ထြီဂိုနော်မထြီလေး တစ်ပုဒ်

picture original link

၁၀တန်းစာမေးပွဲမှာ သင်္ချာကို အမှတ်အပြည့်နဲ့ အောင်ရမယ်။ ဆေးကျောင်းတက်မယ်လို့ မှန်းထားတဲ့ မိန်းခလေးတစ်ယောက်ဟာ သင်္ချာနေ့မှာ ခြေချော်လက်ချော်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ သင်္ချာဖြေတိုင်း ၁၅မိနစ် နာရီဝက် စောပြီးတတ်တဲ့ မိန်းခလေးဟာ ... ဘဝအတွက် အရေးကြီးဆုံးဆိုတဲ့ စာမေးပွဲနေ့မှာမှ ထြီဂိုမေးခွန်းတစ်ပုဒ် ဖြေမရတာနဲ့ ပျာယာခက်ပြီး စာတစ်ပုဒ်မှ ပြန်မစစ်နိူင်ခဲ့ဘူး။ စာမေးပွဲခန်းထဲက ထွက်လာတော့ သူ့ခြေထောက်တွေဟာ မြေကြီးနဲ့ ထိတယ်မထင်ဘူး။ စိတ်ဟာလူဆီမှာ မရှိဘူး၊ ကျောင်းရှေ့က လေတိုက်တိုင်း လွင့်နေတဲ့ သစ်ရွက်ကြွေတွေလို လေလွင့်ဝေဝါးနေခဲ့တယ်။ သွားပါပြီ။ မျှော်မှန်းထားသမျှ သဲထဲရေသွန်။

သစ်ပင်ရိပ်အောက်မှာစောင့်နေတဲ့ သူ့အမေရဲ့ "သမီး ... ဖြေနိူင်လား ... " ဆိုတဲ့ မေးခွန်းရဲ့နောက်မှာ မျက်ရည်တွေဟာ ထိန်းမရနိူင်အောင် တသွင်သွင်ကျတော့တယ်။ ရှိုက်ကာ ရှိုက်ကာ ငိုတော့တယ်။ သမီး၁၀တန်းဖြေမှာမှို့ ရုံးတွေဖျက်ပြီး လာစောင့်ပေးတဲ့ အမေ။ အကိုတွေကို အားမရခဲ့တဲ့အမေ။ အားကိုးရာ သမီးကလဲ အကိုတွေ ခြေလှမ်းနောက်လိုက်ပြီလား။ အမေ့ရဲ့အားပေးစကား၊ ဘေးက မဖြေနိူင်လို့ တရှုံ့ရှုံ့ငိုနေတဲ့ သူငယ်ချင်း၊ အဲဒီနေ့က သူအိမ်ကို ဘယ်လိုပြန်ရောက်မှန်း မသိလိုက်။ စာမေးပွဲတွေအားလုံးပြီးလို့ အေးဆေးဖြစ်သွားပြီ၊ စိတ်ငြိမ်သွားပြီဆိုမှ အဖြေတွေပြန်စစ်မိတယ်။ လွယ်တဲ့ပုစ္စာအချို့တောင် အပေါင်း အနှုတ်လေးတွေ ရှမ်းပြီး မှားနေတာ တွေ့ရပြန်တယ်။ ပြန်မှမစစ်ခဲ့ရသည်ကိုး။ ညအိပ်တော့ အိပ်မပျော်။ အိမ်မက်မက်ပြန်တော့ အဖြေလွှာထဲက မှားနေတဲ့ ပုစ္စာလေးတွေကို အမှားပြင်နေခဲ့တာ ညတိုင်းနီးပါး။

ဆေးကျောင်းအမှတ်ကို ဘယ်နှစ်မှတ်နဲ့ဖြတ်လိုက်တယ် ဆိုတာကို ကြားရတဲ့နေ့က သူအိမ်ရှေ့က ရေတွင်းလေးနားမှာ အဝတ်တွေလျှော်နေခဲ့တယ်။ အမေက ရုံးကနေ အိမ်ရှေ့အိမ်ကိုဖုန်းဆက်ပြီး လှမ်းပြောတော့ သူဟာ ဒီတစ်သက် ဆေးကျောင်းနဲ့ဝေးပြီ။ တစ်ချိန်လုံးစိတ်ကူးယဉ်ခဲ့တဲ့ ဆရာဝန်ဘ၀တော့ မရောက်နိူင်တော့ပြီ ဆိုတာ သိလိုက်ရတယ်။ ငိုချလိုက်ရမည်လား။ လည်ချောင်းမှာ တစ်ဆို့ဆို့။ ငိုလို့လဲမရ။ အမှတ် ၃မှတ်က လူတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝကို ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်ကိုးလေ။

ဒီလိုနဲ့ သူဟာ ဘဝရဲ့စာမျက်နှာမှာ ဆေးစက်ကျရာ အရုပ်ဖော်ရင်း စက်မှုအင်ဂျင်နီယာတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ အင်ဂျင်နီယာ အပေါင်းအသင်း အသိုင်းအဝိုင်းများကြားမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင်လည်ခဲ့တယ်။ တိုးတက်လှပါတယ်ဆိုတဲ့ နိူင်ငံရပ်ခြားကျွန်းမြို့လေးမှာ ကျောင်းဆက်တက်ပြီးတဲ့နောက် R&D ကုမ္ပဏီ တစ်ခုမှာ အလုပ်တွေလုပ်ရင်း လူ့လောကအတွက် အကျိုးပြုခဲ့တယ်။ သူ့ထက်စီနီယာကျတဲ့ အင်ဂျင်နီယာ အကိုကြီးတစ်ယောက်နဲ့ အကြောင်းဆက်ခဲ့တယ်။ တစ်လောကလုံးမှာ အချစ်ရဆုံးဆိုတဲ့ အသားညိုညို မျက်လုံးပြူးပြူးလေးနဲ့ သမီးလေးတစ်ယောက် လက်ဆောင်ရခဲ့တယ်။

အင်း ... တကယ်လို့သာ မိန်းခလေးဟာ သင်္ချာနေ့မှာ ထြီဂိုနော်မထြီပုစ္စာကို မျက်စိမလည်ပဲ တွက်တတ်ခဲ့ရင်၊ ဒါမှမဟုတ် ပုစ္စာအချို့ ကံကောင်းစွာနဲ့ မမှားခဲ့ဘူးဆိုရင် .... ဒါမှမဟုတ် ပြန်စစ်ဖို့ အခွင့်အရေးလေးများ ရခဲ့ရင် ....

မိန်းခလေးဟာ မြန်မာပြည်ရဲ့ ဒေသတစ်ခုခုမှာ GP ဆေးခန်းလေးဖွင့်လို့ ဆရာဝန်မတစ်ယောက် ဖြစ်နေမလား။ အိုဂျီတစ်ယောက်ဖြစ်နေမလား ... ခလေး အထူးကုလား ... ဒါမှမဟုတ် ကျောင်းမပြီးပဲ တစ်ခြားအသက်မွေးဝမ်းကျောင်းတစ်ခုခုဘက် ရောက်သွားမလား။ စီးပွားရေးသမား ဖြစ်နေမလား။ ကျောင်းတစ်ဝက်တပျက်နဲ့ အိမ်ထောင်ကျ၊ ယောက်ျားနှိပ်စက်ခံဘဝပဲ ရောက်နေမလား။ ဒါမှမဟုတ် အပျိုကြီလား။ .......... လား ................. လား .....

အဖြစ်နိူင်ဆုံးကတော့ အင်ဂျင်နီယာ အသိုင်းအဝိုင်းမှာ ကျင်လည်ဖို့ မဖြစ်နိူင်သလို၊ အင်ဂျင်နီယာ အကိုကြီးတစ်ယောက်ဆိုတာလဲ သူဘဝမှာ ကြုံဆုံဖို့ရာ မဖြစ်နိူင်တော့ပြီ။ သူ့အဖေနဲ့ ချွတ်ဆွတ်တူလှပါသည်လို့ လူတိုင်းကပြောရတဲ့ မျက်လုံးပြူးပြူးလေးနဲ့ သမီးလေးဆိုတာလဲ သူ့ဘဝမှာ ဖြစ်တည်လာမည်မဟုတ်။ ဒီသမီးလေး အကြောင်း ဒီဘလော့ စာမျက်နှာတွေပေါ် စာဖွဲ့ဖို့ရာ မရှိပြီ။ ဒီ၃မှတ်အတွက် ဆုံးရှုံးမှုက ခုလက်ရှိအနေအထားအရ ဂျူဂျူဆိုတဲ့ ချစ်စရာသမီးလေးတစ်ယောက် ပိုင်ဆိုင်တာနဲ့တင် တန်နေပြီလို့ သူတွေးမိနေတော့တယ်။

၁၀တန်းစာမေးပွဲက လူတွေရဲ့ ဘ၀တွေကို ဆုံးဖြတ်တယ်တဲ့ ...

ထြီဂိုနော်မထြီလေးတစ်ပုဒ်က သူ့ဘဝကို ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာလို့ ခုထိထင်နေတုန်း ....

(မနေ့ကထွက်သွားတဲ့ ၁၀တန်း အောင်စာရင်းနောက်ကွယ်က ဘဝတစ်ဆစ်ချိုးကြမည့် သူများအားလုံးအတွက် ...)