ဂ်ဴဂ်ဴနဲ႔ ေအာင္႔သက္သက္မ်ား

ခေလးေတြမ်ား ဟန္ေဆာင္မွဳမရွိ။ စိတ္ထဲရွိရာေၿပာၾကတာပဲ။ ကိုယ္ေတြငယ္ငယ္ကဆို ဧည္႔သည္ေရွ႔ အလိုက္ကန္းဆိုးမသိ ဟိုဟာပူဆာ၊ ဒါပူဆာဆို အေမက မ်က္လံုးနဲ႔ ၿပဴးၿပ၊ မ်က္ေမွာင္ေတြ က်ဳတ္ၿပနဲ႔ သတိရမိေသးတယ္။ ကိုယ္႔မလဲ မဂ်ဴဂ်ဴနဲ႕ တစ္ခါတစ္ေလ ဂြက်ရတယ္။
တစ္ခါသား ေအာက္ထပ္က ဗမာဆိုင္ေလး ေစ်း၀င္၀ယ္ေတာ႔ ကိုင္ေနက် wallet က မပါခဲ႔ဘူး။ ေမ႔ၿပီး အေၾကြအိပ္ကေလးပဲ ဆဲြၿပီးထြက္လာခဲ႔တာ။ ဒါနဲ႔ အေၾကြး၀ယ္ရမွာ အားနာလို႔ အစ္မပိုက္ဆံအိပ္ေလးေမ႕ေနလို႔။ ေနာက္မွ တစ္ေခါက္ထပ္လာ၀ယ္မယ္လဲေၿပာေရာ။ ေမေမမွာ ပိုက္ခ်န္အိပ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ အထဲမွာ အေၾကြေတြခ်ည္းပဲပါတယ္ ဆို မဂ်ဴဂ်ဴနဲ႔ အရွက္ကဲြရပါေရာလား။

ဟိုတစ္ေလာက ဧည္႔သည္္ေတြလာေတာ႔ အၿပန္လိုက္ပို႔ရင္းနဲ႕ တစ္ေနရာသြားစားၾကေတာ႔ ကိုယ္ကလဲ ဘာရယ္မဟုတ္ အဲဒီေန႔မယ္ အက်ီအသစ္၊ လက္ကိုင္အိပ္ကလဲ အသစ္နဲ႔ လက္စြတ္ေလးေတာင္ အသစ္ကေလး ၀တ္ထားမိတာ။ မွတ္မိတာကေတာ႔ နယူးရီးယားလို ဒစ္စေကာင္႔ခ်ိန္ ၀ယ္ထားတာနဲ႔ သြားစရာရွိတာနဲ႔ ၾကံဳၾကိဳက္သြားတာၿဖစ္မယ္။ ကားေပၚလဲက်ေရာ မဂ်ဴဂ်ဴတို႔ မေအနားထိုင္ၿပီး အၿငိမ္မေန။ ဧည္႔သည္္ေတြေရွ႕ မေအ၀တ္ထားတဲ႔ဟာေတြ တစ္ခုၿပီး တစ္ခုကိုင္ၿပီး ေမေမ႔ အက်ီၾကီးက အသစ္ၾကီးေနာ္။ ေမေမဘယ္တံုးက ၀ယ္လိုက္တာလဲ။ ေမေမ႔ အိပ္ကလဲ အသစ္ပဲေနာ္။ ဂ်ဴဂ်ဴလဲ ေက်ာပိုးအိပ္ အသစ္လိုခ်င္တယ္။ ဂ်ဴဂ်ဴ႔လဲ အသစ္၀ယ္ေပးရမယ္ေနာ္။ ဟင္ ... ေမေမဘာလို႔ ဒီေန႔ လက္စြတ္ အသစ္ၾကီး ထုတ္၀တ္လာတာတံုး ... ဂ်ဴဂ်ဳနဲ႔ေတာ္လား၊ မေတာ္လား ၀တ္ၾကီးဦးမယ္ဆို အတင္းဆဲြခြ်တ္လိုခြ်တ္ နဲ႔ ဧည္႔သည္္ေတြေရွ႕ အရွက္ကဲြခဲ႔ရၿပန္ပါေရာ။ ဧည္႔သည္္ေတြကေတာ႔ ကိုယ္႔အၿဖစ္ကိုၾကည္႔ၿပီး ၿပံဳးစိစိနဲ႔။

ဟိုအပတ္ကလဲ ဖိုရမ္က မိတ္ေဆြေတြနဲ႔ gathering ရွိလို႕ဆို သားအမိႏွစ္ေယာက္ သြားၾကဘို႔ရာ ထံုးစံအတိုင္း ေဒၚဆြိတီတို႔ လွတပတၿဖစ္ေအာင္ၿပင္ဆင္ေပါ႔ေလ။ မက္စ္ကာရာေတြဘာေတြေတာင္ မသံုးစဘူးသံုးလို႔။ အဲဒီမွာ လမ္းလဲေရာက္ေရာက္ မီးပိြဳင္႔တစ္ခုမွာ ကားခဏရပ္ေတာ႔ မဂ်ဴဂ်ဴတို႔ ကားေနာက္ၾကည္႔မွန္ကေန မေအကို ၾကည္႔ၿပီး အားေပးလိုက္တာ ... ေမေမ ... ေမေမ ... ေမေမက တရဲမၾကီးနဲ႔တူတယ္ေနာ္ ... တဲ႔ ... သူေၿပာတာၾကားေတာ႔ လွတပတ ၿပင္ဆင္ထားတယ္လို႕ ထင္ေနတဲ႔ ေဒၚဆြိတီတစ္ေယာက္ ဘာၿပန္ေၿပာရမွန္းမသိ။ ခဏေၾကာင္သြားေသးတယ္။ ေနာက္မွ သတိ၀င္လာၿပီး ဟဲ႕သမီးရဲ႕ ကိုယ္႔အေမကို ဘာလို႔ သရဲမၾကီးနဲ႔တူတယ္ေၿပာ ရတာလဲဆိုေတာမွ႔ မဂ်ဴဂ်ဴတို႔ မေအစိတ္ဆိုးမွန္းသိေတာ႔ စပ္ၿဖီးၿဖီးနဲ႔ ေၿဖာင္႔ခ်က္ေပးပါတယ္။ ေမေမ ဂ်ပင္ေတြက ညက္စိနားကို အုပ္ေနလို႔ ၿပီးေတာ႔ ညက္လံုးေအာက္မွာလဲ အမဲေရာင္ေတြ နဲ႔ တရဲမၾကီးနဲ႔ တူလို႔ တူတယ္လို႔ ဂ်ဴဂ်ဴက ေၿပာတာပါတဲ႕ ... ေကာင္းေရာ။

ကန္ဇြန္းေဟာ႔ပလိပ္

အဲဒီဟင္းကို NUS ကအေဆာင္ ကင္တင္းမွာ စားဘူးတာပါ။ ဆိုင္က ေဟာ႕ပလိပ္ေတြကို မွာမွ ခ်က္ခ်င္းေၾကာ္ေပးတဲ႕ဆိုင္ပါ။ ေက်ာင္းကဆိုေတာ႔ တစ္ပဲြမွ ၄က်ပ္ ေတာ္ေတာ္ သက္သာပါတယ္။ သက္သာေတာ႔ ဆိုင္က စားမယ္ဆို အၿမဲေစာင္႔ရတယ္။ တစ္ခါသား ၄၅ မိနစ္ေလာက္ကို ေစာင္႔လိုက္ရလို႔ ကန္ဇြန္းရြက္၀ယ္ၿပီး ကိုယ္႔ဟာကိုယ္ပဲ အိမ္မွာစမ္းေၾကာ္စားပလိုက္တယ္။ ဒီက စိတ္ၾကီးတာ သူတို႔ မသိၾကဘူး။

သူက ကန္ကုန္းဘလာၿခမ္းလိုပဲ။ ဒါေပမဲ႔ ၀က္သားေလးနဲ႕ဆိုေတာ႔ ပိုေကာင္းတာေပါ႔။
ကန္ဇြန္းရြက္ကေလးေတြသင္ ေရေဆး ေရစစ္ထား။ ၀က္သားေလးကို ပါပါးလွီး ဆား၊ ပဲငံၿပာရည္ အခ်ိဳ၊ သၾကားနဲ႔နယ္ထား။ ဂ်င္းေလးကိုလဲ ပါးပါးလွီးထား။ ၾကက္သြန္နီအလံုးၾကီးၾကီးတစ္လံုးေလာက္ အကြင္းလိုက္လွီးထား။
ေနာက္ၿပီး ငပိေၾကာ္ကို စကၤာပူစတိုင္ ဆီရဲႊရဲႊ၊ သၾကားမ်ားမ်ားနဲ႕ ခ်ိဳခ်ိဳေလး ေၾကာ္ထားတဲ႕ ဟာေလးလဲ လိုတယ္။
ေနာက္ ၾကက္သြန္ၿဖဴ ၂မႊာ၊ ၃မႊာေလာက္ကို ေသးေသးေလးေတြ chop လုပ္ထား။
ပုဇြန္ေၿခာက္မွဳန္႔ေလးလဲ တစ္ဇြန္းစာေလာက္ အဆင္သင္႔ၿပင္ထား။

ေၾကာ္နည္းကေတာ႔
မီးပ်င္းပ်င္းေပၚ ဒယ္အိုးတယ္ ... ဆီစားပဲြဇြန္း ၃ဇြန္းေလာက္ထည္႔ ၾကက္သြန္ၿဖဴထည္႔။ ေမႊးလာရင္ ဂ်င္းထည္႔
၀က္သားေလးေမႊးေအာင္ေၾကာ္ေပး။
၀က္သားက်က္ေလာက္ရင္ ပုဇြန္ေၿခာက္မွုန္႔ေလးထည္႔ေၾကာ္၊ ငရုပ္သီး အေရာင္တင္မွဳန္႔ေလး နဲနဲေလာက္ အေရာင္လွေအာင္ ပစ္ထည္႔။ငရုပ္သီး မီးမကြ်မ္းမီ ၾကက္သြန္နီ၊ ကန္ဇြန္းရြက္၊ ငပိေၾကာ္အခ်ိဳ၊ ပဲငံၿပာရည္အခ်ိဳရည္၊ ဆား၊ သၾကား အစံုထည္႔ ကန္ဇြန္းရြက္ က်က္သည္အထိ ေမႊေပးပါ။ က်က္က်က္ခ်င္း ေၾကြပန္းကန္အၿပားေပၚ ပူပူေလးထည္႔ ထမင္းနဲ႔ စားႏိူင္ပါၿပီ။ ၿမန္လဲၿမန္ ဟင္းတစ္မ်ိဳးတည္းနဲ႔ လဲ စားလို႔ရပါတယ္။ ေရေႏြးၾကမ္းေလးနဲ႔ေပါ႔။













စင္ကပူစတိုင္ ငပိအခ်ိဳေၾကာ္
အေပၚက ကန္ဇြန္းရြက္ေၾကာ္ေတာ႔ ငပိေၾကာ္ေလး စားဖို႔ အၿမဲေၾကာ္ထားတဲ႔ အထဲက ယူေၾကာ္ပါတယ္. စကၤာပူစတိုင္ငပိေၾကာ္ဆိုတာ dumpling တို႔ ဘဲကင္ေရာင္းတဲ႔ဆိုင္တို႔မွာ ခ်ေပးတဲ႔ ငရုပ္သီးေၾကာ္မ်ိဳးပါ။ သူကဘာနဲ႕တူလဲဆိုေတာ႔ ၿမန္မာငပိေၾကာ္ကို သၾကားခပ္ထားတာနဲ႔တူတယ္။ ကိုယ္လဲ အဲဒီဆိုင္ေတြမွာ စားရင္းနဲ႔ၾကိဳက္လို႔ အိမ္မွာစမ္းလုပ္ၾကည္႔တာ။ တူတယ္လို႔ေတာ႔ေၿပာၾကတာပဲ။

ငရုပ္သီးေၿခာက္ အရွည္ စလံုးလိုဆို တစ္က်ပ္တန္အထုတ္ရဲ႔ တစ္၀က္ေလာက္ကို ဘလန္ဒါနဲ႔ ၾကိတ္၊ သိပ္အညက္ၾကီးေတာ႔ မဟုတ္ဘူးေပါ႔။ ၾကက္သြန္နီ တစ္ဥေလာက္ကို ပါးပါးလွီးထားတာရယ္၊ ငပိ ထန္းညက္ခဲ ၃လံုးစာေလာက္ကို ေၿခထားတာရယ္၊ ပုဇြန္ေၿခာက္မွဳန္႔ စားပဲြဇြန္းေမာက္ေမာက္ ၃ဇြန္းေလာက္၊ သၾကား စားပဲြဇြန္း တစ္ဇြန္းေမာက္ေမာက္ေလာက္ကိုလည္း တစ္ခါတည္းထည္႔ အားလံုးေပါင္း ဘလန္ဒါနဲ႔ၾကိတ္ထား။

ဒယ္အိုးၾကီးထဲ ဆီ မ်ားမ်ားထည္႔ (စားပဲြဇြန္း ၁၀ဇြန္းေလာက္)မီးကအေနေတာ္ေလာက္ (medium) ဆီက်က္ရင္ အေပၚက ၾကိတ္ထားတာေတြ ထည္႔ၿပီး မီးေအးေအးနဲ႔ ေၾကာ္ေပေတာ႔။ အေရာင္ေလးညိုလာၿပီ ေမႊးလာၿပီဆို ၿမည္းၾကည္႔၊ ဆားသၾကားလိုတာထပ္ထည္႔။ အေရာင္ေလးလွခ်င္ရင္ အေရာင္တင္မွဳန္႔ေလး ခ်ခါနီးထည္႔၊ စကၤာပူစတိုင္ ငရုပ္သီးေၾကာ္ရေရာ။ ထမင္းနဲ႔ ဗမာ ငပိေၾကာ္လိုလဲ စားလို႔ရပါတယ္။ NTUC ေတြမွာလဲ ေရာင္းမယ္ထင္ပါတယ္။

အန္တီဆြိအၾကိဳက္ ...

ဘေလာ႔ဂ္လာဖတ္သူ မိတ္ေဆြမ်ား ခုတစ္ေလာ ဘေလာဂါမမေတြ၊ အန္တီေတြ၊ ညီမေလးေတြ ဘေလာ႔မယ္ ... ကိုယ္႔အၾကိဳက္၊ ကြ်န္မ အၾကိဳက္ ... ဘယ္သူဘယ္၀ါအၾကိဳက္ဆိုလို႔ သြားဖတ္လို႔ကေတာ႔ ထမီပံုနဲ႕တိ္ုးၿပီသာမွတ္ေပေတာ႔။ ခုေလးတင္ တို႔အစ္မၾကီးခင္ဦးေမ ဘေလာ႕က ကြန္႕မန္႔ေလးေတြ ဖတ္ၿပီးၿပန္လာခဲ႕တာ။ ကြန္႔မန္႔ေတြကလဲ ဘေလာဂါမမေတြကို အားေပးထားခ်က္ေတာ႔။

ခုလဲ အန္တီဆြိတို႔ အၾကိဳက္ဆိုၿပီး သူကလဲ တစခန္းထလာၿပန္ၿပီ။ သူငယ္ခ်င္းမသက္ေ၀က ခ်စ္လို႔ခင္လို႔တက္လာတာဆိုလို႔ ကိုယ္ကလဲ ခ်စ္လို႔ခင္လို႔ ဒီပို႕စ္ေလးကို ေရးပါတယ္။

အန္တီဆြိအၾကိဳက္ဆိုေပမဲ႔ တကယ္ေတာ႔ မဆြိတီဟာ ထမီ၀တ္ရတာကို ဘယ္တံုးကမွ မၾကိဳက္ခဲ႔ပါဘူး။ ဘာလို႔တုန္းဆိုေတာ႔ ငယ္ငယ္က ထမီ၀တ္တိုင္း မၿမဲပဲ ခဏခဏေလွ်ာက်၊ ၿပဳတ္က်နဲ႕ ဒုကၡေရာက္ရလို႔ပါပဲ။ ကိုယ္မိွဳ႔ အၿပင္ထြက္ၿပီဆို သူမ်ားေတြနဲ႔မတူ ထမီမၿမဲလို႔ ၿပန္ၿပန္၀တ္ရတာကလဲ ခဏခဏပါပဲ။ ဒါဘာလို႔လဲဆိုတာၿပန္ဆန္းစစ္ၾကည္႔ေတာ႔ ငယ္ငယ္ကတည္းက ေဒါက္မပါတဲ႔ ထမီေတြ ၀တ္လို႔ရယ္၊ လူကပိန္လြန္းအားၾကီးေတာ႔ ငွက္ေပ်ာပင္ အ၀တ္ပတ္သလိုၿဖစ္ၿပီး ေလွ်ာေလွ်ာက်ၿပီး ကြ်တ္က်မွာေၾကာက္လို႔ ခဏခဏၿပင္၀တ္ရတယ္ထင္တာပါပဲ။ ထမီတိုတိုေတြ ေခတ္စားၿပန္ေတာ႕လဲ ထမီကိုတိုေအာင္ အထက္ဆင္နဲ႔ လံုးလံုးၿပီး ၀တ္ရတာ ၾကာေတာ႔ ၿပန္ရွည္၊ ေၿပန္ေလွ်ာက်နဲ႔ အဲဒီတံုးကလဲ ခဏခဏ ၿပင္၀တ္ခဲ႔ရတာပါပဲ။

ေနာက္ပိုင္း ထမီစကတ္ေတြ ေပၚလာေတာ႔မွပဲ ေတာ္ေတာ္ေလးကို အဆင္ေၿပသြားပါတယ္။ ဆရာမလုပ္ခဲ႕တဲ႔ သက္တန္းတစ္ေလ်ာက္လံုးလဲ ပန္းပြင္႔ပန္းခက္ ဒီဇိုင္း မာဘယ္သားလို၊ စိန္မိုက္ကယ္သားလို ခပ္ေပ်ာ႕ေပ်ာ႕ေလးေတြကို ထမီစကတ္ေလးေတြခ်ဳပ္ၿပီး ခါးတိုအက်ီေၿပာင္ေလးေတြနဲ႔ တဲြ၀တ္ခဲ႔တာပါပဲ။ စလံုးကြ်န္းေရာက္ၿပန္ေတာ႔လဲ စကတ္ေလးေတြ ပဲ ၀တ္တာမ်ားပါတယ္။ သယ္လာတဲ႔ ထမီစကတ္ေလးေတြကေတာ႔ ပိုလာတဲ႔ အသားေတြေၾကာင္႔ ေပါင္တစ္လံုးသာလံုေအာင္ဖံုးႏိူင္ေတာ႔လို႔ ညီမ၀မ္းကဲြေလးေတြကို စြန္႔က်ဲလိုက္ရေတာ႔တယ္။

ဒီလိုနဲ႔ စကတ္ေတြသာပိုင္ဆိုင္တဲ႔ ေဒၚဆြိတီတို႔ အေမတို႔ဆီၿပန္မယ္ဆို ထမီစကတ္ေလးေတြ ခ်ဳပ္ရၿပန္တယ္။ ထမီေတြ၀တ္တိုင္း အစ္မခင္ဦးေမေၿပာသလိုပဲ အေဒၚၾကီးပံုေပါက္သြားတဲ႕ မဆြိတီဟာ ၿမန္မာၿပည္ၿပန္ရင္ေတာ႔ သည္းညည္းခံၿပီး၀တ္ရွာပါတယ္။ ေအာက္ကလို ထမီေလးေတြေပါ႔ေနာ္။ ကိုယ္ကသာ ဟိုၿပန္လို႔ဆိူ ထမီၾကီးနဲ႔ အေဒၚၾကီးၿဖစ္ေနတာ။ ဟိုမွာေတာ႔ စကတ္ေတြ ေဘာင္းဘီေတြနဲ႔ ေခတ္မွိခ်က္ေတာ႔။




ဟိုတေလာက သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ အလွဴလုပ္ေတာ႔ ခ်ိတ္လုံခ်ည္ေလးနဲ႔ က်က္သေရရွိရွိ လွေနတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းကိုၾကည္႔ၿပီး အားက်လာတာနဲ႔ ရန္ကုန္ကအေမတို႕ကို ခ်ိတ္လံုခ်ည္ေလးေတြရယ္၊ တဲြ၀တ္ဘို႕ အက်ီေလးရယ္ မွာလိုက္ပါတယ္။ ရင္ဖံုးအက်ီေလးေတြနဲ႔ လွလို႔ ၀တ္ၾကည္႔ေတာ႔ ထမီ၀တ္ေလ႔မရွိတဲ႔ မဆြိေတာင္ အဲဒီအက်ီနဲ႔ ထမီ အတဲြေလး ၂စံုကို အလြန္မွ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ခဲ႔ပါတယ္။ အလယ္က အၿဖဴေလးကေတာ႔ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတစ္ခုမွာ ကထိန္ခင္းေတာ႔ ေက်ာင္းက အလွဴ႔ရွင္ေတြ ဆင္တူ၀တ္ရေအာင္ဆို လက္ေဆာင္ေပးထားတာေလးပါ။ ခ်ည္သားလံုခ်ည္ေလးပါ။ ေဒါက္ကေလးလဲထည္႔ခ်ဳပ္ထားေတာ႔ ခါးမွာစည္းစည္းေလးနဲ႔ အလြန္၀တ္ေကာင္းပါတယ္။ ပထမဆံုး ထမီကို ေဒါက္နဲ႕၀တ္ဖူးၿခင္းပါ။ ဘာလို႔ငယ္ငယ္က လံုခ်ည္ကို ေဒါက္ထည္႔မ၀တ္သလဲ ေမးမလို႔လား။ ငယ္သူမိွဳ႔ မသိပါလို႔ပဲ ေၿပာရမလား ....
ထမီေတြမွာ ေဒါက္ထည္႔၀တ္ရင္ ပံုေလးပိုက်ၿပီး ၀တ္လို႔ပိုေကာင္းတယ္။ ထမီလဲ ပိုၿမဲတယ္ဆိုတာ မသိခဲ႔လို႔ပါ။

ပဲြကိုက္ၿခင္း/ပဲြေၾကာ္ၿငာ

ခုတစ္ေလာ ညညက် အိပ္မရပဲ မနက္ ၃နာရီ၊ ၄နာရီ ေလာက္ေတြမွာ ၿပန္ၿပန္ႏိူးေနတယ္။ အလုပ္ကလဲ ခုခ်ိန္မွာ product ကို qualifyလုပ္ခ်ိန္ဆိုေတာ႕ တစ္ခ်ိဳ႕ Test ေတြ fail ၿဖစ္ရင္ ကိုယ္တို႕မွာ pressure မ်ားတတ္တယ္။ တစ္ခါတစ္ေလက် ၿပႆနာကို ေၿဖရွင္းဘို႕ အေၿဖရွာမရဘူး။ တစ္ခါတစ္ေလက် အေၿဖက ရွိတယ္။ ေငြကုန္ေၾကးက်သိပ္မ်ားမယ္။ အဲလိုနဲ႕ ညအိပ္ခ်ိန္ေတြေတာင္ ၿပႆနာက ေခါင္းထဲေရာက္လာၿပီး ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ အိပ္မေပ်ာ္ဘူး။ မနက္က်ေတာ႕ အလုပ္သြားဘို႕ လူကလဲ မလန္းေတာ႕ဘူးေပါ႕။ ဒါေပသိ ထူးဆန္းတာက အလုပ္ထဲေရာက္ သူ႕လည္ပတ္ေနတဲ႕ ယႏၷယားထဲ၀င္သြားရင္လဲ ဒီလိုပဲ အလုပ္က လုပ္ၿဖစ္သြားတာပဲ။ အိပ္ေရး မ၀လို႕ မလုပ္ႏိူင္ဘူးဆိုတာလဲ မၿဖစ္ဘူး။ ပံုမွန္ပဲ။ ကိုယ္ေတြက တကယ္ေတာ႕ အိပ္ေရးမ၀တာကို use to ၿဖစ္ေနၾကတာလား မသိလို႕ေတာင္ေတြးမိတယ္။ အိပ္ေရး၀ရင္ ဘယ္လိုေနလဲဆိုတာေတာင္ မသိေတာ႕ဘူး။

ငယ္ငယ္က မွတ္မိေသးတယ္။ မဆလေခတ္ကေပါ႕။ ေဖေဖာ္၀ါရီဆို ၿပည္ေထာင္စုေန႕အတြက္ က်ိဳကၠဆံကြင္းမွာ ပဲြေတာ္ရွိတယ္။ ခေလးေတြစိတ္၀င္စားဖြယ္ေကာင္းတဲ႕ ၿပိဳင္ပဲြ၊ ၿပပဲြေတြ မ်ိဳးစံုပဲ။ ၀န္ၾကီး႒ာနအလိုက္ၿပခန္းေတြ၊ ပိသုကာပံုစံအေသးေလးေတြနဲ႔ ၿပထားတာ အရမ္းစိတ္၀င္စားဖို႕ေကာင္းပါတယ္။ ရုပ္ရွင္၊ ၿပဇာတ္၊ ဇာတ္ပဲြေတြလဲရွိတယ္။ ဇာတ္ပဲြေတြဆို အဲသည္ က်ိဳကၠဆံပဲြကို အားထားၾကတာ။ အေကာင္းဆံုး၊ အဆန္းဆံုး အစီအစဥ္ေတြ နဲ႕ သူ႕ဆီ လူပိုၾကည္႔ေအာင္ ဆဲြေဆာင္ၾကတာ။ လူေတြကလဲ အရမ္းကိုစည္တယ္ ၊ ကိုယ္တုိ႕ ခေလးေတြလည္း အရမ္းကိုေပ်ာ္ခဲ႕ၾကပါတယ္။

အဲဒီမွာ ကိုယ္တုိ႕အေမက ၀န္ထမ္းဆိုေတာ႕ သူတို႕၀န္ၾကီး႒ာန ၿပခန္းမွာ အေစာင္႔က်လို႔ ဇာတ္ပဲြလက္မွတ္ေတြ အလကားရတယ္။ အဲဒီေခတ္က ပိုက္ပိုက္ရွိမွ ၊၀ါသနာအလြန္ၾကီးမွ၊ ၾကည္႔ႏိူင္တဲ႕ ေရႊမန္းတင္ေမာင္၊ ၿမိဳ႕ေတာ္သိန္းေအာင္၊ မိုး၀င္း၊ မႏၱေလး သိန္းေဇာ္ အစရွိသၿဖင္႔ ပဲြလက္မွတ္ေတြ အလကားရေတာ႕ ကိုယ္ေတြလဲၾကည္႔ဘူးေအာင္ဆို ပထမဆံုး ၿမိဳ႕ေတာ္သိန္းေအာင္ စၾကည္႕ၾကပါတယ္။ ပဲြကလူရႊင္ေတာ္ေတြက အရမ္းေကာင္းေတာ႕ ကိုယ္ေတြလံုး၀ အိပ္မငိုက္ပဲ ညလံုးေပါက္ မိုးအလင္း ထိုင္ၾကည္႔ၾကပါတယ္။

မနက္ခင္းေရာက္ေတာ႕ အိမ္ၿပန္၊ အဲဒီက်မွ အိပ္ရာထဲ၀င္ အိပ္ၾကတာေပါ႕။ ခဏေနေတာ႕ နားထဲ ဆိုင္းသံေတြၾကားေနလို႕ အိပ္ေနရာကေန ခဏခဏ အၿပင္ကို ထြက္ထြက္ၾကည္႔မိေနတယ္။ ေနာက္မွ အေမေရလို႕႔ ဒီနား ဘယ္က ဆိုင္း၀ိုင္း ရွိမွန္းမသိ ဆိုင္းသံေတြၾကားရတယ္၊ဆိုမွ အေမက ဟဲ႕ ... အဲသာ ပဲြကိုက္တယ္ေခၚတယ္။ ဒီနားဘာမွ ဆိုင္း၀ိုင္းမရွိဘူးဆို အတင္းၿပန္အိပ္ခိုင္းမွ ၿပန္အိပ္ရပါတယ္။ အဲလိုဆိုင္းသံၾကားရံုတင္မက အိပ္ေရးပ်က္ေတာ႕ လူကၿငီးစီစီနဲ႕ အေတာ႕႔ကို ေနရထိုင္ရဆိုးပါတယ္။
ခုခ်ိန္မ်ား ငယ္ငယ္ကလို ပဲြကိုက္တတ္လို႔ကေတာ႔ အလုပ္ထဲ ဒုကၡ ေရာက္ရခ်ည္႔ရဲ႕။ ။



ပဲြဆိုလို႕ စပ္ဆက္ၿပီး စကၤာပူမွ ပဲြၾကည္႔ခ်င္သူမ်ားအတြက္ ဘေလာ႔လာဖတ္တဲ႕ ညီမေလးတစ္ေယာက္မွ ေၾကာ္ၿငာေပးပါဆိုလို႔ ဇာတ္ပဲြ၊ အၿငိမ္႔ပဲြၾကည္႔ခ်င္သူမ်ားအတြက္ သတင္းေကာင္းေလးပါ။ နာမည္ၾကီး ဒါရိုက္တာ ေမာင္မ်ိဳးမင္း(ရင္တြင္းၿဖစ္ ) စီစဥ္တာၿဖစ္ပါတယ္။


မၾကာမွီမွာက်ေရာက္လာေတာ႔မယ္႔ ျမန္မာ႔ရိုးရာႏွစ္သစ္ကူး အတာေရသဘင္ပြဲေတာ္ကို ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ၾကိဳဆိုရင္း စကၤာပူႏိုင္ငံေရာက္ အႏုပညာခ်စ္သူမ်ားႏွင္႔ တက္လူ ၊ ဘေက်ာ္ ၊ ေအာင္ျပည္႔တို႔ စီစဥ္ေသာ ဒါရိုက္တာေမာင္မ်ဳိးမင္း (ရင္တြင္းျဖစ္)ရဲ႕ ႏွင္းဆီရင္ခြင္ႏွစ္ပါးသဘင္ ကို (21 -3- 2010)တနဂၤေႏြေန႔ ေန႔လည္၃နာရီ တိတိအခ်ိန္မွာ စကၤာပူႏိုင္ငံ ၊ စကၤာပူျမိဳ႕မွာရိွတဲ႔ Chinatown ၊ Kreta Ayer Prople's Theatreဇာတ္ရံုၾကီးမွာကျပေဖ်ာ္ေျဖမွာျဖစ္ပါတယ္...။ႏွင္းဆီရင္ခြင္ႏွစ္ပါးသဘင္၊္မွာ-(မင္းသား) တင္ေမာင္ဆန္းမင္း၀င္း (သစၥာေမတၱာေရႊမန္းသဘင္)၊မင္းသမီးမ်ား - ရုပ္ရွင္ႏွင္႔ ဗီဒီယိုသရုပ္ေဆာင္ ေမကဗ်ာ ၊ ခင္ျဖဴၾကည္ ၊ ခင္သီတာစိုး ၊ စႏၵာတိုး ၊ နန္းေ၀ယံျမင္႔ ၊ ဖူး ၊ သိမ္႔ တို႔ျဖစ္ၾကျပီး လူရႊင္ေတာ္မ်ားအျဖစ္ - ရုပ္ရွင္ႏွင္႔ ဗီဒီယိုသရုပ္ေဆာင္ - ေနတိုး ၊ ေက်ာ္ေက်ာ္ဗို ၊ ထြန္းထြန္း (Example) ၊ မိုးမိုး တို႔မွ စတိတ္ရိႈး ၊ ႏွစ္ပါးအျငိမ္႔မ်ားနဲ႔အတူ ကျပေဖ်ာ္ေျဖၾကမွာျဖစ္ပါတယ္ ...။

ၾကိဳတင္လက္မွတ္မ်ားကိုေတာ႔ (၁) ေဒ၀ီဦး - # 05-17 Peninsula Plaza
(၂) T3 Treasure Travel - # 02-25 Peninsula Plaza
(၃) ဆုံဆည္းရာ - # 05-35 Peninsula Plaza
(၄) ရနံ႔သစ္ - B1 Peninsula Plaza
(၅) Golden Crown (s) Pte.ltd - # 02-104 Boonlay Place
(၆) သေျပႏု - # 05-20 Peninsula Plaza

တို႔မွာ ယခုအခ်ိန္မွစတင္ျပီး ၀ယ္ယူႏိုင္ၾကျပီျဖစ္ပါေၾကာင္းလည္း ၾကိဳတင္ သတင္း ေကာင္းပါးလိုက္ပါတယ္ ...။အေသးစိတ္သိရိွလိုပါက ဦးျမင္႔စန္း (92954247)၊ ကိုဘေက်ာ္ ( 98301562) ၊ ကိုေအာင္ျပည္႔ (81912634) ၊ ကိုကိုေလး ( 91405700) ၊ ေဒၚနီနီ (84646989) နဲ႔ မျဖဴျဖဴေအး (96485774) တို႔ထံမွာ ဆက္သြယ္ေမးျမန္းႏိုင္ၾကပါတယ္ ...။အားလံုးပဲ ေစာေစာ၀ယ္ထားမွ စိတ္ခ်ရမွာမို႔ ေနရာေကာင္းေလးရေအာင္ အျမန္ဆံုးသြး၀ယ္ႏိုင္ၾကဖို႔ ၾကိဳတင္သတင္းေကာင္းပါးလိုက္ပါတယ္.... း)

ရတနာတံုးေလး မဂ်ဴဂ်ဴ (သို႔) အေၾကြးဆပ္ၿခင္း

ဟိုေန႔က သူငယ္ခ်င္း ခ်စ္ၾကည္ေအးရဲ႔ ဘေလာ႕က ပို႕စ္ေလးဖတ္မိေတာ႔ မွန္သားလို႔ ေတြးမိလို႔ပါ။ သူကေတာ႔ ေနာက္ၿပီး ခေလးရွိတဲ႔သူေတြက အရင္ဘ၀က အေၾကြးေတြရွိခဲ႔သတဲ႕။ ဒါေၾကာင္႔ဆပ္ေနရတာတဲ႔။ ဂ်ဴဂ်ဴရဲ႔ အေၾကြးေတြဆပ္ေနတာေရးၿပရဦးမယ္။
Primary 1 တက္ေနစဥ္ လစဥ္ ဂ်ဴဂ်ဴ႔ အေၾကြးဆပ္ၿခင္း
စားေသာက္စံရိတ္ကုန္က်ေငြ ၁၅၀
ၾကီးေတာ္ေခၚထားရလို႔ ကုန္က်စံရိတ္ ၇၀၀
ေက်ာင္းၾကီးမုန္႕ဘိုး+ဖယ္ရီ ၇၀
တရုတ္စာ အိမ္ေခၚက်ဴရွင္ ၁၀၀
တရုတ္စာ အၿပင္က်ဴရွင္ ၆၅
အဂၤလိပ္စာ အိမ္ေခၚက်ဴရွင္ ၁၅၀
သခၤ်ာ ကူမြန္က်ဴရွင္ ၁၂၀
Piano သင္တန္းေၾကး ၁၂၀
ေရကူးသင္တန္းေၾကး ၅၀
ေက်ာင္း၊က်ဴရွင္မ်ားမွ စာရြက္စာတန္းေၾကး ၁၀၀
ခရီးစရိတ္၊ အ၀တ္အစား၀ယ္၊ ကစားစရာ၀ယ္ ၁၀၀ ပဲထားပါေတာ႔။

စုစုေပါင္း စလံုး ဖြတ္ကလိဒဂၤါး ၁၇၃၅ ၿပား တိတိ ရွိပါေၾကာင္း။ အဲဒါ သူ႔အတြက္လစဥ္ အင္ရွဴးရန္႔ ၂၀၀ ဘိုး ၀ယ္ထားတာ မပါေသး။ ၿပန္ရမွာဆိုၿပီး။ ဘယ္ေတာ႔ၿပန္ရမွာလဲ မေမးနဲ႔။ ဂ်ဴဂ်ဴ တကၠသိုလ္ေရာက္ရင္။

ဂ်ဴဂ်ဴ သူငယ္တန္း တက္တံုးက သူ႕သမီးေလးကို ေက်ာင္းလာလာပို႔တဲ႕ မေလးအမ်ိဳးသမီးၾကီး တစ္ေယာက္ရွိတယ္။ ဘာလို႔သတိထားမိေနလဲဆိုေတာ႔ ခေလးအမႊာေလးကို တြန္းလွည္းအမႊာေလးနဲ႔ တြန္းတြန္းလာလို႔။ အဲဒီေတာ႔ မ်က္စိေရွ႕တင္ သူ႕အေၾကြးေတြက K2 ခေလးတစ္ေယာက္ရယ္၊ အမႊာရယ္ ၃ေယာက္အၿပင္၊ ဗိုက္ကေလးကလဲ စံု႕စံု႕ေလးဆိုေတာ႔ 3 and half ၿဖစ္ေနၿပီ။ ဒါနဲ႔ စပ္စုၾကည္႔ေတာ႔ အိမ္မွာ ၄ေယာက္ က်န္ေနခဲ႔ပါေသးတယ္တဲ႕။ မေလးလူမ်ိဳးအခ်ိဳ႔က ဘာသာေရးအရ ဘုရားေပးသမွ်ယူရမယ္ဆိုတဲ႔ ဘာသာအယူသီးမွဳေတြ ရွိလို႔ပါ။ ေအာ္ သူ႔မယ္ ဟိုဘ၀က ေၾကြးေတြ မ်ားခ်က္ေတာ႔။ ဆပ္လို႔ေတာင္ကုန္ပါ႔မလားပဲလို႔ ေတြးေနမိတယ္။ ဒီမယ္တစ္ေယာက္ေတာင္ မနဲဆပ္ေနရလို႔။

ဒီၾကားထဲ ဂ်ဴဂ်ဴေလး တစ္ေယာက္တည္း အထီးက်န္ေနတာေတြ႔ရင္ ေနာက္တစ္ေယာက္ ထပ္မယူဘူးလား လာလာေမးၾကတယ္။ ကိုယ္႔၀မ္းနာ ကိုယ္သာသိမိွဳ႔ ... မခ်ိၿပံဳးနဲ႔ ခင္မို႔မို႔ေအးေလသံေလးငွါးၿပီး အစ္မက ခေလးရဘို႔ခက္လို႔ သမီးေတာင္ မနဲေမြးထားရတာ ဟင္း... ဟင္း .. ဟင္း ... လို႔ေၿပာရတယ္။ တကယ္ေတာ႔ တစ္၀က္ကလဲ မွန္ပါတယ္။ အေၾကြူးက တစ္ေယာက္စာပဲပါလို႔ ေတာ္ေသးတယ္ေၿပာရမယ္။ တကယ္သာေကြ်းႏိူင္ေမြးႏိူင္၊ ၿပဳစုႏိူင္ဆို ၅ေယာက္ေလာက္ကို ယူခ်င္ပါတယ္။ မိသားစုၾကီးၾကီး ေပ်ာ္ေပ်ာ္ပါးပါးၾကီးကိုၾကိဳက္ပါတယ္။ အဲလိုလဲေနခ်င္ပါတယ္။ ကိုယ္အဲလိုေၿပာရင္ ကိုယ္႔အိမ္ကလူကေတာ႔ ထီေတြသာ ဖိထိုးေတာ႔တာပဲ။

သားသမီးဆိုတာ ရတနာလို႔လဲေၿပာၾကတယ္။ ဒါဆိုလဲသမီးေလးဂ်ဴဂ်ဴက ကိုယ္တို႔ရဲ႕ ရတနာေတြ စုေနတဲ႔ ရတနာတံုးေလးလို႔လဲ ေၿပာလို႔ရတယ္။ ရတနာတံုး ညိဳညိဳေလးေပါ႔။အေရာင္ေတြ ေတာက္ေအာင္ေသြးရဦးမယ္။

ဂ်ဴဂ်ဴ႕ ဆင္ေၿခ

ဂ်ဴဂ်ဴဟာ ခုတေလာ ေၿပာရဆိုရခက္လွတယ္။ အေဒၚလုပ္သူကလည္း သေဘာေကာင္းေတာ႔ အေဒၚကိုလည္းမေၾကာက္ဘူး။ စာၾကည္႔ခ်ိန္မွာ တီဗီြၾကည္႔ခ်င္တယ္။ game ေတြ ေဆာ႔ခ်င္တယ္။ ကုတင္ေပၚ မခုန္နဲ႕ဆို တစ္ခါေၿပာရင္မရဘူး။ အခါခါေၿပာ ေနာက္ဆံုးအေမ စိတ္တိုၿပီး ေအာ္ေတာ႔မွ ရပ္ေတာ႔တယ္။ ဒါနဲ႔ ဂ်ဴဂ်ဴေတာ႕ ဒီေလာက္ေၿပာရဆိုရ ခက္လွတာ တုတ္ကေလးတစ္ေခ်ာင္းေတာ႕ ေၾကာက္ေအာင္ေဆာင္ထားမွဆို သူ႕အေဒၚကို ရွာခိုင္းထားလိုက္တယ္။

ညေနရံုးကၿပန္လာေတာ႕ အိမ္အေပါက္၀ ဖိနပ္စင္နားမွာ သစ္ကိုင္းေၿခာက္တုတ္ကေလး ေတြ႔တယ္။ သူ႔အေဒၚရွာထားတဲ႕တုတ္ေပါ႔။ တုတ္က ေပ်ာ႔လိုက္တာ။ ေသးကလဲေသးေသးေလးရယ္။ တူအရီး၂ေယာက္ကစားကြင္းက ၿပန္လာေတာ႔ ... အစ္မေကာက္ထားတဲ႕ တုတ္လားဆိုေတာ႔ ဟုတ္တယ္တဲ႕။ တုတ္ၾကီးတာလဲ ေတြ႔တယ္တဲ႕။ သူ႕တူမ သက္သာေအာင္ ေသးတာ ေပ်ာ႔တာေလး ေရြးေကာက္လာခဲ႕တယ္ဆိုပဲ။ ဟင္း ... (သက္ပ်င္းခ်သံ ... )

ဒါနဲ႔ ကိုယ္က သမီးေရ ဒီမွာ တုတ္ေတြ႔လား။ ေၿပာတာနားေထာင္။ တစ္ခါထဲနဲ႕ ေၿပာရင္လုပ္ ၾကားလား။ တီဗီၾကည္႔ခ်ိန္မွာၾကည္႔။ စာၾကည္႔ခ်ိန္မွာ တီဗီမၾကည္႔နဲ႔။ အခ်ိန္မဆဲြနဲ႔။ မဟုတ္ရင္ေတာ႔ ေမေမ ရိုက္ေတာ႔မွာဆို။ ေခါင္းၿငိမ္႔တယ္။ ဒါနဲ႔ေမ႔ေမ႔ေပ်ာက္ေပ်ာက္ ထမင္းဘာညာစားၿပီး ခဏေနေတာ႕ တီဗီၾကည္႔ေနတဲ႔ မဂ်ဴဂ်ဴၾကည္႔လိုက္တာ ခုနက တုတ္ကေလး သူ႕လက္ထဲမွာ ၃-၄ပိုင္းၿပတ္လို႔ ခ်ိဳးထားတာ။ တစ္ထြာသာသာေလာက္အပိုင္းေလးေတြ။

ဟဲ႔သမီးရဲ႔ ... ဘာလို႔ တုတ္ကို ခ်ိဳးလိုက္တာလဲ။ သမီးမလိမ္မာရင္ရိုက္ဖို႔တုတ္ေလ။ ဆိုေတာ႔ ... မဂ်ဴဂ်ဴ ခဏစဥ္းစားလိုက္ေသးတယ္။ တီဗီၾကည္႔ရင္း ေမ႔ေမ႕ေလ်ာ႔ေလ်ာ႔နဲ႕ေဆာ႔ရင္း၊ ခ်ိဳးမိတာလား။ တမင္ခ်ိဳးတာလား။ ကိုယ္လဲမသိ။ သူၿပန္ေၿဖလိုက္တာက ...

"ေမေမ ဂ်ဴဂ်ဴ႔ကိုရိုက္ဖို႔ တုတ္ေလးေတြ အမ်ားၾကီးရေအာင္ လုပ္ေပးတာေလ ..." တဲ႕။

ေဒၚဆြိတီ ပါးစပ္အေဟာင္းသား။ ဘာၿပန္ေၿပာရမွန္းမသိ။

လမ္းညႊန္ဆိုင္းဘုတ္

ဂ်ဴဂ်ဴတို႕အေဖ oversea ထြက္သြားကတည္းက မဆြိတီတုိ႔ ဘယ္သြားသြား ကုိယ္႔အားကိုယ္ကိုး လမ္းေတြ ေနရာေတြ မွတ္စရာရွိတာေတြ မွတ္ၿပီးသြားရတာ။ ဒီထဲ သမီးဂ်ဴဂ်ဴနဲ႔ သူ႕ၾကီးေတာ္ပါ အဆစ္ပါေသး။ အရင္ကေတာ႔ သြားစရာရွိ အိမ္ေထာင္ဦးစီးၾကီးေနာက္ တေကာက္ေကာက္လိုက္ေနတဲ႔ မိသားစု၀င္ေတြဟာ ခုေတာ႔ လမ္းညႊန္ဆိုင္းဘုတ္ေတြလဲ ဖတ္တတ္ၿပီ။ ေၿမပံုအညႊန္းေတြလဲ ေကာင္းေကာင္းၾကည္႔တတ္ေနပါၿပီ။

ေရွာ႔ပင္းစင္တာေတြ ေရာက္ရင္လဲ လမ္းညႊန္ဆိုင္းဘုတ္ေတြနဲ႔ Arrow ေတြၾကည္႔ၿပီး ဒါကေတာ႔ MRT သြားတဲ႕ လမ္း၊ ဒါကေတာ႔ Toliet၊ ဒီလမ္းကေတာ႔ ္Food court အစရွိသၿဖင္႔ ၾကည္႔ၿပီး သြားတတ္၊ မွတ္တတ္ေနၾကပါၿပီ။ ဒီထဲ အားအကိုးရဆံုးကေတာ႔ သမီးေလး ဂ်ဴဂ်ဴေပါ႔။ သူက သြက္လဲသြက္၊ E လိုကလဲ ေကာင္းေကာင္းတတ္ေနၿပီဆိုေတာ႔ သူ႕ၾကီးေတာ္ထက္ေတာင္ တစ္ခါတစ္ေလ အားကိုးရေသး။ သူ႕ၾကီးေတာ္နဲ႔ အေမ ၂ေယာက္လံုးကလဲ လမ္းေတြ ၊ direction နဲ ပတ္သတ္ရင္ ခပ္ပိန္းပိန္းေတြကိုး။

မေန႔က ကိုယ္႔အခန္းက အိမ္သာနံေဘး နံရံမယ္ စာရြက္ေလးတစ္ခု ကပ္ထားတာ ေတြ႔လိုက္မိတယ္။ ဘာမ်ားပါလိမ္႔ဆို ဖတ္လိုက္ေတာ႔ မဂ်ဴဂ်ဴရဲ႕ လက္ရာ လမ္းညႊန္ဆိုင္းဘုတ္ၾကီးပါတကား။ ခပ္တည္တည္နဲ႔ေရးၿပီး အိမ္သာနားကပ္ထားတာ။ ဖတ္ၿပီး ၾကီးေတာ္ေရာ၊ အေမေရာ ရယ္လိုက္ရတာ။