Sunday, July 27, 2014

ေအာ ... ရွင္တို႔က ..

တီတီဆြိသည္ စိတ္ အလြန္ၿမန္၏။ ထို႕ေၾကာင္႔ ကားကို အၿမန္ေမာင္းရာ တစ္ေန႔တြင္ ရဲ အလိုက္ ခံရေလသည္။ ၅၀ လမ္းကို ၇၉ႏွင္႔ ေမာင္း၍ၿဖစ္သည္။ ထိုေန႔က အိပ္ထဲမွ ဖြတ္ကလိ ဒဂၤါးအေတာ္မ်ားမ်ား ခုန္ဆင္းသြားၾကသည္။ Demerit ပိြဳင္႔မ်ားလဲ ၿဖတ္ခံလိုက္ရသည္။ ကိုေရႊရဲက ၇၉ထက္ တစ္ကီလိုမီတာ ပိုပါက လိုင္စင္ပါ အသိမ္းခံရမည္ဟု ေၿပာသြားေသးသည္။

ထိုမွ စ ကာ ရဲၿမင္တိုင္း မ်က္ရည္၀ိုင္းေနေသာ တီတီဆြိသည္ ကားေမာင္းလွ်င္ သတ္မွတ္မိုင္နံွဳးႏွင္႔သာ ေမာင္းေတာ႔သည္။ အိမ္ကလူကိုလဲ သတ္မွတ္မိုင္နံွဳးထက္ ပိုမေမာင္းရန္၊ လမ္းစည္းကမ္း လိုက္နာရန္ အားတိုင္း briefing ေပးေတာ႔သည္။ သတ္မွတ္မိုင္ႏံွဳးအတုိင္းေမာင္းရင္ ကိုယ္႔ဖက္က အၿမဲ safe ၿဖစ္တယ္။ ဘယ္ေလာက္မွလဲ ေနာက္က်တာ မဟုတ္၊ ဘယ္ကင္မရာမွလဲ ၾကည္႔စရာမလို၊ ဘာရဲမွလဲ ဂရုစိုက္စရာ မလို ဟု ကားေမာင္းတိုင္း ေဘးမွ တတြတ္တြတ္ ရြတ္ေလသည္။ ဂရုစိုက္စရာ မလိုဟုသာေၿပာသည္။ ရဲေတြ႔တိုင္း " ဟိုမွာ ရဲ ... ရဲ ... " " police ... police .. " ဆိုကာ ေၾကာင္ေတြ႔သည္႔ ၾကြက္လို ေၾကာက္ေနသူက သူမပင္ၿဖစ္သည္။ 


မေန႔ က ခေလး ေက်ာင္းပို႔ အၿပန္ အိမ္ကလူ ကားေမာင္းသည္။ သူ႔ေရွ႕တြင္ ရဲကားတစ္စီး ကပ္လ်က္ လွမ္းၿမင္လိုက္ရာ ေရွ႔မွာ ရဲေနာ္ .. ၆၀ ... ၆၀ ဟု သတိေပးလိုက္သည္။ အိမ္ကလူက သိပါတယ္္ကြာ ... ၆၀နဲ႔ပဲ ေမာင္းေနတာပါဟု ေၿပာသည္။ ၾကည္႔ေနရင္းႏွင္႔ ေရွ႔မွ ရဲကားသည္အေ၀းၾကီး ေရာက္သြားရာ ၿမင္လား ... သူကေတာင္ မိုင္ ပို ေမာင္းေနတာ ... ဆိုမွ အြန္လိုင္းမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေနာက္ေၿပာင္ ေၿပာေနက် စကားကို သတိရသြားကာ ၿပံဳးမိေလသည္။

ဒီတစ္ခါပဲ ဒီစကားကို ေနရာမွန္ လူမွန္ သံုးဖူးသည္။

" ေအာ ... ရွင္တို႔က ရဲေတြကိုး ..... လုပ္ၾကေပါ႔ ...."

Friday, June 20, 2014

ရန္ကုန္စတိုင္ ဒန္ေပါက္ခ်က္နည္း ...


ဒီၤ ဒန္ေပါက္ခ်က္နည္းကေတာ႔ အေၾကြးပို႔စ္ေလးပါ။ လြန္ခဲ႔တဲ႔ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္က တင္ခဲ႔ၿပီး ခုတစ္ဖန္ ၿပန္ခ်က္စားေတာ႔ အေၾကြးတင္ေနတာေလး သတိရတာနဲ႔ ေရးလိုက္တာပါ။ အဲဒီတံုးက ခ်က္နည္းေရးေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုထားသူေတြေတာ႔ ေမ႔ေလာက္ၿပီ။

 စာမေရးတာၾကာေတာ႔ ဒန္ေပါက္ခ်က္နည္း ေရးတာေတာင္ ဘယ္လိုေရးရမွန္း မသိေတာ႔ပါဘူးဗ်ာ။ ဒန္ေပါက္ ဆို ၿမန္မာႏိူင္ငံကလဲြလို႔ ဘယ္ႏိူင္ငံမွာစားစား ၿမန္မာၿပည္က ၾကက္လွ်ာစြန္းတို႔၊ ေရႊေညာင္ပင္တို႔လို အရသာမ်ိဳး ရွာမရလို႕ ကိုယ္႔ဟာကိုယ္ တူေအာင္ ခ်က္စားပါသည္။ ဦးၿခိမ္႔ကေတာ႔ တူတယ္လို႔ ေၿပာပါသည္။ အားေပးၾကပါဦး။

http://auntysweet.blogspot.com.au/2012/10/blog-post_17.html

ပထမဆံုး ဒန္ေပါက္ခ်က္ဖို႔ လိုတဲ႔ ပစၥည္းေတြ စုေဆာင္းပါမယ္။ အန္တီဆြိကေတာ႔ ဟင္းခတ္ အေမႊးအၾကိဳင္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ၀ယ္ထားၿပီး ပုလင္းေလးေတြထဲ ထည္႔ထားပါတယ္။ အဲဒါေတြ ထပ္၀ယ္စရာမလိုေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ သက္သာပါတယ္။

ဒန္ေပါက္ ၄ ေယာက္စာ အတြက္

သစ္ဂ်ပိုးေခါက္ (cinnamon)
ကရေ၀းရြက္ (bay leaves)
ေလးညွင္း (cloves)
နာနတ္ပြင္႔ (star anise)

ဖာလာေစ႕ (cardamon)
ငရုပ္ေကာင္းေစ႔ (black pepper) ( ပံုမွာ ၿပထားတာ မ်ားပါတယ္။ ငရုပ္ေကာင္းက ပူလို႔ ပံုမွာထက္ တစ္၀က္ေလာက္ေလွ်ာ႔ထည္႔ပါ)
ၾကက္သြန္နီဥၾကီး ၅ ဥခန္႔
ၾကက္သြန္ၿဖဴ  (ပံုမွာၿပထားတာ မ်ားပါတယ္။ တစ္၀က္ေလာက္ပဲ ထည္႔ပါ)

ဂ်င္း



ငရုပ္သီးအေရာင္တင္မွဳန္႔ - 1 table spoon
ၾကက္သားမွဳန္႔ သင္႔သလို ( chicken powder)
ၾကက္သား မဆလာ ( Shan chicken masala ) - 2 table spoon
ပ်ဥ္းေတာ္သိမ္ရြက္ ၄ ခက္ခန္႔ ( curry leaf)
ဒိန္ခ်ဥ္ တစ္ဗူး  (yogurt - 170 gram)
ေထာပတ္ (ghee) 12 table spoon
ဆီ  ( ၾကက္သြန္ေၾကာ္ဆီ)  10 table Spoon
ဆား သင္႕သလို
သၾကား 6 table spoon
နႏြင္းမွဳန္႔ 1/2 table spoon
သီဟိုေစ႔
စပ်စ္သီးေၿခာက္  (Raisin )
ႏြားႏို႔ 10 table spoon ခန္႕
အေရာင္ဆိုးေဆး အနၤီေရာင္  (အနည္းငယ္ကို ေရနဲနဲႏွင္႔ ေဖ်ာ္ထားပါ) အဂၤလိပ္လို Saffron  လို႔ေခၚပါတယ္။
 



ဘာစမာတီ ဆန္ ၄လံုးကို မခ်က္မီ နာရီ၀က္ခန္႔ ေရၾကိဳ စိမ္ထားပါ။ ၿပီးရင္ ေရစစ္ထားပါ။
(basmati rice, Indian Gate Classic ကို သံုးပါတယ္။ သူက အနံ႔ မထြက္ပါ)


ၾကက္္ေပါင္သား၂ခု ( Chicken maryland) ၊ ရင္ပံုသား ၂ခု (Chicken breast meat)

ေၾကြရည္သုတ္ ေၿမလင္ပန္း တစ္ခ်ပ္ (ဒန္ေပါက္္ ထည္႔ေဖာက္ရန္- oven ထဲ အေပၚမီး ေအာက္မီးေပးရန္)
Aluminum foil ( အေပၚက အုပ္ရန္)

အခ်ဥ္အတြက္
ေဂၚဖီ
ၾကက္သြန္နီ
သခြားသီး
ပူတီနာ

တစ္ခ်ိဳ႔ေတြကေတာ႔ အခ်ဥ္အတြက္ ဒိန္ခ်ဥ္နဲ႔ နယ္ၾကပါတယ္။
အန္တီဆြိကေတာ႔ ဒိန္ခ်ဥ္မၾကိဳက္လို႔ သံပရာသီးနဲ႔ ပဲနယ္ပါတယ္။ အေပၚက အသီးအႏွ့ေတြကို ပါးပါးလွီးၿပီး သံပုရာရည္ညွစ္၊ ၾကက္သားမွဳန္႔ေလး နဲနဲ ၿဖဴးပါတယ္။

ပစၥည္းေတြ စုေဆာင္းၿပီးရင္ စခ်က္ပါေတာ႔မယ္။

ၾကက္သားခ်က္ရန္အတြက္

ပထမဆံုး ၾကက္သားကို စခ်က္ပါမယ္။ ၾကက္သားက ဒန္ေပါက္ထဲ အစိမ္းထည္႔ရင္ ထမင္းက အရင္က်က္သြားလို႔ ၾကက္သားကို က်က္ေအာင္အရင္ ခ်က္ပါမယ္။ ၾကက္သားေတြကို ဒိန္ခ်ဥ္၊ ဆား၊ ဟင္းခတ္မွဳန္႕၊ နႏြင္းမွဳန္႔၊ သၾကား၊ ၾကက္သားမဆလာ အစရွိသည္္တို႔ႏွင္႔ နယ္ၿပီး တစ္နာရီခန္႔ႏွပ္ထားပါ။

ၾကက္သားနယ္ထားတံုး ၾကက္သြန္နီေတြထဲက ၄လံုးကို ပါးပါးလွီးၿပီး ဆီနဲ႔ ၾကြပ္ေနေအာင္ ေၾကာ္၊ ဆီစစ္ထားပါ။




ေအးသြားရင္ လက္ကို လက္အိပ္ေလးစြတ္ၿပီး ေၾကေနအာင္ ေခ်ေပးထားပါ။  ၾကက္သားမွဳန္႔ 1 table spoon သၾကား 6 table spoon ေလာက္ထည္႔ၿပီး နယ္ထားပါ။




က်န္တဲ႔ ၾကက္သြန္နီ၊ ၾကက္သြန္္ၿဖဴ၊ ဂ်င္းေတြကို ငရုပ္ဆံုနဲ႔ ေထာင္းခ်င္ေထာင္း၊ ဘလန္ဒါနဲ႔ ၾကိတ္ခ်င္ ၾကိတ္ထားပါ။

ၾကက္သားခ်က္ရန္အတြက္ ဒယ္အိုးထဲကို ေစာနက ၾကက္သြန္ေၾကာ္ထားတဲ႔ဆီ ၁၀ဇြန္းနဲ႔ ေထာပတ္ ၁၂ဇြန္း ထည္႔ၿပီး ပထမဆံုး သစ္ဂ်ပိုးေခါက္၊ ကရေ၀းရြက္ အနည္းငယ္၊ ဖာလာေစ႔အနည္းငယ္ကို ထည္႔ေၾကာ္ပါ။ အနံ႕ေမႊးလာရင္ ပ်ဥ္းေတာ္သိမ္၊ ၾကက္သြန္ၿဖဴနီ၊ ဂ်င္း ေထာင္းထားတာေတြေရာၿပီး ဆီသတ္ပါ။ ေမႊးလာရင္ ၾကက္သားနယ္ထားတာ ထည္႔ (ဒိန္ခ်ဥ္အႏွစ္ေတြေရာ အကုန္ထည္႔ရပါမယ္)၊ အေရာင္တင္မွဳန္႔၊ မဆလာထည္႕ၿပီး အတန္ၾကာေအာင္ ေမႊေပးပါ။ ဆီေတြ ကပ္လာၿပီဆုိမွ ေရ အနည္းထည္႔ၿပီး အဖံုးအုပ္ ဆီၿပန္ၿပီး ၾကက္သားက်က္သည္အထိခ်က္ပါ။


ဒန္ေပါက္စခ်က္ေတာ႕မည္။

ဒန္အိုးခပ္ၾကီးၾကီး ေဇာက္နက္နက္ထဲမွာ ေရတစ္၀က္ခန္႔ထည္႕႔ ဆူပြက္သည္အထိတည္ပါ။ ဆူပြက္လာပါက အေပၚက ဟင္းခတ္ အေမႊးအၾကိဳင္ ၆မ်ိဳးကို ထည္႔ၿပဳတ္ပါ။

 
၂မိနစ္ခန္ ႔ထည္႔ၿပဳတ္ၿပီးလွ်င္ ေရစစ္ထားတဲ႔ ဆန္ကိုထည္႔ၿပီး ၿပဳတ္ပါ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဒန္ေပါက္နံ႔ အေတာ္ထြက္လာပါၿပီ။ ဆန္ေတြ မကပ္ေအာင္၊ မေ၀ေအာင္  ေယာင္းမေလးနဲ႔ မၾကာခဏ ေမႊေပးပါ။



ဒန္ေပါက္ဆန္ေလးေတြ ဆန္႔ထြက္လာၿပီ ရွည္ထြက္လာၿပီဆို ထမင္းၿဖစ္လက္စ ဆန္ေတြကို စစ္ၿပီး ဒန္ေပါက္ေဖာက္မဲ႔ ေၿမလင္ပန္းထဲ ေၿပာင္းထည္႔ၿပီး အေပၚမီးေအာက္မီး ေပးဖို႔ အတြက္ ၿပင္ပါေတာ႔မယ္.။ အိမ္မွာေတာ႔ ထမင္းေတြကို သံဇကာ ခပ္ၾကီးၾကီးနဲ႔ တစ္ခါထဲ စစ္ၿပီး တစ္ခါထဲ ထည္႔ခင္းလိုက္ပါတယ္။


ပထမဆံုး ေအာက္က ထမင္းတစ္ထပ္ ခံပါမယ္။ 

ၿပီးရင္ အေပၚကေန ၾကက္ေပါင္၂ခု ခင္းထည္႔ၿပီး ဟင္းက ဆီေတြ အႏွစ္ေတြပါ  4 Table spoon ေလာက္ ထည္႔ပါ။ ႏြားႏို႔ 3 table spoon ေလာက္ အေပၚက ၿဖန္းပါ။ ၾကက္သြန္နီအႏွစ္ေခ်ထားတာလဲ 3 table spoon ခန္႔ ၿဖဴးပါ။ သီဟိုေစ႔၊ စပ်စ္သီးေၿခာက္၊ အေရာင္ဆိုးေဆး တို႔ကိုလဲ ၃-၄ထပ္စာ သင္႕ေသာ္သလိုခဲြၿပီး ၿဖဴးေပးပါ။ ဆား၊ ၾကက္သားမွဳန္႔ တို႔ကိုလည္း လိုအပ္သလိုၿဖဴးပါ။ အခ်ိဴၾကိဳက္ရင္၊ အခ်ိဳပိုေလးေစခ်င္ရင္ေတာ႔ သၾကားကို 1 table spoon ေလာက္စီ အထပ္တိုင္းမွာ ၿဖဴးေပးပါ။

ၿပီးေတာ႔ ေနာက္ထမင္းတစ္ထပ္ခင္းၿပီး အေပၚကေန အစာေတြ၊ ၾကက္သားေတြ ကို ခုနက ေၿပာတဲ႔ အတိုင္း ထပ္ခင္းပါ။


အဲဒါမ်ိဴး ၃ထပ္ေလာက္ခင္းၿပီးရင္ အေပၚကေန Aluminum foil နဲ႔ လံုေနေအာင္အုပ္ၿပီး Oven ထဲမွာ 250 ဒီဂရီ စင္တီဂရိတ္နဲ႔ တစ္နာရီခဲြခန္႔ အေပၚမီးေအာက္မီးနဲ႔ ထည္႔ဖုတ္ရပါတယ္။


 တစ္နာရီခဲြၾကာလို႔ oven ထဲက ထုတ္ၿပီး foil ကို ဖြင္႔ၾကည္႔လိုက္ေသာ အခါ ..

 စားခ်င္စဖြယ္ ၾကက္သား ဒန္ေပါက္ကို ရပါတယ္။ ရန္ကုန္က ၾကက္လွ်ာစြန္းတို႔ ေရႊေညာင္ပင္တို႕နဲ႔ အန႔ံအရသာေရာ texture ပါ ေတာ္ေတာ္ေလးကို တူပါတယ္။  ၾကက္သားကလဲ ခ်က္ထားတာကို မွ ထပ္ေပါင္းထားေတာ႔ ႏူးအိေနပါတယ္။ နယ္ၿပီး ဆီသတ္ခ်က္ၿပီးသား ဆိုေတာ႔ ဆားၿပားလဲ အထဲ၀င္ပါတယ္။
 ေဂၚဖီၾကက္သြန္ခ်ဥ္ရယ္၊ ပုဇြန္ေၿခာက္ ငရုပ္သီးေၾကာ္ရယ္ နဲ႔ စားပါတယ္။ ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္ မရေတာ႔လို႔ မန္က်ည္းရြက္ခ်ဥ္ဘူးထဲက မက်ည္းရြက္နဲ႔ အရည္ေသာက္ဟင္းခ်က္တာ ပံုထဲေတာ႔ မပါေတာ႔ပါဘူး။
some important tips
- ၾကက္သားကို ဒိန္ခ်ဥ္နဲ႔ နယ္ရပါမယ္။ ဒါမွ ၾကက္သားက မီးဖိုထဲ ကင္တဲ႔အခါ ႏူးအိၿပီး အရသာ ပိုရွိပါတယ္။ ဒိန္ခ်ဥ္က ခ်က္လိုက္ရင္ အႏွစ္လဲရေတာ႔ ထမင္းထဲလဲ စိမ္႔၀င္သြားၿပီး အရသာ ပိုရွိေစပါတယ္။

- အေပၚမီး ေအာက္မီးေပးမဲ႔ ေၿမအိုးက ခပ္ၿပားၿပားဆို ေကာင္းပါတယ္။ ဆန္ကိုလည္း ၃-၄ ထပ္ထက္ ပိုခင္းရင္ မေကာင္းပါဘူး။ အရမ္းၿမင္႔တဲ႔ အိုးဆို အေပၚက အေလးဖိအားေတြေၾကာင္႔ ဒန္ေပါက္ထမင္းလံုးေတြက ပိၿပားၿပီး မလွေတာ႔ပါဘူး။ အေပၚက ဖိထားတာ မခံရပဲ ဒန္ေပါက္ဆန္ ရွည္ရွည္ေလးေတြ တစ္လံုးခ်င္းဆိုမွ အၿမင္လွပါတယ္။

- အေရာင္ေတြ အရမ္းမမ်ားေအာင္ အေရာင္ဆိုးေဆးကို တစ္လႊာမွာ ၂စက္ ၃စက္ေလာက္ပဲ ခ်ရင္ လံုေလာက္ပါတယ္။ ၀ါလြန္းေနရင္ မလွပါဘူး။ ဒန္ေပါက္က ထမင္းအၿဖဴရယ္၊ ၾကက္သြန္နီေၾကာ္နဲ႔ ေရာတဲ႔ အညိဳရယ္၊ အေရာင္ဆိုးထားတဲ႔ လိေမၼာ္ေရာင္ ၃ ေရာင္ေပါင္းေနမွ လွပါတယ္။ ထမင္းပဲြၿပင္ရင္ တစ္ေနရာထဲက မဟုတ္ပဲ ၃မ်ဳိဳးေပါင္းၿပီး ခူးရပါတယ္။

-  အလႊာတိုင္းအမွာ ႏြားႏို႔ထည္႔ၿဖန္းရပါတယ္။ ထမင္းက ေရကို စစ္ထားေတာ႔ ထပ္ေပါင္းတဲ႔  အခါ  ေရမရွိေတာ႔ပါဘူး။ ေရထည္႔ရင္ရေပမဲ႔ ႏြားႏို႔ကေတာ႔ ပိုစိမ္႔ပါတယ္။

- စားတဲ႔အခါမွ spice ေတြေတာ႔ နဲနဲဖယ္စားရပါတယ္။ ပဲြၿပင္ကထဲက ေတြ႔တာေလးေတြ ဖယ္ထားလိုက္ပါတယ္။ spice ေတြကို မေရာေအာင္ ပိုက္ကြန္လို အ၀တ္နဲ႔ခ်ည္ၿပီး ခ်က္ရင္ေတာ႔ ရပါမယ္။ ဒါေပမဲ႔ အနံ႔က အၿပင္ေရာက္ဖို႔ ခက္ေတာ႔ spice ေတြ ၂ဆေလာက္ ထည္႔ရမယ္နဲ႔တူပါတယ္။


Monday, February 24, 2014

ဆိုဖာေပၚမွ ဟာသမ်ား

ဂ်ဴဂ်ဴေလး ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ သူ႔အေမက ၿမန္မာစာသင္ေပးတယ္။ အေပ်ာ္သင္တာဆိုေတာ႔ အရင္ေက်ာင္းပိတ္ရက္က သင္ထားတာေတြ ၿပန္ေႏႊးေနတာနဲ႔ပဲ သင္ခန္းစာက ေရွ႕မတက္ႏိူင္ဘူး။ 

ဒီေန႔သင္ခန္းစာကေတာ႔ ယပင္႔နဲ႔ ရရစ္ကို သင္တဲ႔သင္ခန္းစာ။ အိမ္ေရွ႔က ဆိုဖာေပၚမွာ သားအမိသားအဖ ၃ေယာက္  တီဗီၾကည္႔ေနရင္း သမီးက စာအံေနတယ္။


ဆရာမ စာၿပသည္။
ေၿမၿဖဴ ယူလာသည္။
မိမိေနရာ ေနၾကပါ။
စကားက်ယ္က်ယ္ မေၿပာရ။

ခေလး စာဖတ္ေနတံုး အေမလုပ္သူက မီးဖိုထဲ ဟင္းအိုး တည္ထားတာ သတိရတာနဲ႔ ...

" ေတာ႔ ....ကေမာင္ၿခိမ္႔ ... က်ဳပ္ ဟင္းအိုးသြားၾကည္႔ဦးမေတာ္ ... ေတာ္ ခေလးစာ အံတာ ေသခ်ာနားေထာင္ၿပီး ၾကည္႔ေပးလိုက္ပါဦး ... " ဆို သားအဖ၂ေယာက္ တည္း ထားပခဲ႔တယ္။

ဟင္းအိုးကိစၥ ၀ိစၥၿပီးလို႔ ဆိုဖာေပၚၿပန္ေရာက္ေတာ႔ သမီးက စာအံလို႔ ေကာင္းတံုးရွိေသး။

အေမၾကီးက တီဗီေတာင္မၾကည္႔ႏိုင္၊ အိုင္ပက္တစ္လံုးနဲ႔ ေဖ႔ဘြတ္ထဲ မဲၾကည္႔ေနရင္းနဲ႔ ခေလး စာအံသံက မၾကားတစ္ခ်က္ ၾကားတစ္ခ်က္ ...

တစ္ခါက် သူ႔အေဖက

" ဟဲ႔ ေကာင္မေလး ... က်ားၾကီး ေၿခရာၾကီး ...ဟ ...." ဆို ၾကားလိုက္ေတာ႔မွ အြန္လိုင္းကမၻာကေန  လက္ရွိ ပစကၡအေၿခအေနကို  ၿပန္ေရာက္သြားတယ္။

ဒါနဲ႔ သမီးက ဘယ္လို ဆိုလိုက္လို႔တုန္းလို႔ ေမးေတာ႔

" ညည္႔ သမီး ဆိုေနတာ က်ားၾကီး ... ေၿခေထာက္ၾကီး ... ဆိုၿပီး ဆိုေနတာဟ" ဆိုေတာ႔

ရီၾကတာ သားအမိသားအဖ ၃ေယာက္လံုး တဟားဟားနဲ႔။ ဂ်ဴဂ်ဴက အဲလိုပဲ တစ္ခါတစ္ေလ သူမသိတာဆို ၀ါးခ်တာ ။  တကယ္ေတာ႔ သူဆိုတာလဲ မွားမွ မမွားပဲကိုး။

-------------------------------------------------------------

ဒီေန႔ေတာ႔ ဂ်ဴဂ်ဴေလး ေက်ာင္းမွာ camping ရွိတာနဲ႔ အိမ္မွာ တိတ္ဆိတ္ ေၿခာက္ကပ္လို႔ေနသည္။ အိမ္ေရွ႔က ဆိုဖာမွာ ဦးေမာင္ၿခိမ္႔တစ္ေယာက္တည္း ထိုင္ေနရင္း တက်ီက်ီေအာ္ေနသည္။ အိမ္ေရွ႔ကို လာခဲ႔ပါ။ တစ္ေယာက္ထဲ ပ်င္းလို႔ပါတဲ႔။

ကိုယ္ကလဲ တီဗီၾကည္႔တာ ၀ါသနာက မပါ။ ခါတိုင္းလဲ သမီးက အတင္းေခၚလို႔သာ သူတို႔သားအဖ ႏွစ္ေယာက္ၾကား ၀င္ထိုင္လိုက္ရသည္။  သူတို႔ ေၿပာတာေတြ နားေထာင္ လိုက္ရသည္။ စိတ္ကေတာ႔ သိပ္ပါလွသည္မဟုတ္။ ခဏေနေတာ႔ အိုင္ပက္ကေလး ေကာက္ကိုင္ကာ အြန္လိုင္းတက္ေနလိုက္သည္။ သူတို႔ သားအဖကေတာ႔ အင္မတန္ ကီးကိုက္သည္။ ၂ေယာက္လံုး တီဗီ သူရဲေတြကိုး။

ခုလဲ တီဗီမွာ လာေနသည္က MKR လို႔ေခၚတဲ႔ My Kitchen Rules. ၂ ေယာက္တဲြ အဖဲြ႔ေလးေတြ ၁၀ဖဲြ႔ေလာက္ တစ္ဖဲြ႔ခ်င္းစီ အိမ္မွာ ခ်က္ၿပီး ထမင္းဖိတ္ေကြ်း၊ ဒိုင္ေတြက အမွတ္ေပး၊ အမွတ္အနဲဆံုးလူေတြ တစ္ဖဲြ႔ခ်င္း ၿပဳတ္သည္႔ အစီအစဥ္။ ဂ်ဴဂ်ဴကေတာ႔ အင္မတန္ၾကိဳက္သည္။ သူၾကိဳက္တာနဲ႔ သူ႔အေမၾကီးလဲ ဒီစီးရီးစ္နဲ႔ဆို ၂ခု -၃ခုေလာက္ ရွိၿပီထင္သည္ ၾကည္႕ဖူးတာ။ လူေတြ စိတ္၀င္စားေအာင္ အထဲမွာလဲ character အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိသည္႔ အဖဲြ႕ေတြ ႏွင္႔ ဆိုေတာ႔ စီးရီစ္က အထိုက္အေလွ်ာက္ေတာ႔ နာမည္ၾကီးပါသည္။ ဘယ္ေလာက္ပင္နာမည္ၾကီးၾကီး တီတီဆြိကေတာ႔ မၾကိဳက္ေရးခ်မၾကိဳက္ပါ။ စိတ္လဲ မ၀င္စားပါ။

သူ႔အေဖေဘးမွာ ၀င္ထိုင္ ၾကည္႔ေနရင္း သူက ရွင္းၿပေနသည္။ ဒီေန႔ေတာ႔ လူသစ္ေတြ ပါသည္႔ အစီအစဥ္တဲ႔။ လူသစ္ေတြကို တစ္ဖဲြ႔ၿပီး တစ္ဖဲြ႔ ၿပေနသည္။ ခါတိုင္းေတြ႔ေနက် လူေတြမဟုတ္ ေတာ႔ ပိုလို႔ပင္ ပ်င္းစရာ ေကာင္းေသးသည္။ မ်က္ႏွာစိမ္းေတြမွန္းေတာ႕ သိသည္။ သူတို႕ ဘယ္ၿမိဳ႔ကလာသည္။ သူတို႔နာမည္ေတြ ႏွင္႔  တစ္ဖဲြ႔ၿပီး တစ္ဖဲြ႔ မိတ္္ဆက္ေပးေနသည္။ ဒီေန႔အစီအစဥ္မွာလည္း ထိုလူသစ္အဖဲြ႕ထဲက တစ္ဖဲြ႔က ခ်က္မည္တဲ႔။

ေဟာ လူသစ္ေတြ  ၿပေနရင္းနဲ႔ ၿဖတ္ဆို လူ၂ေယာက္ ေ တာ္ေတာ္ ရင္းရင္းနွီးနွီးၾကည္႔ဖူးသည္႔ ၂ေယာက္ပါ။ ... ငါ သူတို႔ေတြေတာ႔ အရင္ တံုးက ၾကည္႔ဖူးသားဟ။ ဆို ၀မ္းသာ အားရနဲ႔  လူေဟာင္းေတြ ၿပန္လာ ၿပီဆို ေၿပာေတာ႔ ဦးၿခိမ္႔က

ဟဲ႔ အဲဒါ ဒိုင္ေတြဟဲ႔ ... ဒိုင္ေတြ ဆို ေၿပာၿပီး ၂ေယာက္သား ရီၾကတာ ။  အမွန္က လူေဟာင္းဆိုတာ အရင္ စီးရီးစ္မွာၾကည္႔ဖူးတဲ႔ ၿပိဳင္ပဲြ၀င္အေဟာင္းေတြမွတ္လို႕၊  ဒီတစ္ခါေတာ႔ ငါသိ ပဟဆို ေအာ္လိုက္တာ။ စီးရီးစ္တိုင္း ၃နွစ္ဆက္တိုက္ပါသည္႔ ဒိုင္ေတြ ၿဖစ္ေနေလသတည္း။

ကဲ အန္တီဆြိ တီဗီကို ဘယ္ေလာက္ စိတ္၀င္စားလဲ ဆိုတာ ... သေဘာေပါက္။ းo)














Monday, February 17, 2014

1st School Camping

ဒီေန႔ သမီးရဲ႔ ဘ၀မွာ ပထမဆံုး School Camping ထြက္တဲ႔ေန႔။ သမီးေလးဟာ သူ႔ရဲ႔ အေဖ အေမေတြ မပါပဲ သြားရမဲ႔ ညအိပ္ခရီးအတြက္ သိပ္ကို စိတ္လွဳပ္ရွားေနခဲ႔တယ္။ ေက်ာင္းကေန notice စာရြက္ထြက္ကတည္းက (တစ္ပတ္ေလာက္ၾကိဳၿပီး) camping အတြက္ ယူသြားရမဲ႔ ပစၥည္းေတြကုိ သူ႔ဟာသူ ၿပင္ဆင္ေနခဲ႔တယ္။ ခါတိုင္းေတာ႔ သူ႔အေမက အားလံုးၿပင္ဆင္ေပးေပမဲ႔ ဒီတစ္ခါေတာ႔ သူ႔ဟာသူ စီစဥ္လုပ္ကိုင္တတ္ေအာင္ သူ႕အေမက ဒီတိုင္းပဲ ၾကည္႔ေနလိုက္တယ္။


မနက္သြားခါနီးေတာ႕ မိုးကလဲ တစ္ေပါက္ ႏွစ္ေပါက္ က်စၿပဳၿပီ၊ ရာသီဥတုကလဲ ေအးေနတာနဲ႔ သမီး၀တ္မဲ႔ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ အတိုကို ေဘာင္းဘီအရွည္နဲ႔ လဲ၀တ္ဖို႔ ေၿပာေပမဲ႔၊ ဆရာမက ေဘာင္းဘီအတိုပဲ ၀တ္ခိုင္းတာဆို ေခါင္းမာစြာနဲ႔ ၿငင္းဆိုခဲ႔တယ္။ အေႏြးထည္ေလးေတာ႔ သူ၀တ္ပါမယ္ေၿပာတယ္။ သူလဲ စဥ္းစားေတြးေခၚႏိူင္တဲ႔ အရြယ္ေရာက္ၿပီမိွဳ႔ လြတ္လပ္ခြင္႔ ေပးထားပါတယ္။ ေဘာင္းဘီအရွည္ကို ေၿပာင္း၀တ္ဖို႔ သားအမိ၂ေယာက္ အေၿခတင္ အေတာ္ၾကာေၿပာေနၾကေပမဲ႔ အမိန္႔အာဏာလိုမ်ိဳး အတင္းအက်ပ္ေတာ႔ မေတာင္းဆိုခဲ႔ပါဘူး။

ေက်ာင္းေရာက္ေတာ႔ သူ႔သူငယ္ခ်င္း မိန္းခေလးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ေဘာင္းဘီအရွည္ေတြနဲ႔ ၿဖစ္ေနၾကၿပီး သူတစ္ေယာက္တည္း အတုိေလး ၿဖစ္ေနေတာ႔ သူ႔ဟာသူ သေဘာေပါက္သြားတယ္။ ေနာက္ကို အေမေၿပာတာ နားေထာင္မွာလားဆိုေတာ႔ ေခါင္းၿငိမ္႔ၿပတယ္။

ကားလာေတာ႔ ကားကလဲ ၾကည္႔ရတာ air-con နဲ႔ အေတာ္ေအးမဲ႔ ကားမ်ိဳး။ သမီးေတာ႔ တစ္လမ္းလံုး ေအးေနေတာ႔မွာပဲလို႔ စိတ္ပူမိတယ္။ အေမစကားနားမေထာင္တဲ႔ သမီးေလး သူ႔ဟာသူ လြတ္လပ္စြာ စဥ္းစားေတြးေခၚၿပီး အေတြ႔ အၾကံဳေတြကေန သင္ယူႏိူင္ပါေစလို႔။





Sunday, February 16, 2014

ေမြးေန႔ မွတ္စု (သို႔) မိတ္ကပ္မွတ္စု ...

တီတီဆြိသည္ ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ flexible ၿဖစ္ေပမဲ႔ တစ္ခ်ိဳ႔ေနရာေတြမွာေတာ႕အစဲြအလန္းၾကီးသည္ ေၿပာရမလား။ ဥပမာ အစားအေသာက္ဆို စကၤာပူေရာက္စက ၾကက္ဆီထမင္း။ စ စားေတာ႔ ဘာမွန္းမသိ။ ေနာက္ပိုင္းစားရင္းႏွင္႔ ၾကိဳက္လာေတာ႔ ဘယ္ေဟာ္ကာ၊ ဘယ္ food court သြားသြား ၾကက္ဆီထမင္းသာ မွာေတာ႔တာပဲ။ ေနာက္ပိုင္းက် အိမ္ကလူက ဒုတ္တၿပတ္ ဓားတစ္ၿပတ္ႏွင္႔ တၿခားစားစရာေတြ အတင္းေကြ်းမွပဲ စားတတ္လာသည္။ ဒါေတာင္ ၾကက္ဆီထမင္းၿပီး Mee pok ဆိုတာႏွင္႔ မိတ္ဆက္ေပးေတာ႔ ဒါၾကီးပဲ ဆက္တိုက္ စားေနရာ ေနာက္တစ္ခါ ဒုတ္တၿပတ္ ဓားတစ္ၿပတ္ေတြ ၿဖစ္ၾကၿပန္သည္။



ေမြးေန႔မွာ ဘုန္းဘုန္းကို မန္းေလး မုန္႔တီ ကပ္ပါတယ္။


ေနာက္ သူေန႔စဥ္ သံုးစဲြေနတဲ႔ မိတ္ကပ္၊ ႏွဳတ္ခမ္းနီ၊ ေရေမႊး အစရွိတာေတြလည္း အေၿပာင္းအလဲမရွိ။ အသစ္အဆန္း စမ္းသံုးၿခင္းမရွိ။ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ႔ ပစၥည္းေလး ေတြသာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ စဲြသံုးခဲ႔သည္။ ဒီဖက္ကြ်န္းၾကီးေၿပာင္းလာေတာ႔ သူ႔အေၾကာင္း သူသိလို႔ သံုးေနက် မိတ္ကပ္ဗူးေတြကို ၄-၅ဗူး ၀ယ္ခ်လာခဲ႔သည္။ ဟိုဖက္ေရာက္လွ်င္ ဘာမွန္းမသိ။ ၀ယ္လို႔မရလွ်င္ ဒုကၡေရာက္လွခ်ည္႔ေပါ႔။ ခု ၃ႏွစ္ေလာက္ၾကာေတာ႔ ကိုယ္၀ယ္လာတာေလးေတြလဲ တေၿဖးေၿဖးကုန္လုၿပီ။ အထူးသၿဖင္႔ Foundation ဟုေခၚသည္႔ မိတ္ကပ္ အစိုလိမ္းၿပီး အေပၚက အသာ ပုတ္ရသည္႔ ေပါင္ဒါၿဖစ္သည္။ ဟိုမွာတံုးက ေရွာ႔ပင္းစင္တာၾကီးတစ္ခုမွာ sale ခ်လို႔ ၀ယ္ရာမွအစ စမ္းသံုးၾကည္႕ရာ မထင္မွတ္ပဲ အလြန္ေကာင္းသည္႔ မိတ္ကပ္ၿဖစ္ေနေလသည္။ ၿပီးေတာ႔ မိတ္ကပ္တြင္ အသားအေရာင္အလိုက္ နံပတ္မ်ားရွိရာ သံုးသည္က အေရာင္က အနည္းငယ္ရင္႕ေသာ ညိဳသည္႔ သူ႔အသားႏွင္႔ လိုက္ဖက္ေသာ Medium 2 ဆိုေသာ နံပတ္ ၿဖစ္သည္။ တီတီဆြိသည္ ကမၻာေပၚတြင္ ထိုမိတ္ကပ္မွလဲြ၍ တၿခားမိတ္ကပ္မ်ား မရွိေတာ႔သည္႔အလား ထိုမိတ္ကပ္တစ္မ်ိဳးတည္းသာ စဲြသံုးခဲ႔ပါသည္။


 
 တစ္ရက္ေတာ႔ ၀ယ္လာသည္႔ မိတ္ကပ္ re-fill ဗူးေတြ ကုန္ေတာ႔ အင္တာနက္ထဲ ဟိုဟိုဒီဒီ လိုက္ရွာၾကည္႕႔ရာ ထိုမိတ္ကပ္သည္ ဆစ္ဒနီမေၿပာနွင္႔၊ တကမၻာလံုး ဘယ္ေနရာမွ ရွာမရ။ အေတာ္ထူးဆန္းလွေခ်တကား။ အားနာတတ္ေသာ တီတီဆြိသည္ စကၤာပူမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြ မိွဳလို ေပါေပ႔မယ္႔ မမွာရက္။ ဒါေလးနဲ႔ေတာ႔ ဒီေလာက္ဒုကၡမခံဆိုကာ အစားထိုး မိတ္ကပ္ဗူးေတြ ကို ဘရန္း ၃-၄မ်ိဴးေလာက္ လိုက္ရွာ၀ယ္ေလသည္။ ဒါေလး ေကာင္းႏိုးႏိုး၊ ဟိုဟာေလး အဆင္ေၿပႏိူးႏိူးႏွင္႔ စမ္းသံုးၾကည္႔ရာ စိတ္ၾကိဳက္ကေတာ႔ မေတြ႔လွေပ။ သုိ႔ေပမဲ ႔၀ယ္ၿပီးၿပီဆိုေတာ႔လဲ မလႊင္႔ပစ္ရက္ ။ ဒါေတြသာ သည္းခံသံုးရေလသည္။ ထိုထဲမွ မိတ္ကပ္တစ္ဗူးသည္ အေရာင္ကို ၿဖဴသည္႔ဖက္ေရြးမိရာ ထိုမိတ္ကပ္လိမ္းမိပါက မ်က္နွာတစ္ခုလံုး ေပါင္ဒါဗူးထဲပဲ ၿပဳတ္က်သလိုိလို၊ မ်က္နွာပဲ မိွဳတက္ေနသလိုလို ရီခ်င္စရာေကာင္းလွသည္။ အနည္းငယ္ၾကိဳက္သည္ဆိုေသာ မိတ္ကပ္ဗူးသည္ texture အေနႏွင္႔ ေတာ႔ အလြန္ေကာင္းပါသည္။သုိ႔ေပသိ အေရာင္ အရင္႔ဆံုးကို ေရြးမိလိုက္ရာ သူက အညိဳတင္မက အနီေရာင္ပင္ ေရာစပ္ေနရာ ထိုမိတ္ကပ္လိမ္းလိုက္လွ်င္ မ်က္နွာသည္ ပါးနီလိမ္းစရာမလိုပဲ နီေန၏။ သို႔ေပမဲ႔ ႏွေၿမာေတာ႔ ကိုယ္႔စိတ္ကို ေၿဖကာ အဲသေလာက္ေတာ႔လဲ မဆိုးပါဘူးဆိုကာ ၾကိတ္မွိတ္လိမ္းေလသည္။

ဒီေန႔မနက္ ေမြးေန႔ဆိုေတာ႔ သြားေနက် ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတြင္ အာရံုဆြမ္း သြားကပ္ရန္ ေစာေစာထကာ လွတပတ ၿပင္ေတာ႔သည္။ ေမြးေန႔ရွင္ၾကီးဆိုေသာ အထူးအခြင္႔အေရးကိုသံုးကာ မိ္တ္ကပ္ကို ခါတိုင္းထက္ ထူထူလိမ္းသည္။  အက်ီအသစ္ဆံုးကို ၀တ္သည္။ ၿပီးလွ်င္ ဦးၿခိမ္႔ကို ေမြးေန႔အမွတ္တရဆိုကာ ဓာတ္ပံုရိုက္ခိုင္းရဦးမည္ မဟုတ္လား။ မနက္ ၄နာရီပဲ ရွိေသးရာ အၿပင္တြင္ အလင္းေရာင္ မထြက္ေသး။ ဆစ္ဒနီနံနက္ခင္း ငွက္ကေလးမ်ား၏  ေတးသံကို ပင္မၾကားရေသးရာ  သူကိုယ္တိုင္ ေတးညည္းကာ အလွၿပင္ေနေလသည္။

 
 အားလံုးၿပီးေတာ႔ မွန္ထဲ ေသခ်ာၾကည္႔လိုက္ရာ သူမ၏မ်က္ႏွာသည္ ထူထူလိမ္းထားသည္႔ မိတ္ကပ္ အနီေရာင္ေၾကာင္႔ အမွတ္တမဲ႔ လန္႔ပင္သြားေလသည္။ မ်က္ႏွာတစ္ခုလံုး နီရဲလ်က္ရွိရာ ငန္းမန္းထေနသည္႔ လူမမာပမာၿဖစ္ေနေလရာ ရီစရာပင္ေကာင္းေနေသးသည္။ ၿပန္ၿပင္ဖို႔လည္း အခ်ိန္မရွိေတာ႔ၿပီ။ ဘုန္းဘုန္းဆြမ္းကပ္ဖို႔ အခ်ိဳပဲြတည္းဖို႔၊ သမီးႏိွဳးဖို႔၊ အိမ္ကလူကို ေဆာ္ၾသဖို႔ ၿပင္ရဆင္ရဦးမည္။ သို႔ႏွင္႔ ဒီအတိုင္း ငမ္းမန္းထသည္႔ အနီေရာင္ မ်က္နွာနွင္႔ပင္ ဘုန္းဘုန္းေက်ာင္းသို႔ သြားကာ ေမြးေန႔ နံနက္ အာရံုဆြမ္းကပ္ခဲ႔ပါသည္။ ဦးဇဥ္းက ဒကာမၾကီး ေနမေကာင္းဘူးလားဟု မေမးသည္မွာ ကံေကာင္း။ ။

Monday, January 20, 2014

Chinese Wok

ဟိုေန႔က ဆတ္ေဆာ႔ၿပီး Chinese wok တစ္လံုး၀ယ္လာတယ္။ တရုတ္ဆိုင္မွာ ၾကာဆံေၾကာ္တို႔ ထမင္းေၾကာ္တို႔ ေၾကာ္ရင္ သံဇြန္းၾကီးနဲ႔ တဂြက္ဂြက္ေခါက္ၿပီး မီးေတြေတာက္ေအာင္ ေၾကာ္တဲ႔ သံဒယ္အိုးေပါ႔ဗ်ာ။

အိမ္မွာလဲ စကၤာပူက အစာေတြ ငတ္တိုင္း၊ ဗမာၿပည္က ဟင္းေတြ ငတ္တိုင္း ေၾကာ္စား၊ ခ်က္စားေနက်ဆိုေတာ႔ တရုတ္ဆိုင္ေတြလို ဒယ္အိုးကပ္နံ႕ သင္းသင္းေလးနဲ႔ ၾကာဆံေၾကာ္တို႔၊ ထမင္းေၾကာ္တို႔ ေၾကာ္စားခ်င္တာ။ လက္တည္႔ စမ္းခ်င္တာ အဓိကေပါ႔။

ဒါနဲ႔ အဲလိုဒယ္အိုးေတြက စစခ်င္း ဆီ၀ၿပီးေၾကာ္လို႔ေကာင္းေအာင္ seasoning ဆိုတာလုပ္ရတယ္ဆိုတာ ၾကားဖူးေတာ႔ ဂူဂဲထဲရွာဖတ္ၿပီး သူတို႔ေၿပာသလို ဒယ္အိုး ဆပ္ၿပာရည္နဲ႔ေဆး၊ အ၀တ္နဲ႔သုတ္၊ ဆီသုတ္ၿပီး မီးၿပင္းၿပင္းနဲ႔ တည္ဆို လုပ္ေနတံုးရွိေသး ဦးၿခိမ္႔က ဒယ္အိုးနဲ႔ ပါလာတဲ႔ အညႊန္းကို ၿပပါေလေရာ။ အဲဒီက် ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ သူက ပိုလို႔ေတာင္ ရွဳပ္ေသး။ Repeat လုပ္ရတဲ႔ အဆင္႔ ပါ ထည္႔တြက္ရင္ အဆင္႔ က ၁၇ဆင္႔ေလာက္ၿဖစ္ေနၿပီ။ အေပၚက ဆားနဲ႔ လုပ္တဲ႔ အဆင္႔ေတြက ၿပန္လုပ္လို႔ မရေတာ႔ အဲဒါေတြ ေက်ာ္ၿပီး ဆီသုတ္ၿပီး ၁၀မိနစ္စီ မီးၿပင္းတိုက္တဲ႔ အဆင္႔ပဲ ဆက္လုပ္ရေတာ႔တယ္။

အိမ္ထဲ မီးခိုးေတြ ရိုက္မွာစိုးလို႔ အၿပင္က barbecue burner မွာ သြားၿပီး ဆီသုတ္လိုက္ ကင္လိုက္ ဒယ္အိုးအပူၾကီးက အမဲအမွဳန္ေတြ သုတ္လိုက္နဲ႔ ၃ခါေလာက္ဆိုေတာ႔ လူေတြလဲ ေတာ္ေတာ္ေမာေနၿပီ။ ဟမ္မေလး ဒယ္အိုးေလး သံုးရပါမဲ႔ အေရး ဒီေလာက္ အပင္ပမ္းခံရလား ဆို ၿငီးတြားေနၾကၿပီ။

အားလံုး အဆင္႔ေတြၿပီးေတာ႔ လူက မေနႏိူင္ စမ္းသပ္ၾကည္႔ခ်င္တာနဲ႔ မနက္စာ ထမင္ေလး ထေၾကာ္တယ္။ ဆိုးေတာ႔ မဆိုးဘူးေပါ႔။ non sticker လိုပဲ မကပ္ဘူးေပါ႔။ ၿပီးေတာ႔ တရုတ္ေတြ ေၾကာ္တဲ႔ ဇြန္းၾကီး တဂြက္ဂြက္နဲ႔ မာန္ပါပါနဲ႔ ေၾကာ္ေနတာ။ ထမင္းေၾကာ္ေလး မႊစိေနွာက္ကို။ မဆိုးပါဘူး။ ပံုမွန္ေၾကာ္တာထက္ တရုတ္ဆိုင္ေၾကာ္နဲ႔ ေတာ္ေတာ္တူတယ္ဆို ေတြးၿပီးေက်နပ္ေနတာ။

ထမင္းေၾကာ္စားၿပီးသကာလ ... မည္သို႔မည္ပံု ေဆးေၾကာရမည္လဲဆိုတာ မသိလို႔ အညႊန္း ေၿပးဖတ္ကာမွ ေဒၚဆြိတီတစ္ေယာက္ ပံုလဲက်မတတ္ ၿဖစ္သြားရတယ္။

ဒယ္အိုးကို ဆပ္ၿပာရည္နဲ႔ အသာေဆးၿပီး အေပၚက လုပ္ခဲ႔ တဲ႔ (မီးကင္တဲ႕) အဆင္႔ ၃ဆင္႔ကို repeat ၿပန္လုပ္ၿပီးမွ သိမ္းပါတဲ႔ခင္ဗ်ား။
ဂစ္ ... ဂစ္ ...

Sunday, January 5, 2014

အေမ႔ ပီတိ




အရင္ကလိုၿဖင္႔ ဒီလိုပံုေလးေတြ တင္ရင္ အန္တီဆြိတစ္ေယာက္ ဟင္းခ်က္နည္းေတြ ေရးေတာ႔မွာလား။ ဟင္းပံုေတြတင္ၿပီး လူ႔တကာ႕လူ ႏွိပ္စက္ေတာ႔မွာလား ေတြးမိၾကမွာပါ။
ဒီေန႔တင္တဲ႔ ပံုေလးရဲ႔ အေၾကာင္းအရာကေတာ႔ အရင္ကနဲ႔မတူ တမူထူးၿခားပါတယ္။
ေၿပာရရင္ၿဖင္႔ ဒီေန႔ ဆစ္ဒနီက သူငယ္ခ်င္း အဖဲြ႔ေတြနဲ႔ ေစ်းေရာင္းပဲြအၿပီး` ၿမိဳ႔ထဲေလွ်ာက္လည္ၾကတယ္။ မိသားစုအလိုက္ေတြေပါ႔။ ခေလးေတြ တၿပံဳၾကီးနဲ႔တေပ်ာ္ၾကီး သြားၾကတာ။ family day လက္မွတ္ေတြ၀ယ္ၿပီး ရထားစီးၾက၊ သေဘၤာစီးၾကနဲ႔ ဆစ္ဒနီ ေအာ္ပရာေဟာက္စ္ ဖက္လဲေရာက္တယ္။ Manly beach ကိုလဲ ေရာက္ခဲ႔တယ္။ ခေလးေတြလဲ ေပ်ာ္၊ လူၾကီးေတြလဲ ေပ်ာ္ေပါ႔ကြယ္။ ညေန၈နာရီေက်ာ္တဲ႔ အထိ တစ္၀ လည္ၿပီးတာေတာင္ ခေလးေတြေရာ၊ လူၾကီးေတြေရာ အိမ္မၿပန္ခ်င္ၾကပဲ ဆက္လည္ခ်င္ၾကေသးလို႔ မနဲလမ္းခဲြခဲ႔ရတယ္။

အိမ္ေရာက္ခါနီးေတာ႔ ည၉နာရီ ထိုးခါနီးေနၿပီ။ အိမ္မွာဘာမွခ်က္ထားတာ မရွိတာနဲ႔ စားရေအာင္ Charcoal Chicken နဲ႔ French Fried ၀င္၀ယ္ၾကတယ္။ ဂ်ဴဂ်ဴေလးက ပထမေတာ႔ မဆာဘူးဆိုၿပီး ၾကက္ကင္နံ႔ရေတာ႕ သူလဲ ဆာပါသတဲ႔ ဆို အိမ္ေရာက္ေတာ႔ သားအမိသားအဖေတြ ဆာဆာနဲ႔ ညစာစားၾကတာေပါ႔။

ညစာစားၿပီးေတာ႔ မနက္ၿဖန္ ဦးၿခိမ္႔အလုပ္အတြက္ ထမင္းခ်ိဳင္႔ထုပ္ဖို႔ရာ သတိရတယ္။ က်န္တဲ႔ ၾကက္သားကင္ ထုပ္ေပးလိုက္ရင္လဲ ဘာနဲ႔ ဘယ္လိုစားမလဲ ဆို စဥ္းစားေနတံုး ဦးၿခိမ္႔က ည၉နာရီေက်ာ္မွ ခ်က္မေနပါနဲ႔။ ရွိတာသာ ထည္႔ေပးလိုက္ပါတဲ႔။ မဟုတ္ရင္လဲ သူဘာဂါ၀ယ္စားမယ္လဲ ဆိုလာတယ္။ ဒါေပမဲ႔ ထံုးစံအတိုင္း ခ်က္ရမွ ေက်နပ္တဲ႔ အန္တီဆြိက ေန႔လည္က ထုတ္ထားတဲ႔ ၀က္သားေလးနဲ႔ ၾကက္သြန္ဖူးနဲ႔ တရုတ္လိုေလး ေၾကာ္ထည္႔ေပးမယ္ဆိုေတာ႔ ဦးၿခိမ္႔က အင္းမလုပ္ ... အဲမလုပ္။ တစ္ေနကုန္ပင္ပမ္းၿပီး ၿပန္လာေတာ႔ မခ်က္ေစခ်င္ေတာ႔ဘူး။

ဒါေပမဲ႔ စိတ္ၿမန္တဲ႔ အန္တီဆြိက ခ်က္ခ်င္း ထ ၀က္သားေတြ လွီး၊ ၾကက္သြန္ဖူးေတြလွီးၿပီး ခ်က္ပါေလေရာ။ ဂ်ဴဂ်ဴေလးကေတာ႔ စားေနတာ မၿပီးေသး။ သူ႔အေဖကေတာ႔ အခန္းထဲ ၀င္သြားၿပီ။ ခ်က္ေနတံုး သမီးကို အေမဟင္းခ်က္ေနတယ္။ သမီးေလး စားၿပီးရင္ အဲဒီစားပဲြေပၚက ဟာေလးေတြ ေမေမ႔ကို ကူရွင္းေပးေနာ္ဆို ... ဂ်ဴဂ်ဴ သိတယ္ လုပ္ေပးမယ္ ေမေမတဲ႔။

ခ်က္ရင္း ေၿပာရင္း ဂ်ဴဂ်ဴေလးလဲ စားလို႔ၿပီးေတာ႔ သူ႔ဟာသူ ပန္းကန္ေတြ ဇြန္းေတြ ေရနဲ႔က်င္း၊ ပန္းကန္ေဆး စက္ထဲထည္႔၊ coke ေသာက္ထားတဲ႔ ဖန္ခြက္ေတြလဲ ပန္ကန္ေဆးစက္ထဲထည္႔တဲ႔ အၿပင္ စားပဲြေပၚက်န္ရစ္တဲ႔ ၾကက္သားကိုပါ ေမေမ Cling Wrap နဲ႔ ထုပ္လိုက္မယ္ေနာ္ဆို သူ႔ဟာသူ ယူၿပီး သူ႔ဟာသူလုပ္ေနတာ၊ စားပဲြကိုပါ အ၀တ္နဲ႔ သုပ္ၿပီး သန္႔ရွင္းထားေသးတယ္။

တစ္ေနကုန္ေလွ်ာက္လည္ထားလို႔ ပင္ပမ္းေနတဲ႕ အန္တီဆြိတစ္ေယာက္ စားပဲြေပၚက cling wrap နဲ႔ အက်အန ထုပ္ထားတဲ႔ ၾကက္ကင္အက်န္ေတြကိုၾကည္႔ရင္း
ေၾသာ္ ...သမီးေလးေမြးထားတာ အားကိုးရပါလားဆို ပထမဆံုးအၾကိမ္ ေက်နပ္ ပီတိေတြၿဖစ္ေနမိတယ္။


ဂ်ဴဂ်ဴေလး ၁၀ႏွစ္ၿပည္႔ ေမြးေန႔ပံုရိပ္ေတြပါ။ ဒီဇင္ဘာ ၁၇ ရက္ေန႔က သမီးေလး ၁၀ႏွစ္ ၿပည္႔ခဲ႔ပါၿပီ။