုးပါဆို အေၾကာင္းၿပန္ပါေလေရာဗ်ာ။ တကယ္႔ကို လြယ္လြယ္ကူကူနဲ႔ ရခံဲ႕႔တာပါ။ အလုပ္ကလဲ ၾကည္႔ဦးေလ ခုမွ အင္ဂ်င္နီယာသက္ ၂နွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ကို စီနီယာ အင္ဂ်င္နီယာ ရာထူးကို ခန္႔လိုက္တာ။ NUS မာစတာဘဲြ႔ဆိုေတာ႔ အထင္ၾကီးၿပီး ခန္႔လိုက္တာပါ။ ဟို အရင္အလုပ္မွာ ကိုယ္႔ကို သင္ေပးတဲ႔ စီနီယာဆိုတာေတာင္ အဲဒီမွာ လုပ္သက္ ၅ႏွစ္ကို ရိုးရိုးအင္ဂ်င္နီယာပဲ ရွိေသးတာ၊ Senior Engineer မၿဖစ္ေသးလို႔ ခဏခဏညည္းေနသံ ၾကားေနရတာ။ ( ေနာက္ပိုင္းမွ သိရတာက အဲဒီ မန္ေနဂ်ာက စကၤာပူမွာ အမွတ္မမီလို႔ (Local တကၠသိုလ္ တက္ခြင္႔မရလို႔) အဂၤလန္မွာ MBA အထိ သြားတက္ခဲ႔သူပါ။ အဲလိုလူမ်ိဳးေတြဟာ သူတို႔ Local တကၠသိုလ္ NUS တို႔ NTU တို႔က ေက်ာင္းၿပီးတဲ႔သူေတြကို အင္မတန္ အထင္ၾကီးပါတယ္။ သူက အင္မတန္မွ သေဘာေကာင္းၿပီး အလုပ္ထဲမွာ ကိုယ္႔ကိုလဲ အလြန္ကို အေရးေပးပါတယ္။ အလုပ္ထဲမွာ ၾကံဳတိုင္း "သူက NUS က ေန မာစတာၿပီးလာတာ" ဆိုၿပီး customer ေတြပဲ လာလာ၊ vendor ေတြပဲလာလာ မိတ္ဆက္ေပးေတာ႔တာပါပဲ.။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ႔ သူအလုပ္က ထြက္သည္႔တိုင္ ေတာ္ေတာ္႔ကို ခင္မင္ရင္းႏွီးတဲ႔ မိတ္ေဆြ အေနနဲ႔ ဆက္ရွိခဲ႔ပါတယ္။ )

 ေၾသာ္ .. stress မ်ားလို႔  engineer ေတာင္ မေလွ်ာက္ပဲ draft man ပဲ လုပ္ခ်င္ပါတယ္ဆိုမွ Senior Engineer ရာထူးၾကီးနဲ႔ ပေရာဂ်က္ေတြကို lead လုပ္ရတဲ႔ သူ ဘ၀ ေန႔ခ်င္းညခ်င္း ေရာက္ရပါေလေရာ။ အတိုခ်ံဳးလို႔ အဲဒီကုမၸဏီမွာပဲ ပေရာဂ်က္ေတြကို ေအာင္ၿမင္စြာ လုပ္ခဲ႔ၿပီး ၈ႏွစ္ခဲြၾကာ ဒီ ေၾသာ္ဇီဖက္ေၿပာင္းဖို႔ ၿဖစ္လာမွ ကုမၸဏီမွာ ထြက္စာတင္ရပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ၾကံဳလို႔ အဲဒီကုမၸဏီကလည္း ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေကာင္းလဲဆိုတာ ေၿပာပါဦးမယ္။ အလုပ္စ၀င္ကတည္းက ပထမဆံုးလစာမွာ ေဘာနပ္စ္ ထည္႔ေပးပါသဗ်ာ။ ဘာအလုပ္မွကို မလုပ္ရေသးပါပဲနဲ႔ အလုပ္၀င္တဲ႔ အခ်ိန္က လကုန္ရက္ပိုင္းၿဖစ္ေနတာကို အဲဒီေဘာနပ္စ္ကိုပဲ လခ အေနနဲ႔ ရခဲ႔တာ အံ႕ၾသစရာမေကာင္းဘူးလား။

ထြက္ေတာ႔လဲ ဇြန္လကုန္မွထြက္ပါလား အဲဒီက် ေဘာနပ္စ္လဲ ရတာေပါ႔ဆို ကိုယ္ကလဲ ဧၿပီလမွာ ထြက္ခ်င္ေနေတာ႔ ထြက္ပါရေစဆို ေတာင္းပန္ၿပီးထြက္ခဲ႔တာ။ အလုပ္ေနာက္ဆံုးေန႔မွာ HR  ဒါရိုက္တာက စာအိပ္ေလးတစ္အိပ္ ဖြင္႔ၿပၿပီး နင္႔ရဲ႔ Company အေပၚမွာ contribute လုပ္တာကို ေက်နပ္လို႔ ငါတို႔က ေဘာနပ္စ္ တစ္လစာ ေပးလိုက္တယ္။ ဒါကို ဘယ္သူ႔မွ မေၿပာပါနဲ႔။ သူနဲ႔ MD ရဲ႔ လက္ေဆာင္ပါဆို စာအိပ္ေလးေပးလိုက္ေတာ႔ ကိုယ္႔အေနနဲ႔ ဘာၿပန္ေၿပာရမွန္းေတာင္မသိ။ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းသာ အထပ္ထပ္ေၿပာၿပီး ၀မ္းနည္း ၀မ္းသာ ၿဖစ္ခဲ႔ရတဲ႔ ေန႔ပါပဲ။

ဒီဖက္ ကြ်န္းၾကီးဖက္ေရာက္ေတာ႔လဲ ပိုၿပီး အံ႕ၾသစရာၿဖစ္ခဲ႔ရတာ ေၿပာရဦးမယ္။ အန္တီဆြိတို႔လဲ အလုပ္ရွာတာမွာ အခက္အခဲ ရွိတာနဲ႔ Business လုပ္ေနေတာ႔ အလုပ္မေလ်ွာက္ၿဖစ္တာၾကာၿပီ။ ဦးၿခိမ္႔က အရမ္းပင္ပမ္းေတာ႔ သူု႔ကို support လုပ္ေနရတာ အလုပ္လုပ္လို႔ မၿဖစ္ေသးဘူးဆို အလုပ္မေလွ်ာက္ပဲေနတာ ၇လေလာက္ၾကာၿပီ။  ဟိုတစ္ေန႔ကမွ စိတ္ကူးေပါက္ၿပီး အလုပ္၂ခုေလွ်ာက္လိုက္တာ ကံေကာင္းေထာက္မစြာနဲ႔ အင္တာဗ်ဴဳးးေတြ ေၿဖၿပီး အလုပ္တစ္ခု ရခဲ႔တာပါ။

ဒီမွာက အလုပ္ရွာရင္ အလုပ္ရွင္ကို တိုက္ရိုက္ေတြ႔ရတာ နည္းပါတယ္။ Agent ေတြကပဲ အလုပ္ေတြကို ေၾကာ္ၿငာၿပီး သူတို႔ကပဲ လူေတြကိုစစ္ထုတ္ၿပီး တုိက္ရိုက္ ကုမၸဏီကို ဆက္သြယ္ေပးပါတယ္။  ေအးဂ်င္႔က  အင္တာဗ်ဴးမယ္ဆိုေတာ႔ ကိုယ္႔မွာရွိတဲ႔ drawing ေတြေရာ၊ ဘဲြ႔လက္မွတ္၊ သင္တန္းလက္မွတ္၊ ေထာက္ခံစာ အစံုပါပဲ လိုရမယ္ရဆို ယူသြားတာ။ သူကေတာ႔ ဘာယူခဲ႔ဆို ဘာမွကို ေၿပာမထားပါဘူး။ 

ဒီေနရာမွာ NUS က ဘဲြ႔လက္မွတ္ အေၾကာင္းေၿပာရဦးမယ္။ NUS က ဘဲြ႔လက္မွတ္က ပံုမွန္ A4 ဆိုဒ္ မဟုတ္ပဲ ဆိုဒ္က ေတာ္ေတာ္ၾကီးေနတာကို ေက်ာင္းမွာကထဲက ပလပ္စတစ္ေလာင္းၿပီး အၿပာရင္႕ေရာင္ ကပ္ထူ အမာ အၾကီးၾကီးထဲမွာ ထည္႔ေပးလိုက္တာ။ ဘဲြ႔ လက္မွတ္ဟာ ဘဲြ႕႔ယူကထည္းက အဲလိုပဲ ရွိေနခဲ႔တာ။ အဲဒီဘဲြ႔လက္မွတ္ အၾကီးၾကီးကလဲ အင္တာဗ်ဴးဆို ေကာ္ပီေတြ ရွိေပမဲ႔ original ေတာင္းေနရင္ အခက္ဆို ယူူယူသြားရတာ အေတာ္ေတာ႔ ဂြက်ပါသဗ်ာ။

ဒါနဲ႔ ေအးဂ်င္႔နဲ႔ ေတြ႔ေတာ႔ ပထမဆံုး မိတ္ဆက္  ကိုယ္႔အေၾကာင္းေတြေမး၊ ဘာေတြ လုပ္ခဲ႔သလဲေမး Technical ပိုင္းနဲနဲေမး၊ ဒါေလာက္ပဲေမးၿပီး ကိုယ္စိုးရိမ္ေနတဲ႔  HR နဲ ႔ပတ္သတ္တဲ႔ ေမးခြန္း တစ္လံုးေတာင္ ေမး မသြားပါဘူး။ ကြ်န္မ အရင္က ေအးဂ်င္႔ ၂ေယာက္၊ ၃ေယာက္ေလာက္နဲ႔ ဆက္ဆံဖူးရာမွာ ဒီေအးဂ်င္႔ကေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ကို သေဘာေကာင္းၿပီး သူေၿပာေနဆိုေနပံုေတြဟာ အဂၤလိပ္လိုဆို very gentle ၿဖစ္ၿပီး very kind ပါ။  ၿပန္ခါနီးက် လက္ဆဲြႏွုတ္ဆက္အၿပီး သူ႔မ်က္လံုးက စားပဲြေပၚက အၿပာရင္႕ေရာင္ ကတ္ထူၿပားအေပၚ ေရာက္သြားတယ္။ ရုတ္တရက္ ဒါဘာလဲဆို သူ႔ဟာသူ ဖြင္႔ၾကည္႔ၿပီး အထဲက ဘဲြ႔လက္မွတ္နဲ႔ ေရးထားတဲ႔စာ ( Master of Mechanical Engineering) ဆိုတာကို ဖတ္ၿပီး သူ႔မ်က္ႏွာဟာ အထင္ၾကီးၿပီး ၀င္းသြားလိုက္ပံုဟာ ၿပန္ေတာင္ မေၿပာတတ္ဘူး။ ၿပီးေတာ႔ ကိုယ္႔ကို လက္ဆဲြ ႏွုတ္ဆက္ၿပီး congratulation ဆို ၿပံဳးၿပီး ေၿပာသြားေသးတယ္။ အဲဒါၿပီး ေနာက္ေန႔ပဲ အလုပ္ရွင္နဲ႔ အင္တာဗ်ဴးဖို႔ ခ်ိန္းေပးေတာ႔တာပါပဲ။

အလုပ္ရွင္နဲ႔ အင္တာဗ်ဴးေတာ႔လဲ first interview အတြက္ Bav လို႔ေခၚတဲ႔ HR က မန္ေနဂ်ာ အမ်ိဳးသမီးနဲ႔႔ရယ္၊ technical အတြက္ ME Team leader ရယ္၊ ပေရာဂ်က္ Leader ရယ္နဲ႔ ထပ္ဗ်ဴးရပါေသးတယ္။ အင္တာဗ်ဴးၿပီးေတာ႔ ၿပန္ခါနီး Bav  ဟာလဲ အေပၚက ေအးဂ်င္႔လိုပဲ ကိုယ္ ပိုပို လုိလိုဆို ယူလာတဲ႔ စားပဲြေပၚတင္ထားတဲ႔ ကပ္ၿပားေလးကို ဘာေလးလဲဆို သူ႕ဟာသူ ဖြင္႔ၾကည္႔ၿပီး သူ႔မ်က္ႏွာမွာ အထင္ၾကီးၿခင္း၊ ၀မ္းသာၿခင္း၊ ခ်ီးေၿမွာက္လိုၿခင္း အစရွိတာေတြနဲ႔ မ်က္နွာဟာ ၀င္းပသြားၿပီး ထ လက္ဆဲြႏွဳတ္ဆက္ Congratulation  လုပ္ခဲ႔ပါေသးတယ္ ။ သူတို႔ရ႕ဲ အၿပဳအမူေတြဟာလည္း ကြ်န္မအတြက္ အေတာ္ကို ထူးဆန္းေနခဲ႔ပါတယ္။

သူတို႔ ဘာလို႔ ဒီ မာစတာ ဘဲြ႔ကို ဒီေလာက္ အထင္ၾကီးလဲ ၿပန္စဥ္းစားရင္ ေၾသာ္ဇီမွာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ အထက္တန္းေက်ာင္းၿပီးရင္ Tafe လို႔ေခၚတဲ႔ ၿမန္မာၿပည္က GTI လို ေက်ာင္းမ်ိဴးမွာပဲ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း ပညာသင္ၿပီး လုပ္ငန္းခြင္၀င္ၾကတာမ်ားပါတယ္။ ေအးေအး ေနခ်င္ၾကသူမ်ားပီပီ ဒီေလာက္နဲ႔လဲ စီးပြားေရး အဆင္ေၿပေနေတာ႔ ဘ၀ကို ဒီေလာက္နဲ႔ပဲ ေက်နပ္ၾကသူေတြ အမ်ားၾကီးပါ။ ဒီထဲကမွ အင္မတန္ ေတာ္တဲ႔သူေတြ ၊ အင္မတန္ စိတ္ထက္သန္တဲ႔သူေတြမွသာ တကၠသိုလ္ (Bachelor) အတြက္ ဆက္တက္ၾကပါတယ္။ အထက္တန္းေက်ာင္းၿပီး အလြန္ေတာ္မွသာ အင္ဂ်င္နီယာ၊ ေဆး၊ ပညာေရး အစရွိသၿဖင္႔ တကၠသိုလ္ေတြဟာလည္း အမွတ္အလြန္ၿမင္႔ပါတယ္။ သာမာန္သူေတြ အဖို႔ ရိုးရိုးတကၠသိုလ္ေတာင္မွ သိပ္ေပါက္ေၿမာက္မွ တက္ၾကသူေတြဆိုေတာ႕႔ ခုလို အင္ဂ်င္နီယာဘဲြ႔ မာစတာဆိုေတာ႔ အထင္ၾကီးၾကတာၿဖစ္မွာပါ။ ဒၤီမွာေလးစားစရာက သူတို႔ဟာ ဘယ္လို ႏိူင္ငံေသးေသးကလာလာ၊ ဘယ္လိုလူၿဖစ္ပါေစ၊ သူတပါးကို ႏိွမ္႔ခ်လိုတဲ႔ စိတ္မရွိ႔ပဲ စိတ္ထဲက ရွိတဲ႔ အတိုင္း ေလးေလးစားစား ခ်ီးမြန္းခဲ႔တာပါပဲ.။

အဲဒီက်မွပဲ  ကြ်န္မဟာ မထင္မွတ္ပဲ ရလာတဲ႔ ဘဲြ႔ေလးတစ္ခုဟာ ဘ၀မွာ မ်ားစြာ အေထာက္အကူၿပဳခဲ႔တာကို သတိၿပဳမိပါတယ္။  ဒီဘဲြ႔အတြက္ သင္ခဲ႔ရတဲ႔ ဘာသာေတြကလဲ အလုပ္အတြက္ Technical ပိုင္းဆိုင္ရာ အေထာက္အကူ မၿပဳခဲ႔ပါဘူး။ ကိုယ္ရဲ႔ အလုပ္နဲ႔ သင္ခဲ႔တဲ႔ ဘာသာေတြဟာ အစပ္အဆက္လည္းမရွိပါဘူး။ ဒါေပမဲ႔ ဒီဘဲြ႔လက္မွတ္ေလးဟာ တစ္နည္းအားၿဖင္႔ အကိ်ဴးၿပဳေနပါေသးတယ္။ အဲဒီတံုးကဆို စကၤာပူမွာ အေၿခခ်ႏိူင္ဖို႔၊ ေနထိုင္ခြင္႔ရဖို႔ အတြက္ ပထမေၿခလွမ္းအေနနဲ႔ တက္ခဲ႔ရတဲ႔ ေက်ာင္းက ဘဲြ႔လက္မွတ္ေလးဟာ ေနာက္ပိုင္း ခုလို အလုပ္အကိုင္ အခြင္႔အေရးေတြအတြက္ အေထာက္ အပ့ံ ၿပဳလိမ့္မယ္ဆိုတာ ဘယ္တံုးကမွ ေတြးမထင္ခဲ႔ဖူးပါ။

ခုေခတ္ လူငယ္ေလးေတြလဲ တီတီဆြိမွ အားေပးခ်င္တာက ပညာကို ရွာလို႔ရတဲ႔ အခြင္႔အေရးမွာ ရေအာင္ ရွာၾကပါ။ ေက်ာင္းတက္ခြင္႕ရရင္ ၿဖစ္ေအာင္တက္ၾကပါ။ ဘဲြ႕လက္မွတ္ေလးတစ္ခုက ေနာက္ပိုင္း ဘ၀အတြက္၊ အလုပ္အကိုင္ေတြ ရွာေဖြရာမွာ လူရိုေသရွင္ရိုေသလက္မွတ္ေလးက အမ်ားၾကီး အေထာက္ အပံ႕ ေပးႏိူင္တယ္ဆိုတာ သိသြားတယ္ဆို ဒီပိုစ္႔ေရးရၾကိဳး နပ္ပါၿပီ။










Sunday, August 17, 2014

Home Made KFC (or) Kentucky Fried Chicken

KFC ဆိုတာ အေမရိကန္ႏိူင္ငံ  Kentucky ၿပည္နယ္၊ Corbin ၿမိဳ႔ေလးမွာ ၾကက္ေၾကာ္ဆိုင္ Restaurant ဖြင္႔ထားရာကေနၿပီး နာမည္ၾကီးရာက ကမၻာေၾကာ္  fast food ဆိုင္ ၿဖစ္လာေတာ႔တာပါပဲ။ ဂ်ဴဂ်ဴတို႔လို ခေလးေတြဆို သိပ္ၾကိဳက္ၾကသေပါ႔။



မေန႔က သမီး က်ဴရွင္ ပို႔ၿပီး အၿပန္ ဦးၿခိ္မ္႔တစ္ေယာက္ ခါးနာေနတာနဲ႔ ဘယ္မွ မသြားခ်င္ဘူးတဲ႔။ အဲဒါ အိမ္မွာပဲ Chicken mid  wing ေလးေတြ နယ္ထားတာ အဆင္သင္႔ရွိတာနဲ႔ ေၾကာ္စားၿဖစ္တယ္။ ၿပီးေတာ႔ သူက ထမင္းနဲ႔စားမယ္ဆိုေတာ႔ ပဲၿပဳတ္ဗူးေလးထုတ္ ၿပီး သုတ္ေပးလိုက္တယ္။ အန္တီဆြိကေတာ႔ Wedge potato ေလးေတြ ေၾကာ္စားတယ္။ coke ဗူးေလးပါ အဆစ္ပါေသးတယ္။

ခုတစ္ခါ ေၾကာ္တာကေတာ႔ KFC  က ၾကက္ေတာင္ပံ ေၾကာ္နဲ႔ အနံ႔ေရာ အရသာေရာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ဆင္တူလို႔ ရွယ္ေပးလိုက္တာပါ။ တူဆို သူက Kentucky အေၾကာ္မွဳန္႔နဲ႔ ေၾကာ္တာကိုး။ အရသာလဲ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ေကာင္းတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ေၾကာ္ရတာလဲလြယ္လိုက္တာ။

အရင္က အမွဳန္႔ေပါင္းစံု၊ နည္းမ်ိဴဳးစံုနဲ႔ ေၾကာ္ဖူးတယ္။ ဒီတစ္္ခါေလာက္ တစ္ခါမွကို အရသာ ရွိရွိ အဆင္ေၿပေၿပ မရွိလွဘူး။  အန္တီဆြိကလဲ အစားေကာင္း အေသာက္ေကာင္း စားရရင္ ကိုယ္႔မိတ္ေဆြေတြ သတိရဆိုသလို ကိုယ္႔ပရိတ္သတ္ေတြ သူငယ္ခ်င္းေတြ သိရေအာင္ ရွယ္ေပးခ်င္ေနေတာ႔တာပဲ။



ၾကက္ေတာင္ပံ (Chicken mid wing) 1kg
ၾကက္သားမွဳန္႔  2 tea spoon
ဆား  1/3 tea spoon
ဆႏြင္းမွဳန္႔ 1/3 tea spoon
Unifood Kentucky seasoning အေၾကာ္မွဳန္တစ္ထုပ္
ဆီ ( ၾကက္သားေၾကာ္ရန္)

ပထမဆံုး  ၾကက္ေတာင္ပံ အလယ္ရိုးေလးေတြကို ၾကက္သားမွဳန္႔ ဆား၊ ဆႏြင္းမွဳန္႔  တို႔နဲ႔ နယ္ထားၿပီး ေရခဲေသတၱာ ေအာက္ခန္းထဲ ေန႔၀က္ခန္႔ႏွပ္ထားပါ။

ေၾကာ္ခါနီးရင္ ပန္းကန္ တစ္လံုးထဲ ၾကက္ဥ အကာရည္တစ္လံုးစာ ထည္႔ပါ။
ေနာက္ပန္းကန္တစ္လံုးထဲ Kentucky အေၾကာ္မွဳန္႔ ၁၀ဇြန္းစာခန္႔ ထည္႔ထားပါ။

ေၾကာ္မဲ႔ ဒယ္အိုးထဲ ဆီေတြကို ၾကက္ေတာင္ပံ ၿမ်ဳတ္ေအာင္ထည္႔ပါ။ ဆီပူလာရင္ ၾကက္ေတာင္ပံတစ္ခုခ်င္းစီကို ၾကက္ဥ အကာထဲ အရင္ႏွစ္။ ၿပီးမွ အေၾကာ္မွဳန္႔ကို ႏွံ႔ေအာင္လူးၿပီး ဆီထဲ အသာထည္႔ေပးပါ။ အမွဳန္႔ေတြ သိပ္ထူဖို႔ မလိုပါဘူး။ မီးကိုလဲ အရမ္းမပ်င္းေစပဲ medium မွာထားပါ။ မီးအရမ္းပ်င္းရင္ ၾကက္ေတာင္ပံ အထဲက မက်က္ပဲ အေပၚကတူးကုန္မွာ စိုးလို႔ပါ။ ၾကက္ေတာင္ပံေလးေတြ ၾကြပ္လာသည္အထိ (၁၂ မိနစ္ခန္႔) ေၾကာ္ၿပီးရင္ ဆီစစ္ၿပီး စားလို႔ရပါၿပီ။ ထမင္းမပါပဲ  ဒီတိုင္းေလး အေပ်ာ္စားလဲ ေကာင္းတာပဲ။ အေၾကာ္မွဳန္႔ကိုယ္တိုင္က အန႔ံအရသာနဲ႔ ၿပည္႔ၿပီးသားမိွဳ႔ ၾကက္သားေၾကာ္ကလဲ ေတာ္ေတာ္ေလးကို အရသာ ရွိလွပါတယ္။








Sunday, July 27, 2014

ေအာ ... ရွင္တို႔က ..

တီတီဆြိသည္ စိတ္ အလြန္ၿမန္၏။ ထို႕ေၾကာင္႔ ကားကို အၿမန္ေမာင္းရာ တစ္ေန႔တြင္ ရဲ အလိုက္ ခံရေလသည္။ ၅၀ လမ္းကို ၇၉ႏွင္႔ ေမာင္း၍ၿဖစ္သည္။ ထိုေန႔က အိပ္ထဲမွ ဖြတ္ကလိ ဒဂၤါးအေတာ္မ်ားမ်ား ခုန္ဆင္းသြားၾကသည္။ Demerit ပိြဳင္႔မ်ားလဲ ၿဖတ္ခံလိုက္ရသည္။ ကိုေရႊရဲက ၇၉ထက္ တစ္ကီလိုမီတာ ပိုပါက လိုင္စင္ပါ အသိမ္းခံရမည္ဟု ေၿပာသြားေသးသည္။

ထိုမွ စ ကာ ရဲၿမင္တိုင္း မ်က္ရည္၀ိုင္းေနေသာ တီတီဆြိသည္ ကားေမာင္းလွ်င္ သတ္မွတ္မိုင္နံွဳးႏွင္႔သာ ေမာင္းေတာ႔သည္။ အိမ္ကလူကိုလဲ သတ္မွတ္မိုင္နံွဳးထက္ ပိုမေမာင္းရန္၊ လမ္းစည္းကမ္း လိုက္နာရန္ အားတိုင္း briefing ေပးေတာ႔သည္။ သတ္မွတ္မိုင္ႏံွဳးအတုိင္းေမာင္းရင္ ကိုယ္႔ဖက္က အၿမဲ safe ၿဖစ္တယ္။ ဘယ္ေလာက္မွလဲ ေနာက္က်တာ မဟုတ္၊ ဘယ္ကင္မရာမွလဲ ၾကည္႔စရာမလို၊ ဘာရဲမွလဲ ဂရုစိုက္စရာ မလို ဟု ကားေမာင္းတိုင္း ေဘးမွ တတြတ္တြတ္ ရြတ္ေလသည္။ ဂရုစိုက္စရာ မလိုဟုသာေၿပာသည္။ ရဲေတြ႔တိုင္း " ဟိုမွာ ရဲ ... ရဲ ... " " police ... police .. " ဆိုကာ ေၾကာင္ေတြ႔သည္႔ ၾကြက္လို ေၾကာက္ေနသူက သူမပင္ၿဖစ္သည္။ 


မေန႔ က ခေလး ေက်ာင္းပို႔ အၿပန္ အိမ္ကလူ ကားေမာင္းသည္။ သူ႔ေရွ႕တြင္ ရဲကားတစ္စီး ကပ္လ်က္ လွမ္းၿမင္လိုက္ရာ ေရွ႔မွာ ရဲေနာ္ .. ၆၀ ... ၆၀ ဟု သတိေပးလိုက္သည္။ အိမ္ကလူက သိပါတယ္္ကြာ ... ၆၀နဲ႔ပဲ ေမာင္းေနတာပါဟု ေၿပာသည္။ ၾကည္႔ေနရင္းႏွင္႔ ေရွ႔မွ ရဲကားသည္အေ၀းၾကီး ေရာက္သြားရာ ၿမင္လား ... သူကေတာင္ မိုင္ ပို ေမာင္းေနတာ ... ဆိုမွ အြန္လိုင္းမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေနာက္ေၿပာင္ ေၿပာေနက် စကားကို သတိရသြားကာ ၿပံဳးမိေလသည္။

ဒီတစ္ခါပဲ ဒီစကားကို ေနရာမွန္ လူမွန္ သံုးဖူးသည္။

" ေအာ ... ရွင္တို႔က ရဲေတြကိုး ..... လုပ္ၾကေပါ႔ ...."

Friday, June 20, 2014

ရန္ကုန္စတိုင္ ဒန္ေပါက္ခ်က္နည္း ...


ဒီၤ ဒန္ေပါက္ခ်က္နည္းကေတာ႔ အေၾကြးပို႔စ္ေလးပါ။ လြန္ခဲ႔တဲ႔ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္က တင္ခဲ႔ၿပီး ခုတစ္ဖန္ ၿပန္ခ်က္စားေတာ႔ အေၾကြးတင္ေနတာေလး သတိရတာနဲ႔ ေရးလိုက္တာပါ။ အဲဒီတံုးက ခ်က္နည္းေရးေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုထားသူေတြေတာ႔ ေမ႔ေလာက္ၿပီ။

 စာမေရးတာၾကာေတာ႔ ဒန္ေပါက္ခ်က္နည္း ေရးတာေတာင္ ဘယ္လိုေရးရမွန္း မသိေတာ႔ပါဘူးဗ်ာ။ ဒန္ေပါက္ ဆို ၿမန္မာႏိူင္ငံကလဲြလို႔ ဘယ္ႏိူင္ငံမွာစားစား ၿမန္မာၿပည္က ၾကက္လွ်ာစြန္းတို႔၊ ေရႊေညာင္ပင္တို႔လို အရသာမ်ိဳး ရွာမရလို႕ ကိုယ္႔ဟာကိုယ္ တူေအာင္ ခ်က္စားပါသည္။ ဦးၿခိမ္႔ကေတာ႔ တူတယ္လို႔ ေၿပာပါသည္။ အားေပးၾကပါဦး။

http://auntysweet.blogspot.com.au/2012/10/blog-post_17.html

ပထမဆံုး ဒန္ေပါက္ခ်က္ဖို႔ လိုတဲ႔ ပစၥည္းေတြ စုေဆာင္းပါမယ္။ အန္တီဆြိကေတာ႔ ဟင္းခတ္ အေမႊးအၾကိဳင္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ၀ယ္ထားၿပီး ပုလင္းေလးေတြထဲ ထည္႔ထားပါတယ္။ အဲဒါေတြ ထပ္၀ယ္စရာမလိုေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ သက္သာပါတယ္။

ဒန္ေပါက္ ၄ ေယာက္စာ အတြက္

သစ္ဂ်ပိုးေခါက္ (cinnamon)
ကရေ၀းရြက္ (bay leaves)
ေလးညွင္း (cloves)
နာနတ္ပြင္႔ (star anise)

ဖာလာေစ႕ (cardamon)
ငရုပ္ေကာင္းေစ႔ (black pepper) ( ပံုမွာ ၿပထားတာ မ်ားပါတယ္။ ငရုပ္ေကာင္းက ပူလို႔ ပံုမွာထက္ တစ္၀က္ေလာက္ေလွ်ာ႔ထည္႔ပါ)
ၾကက္သြန္နီဥၾကီး ၅ ဥခန္႔
ၾကက္သြန္ၿဖဴ  (ပံုမွာၿပထားတာ မ်ားပါတယ္။ တစ္၀က္ေလာက္ပဲ ထည္႔ပါ)

ဂ်င္း



ငရုပ္သီးအေရာင္တင္မွဳန္႔ - 1 table spoon
ၾကက္သားမွဳန္႔ သင္႔သလို ( chicken powder)
ၾကက္သား မဆလာ ( Shan chicken masala ) - 2 table spoon
ပ်ဥ္းေတာ္သိမ္ရြက္ ၄ ခက္ခန္႔ ( curry leaf)
ဒိန္ခ်ဥ္ တစ္ဗူး  (yogurt - 170 gram)
ေထာပတ္ (ghee) 12 table spoon
ဆီ  ( ၾကက္သြန္ေၾကာ္ဆီ)  10 table Spoon
ဆား သင္႕သလို
သၾကား 6 table spoon
နႏြင္းမွဳန္႔ 1/2 table spoon
သီဟိုေစ႔
စပ်စ္သီးေၿခာက္  (Raisin )
ႏြားႏို႔ 10 table spoon ခန္႕
အေရာင္ဆိုးေဆး အနၤီေရာင္  (အနည္းငယ္ကို ေရနဲနဲႏွင္႔ ေဖ်ာ္ထားပါ) အဂၤလိပ္လို Saffron  လို႔ေခၚပါတယ္။
 



ဘာစမာတီ ဆန္ ၄လံုးကို မခ်က္မီ နာရီ၀က္ခန္႔ ေရၾကိဳ စိမ္ထားပါ။ ၿပီးရင္ ေရစစ္ထားပါ။
(basmati rice, Indian Gate Classic ကို သံုးပါတယ္။ သူက အနံ႔ မထြက္ပါ)


ၾကက္္ေပါင္သား၂ခု ( Chicken maryland) ၊ ရင္ပံုသား ၂ခု (Chicken breast meat)

ေၾကြရည္သုတ္ ေၿမလင္ပန္း တစ္ခ်ပ္ (ဒန္ေပါက္္ ထည္႔ေဖာက္ရန္- oven ထဲ အေပၚမီး ေအာက္မီးေပးရန္)
Aluminum foil ( အေပၚက အုပ္ရန္)

အခ်ဥ္အတြက္
ေဂၚဖီ
ၾကက္သြန္နီ
သခြားသီး
ပူတီနာ

တစ္ခ်ိဳ႔ေတြကေတာ႔ အခ်ဥ္အတြက္ ဒိန္ခ်ဥ္နဲ႔ နယ္ၾကပါတယ္။
အန္တီဆြိကေတာ႔ ဒိန္ခ်ဥ္မၾကိဳက္လို႔ သံပရာသီးနဲ႔ ပဲနယ္ပါတယ္။ အေပၚက အသီးအႏွ့ေတြကို ပါးပါးလွီးၿပီး သံပုရာရည္ညွစ္၊ ၾကက္သားမွဳန္႔ေလး နဲနဲ ၿဖဴးပါတယ္။

ပစၥည္းေတြ စုေဆာင္းၿပီးရင္ စခ်က္ပါေတာ႔မယ္။

ၾကက္သားခ်က္ရန္အတြက္

ပထမဆံုး ၾကက္သားကို စခ်က္ပါမယ္။ ၾကက္သားက ဒန္ေပါက္ထဲ အစိမ္းထည္႔ရင္ ထမင္းက အရင္က်က္သြားလို႔ ၾကက္သားကို က်က္ေအာင္အရင္ ခ်က္ပါမယ္။ ၾကက္သားေတြကို ဒိန္ခ်ဥ္၊ ဆား၊ ဟင္းခတ္မွဳန္႕၊ နႏြင္းမွဳန္႔၊ သၾကား၊ ၾကက္သားမဆလာ အစရွိသည္္တို႔ႏွင္႔ နယ္ၿပီး တစ္နာရီခန္႔ႏွပ္ထားပါ။

ၾကက္သားနယ္ထားတံုး ၾကက္သြန္နီေတြထဲက ၄လံုးကို ပါးပါးလွီးၿပီး ဆီနဲ႔ ၾကြပ္ေနေအာင္ ေၾကာ္၊ ဆီစစ္ထားပါ။




ေအးသြားရင္ လက္ကို လက္အိပ္ေလးစြတ္ၿပီး ေၾကေနအာင္ ေခ်ေပးထားပါ။  ၾကက္သားမွဳန္႔ 1 table spoon သၾကား 6 table spoon ေလာက္ထည္႔ၿပီး နယ္ထားပါ။




က်န္တဲ႔ ၾကက္သြန္နီ၊ ၾကက္သြန္္ၿဖဴ၊ ဂ်င္းေတြကို ငရုပ္ဆံုနဲ႔ ေထာင္းခ်င္ေထာင္း၊ ဘလန္ဒါနဲ႔ ၾကိတ္ခ်င္ ၾကိတ္ထားပါ။

ၾကက္သားခ်က္ရန္အတြက္ ဒယ္အိုးထဲကို ေစာနက ၾကက္သြန္ေၾကာ္ထားတဲ႔ဆီ ၁၀ဇြန္းနဲ႔ ေထာပတ္ ၁၂ဇြန္း ထည္႔ၿပီး ပထမဆံုး သစ္ဂ်ပိုးေခါက္၊ ကရေ၀းရြက္ အနည္းငယ္၊ ဖာလာေစ႔အနည္းငယ္ကို ထည္႔ေၾကာ္ပါ။ အနံ႕ေမႊးလာရင္ ပ်ဥ္းေတာ္သိမ္၊ ၾကက္သြန္ၿဖဴနီ၊ ဂ်င္း ေထာင္းထားတာေတြေရာၿပီး ဆီသတ္ပါ။ ေမႊးလာရင္ ၾကက္သားနယ္ထားတာ ထည္႔ (ဒိန္ခ်ဥ္အႏွစ္ေတြေရာ အကုန္ထည္႔ရပါမယ္)၊ အေရာင္တင္မွဳန္႔၊ မဆလာထည္႕ၿပီး အတန္ၾကာေအာင္ ေမႊေပးပါ။ ဆီေတြ ကပ္လာၿပီဆုိမွ ေရ အနည္းထည္႔ၿပီး အဖံုးအုပ္ ဆီၿပန္ၿပီး ၾကက္သားက်က္သည္အထိခ်က္ပါ။


ဒန္ေပါက္စခ်က္ေတာ႕မည္။

ဒန္အိုးခပ္ၾကီးၾကီး ေဇာက္နက္နက္ထဲမွာ ေရတစ္၀က္ခန္႔ထည္႕႔ ဆူပြက္သည္အထိတည္ပါ။ ဆူပြက္လာပါက အေပၚက ဟင္းခတ္ အေမႊးအၾကိဳင္ ၆မ်ိဳးကို ထည္႔ၿပဳတ္ပါ။

 
၂မိနစ္ခန္ ႔ထည္႔ၿပဳတ္ၿပီးလွ်င္ ေရစစ္ထားတဲ႔ ဆန္ကိုထည္႔ၿပီး ၿပဳတ္ပါ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဒန္ေပါက္နံ႔ အေတာ္ထြက္လာပါၿပီ။ ဆန္ေတြ မကပ္ေအာင္၊ မေ၀ေအာင္  ေယာင္းမေလးနဲ႔ မၾကာခဏ ေမႊေပးပါ။



ဒန္ေပါက္ဆန္ေလးေတြ ဆန္႔ထြက္လာၿပီ ရွည္ထြက္လာၿပီဆို ထမင္းၿဖစ္လက္စ ဆန္ေတြကို စစ္ၿပီး ဒန္ေပါက္ေဖာက္မဲ႔ ေၿမလင္ပန္းထဲ ေၿပာင္းထည္႔ၿပီး အေပၚမီးေအာက္မီး ေပးဖို႔ အတြက္ ၿပင္ပါေတာ႔မယ္.။ အိမ္မွာေတာ႔ ထမင္းေတြကို သံဇကာ ခပ္ၾကီးၾကီးနဲ႔ တစ္ခါထဲ စစ္ၿပီး တစ္ခါထဲ ထည္႔ခင္းလိုက္ပါတယ္။


ပထမဆံုး ေအာက္က ထမင္းတစ္ထပ္ ခံပါမယ္။ 

ၿပီးရင္ အေပၚကေန ၾကက္ေပါင္၂ခု ခင္းထည္႔ၿပီး ဟင္းက ဆီေတြ အႏွစ္ေတြပါ  4 Table spoon ေလာက္ ထည္႔ပါ။ ႏြားႏို႔ 3 table spoon ေလာက္ အေပၚက ၿဖန္းပါ။ ၾကက္သြန္နီအႏွစ္ေခ်ထားတာလဲ 3 table spoon ခန္႔ ၿဖဴးပါ။ သီဟိုေစ႔၊ စပ်စ္သီးေၿခာက္၊ အေရာင္ဆိုးေဆး တို႔ကိုလဲ ၃-၄ထပ္စာ သင္႕ေသာ္သလိုခဲြၿပီး ၿဖဴးေပးပါ။ ဆား၊ ၾကက္သားမွဳန္႔ တို႔ကိုလည္း လိုအပ္သလိုၿဖဴးပါ။ အခ်ိဴၾကိဳက္ရင္၊ အခ်ိဳပိုေလးေစခ်င္ရင္ေတာ႔ သၾကားကို 1 table spoon ေလာက္စီ အထပ္တိုင္းမွာ ၿဖဴးေပးပါ။

ၿပီးေတာ႔ ေနာက္ထမင္းတစ္ထပ္ခင္းၿပီး အေပၚကေန အစာေတြ၊ ၾကက္သားေတြ ကို ခုနက ေၿပာတဲ႔ အတိုင္း ထပ္ခင္းပါ။


အဲဒါမ်ိဴး ၃ထပ္ေလာက္ခင္းၿပီးရင္ အေပၚကေန Aluminum foil နဲ႔ လံုေနေအာင္အုပ္ၿပီး Oven ထဲမွာ 250 ဒီဂရီ စင္တီဂရိတ္နဲ႔ တစ္နာရီခဲြခန္႔ အေပၚမီးေအာက္မီးနဲ႔ ထည္႔ဖုတ္ရပါတယ္။


 တစ္နာရီခဲြၾကာလို႔ oven ထဲက ထုတ္ၿပီး foil ကို ဖြင္႔ၾကည္႔လိုက္ေသာ အခါ ..

 စားခ်င္စဖြယ္ ၾကက္သား ဒန္ေပါက္ကို ရပါတယ္။ ရန္ကုန္က ၾကက္လွ်ာစြန္းတို႔ ေရႊေညာင္ပင္တို႕နဲ႔ အန႔ံအရသာေရာ texture ပါ ေတာ္ေတာ္ေလးကို တူပါတယ္။  ၾကက္သားကလဲ ခ်က္ထားတာကို မွ ထပ္ေပါင္းထားေတာ႔ ႏူးအိေနပါတယ္။ နယ္ၿပီး ဆီသတ္ခ်က္ၿပီးသား ဆိုေတာ႔ ဆားၿပားလဲ အထဲ၀င္ပါတယ္။
 ေဂၚဖီၾကက္သြန္ခ်ဥ္ရယ္၊ ပုဇြန္ေၿခာက္ ငရုပ္သီးေၾကာ္ရယ္ နဲ႔ စားပါတယ္။ ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္ မရေတာ႔လို႔ မန္က်ည္းရြက္ခ်ဥ္ဘူးထဲက မက်ည္းရြက္နဲ႔ အရည္ေသာက္ဟင္းခ်က္တာ ပံုထဲေတာ႔ မပါေတာ႔ပါဘူး။
some important tips
- ၾကက္သားကို ဒိန္ခ်ဥ္နဲ႔ နယ္ရပါမယ္။ ဒါမွ ၾကက္သားက မီးဖိုထဲ ကင္တဲ႔အခါ ႏူးအိၿပီး အရသာ ပိုရွိပါတယ္။ ဒိန္ခ်ဥ္က ခ်က္လိုက္ရင္ အႏွစ္လဲရေတာ႔ ထမင္းထဲလဲ စိမ္႔၀င္သြားၿပီး အရသာ ပိုရွိေစပါတယ္။

- အေပၚမီး ေအာက္မီးေပးမဲ႔ ေၿမအိုးက ခပ္ၿပားၿပားဆို ေကာင္းပါတယ္။ ဆန္ကိုလည္း ၃-၄ ထပ္ထက္ ပိုခင္းရင္ မေကာင္းပါဘူး။ အရမ္းၿမင္႔တဲ႔ အိုးဆို အေပၚက အေလးဖိအားေတြေၾကာင္႔ ဒန္ေပါက္ထမင္းလံုးေတြက ပိၿပားၿပီး မလွေတာ႔ပါဘူး။ အေပၚက ဖိထားတာ မခံရပဲ ဒန္ေပါက္ဆန္ ရွည္ရွည္ေလးေတြ တစ္လံုးခ်င္းဆိုမွ အၿမင္လွပါတယ္။

- အေရာင္ေတြ အရမ္းမမ်ားေအာင္ အေရာင္ဆိုးေဆးကို တစ္လႊာမွာ ၂စက္ ၃စက္ေလာက္ပဲ ခ်ရင္ လံုေလာက္ပါတယ္။ ၀ါလြန္းေနရင္ မလွပါဘူး။ ဒန္ေပါက္က ထမင္းအၿဖဴရယ္၊ ၾကက္သြန္နီေၾကာ္နဲ႔ ေရာတဲ႔ အညိဳရယ္၊ အေရာင္ဆိုးထားတဲ႔ လိေမၼာ္ေရာင္ ၃ ေရာင္ေပါင္းေနမွ လွပါတယ္။ ထမင္းပဲြၿပင္ရင္ တစ္ေနရာထဲက မဟုတ္ပဲ ၃မ်ဳိဳးေပါင္းၿပီး ခူးရပါတယ္။

-  အလႊာတိုင္းအမွာ ႏြားႏို႔ထည္႔ၿဖန္းရပါတယ္။ ထမင္းက ေရကို စစ္ထားေတာ႔ ထပ္ေပါင္းတဲ႔  အခါ  ေရမရွိေတာ႔ပါဘူး။ ေရထည္႔ရင္ရေပမဲ႔ ႏြားႏို႔ကေတာ႔ ပိုစိမ္႔ပါတယ္။

- စားတဲ႔အခါမွ spice ေတြေတာ႔ နဲနဲဖယ္စားရပါတယ္။ ပဲြၿပင္ကထဲက ေတြ႔တာေလးေတြ ဖယ္ထားလိုက္ပါတယ္။ spice ေတြကို မေရာေအာင္ ပိုက္ကြန္လို အ၀တ္နဲ႔ခ်ည္ၿပီး ခ်က္ရင္ေတာ႔ ရပါမယ္။ ဒါေပမဲ႔ အနံ႔က အၿပင္ေရာက္ဖို႔ ခက္ေတာ႔ spice ေတြ ၂ဆေလာက္ ထည္႔ရမယ္နဲ႔တူပါတယ္။


Monday, February 24, 2014

ဆိုဖာေပၚမွ ဟာသမ်ား

ဂ်ဴဂ်ဴေလး ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ သူ႔အေမက ၿမန္မာစာသင္ေပးတယ္။ အေပ်ာ္သင္တာဆိုေတာ႔ အရင္ေက်ာင္းပိတ္ရက္က သင္ထားတာေတြ ၿပန္ေႏႊးေနတာနဲ႔ပဲ သင္ခန္းစာက ေရွ႕မတက္ႏိူင္ဘူး။ 

ဒီေန႔သင္ခန္းစာကေတာ႔ ယပင္႔နဲ႔ ရရစ္ကို သင္တဲ႔သင္ခန္းစာ။ အိမ္ေရွ႔က ဆိုဖာေပၚမွာ သားအမိသားအဖ ၃ေယာက္  တီဗီၾကည္႔ေနရင္း သမီးက စာအံေနတယ္။


ဆရာမ စာၿပသည္။
ေၿမၿဖဴ ယူလာသည္။
မိမိေနရာ ေနၾကပါ။
စကားက်ယ္က်ယ္ မေၿပာရ။

ခေလး စာဖတ္ေနတံုး အေမလုပ္သူက မီးဖိုထဲ ဟင္းအိုး တည္ထားတာ သတိရတာနဲ႔ ...

" ေတာ႔ ....ကေမာင္ၿခိမ္႔ ... က်ဳပ္ ဟင္းအိုးသြားၾကည္႔ဦးမေတာ္ ... ေတာ္ ခေလးစာ အံတာ ေသခ်ာနားေထာင္ၿပီး ၾကည္႔ေပးလိုက္ပါဦး ... " ဆို သားအဖ၂ေယာက္ တည္း ထားပခဲ႔တယ္။

ဟင္းအိုးကိစၥ ၀ိစၥၿပီးလို႔ ဆိုဖာေပၚၿပန္ေရာက္ေတာ႔ သမီးက စာအံလို႔ ေကာင္းတံုးရွိေသး။

အေမၾကီးက တီဗီေတာင္မၾကည္႔ႏိုင္၊ အိုင္ပက္တစ္လံုးနဲ႔ ေဖ႔ဘြတ္ထဲ မဲၾကည္႔ေနရင္းနဲ႔ ခေလး စာအံသံက မၾကားတစ္ခ်က္ ၾကားတစ္ခ်က္ ...

တစ္ခါက် သူ႔အေဖက

" ဟဲ႔ ေကာင္မေလး ... က်ားၾကီး ေၿခရာၾကီး ...ဟ ...." ဆို ၾကားလိုက္ေတာ႔မွ အြန္လိုင္းကမၻာကေန  လက္ရွိ ပစကၡအေၿခအေနကို  ၿပန္ေရာက္သြားတယ္။

ဒါနဲ႔ သမီးက ဘယ္လို ဆိုလိုက္လို႔တုန္းလို႔ ေမးေတာ႔

" ညည္႔ သမီး ဆိုေနတာ က်ားၾကီး ... ေၿခေထာက္ၾကီး ... ဆိုၿပီး ဆိုေနတာဟ" ဆိုေတာ႔

ရီၾကတာ သားအမိသားအဖ ၃ေယာက္လံုး တဟားဟားနဲ႔။ ဂ်ဴဂ်ဴက အဲလိုပဲ တစ္ခါတစ္ေလ သူမသိတာဆို ၀ါးခ်တာ ။  တကယ္ေတာ႔ သူဆိုတာလဲ မွားမွ မမွားပဲကိုး။

-------------------------------------------------------------

ဒီေန႔ေတာ႔ ဂ်ဴဂ်ဴေလး ေက်ာင္းမွာ camping ရွိတာနဲ႔ အိမ္မွာ တိတ္ဆိတ္ ေၿခာက္ကပ္လို႔ေနသည္။ အိမ္ေရွ႔က ဆိုဖာမွာ ဦးေမာင္ၿခိမ္႔တစ္ေယာက္တည္း ထိုင္ေနရင္း တက်ီက်ီေအာ္ေနသည္။ အိမ္ေရွ႔ကို လာခဲ႔ပါ။ တစ္ေယာက္ထဲ ပ်င္းလို႔ပါတဲ႔။

ကိုယ္ကလဲ တီဗီၾကည္႔တာ ၀ါသနာက မပါ။ ခါတိုင္းလဲ သမီးက အတင္းေခၚလို႔သာ သူတို႔သားအဖ ႏွစ္ေယာက္ၾကား ၀င္ထိုင္လိုက္ရသည္။  သူတို႔ ေၿပာတာေတြ နားေထာင္ လိုက္ရသည္။ စိတ္ကေတာ႔ သိပ္ပါလွသည္မဟုတ္။ ခဏေနေတာ႔ အိုင္ပက္ကေလး ေကာက္ကိုင္ကာ အြန္လိုင္းတက္ေနလိုက္သည္။ သူတို႔ သားအဖကေတာ႔ အင္မတန္ ကီးကိုက္သည္။ ၂ေယာက္လံုး တီဗီ သူရဲေတြကိုး။

ခုလဲ တီဗီမွာ လာေနသည္က MKR လို႔ေခၚတဲ႔ My Kitchen Rules. ၂ ေယာက္တဲြ အဖဲြ႔ေလးေတြ ၁၀ဖဲြ႔ေလာက္ တစ္ဖဲြ႔ခ်င္းစီ အိမ္မွာ ခ်က္ၿပီး ထမင္းဖိတ္ေကြ်း၊ ဒိုင္ေတြက အမွတ္ေပး၊ အမွတ္အနဲဆံုးလူေတြ တစ္ဖဲြ႔ခ်င္း ၿပဳတ္သည္႔ အစီအစဥ္။ ဂ်ဴဂ်ဴကေတာ႔ အင္မတန္ၾကိဳက္သည္။ သူၾကိဳက္တာနဲ႔ သူ႔အေမၾကီးလဲ ဒီစီးရီးစ္နဲ႔ဆို ၂ခု -၃ခုေလာက္ ရွိၿပီထင္သည္ ၾကည္႕ဖူးတာ။ လူေတြ စိတ္၀င္စားေအာင္ အထဲမွာလဲ character အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိသည္႔ အဖဲြ႕ေတြ ႏွင္႔ ဆိုေတာ႔ စီးရီစ္က အထိုက္အေလွ်ာက္ေတာ႔ နာမည္ၾကီးပါသည္။ ဘယ္ေလာက္ပင္နာမည္ၾကီးၾကီး တီတီဆြိကေတာ႔ မၾကိဳက္ေရးခ်မၾကိဳက္ပါ။ စိတ္လဲ မ၀င္စားပါ။

သူ႔အေဖေဘးမွာ ၀င္ထိုင္ ၾကည္႔ေနရင္း သူက ရွင္းၿပေနသည္။ ဒီေန႔ေတာ႔ လူသစ္ေတြ ပါသည္႔ အစီအစဥ္တဲ႔။ လူသစ္ေတြကို တစ္ဖဲြ႔ၿပီး တစ္ဖဲြ႔ ၿပေနသည္။ ခါတိုင္းေတြ႔ေနက် လူေတြမဟုတ္ ေတာ႔ ပိုလို႔ပင္ ပ်င္းစရာ ေကာင္းေသးသည္။ မ်က္ႏွာစိမ္းေတြမွန္းေတာ႕ သိသည္။ သူတို႕ ဘယ္ၿမိဳ႔ကလာသည္။ သူတို႔နာမည္ေတြ ႏွင္႔  တစ္ဖဲြ႔ၿပီး တစ္ဖဲြ႔ မိတ္္ဆက္ေပးေနသည္။ ဒီေန႔အစီအစဥ္မွာလည္း ထိုလူသစ္အဖဲြ႕ထဲက တစ္ဖဲြ႔က ခ်က္မည္တဲ႔။

ေဟာ လူသစ္ေတြ  ၿပေနရင္းနဲ႔ ၿဖတ္ဆို လူ၂ေယာက္ ေ တာ္ေတာ္ ရင္းရင္းနွီးနွီးၾကည္႔ဖူးသည္႔ ၂ေယာက္ပါ။ ... ငါ သူတို႔ေတြေတာ႔ အရင္ တံုးက ၾကည္႔ဖူးသားဟ။ ဆို ၀မ္းသာ အားရနဲ႔  လူေဟာင္းေတြ ၿပန္လာ ၿပီဆို ေၿပာေတာ႔ ဦးၿခိမ္႔က

ဟဲ႔ အဲဒါ ဒိုင္ေတြဟဲ႔ ... ဒိုင္ေတြ ဆို ေၿပာၿပီး ၂ေယာက္သား ရီၾကတာ ။  အမွန္က လူေဟာင္းဆိုတာ အရင္ စီးရီးစ္မွာၾကည္႔ဖူးတဲ႔ ၿပိဳင္ပဲြ၀င္အေဟာင္းေတြမွတ္လို႕၊  ဒီတစ္ခါေတာ႔ ငါသိ ပဟဆို ေအာ္လိုက္တာ။ စီးရီးစ္တိုင္း ၃နွစ္ဆက္တိုက္ပါသည္႔ ဒိုင္ေတြ ၿဖစ္ေနေလသတည္း။

ကဲ အန္တီဆြိ တီဗီကို ဘယ္ေလာက္ စိတ္၀င္စားလဲ ဆိုတာ ... သေဘာေပါက္။ းo)














Monday, February 17, 2014

1st School Camping

ဒီေန႔ သမီးရဲ႔ ဘ၀မွာ ပထမဆံုး School Camping ထြက္တဲ႔ေန႔။ သမီးေလးဟာ သူ႔ရဲ႔ အေဖ အေမေတြ မပါပဲ သြားရမဲ႔ ညအိပ္ခရီးအတြက္ သိပ္ကို စိတ္လွဳပ္ရွားေနခဲ႔တယ္။ ေက်ာင္းကေန notice စာရြက္ထြက္ကတည္းက (တစ္ပတ္ေလာက္ၾကိဳၿပီး) camping အတြက္ ယူသြားရမဲ႔ ပစၥည္းေတြကုိ သူ႔ဟာသူ ၿပင္ဆင္ေနခဲ႔တယ္။ ခါတိုင္းေတာ႔ သူ႔အေမက အားလံုးၿပင္ဆင္ေပးေပမဲ႔ ဒီတစ္ခါေတာ႔ သူ႔ဟာသူ စီစဥ္လုပ္ကိုင္တတ္ေအာင္ သူ႕အေမက ဒီတိုင္းပဲ ၾကည္႔ေနလိုက္တယ္။


မနက္သြားခါနီးေတာ႕ မိုးကလဲ တစ္ေပါက္ ႏွစ္ေပါက္ က်စၿပဳၿပီ၊ ရာသီဥတုကလဲ ေအးေနတာနဲ႔ သမီး၀တ္မဲ႔ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ အတိုကို ေဘာင္းဘီအရွည္နဲ႔ လဲ၀တ္ဖို႔ ေၿပာေပမဲ႔၊ ဆရာမက ေဘာင္းဘီအတိုပဲ ၀တ္ခိုင္းတာဆို ေခါင္းမာစြာနဲ႔ ၿငင္းဆိုခဲ႔တယ္။ အေႏြးထည္ေလးေတာ႔ သူ၀တ္ပါမယ္ေၿပာတယ္။ သူလဲ စဥ္းစားေတြးေခၚႏိူင္တဲ႔ အရြယ္ေရာက္ၿပီမိွဳ႔ လြတ္လပ္ခြင္႔ ေပးထားပါတယ္။ ေဘာင္းဘီအရွည္ကို ေၿပာင္း၀တ္ဖို႔ သားအမိ၂ေယာက္ အေၿခတင္ အေတာ္ၾကာေၿပာေနၾကေပမဲ႔ အမိန္႔အာဏာလိုမ်ိဳး အတင္းအက်ပ္ေတာ႔ မေတာင္းဆိုခဲ႔ပါဘူး။

ေက်ာင္းေရာက္ေတာ႔ သူ႔သူငယ္ခ်င္း မိန္းခေလးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ေဘာင္းဘီအရွည္ေတြနဲ႔ ၿဖစ္ေနၾကၿပီး သူတစ္ေယာက္တည္း အတုိေလး ၿဖစ္ေနေတာ႔ သူ႔ဟာသူ သေဘာေပါက္သြားတယ္။ ေနာက္ကို အေမေၿပာတာ နားေထာင္မွာလားဆိုေတာ႔ ေခါင္းၿငိမ္႔ၿပတယ္။

ကားလာေတာ႔ ကားကလဲ ၾကည္႔ရတာ air-con နဲ႔ အေတာ္ေအးမဲ႔ ကားမ်ိဳး။ သမီးေတာ႔ တစ္လမ္းလံုး ေအးေနေတာ႔မွာပဲလို႔ စိတ္ပူမိတယ္။ အေမစကားနားမေထာင္တဲ႔ သမီးေလး သူ႔ဟာသူ လြတ္လပ္စြာ စဥ္းစားေတြးေခၚၿပီး အေတြ႔ အၾကံဳေတြကေန သင္ယူႏိူင္ပါေစလို႔။