Wednesday, September 17, 2014

မက္စ္ကာရာ ဇာတ္လမ္း ...


တီတီဆြိ ငယ္ငယ္က အေဆာင္မွာ ေနေတာ႔ ေဘးကသူငယ္ခ်င္းက မနက္ေက်ာင္းသြားခါနီး အလွၿပင္ရင္ သူ႕ အလွၿပင္ပစၥည္းေတြထဲက ခဲတံလို ခပ္တုတ္တုတ္ အရာတစ္ခုကို ထုတ္ၿပီး မ်က္ေတာင္ကို ေကာ႔ကာ ေကာ႕ကာ ဆိုးေနတာကို ခဏခဏ ၿမင္ဖူးခဲ႔သည္။ ေအာ္ အလွၿပင္တဲ႔ ပစၥည္းေပါ႔ေလ။ သူငယ္ခ်င္းမက လွလဲလွ၊ ၿပင္လဲ ၿပင္ၿပင္ဆင္ဆင္ေနတတ္သူမိွဳ႔ အဲလိုပဲ သူ႔ထံမွ အလွၿပင္ ပစၥည္း အထူးအဆန္းေလးေတြ ေတြ႔ေနက်။ အဲဒီအခ်ိန္က တီတီဆြိအဖို႔ ေက်ာင္းတက္ဖို႔ စားရိတ္ေတာင္ အႏိူင္ႏိူင္ဆိုေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းလို ထူးထူးဆန္းဆန္း အလွၿပင္ပစၥည္းေတြ စိတ္လဲ မ၀င္စားလွ။ ၀ယ္ဖို႔လဲ မတတ္ႏိူင္သည္ကိုး။ 

ဒီလိုနဲ႔  ႏိူင္ငံရပ္ၿခားမွာ ေက်ာင္းတက္ အလုပ္ေတြဘာေတြ ရလာ၊ ၀င္ေငြေလးလဲ အတန္ငယ္ရွိလာ၊ လွလဲ လွခ်င္လာေတာ႔ အလွၿပင္ ပစၥည္းမ်ားကို စမ္းသံုးၾကည္႔ခ်င္လာသည္။  သို႔ႏွင္႔  တီတီဆြိ၏ ပထမဆံုး မက္စ္ကာရာကို သမီးေလး ၄-၅ႏွစ္ေလာက္မွာ စ၀ယ္ၿဖစ္သည္။ ပထမဆံုး အၾကိမ္သံုးစဥ္က မလုပ္တတ္လုပ္တတ္ႏွင္႔ မက္စ္ကာရာကို မ်က္ေတာင္ေပၚဆိုးၿပီး ေကာ႔ၿပီး မ်က္စိ အမွတ္တမဲ႔ မွိတ္မိရာ မ်က္ခမ္းေအာက္ဖက္ မက္စ္ကာရာ အမဲမ်ား ေပက်ံကုန္၍ အေတာ္ပင္  ဒုကၡေရာက္လိုက္ေသးသည္။ ဆိုးလိုက္၊ ေပလိုက္၊ ဖ်က္လိုက္ႏွင္႔ ပထမဆံုးအၾကိမ္က အေတာ္ေတာ႔ အဆင္မေၿပ။ ဆိုးၿပီးေတာ႔ သူ႔ဟာသူ မွန္ထဲၾကည္႔ကာ မဆိုးပါဘူးဟု ေက်နပ္ေနစဥ္ သမီးၿဖစ္သူက အားေပးေလသည္။ ေမေမက သရဲမၾကီးႏွင္႕ တူသတဲ႔။ ဟဲ႔သမီးရဲ႕ ကိုယ္႕အေမကိုယ္ သရဲမၾကီးလို႔ မေၿပာရဘူး ဆိုေတာ႔ သူေၿပာမွ ပိုဆိုးသြားသည္.။ ဂ်ဴဂ်ဴက တကယ္သရဲမနဲ႔တူလို႔ အမွန္အတိုင္းေၿပာတာကိုတဲ႔ ... ကဲ။ 

ဤသို႔ႏွင္႔ ေနာက္တစ္ႏွစ္ခန္႔ၾကာေသာအခါ တီတီဆြိ၏ ပထမဆံုးေသာ မက္စ္ကာရာဗူူးလည္း ကုန္ခါနီးၿပီ။ အရင္ကလို ဆိုးလိုက္ရင္ အရည္ေလးေတြ စိုမေနေတာ႔ပဲ ခပ္ေၿခာက္ေၿခာက္ ၿဖစ္လာကာ အရင္ကလို ဆိုးၿပၤီးလွ်င္ ေအာက္မ်က္ခမ္းအား ေပက်ံၿခင္း မ်က္လံုးတစ္၀ိုက္ မဲေနၿခင္းတို႔ မရွိေတာ႔။  ဆိုးၿပီးတာႏွင္႔တန္းေၿခာက္သည္ကိုး။ ကုန္ခါနီး ေဆးေတြ ေၿခာက္သြားမွပင္ မက္စ္ကာရာေလးက ဆိုးရတာ ပိုအဆင္ေၿပေနေသးေတာ႔သည္။

တစ္ရက္ေတာ႔ မက္စ္ကာရာသည္ လံုး၀ ဆိုးမရေအာင္ ခန္းေၿခာက္ ေခ်ၿပီ။ ထိုအခါ တီတီဆြိတစ္ေယာက္ မက္စ္ကာရာအသစ္၀ယ္ရန္  ရွာပံုေတာ္ဖြင္႔ရေတာ႔သည္။ အလွၿပင္ ပစၥည္းဆိုင္ေတြမွာ မက္စ္ကာရာေတြ ဘရန္းအမ်ိဳးမ်ိဳဳး အလြန္ေပါမ်ားေသာ္လည္း အရင္သံုးဖူးသည္႕ brand၊  အေရာင္၊  brush တို႔ကို အတိအက် လိုက္ရွာ ၀ယ္ေလရာ ေတာ္ေတာ္ႏွင္႔ ရွာမေတြ႔ႏိူင္ၿဖစ္ရေလသည္။ 

တစ္ရက္ေတာ႔ နာမည္ၾကီး အလွၿပင္ပစၥည္းေရာင္းသည္႔ ဆိုင္တစ္ဆိုင္တြင္ သူလိုက္ရွာေနသည္႔ မက္စ္ကာရာ ဘရန္း၊ အေရာင္ အတိအက်ကို ေတြ႔လိုက္ရာ အလြန္၀မ္းသာသြားသည္။ သို႔ေပမဲ႔ ထိုေန႔က ၀ယ္မည္လုပ္ေတာ႔ ပိုက္ဆံအိပ္ (Wallet) အိမ္တြင္ ေမ႔ခဲ႔ရာ ၀ယ္ခါနီးမွ လိုခ်င္တာေလး မရလိုက္၍ အလြန္ပင္ စိတ္ပ်က္ခဲ႔ရေလသည္။ ေနာက္တစ္ပတ္ေနမွ ထိုဆိုင္သို႔ တစ္ေခါက္ ထပ္ေရာက္ကာ လိုခ်င္ေနေသာ မက္စ္ကာရာကို ၀ယ္ခဲ႔ပါေတာ႔သည္။

ေနာက္ေန႔ တနလၤာေန႔မနက္ Monday blue က အေတာ္ဆိုးသည္။ ရံုးသြားရမွာ ဆိုေတာ႔ မနက္ေစာေစာထရမွာ အပ်င္းထူေနရာ မနက္ ၈နာရီထိုးမွ အိပ္ရာမွ က်ံဳးရုန္းထကာ ရံုးသြားဖို႔ ေရမိုးခ်ိဳး ၿပင္ဆင္ရေတာ႔သည္။ ေရကို ၁၀မိနစ္နဲ႔ အၿမန္ခ်ိဴး၊ အ၀တ္ကိုလဲ အၿမန္လဲ၊ မိတ္ကပ္ကို ကမန္းကတမ္းလိ္မ္း၊ အေပၚက Cream puff ကို တက္သုတ္ရိုက္ကာ ပုတ္ရသည္။ မ်က္ခံုးေမႊးကို ကမန္းကတမ္းဆဲြ  နွဳတ္ခမ္းနီ ပန္းဆီေရာင္ ေဖ်ာ႔ေဖ်ာ႕႔ကို အဆီပါသည္႔ တၿခားနွဳတ္ခမ္နီနွင္႔ တဲြဆိုးကာ ႏွဳတ္ခမ္းနီဗူးၿပန္အထား၊ အံဆဲြထဲမွာ မေန႔က ၀ယ္ထားသည္႕ မက္စ္ကာရာဗူး အသစ္ခ်ပ္ခြ်တ္ကို ေတြ႔မွ ဆိုးဖို႕ သတိရသြားသည္။ 

မက္စ္ကာရာကို ကမန္းကတမ္းဖြင္႔ကာ မ်က္ေတာင္ေပၚ ဆိုးလိုက္သည္။ ဆိုးၿပီး ရုတ္တရက္ မ်က္ေတာင္ခပ္မိရာ ေဆးက အသစ္ဆိုေတာ႔ အရင္ဆိုးေနက် လို ေဆးကမေၿခာက္ပဲ စိုေနရာ မ်က္လံုးတစ္၀ိုက္ ေအာက္ေၿခေတြမွာေရာ ေဆးအမဲေတြ ပရပြ ေပက်ံကုန္ေတာ႕သည္။ ေအာ္အေရးၾကီးပါတယ္ဆိုမွ၊  ေဆးေတြကို တစ္ရွဳးစနဲ႔ ကမန္းကတမ္းသုတ္ မက္စ္ကာရာကို ထပ္ဆိုးကာ အလုပ္ရွဳပ္သြားသည္။ 

အိမ္ခန္းထဲကထြက္လာေတာ႔ စလင္းဘက္အိိပ္ကိုယူ၊  ၾကီးေတာ္ၿပင္ေပးထားသည္႔ ရံုးထမင္းဗူးအထုတ္ကိုဆဲြကာထြက္လာရာ မနက္တိုင္း ၀တ္ၿပဳေနက် ဘုရားစင္ေရွ႔ေရာက္မွ ဘုရားရွ္ိခိုးဖို႔ သတိရေလသည္။ 

ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ၿမတ္ၾကီး ေရွ႔ေမွာက္တြင္ က်ံဴ႔က်ံဳဴ႔ထိုင္ကာ ရွိခိုးရန္ မ်က္လံုးကို အမွိတ္ ေစာနက ဆိုးထားသည္႔ မက္စ္ကာရာတို႔က မေၿခာက္ေသးရကား မ်က္စိမွိတ္ ရွ္ိခိုးရန္ မၿဖစ္ႏိူင္ေတာ႕ေခ်။ ထိုမက္စ္ကာရာတို႔ ေပပါက ၿပန္ဖ်က္ရန္လည္း အခိ်န္မရေတာ႔ပါ။ ရံုးခ်ိန္က အေတာ္ေနာက္က်ေနပါၿပီ။

ခါတိုင္းေတာ႔ မ်က္လံုးအစံုကို ၿငင္သာစြာ မွိတ္ခါ ရိုက်ိဴးစြာ ၀တ္ၿပဳတတ္ေသာတီတီဆြိသည္ ထိုေန႔မနက္ကေတာ႔ မ်က္လံုးအၿပဴးသားၿဖင္႔ မ်က္ေတာင္မွ်ပင္ မခပ္ပဲ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ၿမတ္ၾကီး၏ ေရွ႔ေမွာက္တြင္ ရွိခိုး၀တ္ၿပဳလွ်က္ရွိေပသည္။ 

ဘုရားရွိခိုးအၿပီး ဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္ၿမတ္ၾကီး မ်က္နွာကို ၾကည္ညိဳရန္
ဖူးလိုက္ေတာ႔ မွ ဘုရားရွင္၏ မ်က္နွာေတာ္မွာ ခါတိုင္းေန႔ေတြကထက္ ပို၍ ၿပံဳးတံုးတံု႔ၾကီး ၿဖစ္ေနသလားဟု စိတ္ထဲတြင္ ထင္မိလိုက္ေလသတည္း။


Saturday, September 13, 2014

အိမ္ရွင္မတို႔ အတြက္ ၿမန္ေကာင္း သက္သာ နည္းလမ္းေကာင္းမ်ား .. (၃)

ၿမန္ေကာင္းသက္သာ နည္းလမ္းေလးေတြ ဆက္ေရးပါဦးမယ္။ တစ္ပတ္လံုး ပ်င္းေနတာနဲ႔ ခုမွ ဆက္ေရးရတယ္။ ေနာက္က်သြားတာ ခြင္႔လႊတ္ေတာ္မူၾကပါ။

(၅) ေစ်း၀ယ္တာနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီးပဲ ဆက္ေရးပါဦးမယ္။
ေစ်း၀ယ္တဲ႔ ေနရာမွာ One Stop တစ္ေနရာတည္းမွာ၊ ပစၥည္းေတြ အားလံုးရႏိူင္တဲ႔ ေနရာမွာ တစ္ခါထဲ ၀ယ္ပါ။

ေစ်း၀ယ္တဲ႔အခါမွာ အရင္ကေတာ႔ အားေနေတာ႔ ၾကားရက္ေတြမွာ သမီးေက်ာင္းပို႕အၿပန္ နီးတဲ႔ စူပါမားကတ္မွာ ၾကံဳရင္ၾကံဳသလို ၀ယ္တယ္။ တၿခား ေစ်းသက္သာတဲ႔ ပစၥည္းေလးေတြေရာင္းတဲ႔ စူပါမားကတ္မွာလဲ ၀ယ္တယ္။ ဟင္းသီး ဟင္းရြက္ သစ္သီးေတြ ေပါတဲ႔ ေနရာ မွာလဲ ထပ္၀ယ္ၿပန္ေရာ။ ေနာက္ အသား၊ငါးေရာင္းတဲ႔ ေနရာ တစ္ခု ။ ေနာက္ တရုတ္စာ ေအရွန္စာေတြ ေရာင္းတဲ႔ေနရာတစ္ခု ... အဲသလို ေစ်းသြားရင္ ၅ေနရာေလာက္ေၿပးေနရတယ္။ ခုေတာ႔ အဲဒီပစၥည္းေတြ အကုန္ လံုး တစ္စုတည္းရႏိူင္တဲ႔ စူပါမားကတ္ၾကီး တစ္ခုမွာ ကားကို တစ္ခါထဲ park ထားခဲ႔ၿပီး စူပါမားကတ္တစ္ခုက တြန္းလွည္းတစ္ခုနဲ႔ အားလံုးစု၀ယ္ေတာ႔ ကား parking ရွာရတာလဲ သက္သာတယ္။ ဓာတ္ဆီကုန္တာလဲ သက္သာတဲ႔ အၿပင္ အခ်ိန္ကုန္လဲ သက္သာသြားတယ္။ သမီးကို စေနမနက္ ေက်ာင္းပို႔ၿပီးတာနဲ႔ ဦးၿခိ္မ္႔နဲ႕၂ေယာက္သား ေစ်း၀ယ္ၾကတယ္။၊ သူက တြန္းလွည္းတြန္းေပးေတာ႔ ကိုယ္လဲ သက္သာတာေပါ႔။

(၆) တစ္ပတ္အတြက္ ေစ်းစာရင္းကို လဲ ေသခ်ာ ၿပင္ဆင္ထားပါ။ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွာ ပစၥည္းေလးေတြ ၿပတ္သြားရင္ ခ်က္ခ်င္းခ်ေရးတဲ႔ အက်င္႔ကို လုပ္ထားပါ။ ကိုယ္က သတိေမ႔တတ္ေတာ႔ မမွတ္ထားမိရင္ ေနာက္အပတ္ ဟင္းခ်က္လို႔ လိုတာ မရွိရင္ ၿပသနာတက္ၿပီေလ။ Ingredient မစံုရင္ မခ်က္တတ္တဲ႔ အက်င္႔ကလဲ ရွိေနေတာ႔   မီးဖိုထဲမွာ white board ေလးၿဖစ္ၿဖစ္၊ စာအုပ္ေလးနဲ႔ ေဘာလ္ပင္ေလးၿဖစ္ၿဖစ္၊  ခ်ထားၿပီး လိုတာကို ခ်က္ခ်င္းခ်ေရးတာ အေကာင္းဆံုးပါ။

ေနာက္ ေစ်းစာရင္းေရးတာလဲ အခ်ိန္သိပ္မကုန္ပါဘူး။ အလြန္ဆံုး ၅မိနစ္ -၁၀မိနစ္ေလာက္ပါပဲ။အန္တီဆြိကေတာ႔ စေနမနက္ သမီးေက်ာင္းမပို႔ခင္ ေရခဲေသတၱာထဲ အသားငါး၊ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ေတြ စစ္ေဆးၿပီး ေနာက္အပတ္အတြက္ ခ်က္မည္႔ ဟင္းကို စဥ္းစားၿပီး ေရးရတာပါပဲ။ စိတ္ထဲမွာ ကိုယ္စားခ်င္တာရယ္၊ ကိုယ္႔အိမ္ကလူေတြရဲ႔ ဆႏၵရယ္ ေကာက္ခံၿပီး ေန႔စဥ္ဟင္းခ်က္မဲ႔ စာရင္းကို ေရး၊ အဲဒီကမွ ၀ယ္ရမဲ႔ ပစၥည္းစာရင္း ထြက္လာတာပဲ။

(၇) ေစ်း၀ယ္တဲ႔အခါ ကိုယ္႔ အတြက္လြယ္ကူမယ္၊ ၿမန္မယ္ထင္တဲ႔ ပစၥည္းေလးေတြကို လည္း ေသခ်ာစဥ္းစားၿပီး ၀ယ္ပါ။ ဥပမာ ၾကက္သြန္ၿဖဴဆိုရင္ ဟင္းခ်က္ခါနီးတိုင္း ႏႊာရတာ အခ်ိန္သိပ္ကုန္တယ္။ အဲဒါမ်ိဳးက် တစ္ခါထဲ အခြံခြ်တ္ၿပီးသားေတြ ေရာင္းပါတယ္။ ေစ်းလဲ သိပ္ကြာလွတာမဟုတ္။ တစ္ေကဂ်ီ တစ္ေဒၚလာေလာက္ပဲ ပိုေပးရတာနဲ႔ ကိုယ္႔အတြက္ အခ်ိန္ေတြ အမ်ားၾကီး ပိုထြက္လာပါလိမ္႔မယ္။ ေနာက္ၿပီး တခ်ိဳ႔ Ready made အနွစ္ထုပ္ေလးေတြလဲ တစ္ခါတစ္ေလ စားလို႔ေကာင္း ခ်က္ရတာလဲ လြယ္ကူပါတယ္။ Lemon chicken အႏွစ္ထုပ္ေလးေတြ၊ ကုန္းေဘာင္ အႏွစ္ထုပ္ေလးေတြ ၊ butter chicken အစရွိသၿဖင္႔ brand ေကာင္းေကာင္းေလးေတြ ၀ယ္ထားရင္ အသားလွီး၊ ေၾကာ္ၿပီး အႏွစ္ေလးထည္႔ Capsicum လို ငရုပ္ပြေလး ၀ယ္ထားရင္ တရုတ္စာ ဟင္းတစ္ခြက္က ၅မိနစ္္ေလာက္နဲ႔ ခ်က္ႏိူင္ၿပီး စားလို႔လဲ အရသာရွ္ိလွပါတယ္။

(၈)ခ်က္ၿပဳတ္တဲ႔ အခါလည္း ရံုးကအၿပန္ ခ်က္ရမဲ႔ေန႔ေတြမွာ  ၿမန္ေကာင္းသက္သာေအာင္ ၾကိဳတင္စီမံထားပါ။
ၾကက္သြန္ၿဖဴ - နီေတြကို  ၾကိတ္ၿပီး အေပၚက freezer ထဲထည္႔ထားရင္ အနွစ္နဲ႔ခ်က္ဖို႔ လိုတဲ႔ အခါ ယူသံုးရံုပါပဲ။ ခဲေနတာေတြ ေပ်ာ္ဖို႔အတြက္ေတာ႔ မနက္ထဲက အၿပင္ထုတ္ဖို႔လည္း မေမ႔နဲ႔ဦး။ အသုပ္ေတြအတြက္ လြယ္ကူေစဖို႔ ပုဇြန္ေၿခာက္မွဳန္႔၊ ပဲမွဳန္႔၊ ေၿမပဲမွဳန္႔၊ ငရုပ္သီးေလွာ္မွဳန္႔၊ ႏွမ္းေလွာ္၊ ဆီခ်က္ အစရွိတာေတြကို ပုလင္းေလးေတြနဲ႔ မ်ားမ်ား လုပ္ၿပီး သိမ္းထားပါ။ ၾကားရက္ ထမင္းစားမေကာင္းတဲ႔ အခါ ထမင္းသုပ္ပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္၊ အသုပ္စံုပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ ခ်ဥ္ငံစပ္ အသုပ္ေလးေတြက တကယ္ကို ခံတြင္း ၿမိန္ေစပါတယ္။

ေနာက္  ေရခဲေသတၱာထဲ ထားခံမဲ႔ ( freezer ထဲ မဟုတ္ပါ) ဟင္း ၃မ်ိဳးေလာက္ ပထမ ၃ရက္စာ ကို ၾကိဳခ်က္ထားလို႔ရပါတယ္။ (freezer အေပၚခန္းထဲေတာ႔ ဟင္းေတြ မထည္႔ပါဘူး။ တစ္ခ်ိဳ႔ေတြလဲ ထည္႔ၾကပါတယ္။ အန္တီဆြိကေတာ႔ ဟင္းေခ်းမ်ားတဲ႔ သူဆိုေတာ႔ အေပၚခန္းထဲက ေရခဲၿပီးထြက္လာတဲ႔ ဟင္းက ဘယ္လိုမွ အရသာ မရွိလို႔ မစားႏိူင္ပါဘူး။ freezer ၀ယ္ထားတာလဲ တစ္ပတ္ပဲ ခံပါတယ္။ ခုေတာ႔ တၿခား သမီးစားစရာေတြနဲ႔ ၿပည္႔ေနပါၿပီ။ ) ေနာက္ ၂ရက္ကေတာ႔ ရံုးၿပန္ခ်က္ဖို႔အတြက္ အသားငါးလွီးထား နယ္ထားတာတို႔ တၿခားလိုတာကို ဗူးေလးေတြထဲ လွီးခြ်တ္ထည္႔ထားၿပီး အဆင္သင္႔ခ်က္ႏိုင္ေအာင္  ၾကိဳတင္ ၿပင္ဆင္ထားပါတယ္။ အေပၚက ၿမန္ေကာင္းသက္သာနည္းေတြသံုးေတာ႔ ဟင္းသံုးခြက္ခ်က္တာလဲ သိပ္ကို ၿမန္ပါတယ္။ အန္တီဆြိကေတာ႔ စေနညမွာ လိုတဲ႔ အသားငါးေတြ freezer ထဲက အၿပင္ထုတ္ထားပါတယ္။ တနဂၤေႏြ မနက္ ၇နာရီဆို စခ်က္ပါၿပီ။ ဦးၿခိမ္႔ကေတာ႕ ေဘးကေန အႏွစ္ေထာင္းေပးတာတို႔၊ ၾကိတ္ေပးတာတို႔ ကူလုပ္ေပးပါတယ္။ ဂတ္စ္မီးဖို ၄ဖိုနဲ႔ တၿပိဳင္တည္းခ်က္လိုက္တာ မနက္ ၉နာရီဆို တစ္ပတ္စာ အားလံုး ခ်က္ၿပဳတ္ၿပင္ဆင္ ေရခဲေသတၱာထဲ ဗူးေတြနဲ႔ အဆင္သင္႔ၿဖစ္ေနပါၿပီ။ အားလံုး ၂နာရီပဲ ၾကာပါတယ္။

(၉) စေန၊ တနဂၤေႏြေတြမွာ အလုပ္သက္သာေအာင္ တၿခား အိမ္သန္႔ရွင္းေရးတို႔၊ ၿမက္ရိတ္တာတို႔၊ ကားေဆးတာတို႔၊ လူမွဳေရး အလုပ္တို႔ လုပ္ႏိူင္ေအာင္ အိမ္မွာ ဘာမွ ခ်က္မစားပဲ မိသားစုလဲ  အေပ်ာ္ၿဖစ္ေအာင္ အၿပင္မွာ စားၾကတာ အေကာင္းဆံုးပါ.။  တစ္ပတ္လံုး အိမ္ခ်က္တာေတြ စားရတာ ၿငီးလာေတာ႔ သမီးကအစ ဒီ၂ရက္ကိုေတာ႔ အၿပင္မွာပဲ စားခ်င္ၾကတာပါ။ ( ဒီေနရာမွာ ဆစ္ဒနီက စကၤာပူနဲ႔ေတာ႔ ဆန္႔က်င္ဖက္ၿဖစ္ေနပါမယ္။ စကၤာပူမွာက ေဟာ္ကာေတြ food court ေတြ ေပါေတာ႔ ၾကားရက္ဆို ခ်က္မစားၾကပဲ အၿပင္မွာပဲ ၀ယ္စားၾက၊ စေန တနဂၤေႏြဆို အိမ္မွာ ေသခ်ာ ခ်က္စားၾကတာ။) ဒီမွာေတာ႔ ၾကားရက္မွာ ရံုးမွာလဲ ဘယ္သူမွ အၿပင္ထြက္ မစားၾကပါဘူး။ Lunch အတြက္ ၿဖစ္သလိုပဲ ေအရွန္ေတြဆိုလဲ ထမင္းခ်ိဳင္႔ေလးေတြ၊ ေခါက္ဆဲြဗူးေလးေတြနဲ႔ အၿဖဴေတြဆိုလဲ sandwich ေလးေတြနဲ႔ ၿဖစ္သလို ပဲ ၿပီးလိုက္ၾကတာပဲ။

(၁၀) ညစာ- ေန႔လည္စာ ေပါင္းခ်က္ပါ။ ဥပမာ တနလၤာ ညစာဟာ ေနာက္ေန႔ အဂၤါေန႔အတြက္ ေန႔လည္စာ ထမင္းထုတ္ အတူတူပါပဲ။ လင္မယား၂ေယာက္လံုး အလုပ္လုပ္တဲ႔ မိသားစုမွာ ဘယ္သူုမွ တစ္ေန႔ ဟင္း၂မ်ိဴး ခ်က္စားႏိူင္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ မိသားစုေတြ ညေနစာ မစားခင္ ညစာ dinner ထဲကပဲ ထမင္းဗူး ၂ဗူးထဲကို ေရခဲေသတၱာထဲ စီထည္႔ၿပီး တစ္ခါထဲ ေနာက္ေန႔ အလုပ္သြားဖို႔  ညကတည္းက ၿပင္ဆင္ထားပါတယ္။ ခေလးကေတာ႔ ေက်ာင္းမွာ microwave နဲ႔ မေႏႊးရေတာ႔ မနက္က်မွ ထၿပီး thermal ထမင္းဗူးထဲ ေႏြႊးၿပီး ထည္႔ေပးရတာပါ။

(၁၁) တစ္မိသားစုလံုး စားတဲ႔ ဟင္းမ်ိး အစားအေသာက္မ်ိဳးကို ေရြးခ်က္ခ်က္ပါ.။
ခေလးရွိတဲ႔ မိသားစုေတြဆို ခေလးေတြက စပ္တဲ႔ဟင္းေတြ မွ်စ္ခ်ဥ္လို နံတဲ႔ဟင္းေတြ spicy ၿဖစ္တဲ႔ ဟင္းေတြ မစားႏိူင္ၾကဘူး။ အဲဲဒီက် သူတို႔အတြက္ ေနာက္ထပ္ ဟင္းတစ္ခု ထပ္စီမံရေတာ႔ ဟင္း ၂နပ္စာ ခ်က္ရသလိုပဲ ပင္ပမ္းၾကေရာေပ့ါ။ အဲဒီေတာ႔ ခေလးေရာ လူၾကီးေရာ စားႏိူင္မဲ႔ ၾကိဳက္ႏွစ္သက္မဲ႔ အစာေလးေတြ ဥပမာ ၀က္သားမွ်စ္ခ်ဥ္ဟင္းခက္မဲ႔အစား ၀က္သားအာလူးတို႔ ၀က္သားအခ်ိဳခ်က္တို႔ဆို ခေလးေတြလဲ ၾကိဳက္ေတာ႔ အတူတူခ်က္လို႔ရတာေပါ႕။ အၿမဲတမ္းေတာ႔လဲ မဟုတ္ပဲ ကိုယ္႔စိတ္ၾကိဳက္ ခ်ဥ္ငံစပ္ေလးေတြ လဲ တစ္ပတ္ တစ္ခါေလာက္ေတာ႔ ခ်က္ၾကတာေပါ႔။ ဒါ႔အၿပင္ ခေလးေတြေက်ာင္း ထမင္းခ်ိဳင္႔အတြက္ ထမင္းေတြခ်ည္း ထုတ္ေပးမဲ႔အစား Bread Talk လို ဆိုင္ေကာင္းေကာင္းကေန ဒီအတိုင္းဘာမွ ထပ္မထည္႔ရပဲ ready made ေပါင္မုန္႔ေကာင္းေကာင္းေလးေတြ ၂ခု ၃ခုေလာက္  ၀ယ္ထားရင္ ပထမ၂ရက္အတြက္ ခေလး ထမင္းဗူးအတြက္ စဥ္းစားရတာ သက္သာသြားတာေပါ႔။

(၁၂) မီးဖိုေခ်ာင္မွာ ingredient ထည္႔တဲ႔ ပုလင္း၊ ဗူးေလးေတြကို အလြယ္တကူ ယူႏိူင္ေအာင္ label ေလးေတြ တပ္ထားပါ။ ဒါမွ ကိုယ္က ရံုးၿပန္ခ်ိန္အေရးတၾကီးလိုတဲ႔ အခါမွာ လိုက္ရွာမေနရပဲ အလြယ္တကူ ယူလို႔ရမွာပါ။ အိမ္မွာေတာ႔ အဲလို ငရုပ္သီးမွုန္႔၊ ပုဇြန္ေၿခာက္၊ ေနာက္ spice မ်ိဳးစံုထည္႔ထားတဲ႔ ဗူးေတြ၊ အမွဳန္႔ဗူးေတြက အရမ္းကို မ်ားေတာ႔ ေသခ်ာကိ္ု ေနရာတက် တူရာတူရာ စုထားရပါတယ္။ တစ္ခါတရံ လိုတာရွာမရေတာ႔ ဟင္းခ်က္ရတာ မၾကာပဲ ingredient ရွာရတာ ပိုၾကာတတ္လို႔ပါ။

(၁၃) မီးဖိုေခ်ာင္မွာ မလိုေတာ႔တဲံ႔ ဗူးခြက္ အလြတ္ အသံုးနဲတဲ႔ ပစၥည္းေတြကိုလဲ  မလႊတ္ပစ္ခ်င္ရင္ ကတ္ထူပံုးတစ္ ခုနဲ႔ ထုတ္ၿပီး စတုိခန္းလို၊ ကားဂိုေထာင္လိုမ်ိုဴးထဲမွာ ထည္႔ထားပါ။ တစ္ခါတစ္ေလက် မီးဖိုေခ်ာင္ထဲမွာ မလိုတဲ႔ ပစၥည္းေတြနဲ႔ ေဖာင္းပြေနၿပီး ရွဴဳပ္ေနေတာ႔ ေစာနကလိုပဲ ပစၥည္းတစ္ခုရွာရင္ အေတာ္နဲ႔ရွာမရလို႔ မီးဖိုေခ်ာင္ကို ရွင္းႏိူင္သမွ်ရွင္းေနေအာင္ ရည္ရြယ္တာပါ။ မီးဖိုေခ်ာင္ ရွင္းရလဲ သက္သာသြားတာေပါ႔။

ဒီအပတ္ေတာ႔ ဒီေလာက္ပါပဲ။ ေနာက္အပတ္က် အ၀တ္ေတြ ထိမ္းသိမ္းဖို႔နဲ႔  အိမ္သန္႔ရွင္းေရးအတြက္  ၿမန္ေကာင္းသက္သာေလးေတြ ေၿပာၿပပါဦးမယ္။

Tuesday, September 9, 2014

အိမ္ရွင္မတို႔ အတြက္ ၿမန္ေကာင္း သက္သာ နည္းလမ္းေကာင္းမ်ား .. (၂)



၁) ၿဖစ္ႏိူင္ရင္ အလုပ္ကို အိမ္နဲ႔ နီးတဲ႔ ေနရာမွာ ေရြးခ်ယ္ပါ။


ကိုယ္က အိမ္ငွါးေနတယ္ဆို အလုပ္နဲ႔ နီးရာမွာ ေၿပာင္းၿပီးငွါးေနပါ။ အိမ္၀ယ္ထားတယ္ဆိုရင္ေတာင္ အလုပ္က ခိုင္တယ္ထင္ရင္ အလုပ္နဲ႔ နီးရာ ကို ေတာင္ ေၿပာင္းေနေစခ်င္တာ။ အလုပ္က ၿမိဴ႔လည္ေခါင္လို ေစ်းေခါင္ခိုက္တဲ႔ ေနရာဆိုရင္ေတာ႔ ဘယ္တတ္ႏိူင္မလဲေနာ႔။ ဒါေၾကာင္႔ ၿဖစ္ႏိူင္ရင္လို႔ စကားခံထားတာပါ။ (အိမ္ေၿပာင္းရင္ ခေလးေရာ ေက်ာင္းေၿပာင္းရမွာ။ သူ႕အတြက္ ေက်ာင္းနဲ႔ နီးဖို႔ ပါ ထည္႔စဥ္းစားရမွာပါ။)

ဘယ္ ၿမိဳ႔ၾကီး ၿပၾကီးမွာမဆို အလုပ္ခ်ိန္ rush hour ေတြမွာ traffic က ေၾကာက္ခမန္းလိလိ၊ လူအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ လမ္းေတြေပၚမွာ ရံုးမေရာက္ေသးဘူး၊ ကားေမာင္းရင္းနဲ႔ ကို frustrated ၿဖစ္ေနၾကရၿပီ။  အေတာ္လည္္း စိတ္ရွည္ သီးခံၾကရတယ္။ ဆစ္ဒနီလို ၿမိဳ႕မွာဆို အဲလို အခ်ိန္ေတြမွာ ဘယ္သြားသြား လမ္းေတြဟာ ၿပည္႔က်ပ္ေနတာပါပဲ။  ခရီးေ၀းေတာ႔ ကားေမာင္းရတာတင္ အသြားတစ္နာရီ၊ အၿပန္တစ္နာရီေလာက္ၾကာေနရင္ အိမ္ေရာက္ေတာ႔ ခ်က္ၿပဳတ္ၿပင္ဆင္ဖို႔ အခ်ိန္က အေတာ္ေလ်ာ႕သြားၿပီေလ။ လူကလဲ အလုပ္က ပင္ပမ္းရတဲ႔ ၾကားထဲ traffic ေၾကာင္႔ frustrated ၿဖစ္ရတာနဲ႔ ႏြမ္းနယ္ေနၾကၿပီေလ။ ခေလးကို after school ၿပန္ေခၚဖို႔လည္း ေနာက္က်ေနၾကၿပီ။

အန္တီဆြိ အရင္အလုပ္က Traffic ေၾကာင္႔ တစ္နာရီခဲြေလာက္ ကားေမာင္းရပါတယ္.။ ကံေကာင္းေထာက္မစြာနဲ႔ အခုအလုပ္က အိမ္နဲ႔ သိပ္မေ၀းေတာ႔ သမီး၀င္ၾကိဴၿပီးတာေတာင္ စုစုေပါင္း နာရီ၀က္ဆို အိမ္ၿပန္ေရာက္ပါၿပီ။ လူအေတာ္သက္သာသလို အိမ္အလုပ္ေတြ လုပ္ဖို႔လည္း အခ်ိန္ေတြ အမ်ားၾကီး ပိုရပါတယ္။ လူလဲ သိပ္မပင္ပမ္းေတာ႔ဘူးေပါ႔။ ဒါေၾကာင္႔ ဒီအခ်က္ကလည္း သိပ္ကို အေရးၾကီးလို႔ နံပါတ္ (၁) မွာကို ထားထားတာပါ။

တစ္ခ်ိဳ႔ ရံုးေတြမွာ flexible hour ဆိုေတာ႔ traffic ကို ေရွာင္ခ်င္ရင္ ရံုးကို ေစာေစာလာ၊ ေစာေစာၿပန္ ဒါမ်ိဳးဆိုလဲ အဆင္ေၿပပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက ရထားတို႔ ဘတ္စ္တို႔နဲ႔ အဆင္ေၿပမဲ႔ေနရာဆိုရင္လဲ public transport သာ သံုးပါ။ ကားမေမာင္းရေတာ႔ ရထားေပၚ ကားေပၚ  အေတာ္ အနားရပါတယ္။

၂) ခေလးကို before school , after school ေတြ ၂ခုလံုးမွာ ထားပါ။ ဒါကေတာ႔ ေၿပာစရာမလိုပါဘူး။ မိဘ ၂ပါးလံုး အလုပ္လုပ္တဲ႔ အိမ္ေထာင္ေတြမွာ ခေလးေတြကို OOSH လို႔ေခၚတဲ႔ Out Of School Hours Care ေတြမွာ ထားရတာ ထံုးစံပါပဲ။ ဒီေအာ္ဇီမွာေတာ႔ မူလတန္းေက်ာင္းတိုင္းမွာ OOSH centre ေတြ ရွိပါတယ္။ သူတို႔က မနက္ဆို breakfast ညေန ေက်ာင္းၿပန္ဆိုလည္္း afternoon tea လို႔ေခၚတဲ႔ မုန္႕ေတြ စားစရာေတြ ေကြ်းပါတယ္။ သူတို႔ေကြ်းတာေတြဟာ ဒီက rules and regulation ေတြ အတိုင္း ခေလးေတြကို က်န္းမာေစမဲ႔ အစာေတြ ခ်က္ၿပဳတ္ၿပီးူ ေကြ်းရတဲ႔ အတြက္ စိတ္ခ်ရပါတယ္။ အဲဒီအတြက္ ကိုယ္က ၿပင္ဆင္ မေပးရေတာ႔ သက္သာပါတယ္။ School Fees အေနနဲ႔လည္း အစိုးရက ၅၀% subsidy လုပ္ေတာ႔ သိပ္ေတာ႔လည္း အကုန္အက် မမ်ားပါဘူး။

၃) ေရခဲေသတၱာ၊ အ၀တ္ေလွ်ာ္္စက္၊ ပန္းကန္ေဆးစက္၊ အ၀တ္ေၿခာက္စက္၊ မီးပူေကာင္းေကာင္း၊ အမွဳန္႔ၾကိတ္စက္က အစ အိမ္မွာလိုအပ္တဲ႔ ပစၥည္းမ်ားကို ၿပည္႔စံုေအာင္ ၀ယ္ၿပီး ကိုယ္႔ရဲ႔ လုပ္အားသက္သာေအာင္ အသံုးၿပဳပါ။ ဒီအတြက္လိုသမွွ်ေတြကို လံုး၀ မႏွေၿမာပဲ ၀ယ္ပါ။ အသံုးခ်ပါ။

ဥပမာအေနနဲ႔ ေၿပာရရင္ အိမ္မွာ ေရခဲေသတၱာ ဆိုရင္  စ၀ယ္ကတည္းက ဦးၿခိမ္႔က အိမ္အေဟာင္းက ေရခဲေသတၱာအတြက္ သတ္မွတ္ထားတဲ႔ေနရာေလးနဲ႔ တိုင္းၿပီး၀ယ္ထားေတာ႔ သူ၀ယ္ထားတဲ႔ ေရခဲေသတၱာက ေသးေနပါတယ္။ ကိုယ္႔ ထည္႔စရာေတြနဲ႔ ဘယ္ေတာ႔မွ မဆန္႔ပါ။ အထူး သၿဖင္႔ အေပၚခန္း freezer ဆို အၿမဲၿပည္႕သိပ္ေနၿပီး အဲဒါကို management လုပ္ေနရတာကို အေတာ္ၾကာပါတယ္။ ပစၥည္း တစ္ခုလိုခ်င္ ပိတ္ေနတာေတြ အကုန္ထုတ္ လိုတာ ဆဲြထုတ္ဆိုေတာ႔ အခ်ိန္ အေတာ္ကုန္ပါတယ္။ ဒီေတာ႔ ဟင္းေတြခ်က္ၿပီး ထားခ်င္ထားရေအာင္ဆို freezer အေသးေလး တစ္ခု အလုပ္စ မ၀င္ ခင္ မွာပဲ ထပ္၀ယ္လိုက္တာ အေတာ္ကို အဆင္ေၿပသြားပါတယ္။ အဲဒါေလးကလဲ ၂၀၀ ၃၀၀ ေလာက္ပဲ၊ ဘယ္ေလာက္မွ ကုန္က်တာမဟုတ္ပဲနဲ႔ လူလဲ အေတာ္ကို စိတ္ခ်မ္းသာသြားပါတယ္။

Dish Washer -ပန္းကန္ေဆးစက္လဲ ထိုနည္းလည္းေကာင္းပါပဲ။ အန္တီဆြိ စကၤာပူမွာေနတံုးက အိမ္ေတြမွာ ပန္းကန္ေဆးစက္ မရွိၾကပါဘူး။ သိပ္ ေခတ္မစားေသးတာလား၊ စကၤာပူက အိမ္ရွင္္မေတြကပဲ မသံုးၾကတာလားမသိပါ။ ဒီမွာေတာ႔ အိမ္၀ယ္မယ္ဆို အိမ္က သိပ္ေရွးေဟာင္းၾကီးမဟုတ္ရင္ မုန္႔ဖုတ္တဲ႔ Oven တို႔ ပန္းကန္ေဆးစက္၊ အ၀တ္ေၿခာက္စက္တို႔ဆိုတာ  ready made ပါၿပီးသားပါ။  အရင္ ေရာက္စကေတာ႔အိမ္အေဟာင္းမွာ မပါေတာ႔ မသံုးၿဖစ္ပါဘူး။

အိမ္အသစ္ေရာက္ေတာ႔လည္း အသစ္ေတြသံုးရမွာ မ၀ံ႕ရဲတဲ႔ အန္တီဆြိက ေရာက္ၿပီး တစ္လေလာက္ၾကာတဲ႔ ထ္ိကို မသံုးခဲ႔ပါဘူး။ ေနာက္မွ ဦးၿခိမ္႔က သံုးပါသံုးပါ တပူပူ လုပ္လြန္းလို႔ သူကိုယ္တိုင္ပဲ ပထမဆံုး စေဆးၿပၿပီး သင္ၿပခဲ႔လို႔ စသံုး ခဲ႔ပါတယ္။ ပန္းကန္ေဆးစက္က ေဆးၿပီးတဲ႔ ပန္ကန္ေတြဟာ ပူပူေႏြးေႏြးနဲ႔ ေရေၿခာက္ၿပီးသား တစ္ခါထဲ ထြက္လာတာ သိပ္ကို သေဘာက်မိပါတယ္။ အဲဒိေနာက္ပိုင္းေတာ႔ ဦးၿခိမ္႔လည္းတိုက္တြန္းစရာမလို ကိုယ္႔ဟာကိုယ္ပဲ ဆပ္ၿပာခဲေလးေတြ ရာခ်ီ၀ယ္ၿပီး သံုးပါေတာ ႔တယ္။ ဆပ္ၿပာခဲေလးေတြကလဲ တစ္ခဲမွ ၁၅ၿပားေလာက္ပဲက်တာပါ။ ညစာ ထမင္းစားၿပီးတိုင္း ေန႔စဥ္ တစ္ခါ စက္နဲ႔ေဆးပါတယ္။ တစ္ေနကုန္ စားေသာက္ခ်က္ၿပဳတ္ၿပီးတဲ႔ ပန္းကန္ေဆးစရာေတြကို ေရေလးနဲ႔ က်င္းၿပီး ပန္ကန္ေဆးစက္ထဲက စင္ထဲ  စီထည္႔ထားရံုပါပဲ။ ညေနထမင္းစားၿပီးခ်ိန္ဆို စက္ထဲလဲ ပန္းကန္အၿပည္႔ ကြက္တိပါပဲ။ အဲဒီက် ဆပ္ၿပာခဲေလး ထည္႔ၿပီး ခလုပ္ေလး ႏွိပ္လိုက္ရံုပါပဲ။ နာရီ၀က္ဆို ေဆးၿပီးပါၿပီ။ ပန္းကန္ေတြေတာ႔ ၂စံုစာ ထားထားရပါတယ္။ အဲဒါမွ ပန္ကန္ေဆးစက္ထဲ ပန္းကန္ေတြ အမ်ားၾကီးေရာက္ေနခ်္ိန္မွာ အၿပင္မွာလဲ စားစရာ ပန္းကန္ေတြ က်န္မွာပါ။

လူလဲ ပင္ပန္းသက္သာ၊ ဗိုက္ေတြကို ေရစိုတာ သက္သာ၊ ပန္းကန္ေတြလဲ ေရစက္လက္မၿဖစ္၊  ေရဖိုးလဲသက္သာ၊ အခ်ိန္ကုန္လဲ သက္သာလို႔ ပန္းကန္ေဆးစက္မရွိေသးေသာ အိမ္ရွင္မ မည္သူ႔ကို မဆို ၀ယ္ဖို႔ရန္တိုက္တြန္းပါတယ္။ တစ္လံုးမွ  ေဒၚလာ ၄၀၀- ၅၀၀ ေလာက္ပဲရွိပါတယ္။ skin care တစ္ဆက္ဖိုးေလာက္၊ Branded အိပ္ တစ္လံုးစာေလာက္ေတာင္ မရွိပါ။ လံုး၀ ၿမန္ေကာင္း သက္သာေစရမယ္လို႔ အာမခံပါတယ္။ တစ္ဆက္တည္း ပန္းကန္ ၂ဆက္စာ ဆန္႔မဲ႔ ပန္းကန္စင္ရယ္၊ ဘီရိုထဲ အလွၿပထားတဲ႔ ပန္းကန္ေနာက္တစ္ဆက္ပါ ထုတ္သံုးဖို႔ မေမ႔ပါနဲ႔။

ေနာက္ၿပီး ခုအန္တီဆြိ ၀ယ္ဖို႔စိတ္၀င္စားေနတာ I -robot လို႔ အလြယ္ေခၚေနၾကတဲ႔  Roomba လို႔ေခၚတဲ႔ အလိုအေလ်ာက္ ဖုန္စုတ္စက္ကေလးပါ။ သူေလးကလည္း လူက ဖုန္စုတ္စက္ၾကီးကိုင္ၿပီး တ၀ွီး၀ွီး တရႊီးရႊီး နဲ႔ ပင္ပန္းေအာင္ ဖုန္စုတ္စရာမလိုပဲ စက္ကေလးကို ဖြင္႔ၿပီး ပစ္ထားရံုနဲ႔ သူ႔အလိုလို ေလွ်ာပတ္သြားၿပီး အိမ္အနွံ႔ ဖုန္လိုက္စုတ္ေပးမွာပါ။ ဘယ္ေလာက္ သက္သာ အက်ိဳးမ်ားမလဲ ေလ႔လာေနတံုးပါ။

၄) ပစၥည္းေတြကို တစ္ၾကိမ္တည္းႏွင္႔ မ်ားမ်ား တစ္ခါထဲ ၀ယ္ထားပါ။

ဒီမွာေတာ႔ super market စတိုးဆိုင္အၾကီးၾကီးေတြဟာ အၿပိဳင္အဆိုင္ဆိုေတာ႔ တခ်ိဳ႕ပစၥည္းေတြရဲ႔ ေစ်းေတြကို သူ႔ထက္ငါ အၿပိဳင္အဆိုင္ ေစ်းူေလ်ွာ႔ ေရာင္းၾကပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႔ဆို ၅၀% discount အထိ ခ်ၾကပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ကိုယ္႔အိမ္မွာ အၿမဲလဲ လိုအပ္မဲ႔ ပစၥည္းေတြ၊ ၾကာရွည္လဲ ထားခံမယ္ဆို ၁၀ခု ၁၅ခု မ်ားမ်ား တစ္ခါထဲသာ ၀ယ္ထားပါေလ။ ဆန္ေတြဘာေတြဆိုလဲ အိပ္အၾကီးဆံုး အိပ္ေတြ ဆီဆိုလဲ ပံုးလိုက္  မ်ားမ်ား တစ္ခါထဲသာ ၀ယ္ထားပါ။ အမ်ားၾကီး ၀ယ္ထားေတာ႔ ခဏခဏ မ၀ယ္ရတာ အၿပင္ ေစ်းကလဲ သက္သာပါေသးတယ္။ အဲဒီေတာ႔ ေစ်းသြားရင္ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မ၀ယ္ရေတာ႔ ေစ်း၀ယ္ရတာ အခ်ိန္ကုန္ သက္သာေတာ႔ နားခ်ိန္ ပိုရပါတယ္။

အခုအပတ္ဆို အန္တီဆြိ ေစ်း၀ယ္တာ သက္သာတာမွ အၾကာၾကီး အထားမခံတဲ႔ အသား၊ငါးနဲ႔ ဟင္းသီး၊ ဟင္းရြက္ ၊ သစ္သီးေတြသာ ၀ယ္ရပါတယ္။ ၾကက္ဥေတာင္ ၃ကတ္ေလာက္၀ယ္ၿပီး ေရခဲေသတၱာထဲ ထည္႔ထားပါတယ္။ ကိုယ္က ၾကားရက္မွာ အခ်ိန္ မရေတာ႔ အိမ္မွာ ပစၥည္းၿပတ္သြားရင္ အရင္ကလို ဖြတ္ကနဲ ကားေလးေမာင္းၿပီး သြား၀ယ္လို႔မွ မရေတာ႔တဲ႔ အေၿခအေနကိုး။  ၀ယ္ၿပီးတာေတြကိုလဲ ကားဂိုေထာင္လိုေနရာမ်ိဴးမွာ ေသခ်ာယူရလြယ္ေအာင္ မွတ္သားထားပါ။ ဒါမွ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ ပစၥည္း ၿ႔ပတ္သြားရင္ အလြယ္တကူသြားယူလို႔ရမွာ။ အိမ္မွာ ခု မ်ားမ်ား ၀ယ္ထားတဲ႔ ပစၥည္းေတြက ကိုယ္တိုက္ ဆပ္ၿပာရည္၊ အ၀တ္ေလွ်ာ္ိ ဆပ္ၿပာ၊ Dish washer ဆပ္ၿပာ၊ Wash and wax, သြားတိုက္ေဆး၊ Shampoo၊ conditioner သြားတိုက္တံ၊ အိမ္သံုးေဆး၊ အားေဆး၊ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲဆို ဆန္၊ ဆီ၊ ဆား၊ သၾကား၊ ဟင္းခတ္မွဳန္႔ ၊ ငံၿပာရည္က အစ အားလံုးကို မ်ားမ်ား ၀ယ္ထားပါတယ္။ အဓိကကေတာ႔ အပတ္စဥ္ေစ်းသြားရတာ ၿမန္ေအာင္ အခ်ိန္ကုန္ သက္သာေအာင္ ၿဖစ္ပါတယ္။

Sunday, September 7, 2014

အိမ္ရွင္မတို႔ အတြက္ ၿမန္ေကာင္း သက္သာ နည္းလမ္းေကာင္းမ်ား .. (၁)

တီတီဆြိဟာ အိမ္ေထာင္က်ၿပီးေနာက္ ဘ၀ေပါင္းမ်ိဳးစံုကို ၿဖတ္သန္းခဲ႔ဖူးတယ္။ ခုလို ခေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ အိမ္အကူ မရွိပဲ အိမ္ရွင္မတာ၀န္ေရာ အခ်ိန္ၿပည္႕၀န္ထမ္းဘ၀ပါ ႏွစ္ခုေပါင္းၿပီး လုပ္ခဲ႔ရတာကေတာ႔  လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၂ပတ္က full time အလုပ္ စ၀င္တဲ႔ အခ်ိန္က စခဲ႔တာပါပဲ။

လြန္ခဲ႔တဲ႔ ၁၅ႏွစ္ အိမ္ေထာင္က်ခါစက ညေနပိုင္းေက်ာင္းတက္ရင္း ဦးၿခိမ္႔နဲ႔ အတူေနတဲ႔ သူငယ္ခ်င္း ၂ေယာက္အတြက္ပါ တာ၀န္ယူခ်က္ၿပဳတ္ခဲ႔ရဖူးပါတယ္။ အိမ္မွဳကိစၥေတြ လုပ္ခဲ႔ဖူးပါတယ္။ အဲဒီတံုးက ကိုယ္က ဟင္းမခ်က္တတ္ ခ်က္တတ္ သိပ္ မတတ္ကြ်မ္းေသးေတာ႔ ဦးၿခိမ္႔သူငယ္ခ်င္းေတြက ေရာက္ခါစေတာ႔ အားနာလို႔လား မသိ ဘာမွ မေၿပာပဲ အားေပးပါတယ္။ ၾကာလာေတာ႔ သူတို႔လဲၿငီးေငြ႔လာတယ္နဲ႔တူပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း အကို တစ္ေယာက္က ဟင္းခ်က္တာ ၀ါသနာပါတာနဲ႔ သူခ်က္တာေလးေတြ အေတာ္စားေကာင္းလို႔ သူ႔ဆီက ပညာပါ ယူခဲ႔ရပါတယ္။

 ေနာက္ဦးၿခိ္မ္႔သူငယ္ခ်င္းေတြ တစ္နယ္တစ္ေက်းေၿပာင္း၊ ကိုယ္လဲ အလုပ္၀င္ေတာ႔ လင္မယား၂ေယာက္တည္း အိမ္သပ္သပ္ငွါးေနၾကပါတယ္။ ညေနရံုးက အၿပန္က်မွ ႏွစ္ေယာက္သား ဖုတ္ပူမီးတိုက္ ဒီလိုပဲ ၿဖစ္သလို ခ်က္ၿပဳတ္စားၾကတာပါပဲ။ စကၤာပူမွာ ၀ယ္စားလို႔ လြယ္ေပမဲ႔ ဦးၿခိမ္႔က အိမ္မွာပဲ ဗမာစာ စားခ်င္လို႔ အိမ္မွာ ခ်က္စားၾကတာပါ။

ေနာက္သမီးေလး ကိုယ္၀န္ရွိလာေတာ႔ morning sickness က အေတာ္ဆိုးေတာ႔ ဟင္းကို မခ်က္ႏိုင္ေတာ႔တာနဲ႔ တနဂၤေႏြေန႔ေတြမွာ နာရီပိုင္း အိမ္ေတြမွာ အလုပ္လိုက္လုပ္ေပးတဲ႔ အစ္မတစ္ေယာက္ကို တစ္ပတ္စာ  ဟင္းခ်က္ခိုင္း၊ မီးပူတိုက္ေပးဖို႔ ေခၚရပါတယ္။ သူက ၿမန္ေတာ႔ ၃-၄ နာရီေလာက္ဆို တစ္အိမ္လံုးရွင္းလင္း၊ ၾကမ္းတိုက္၊ မီးပူတိုက္ ဟင္းေတြလဲ ခ်က္ၿပီးေရခဲေသတၱာထဲ ေရာက္ပါၿပီ။ အဲလိုနဲ႔ လူလဲ အေတာ္ကို သက္သာပါတယ္။

သမီးေမြးၿပီးေတာ႕႔ သမီးၾကီးေတာ္ကိုေခၚလိုက္ေတာ႔ သူကေတာ႔ အိမ္မွာ လိုေလေသးမရွိ အစစ အရာရာ စိတ္ခ်ရပါတယ္။ ေရာက္ခါစေတာ႔ သူခ်က္တာေတြ ကိုယ္နဲ႔ သိပ္ ကီးမကိုက္ိေပမဲ႔ ေနာက္ပိုင္းေတာ႔ သူလဲ ကိုယ္႔ အၾကဳိက္ကို သိလာၿပီး ကိုယ္နဲ႔ ထပ္တူထပ္မွ် ခ်က္ႏိူင္တဲ႔ အထိ စိတ္ခ်ရပါတယ္။ အန္တီဆြိက ဟင္းေခ်း တအားမ်ားေတာ႔ သူကေသခ်ာကို လုပ္ေပးလို႔ ေက်းဇူုးတင္ရပါတယ္။ ၾကီးေတာ္နဲ႔ ေနခဲ႔ရတဲ႔ ၇ႏွစ္ေလာက္ကေတာ႔ တကယ္႔ကို သက္ေတာင္႔သက္သာရွိလွပါတယ္။

ဒီဖက္ကြ်န္းၾကီဖက္ေၿပာင္းလာေတာ႔ ၀န္ထမ္းအလုပ္ကို အင္မတန္ၿငီးေငြ႔လို႔ အိမ္ရွင္မ ဘ၀နဲ႔ ၿဖတ္သန္းဦးမယ္ဆို အခ်ိန္ၿပည္႔ အိမ္ရွင္မ ဘ၀ကို ေရာက္ပါတယ္။ အိမ္ရဲ႔ ခ်က္ၿပဳတ္ ေလွွ်ာ္ဖြတ္ ၾကမ္းတိုက္ ကားေရေဆးတာက အစ လုပ္ရေတာ႔ အေတာ္ကို ပင္ပမ္းပါတယ္။ စကၤာပူအလုပ္က ထြက္ေတာ႔ ရံုးက လူေတြက အားက်တဲ႔ အၾကည္႔ေတြနဲ႔ၾကည္႔ၿပီး Sweet ကေတာ႔ Tai Tai ၿဖစ္ၿပီဆိုေၿပာေတာ႔ ကိုယ္က Tai  Tai ၿဖစ္တာမဟုတ္။ full time maid သာ ၿဖစ္တာပါဆို ရယ္စရာေၿပာခဲ႔တာဟာ တကယ္ေတာ႔ ရယ္စရာ မဟုတ္။ တကယ္႔ကိုပဲ maid အလား စိတ္ထဲမွာ ခံစားခဲဲ႔ရပါတယ္။ အိမ္သာတစ္ခါမွ မေဆးဖူးသူ အိမ္သာစ ေဆးရတဲ႔ေန႔က စခဲ႔တာပါပဲ။

ေနာက္ part time အလုပ္ေလးရေတာ႔ တစ္ပတ္ကို ၂ရက္ဆင္းၿပီး အိမ္အလုပ္ေတြကေတာ႔ လုပ္ရၿမဲပါပဲ။ အဲဒီတံုးကလဲ သိပ္ကို ပင္ပမ္းပါတယ္။ ရံုးကလဲ ၄၀ကီလိုမီတာေလာက္ ကားေမာင္းရေတာ႔ အိမ္ၿပန္ေရာက္ရင္ကို လူကအေတာ္ကို ႏံုးေနပါၿပီ။ အဲဒီတံုးက ၂ေယာက္လံုး အလုပ္လုပ္ေတာ႔ ရံုးသြားရက္ေတြမွာ သမီးကို after school ေရာ before school ပါ ထားရပါတယ္။ သမီးေလးကို ၾကီးေတာ္နဲ အေမနဲ႔ ရင္အုပ္မကြာ ထားရာကေန ခုလို ေက်ာင္းေတြမွာ ထားရတာလဲ တကယ္ကို စိတ္ထဲ မေကာင္းခဲ႔ပါဘူး။ ဒါေပမဲ႔လဲ ဘ၀မွာ တၿခား အေရးၾကီး လိုတာေတြ ရွိေသးေတာ႔ မတတ္ႏိုင္ပါဘူး။ ဒီလိုပဲ ထားရတာပါပဲ။ သမီးေလးကိုေတာ႔ နားလည္ေအာင္ ေၿပာၿပထားရပါတယ္။

ခုေနာက္ဆံုးေတာ႔  တကယ္ကို အကူမရွိပဲ အခ်ိန္ၿပည္႔ အိမ္ရွင္မတာ၀န္ ၊ Stress မ်ားတဲ႔ အခ်ိန္ၿပည္႔ ၀န္ထမ္းဘ၀ကို ေရာက္ေတာ႔ စဥ္းစားပါတယ္။ ငါေတာ႔ ဒီအတိုင္း ေရရွည္လုပ္ႏိုင္ဖို႔ ကိုယ္႔အတြက္ သက္သာတဲ႔ နည္းေလးေတြေတာ႔ စဥ္းစားမွၿဖစ္မယ္ဆို တတ္ႏိုင္သမွ် သက္သာေအာင္ လုပ္ေဆာင္ပါတယ္။ အရင္ကတည္းကလဲ အဲဒီနည္းေတြ သံုးပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႔ေတြလဲ ခုမွ ထပ္ၿဖည္႔ ၿပင္ဆင္ရတာေပါ႔။ လူ႔ဘ၀ ရရွိလာတဲ႔ တခဏမယ္ အလုပ္ေတြနဲ႔ stress ေတြနဲ႕ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ခ်ည္းေနမယ္ဆို လူဘ၀ရဲ႔ အႏွစ္သာရ ၊ ခုဒီမွာေၿပာေနၾကတဲ႔ quality life ကို ဘယ္ရႏိူင္မလဲ။ ဒီေတာ႔ ၿမန္ေကာင္း သက္သာေလးေတြ စဥ္းစားၿပီး လုပ္ေဆာင္ရပါတယ္။ ဟယ္ ဒါမ်ား အထူးအဆန္း လုပ္လို႔။ တို႔ေတာ႔ ဒီလိုလုပ္ေနတာၾကာလွေပါ႔လို႕ အိမ္ရွင္မဘ၀ေရာ ၀န္ထမ္းဘ၀ပါ သက္တန္းရင္႔ေနတဲ႔ မမတို႔ အန္တီတို႔ အၿပစ္မေၿပာၾကပါနဲ႔။ ထံုးစံအတိုင္း ကိုယ္က ဟိုစပ္စပ္ ဒီစပ္စပ္ ေရးတာ ၀ါသနာပါေတာ႔  ကိုယ္သိတာေလးေတြ သူမ်ားကို သိေစခ်င္တာ ရွယ္ေပးခ်င္တာပါပဲ။ ဒီ႔ထက္နည္းလမ္းေကာင္းေလးေတြ ရွိရင္လဲ comment ကေန ေၿပာၿပၾကပါေနာ္။

ပထမပိုင္းကေတာ႔ အညႊန္းနဲ႔ ေနာက္ေၾကာင္းၿပန္နဲ႔တင္ကို ေတာ္ေတာ္ရွည္သြားၿပီ။ ေနာက္ပို႔စ္မွာ ၿမန္ေကာင္း သက္သာနည္းေလးေတြ စတင္ပါမယ္။

အိမ္မွာ အကူလဲ မရွိ ခေလးကလဲ တစ္ဖက္၊ အိမ္ရွငိမ တာ၀န္လဲယူရ၊ အခ်ိနိၿပည္႕ ၀န္ထမ္းလဲ လုပ္ရတဲ႔ အိမ္ရွင္မေတြ အတြက္ပါ။

Wednesday, September 3, 2014

မွတ္ဥာဏ္ေကာင္းဖို႔ စားၾကစို႕ ...



အန္တီဆြိဟာ ငယ္ငယ္ကတည္းက မွတ္ဥာဏ္မေကာင္းဘူး။ ေက်ာင္းစာေတြဆို သူမ်ားေတြ ၂ေခါက္ ၃ေခါက္ေလာက္ဖတ္လို႔ အလြတ္ရရင္ ကိုယ္က အၾကိမ္ၾကိမ္ အဖန္ဖန္က်က္မွတ္မွရတယ္။ ငယ္ငယ္က စာေတြက်က္လြန္းအားၾကီးလို႔ လမ္းထဲမွာဆို ေရဒီယိုကမာရြတ္ပဲ။

မွတ္ဥာဏ္သာ မေကာင္းတာ ပုစၥာ ေၿဖရွင္းရတဲ႔ သခၤ်ာေတြ ဘာေတြက် ဦးေႏွာက္က ေကာင္းေနၿပန္ေရာ။ ခုခ်ိန္ထိ အိမ္မွာ ဟိုသားအဖ တြက္လို႔ မရတဲ႔ ပုစၥာေတြဆို ကုိယ္က တစ္ေခါက္ေလာက္ဖတ္ၿပီးတာနဲ႔ကို အေၿဖမွန္ေအာင္ တြက္လို႔ရတယ္။ မွတ္ဥာဏ္မေကာင္းေတာ႔ အဲဒါေလးနဲ႔ လုပ္စားလို႔ရလို႔ ေတာ္ေပေသးတယ္ေပါ႔။ ဒါကေတာ႔ ေၾကာ္ၿငာ ၀င္တာပါ။ 

ခုဆို အသက္ၾကီးလာေတာ႔ မွတ္ဥာဏ္ memory မေကာင္းတာဟာ ပိုေတာင္ဆိုးဆိုးလာတယ္။ ဘာမဆို ေခါင္းထဲ ၀ါးတားတားနဲ႔ မမွတိမိတာမွ Short term memory ေတာင္ ၿဖစ္ေနသလား ထင္ရတယ္။ အလုပ္မလုပ္ပဲ အိမ္မွာေနစဥ္ ကာလပတ္လံုး ဦးၿခိ္မ္႔ကို အၿမဲေၿပာတဲ႕ စကားရွိတယ္။ ကိုေမာင္ၿခိမ္႔ရယ္ က်ဳပ္ၿဖင္႔ ဘာကိုမွ မွတ္မိတယ္ မရွိဘူး။ သင္တာေတြလဲေမ႔။ ေၿပာတာေတြလဲေမ႔။ လုပ္တာေတြလဲ ေမ႔၊ ဒီဦးေႏွာက္နဲ႔ေတာ႔ က်ဴပ္ အလုပ္ၿပန္လုပ္လို႔ ရမယ္မထင္ဘူး။ ဘာအလုပ္ပဲ လုပ္လုပ္ လူေတြနဲ႔ဆက္ဆံရမယ္.။ အလုပ္၀င္ကာစမယ္ အသစ္ေတြ သင္ယူရမယ္။ သူတို႔ေၿပာတာေတြ သင္ေပးတာေတြ က်ဳပ္ သတိေတြေမ႔ၿပီး ဘာမွ pick up မလုပ္ႏိူင္ရင္ ဒုကၡပဲ။ က်ဴပ္ဦးေႏွာက္နဲ႔ ေတာ႔ မၿဖစ္ပါဘူးေတာ္ဆို အၿမဲ ေၿပာမိတယ္။ ေမ႔တတ္လြန္းလို႔ iphone မွာ alarm ေတြကို ေခါင္းစဥ္မ်ိဴးစံုနဲ႔ လုပ္ထားရတာ အေပါင္းအသင္းေတြဆို အကုန္သိ။

အလုပ္အင္တာဗ်ဴး ၀င္ခါနီးေတာ႔ အရင္က သိထားသမွ် အလုပ္နဲ႔ ပတ္သတ္တဲ႔ အေတြ႔ အၾကံဳေတြ technical terms ေတြ ကို excel sheet တစ္ခု ဖန္တီးၿပီး ကိုယ္႔ memory ေတြ အားလံုး မေပ်ာက္ဆံုးခင္ ေရးမွတ္ထားတာရွိတယ္။ အဲဒီ မွတ္ထားတာေတြကို ၿပန္ဖတ္ memory ေတြ ၿပန္ေဖာ္ရတယ္။ အဲဒီမွာ အၾကံရတာနဲ႔ memory ေကာင္းေစမဲ႔ နည္းလမ္းေတြ မရွိဘူးလားမသိဘူးဆို ဆရာၾကီး google ဆီမွာ ရွာၾကည္႔လိုက္တာ ေစာနက တင္ထားတဲ႔ status က အစားအေသာက္ေတြ စားေပးရင္ ဦးေႏွာက္ဥာဏ္စြမ္းအားကို ေကာင္းေစပါတယ္တဲ႔။ 

ဒါတင္မကဘူး အေတြ႕အၾကံဳအရ အိပ္ေရးပ်က္ရင္လဲ memory loss ၿဖစ္တတ္ပါတယ္။ အိပ္ေရး၀ေအာင္အိပ္ၿပီး ေအာက္က အစားအေသာက္ေတြ စားေပးရင္ သင္႔ရဲ႔ memory မွတ္ဥာဏ္ေကာင္းေစရံုမက၊ concentration လဲေကာင္းလာပါတယ္။ အရင္ကလို တစ္ခုခု ဖတ္ရင္ မွတ္ရင္ ေ၀၀ါး ေ၀၀ါး မၿဖစ္ေတာ႔ဘူး။ ဦးေႏွာက္နဲ႔ ပါတ္သတ္တာ စဥ္းစားေတြးေခၚႏိုင္မွဳ၊ ဥာဏ္ရည္ေတြပါ တက္လာတာ လက္ေတြ႔ပါပဲ။

အန္တီဆြိကေတာ႔ အဲဒီ အစားအစာေတြကို brain food လို႔ေခၚပါတယ္။ အဲဒါေလးေတြ မွီ၀ဲၿပီး အခု အလုပ္၀င္ေတာ႔ အရမ္းကို အဆင္ေၿပတယ္.။ pick up လဲ အရမ္းေကာင္းလာတယ္။
သင္႔ရဲ႔ မွတ္ဥာဏ္ေကာင္းေအာင္
၁) အိပ္ေရး ၀၀ အိပ္ပါ။
၂) ေအာက္ပါ အစားေအသာက္မ်ားကို ေန႔စဥ္ စားေပးပါ။
....
....
Foods to boast your memory
.....................................................
Fish oil capsule ငါးၾကီးဆီ သို႔ အဆီမ်ားေသာ ငါးမ်ား (ဆယ္လမြန္၊ က်ဴနာ)
Blueberry သီး
Walnut နွင္႔ အၿခား အေစ႕ အဆံမ်ား (ေနၾကာေစ႔ ဖရံုေစ႔ အစရွိသည္)
Avocado - ေထာပတ္သီး
Egg- ၾကက္ဥ
Whole meal ( cereal oak, whole meal bread အစရွိသည္)
ဘရာကိုလီ၊ ကိုက္လံ အစရွိေသာ ဟင္းရြက္စိမ္းမ်ား
.....
.....
Bonus အေနနဲ႕ အဲဒါေတြစားေတာ႔ အသားအရည္ေတြပါ သိသိသာသာ ေကာင္းလာ လွလာပါတယ္။ ပ်ိဴပ်ိဴေမတို႔ တစ္ခ်က္ခုတ္ ႏွစ္ခ်က္ၿပတ္ မွတ္ဥာဏ္လဲ ေကာင္းခ်င္ အသားအရည္လဲ လွခ်င္ရင္ အဲဒါေလးေတြ စားၾကည္႔ေနာ္။ 


အန္တီဆြိကေတာ႔ မနက္ဆို ၾကက္ဥ half fried ၂လံုး whole meal bread မီးကင္ ေထာပတ္သုပ္
ၿပီးေတာ႔ ရံုးေရာက္ရင္ အလုပ္လုပ္ရင္း အိမ္က ဘလန္ဒါနဲ႔ ေမႊထားတဲ႔ ေထာပတ္သီးနဲ႔ blueberry milk shake ေသာက္တယ္။
ညက်ေတာ႔ ငါးၾကီးဆီ 1500 mg -၂လံုးေသာက္တယ္။
ညဖက္ snack အေနနဲ႔ walnut ကို ေလွာ္ၿပီး ၀ါးပါတယ္။
သိသမွ်ေလးေတြ အမ်ားလဲ အက်ိဴးရွိေအာင္ မ်ွေ၀ၿခင္းသာ ၿဖစ္ပါတယ္။ မွားေနရင္လဲ ေ၀ဖန္ေထာက္ၿပေပးၾကပါ။

Wednesday, August 20, 2014

ကြ်န္မ မာစတာ ...

တီတီဆြိ ဒီပို႔စ္ေလးကို ေရးတာ မာစတာဘဲြ႔ရထားတာကို ၾကြားလိုလို႔ မဟုတ္ပါဘူး။ တကယ္ေတာ႔ ကြ်န္မတို႔ batch ေတြၾကား မာစတာဘဲြ႔ရတယ္ဆိုတာ ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး။ ထိုႏွစ္ ထိုအခ်ိန္ခါမ်ားဆီက စကၤာပူမွာ အေၿခခ်ႏိူင္ဖို႔အေရး ေက်ာင္းက လူတိုင္းနီးပါး စကၤာပူက တကၠသိုလ္ေတြမွာ မာစတာဆက္တက္ၾကတာ အထူးအဆန္းမဟုတ္သလို ေၿပာစရာ ေကာင္းေလာက္ေအာင္ အေရးပါတဲ႔ အရာ တစ္ခုလဲ မဟုတ္ခဲ႔ပါဘူး။

ဒါေပမဲ႔ အဲဒီလို အမွတ္မထင္ ေက်ာင္းတက္ခဲ႔လို႔ ရခဲ႔တဲ႔ ဘဲြ႔လက္မွတ္ေလးတစ္ခုဟာ ဘ၀မွာတိုးတက္ဖို႔အတြက္၊ အလုပ္အကိုင္ေကာင္းေတြ ရရွိဖို႔အတြက္ အေတာ္ေလးကို အေရးပါတဲ႔ေနရာက ပါခဲ႔တယ္ဆိုတာသိေစဖို႔ရယ္၊ ဒီပို႔စ္ကေန ခုေခတ္ေက်ာင္းတက္ေနတဲ႔ ခေလးေတြ၊ ေက်ာင္းဆက္တက္ဖို႔ ေတြေ၀ေနတဲ႔ခေလးေတြ  အသိတစ္ခုခုရရွိခဲ႔တယ္ဆို ေက်နပ္ပါတယ္။

ကြ်န္မ NUS မွာ ေက်ာင္းတက္ဖို႔ ဘယ္လိုဖန္လာတယ္၊ ဘယ္လို ေက်ာင္းတက္ခဲ႔တယ္ဆိုတာ ဒီပို႔စ္ ေလးမွာ ေရးၿပီး ၿဖစ္ပါတယ္။ 

ဒီလိုနဲ႔ ေက်ာ င္းၿပီးေတာ႔ ကြ်န္မ weighing machine  ေတြ ဒီဇိုင္းထုတ္တဲ႔ ေနရာ မွာ အလုပ္ရပါတယ္။ ဘာမွ အေတြ႔အၾကံဳမရွိတဲ႔ ကြ်န္မကို NUS မွာ မာစတာတက္ေနတဲ႔ ေက်ာင္းသူဆိုတဲ႔ အထင္ၾကီးမွုနဲ႕ Mechanical Design Engineer အေနနဲ႔ ခန္႔ခဲ႔တာပါ။ အဲဒီအလုပ္မွာ လုပ္ေနရင္းနဲ႔ ႏွစ္ႏွစ္ခဲြေလာက္ၾကာေတာ႔ တစ္ရက္ေပါ႔။ Good Friday ရံုးပိတ္ရက္ၾကီးမွာ အလုပ္ကို ၿပန္လာၿပီး ဆင္းေနရတယ္။ အခန္းကလဲ ခပ္ေမွာင္ေမွာင္၊ ေၿခာက္ၿခားဖြယ္ တိတ္ဆိတ္ေနတဲ႔ အခန္းထဲမွာ ကြ်န္မတစ္ေယာက္တည္းရယ္။ လူ၂၀၀ ေလာက္ ရွိတဲ႔ ကုမၸဏီမွာ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္္း အခ်ိန္ပို လာဆင္းေနရတယ္ဆိုရင္ေတာ႔ တစ္ခုခုေတာ႔ မွားေနၿပီဆိုတာ ကြ်န္မေတြးမိၿပီး ေနာက္တနလၤာ ရံုးဖြင္႔ရက္မွာပဲ ကြ်န္မ Resignation latter ကို တင္လိုက္ပါတယ္။ ကုမၼဏီကေတာ႔ မထြက္ဖို႔ မ်ိဳးစံု offer  လုပ္ေပမဲ႔ ကြ်န္မ စိတ္ထဲမွာ ဆံုးၿဖတ္ၿပီးသားမိွဳ႔ မၿပင္ေတာ႔ပါဘူး။ 

ဒီလိုနဲ႔ အိမ္မွာ ၃-၄ လေလာက္နားၿပီး ပ်င္းလာေတာ႔ ေနာက္ထပ္ အလုပ္တစ္ခု ထပ္ရွာရပါေတာ႔တယ္။ အဲဒီမွာ ကံကပဲ မေကာင္း လို႔လားမသိ တစ္လနီးပါးေလာက္ ေလ်ွာက္ၿပီး၊ အလုပ္ ၁၀ခုေလာက္ အင္တာဗ်ဴးေပမဲ႔ ကြ်န္မကို အလုပ္တစ္ခုမွ ၿပန္မေခၚေသးဘူး။ ၿဖစ္ခ်င္ေတာ႔ ပထမအလုပ္မွာ သိပ္ကို stress မ်ားလို႔ဆိုၿပီး ကြ်န္မေပါ႔ေပါ႔ပါးပါးအလုပ္ေလးပဲ လုပ္ခ်င္တယ္ဆိုၿပီး ေလွ်ာက္တာ Assistant Engineer တ္ို႔ ပံုဆဲြတဲ႔ draft person တို႔ေတြပဲ ေလွ်ာက္ေတာ႔ သူတို႔က Master ဒီဂရီၾကီးနဲ႔ over qualify ဆိုၿပီး ပယ္ၾကတာ ၿဖစ္မယ္လို႔ သေဘာေပါက္လာတယ္။ အဲဒီတံုးက ခေလးကလဲ လိုခ်င္ေနေတာ႔ stress နဲတဲ႔ အလုပ္ပဲ လုပ္ခ်င္ခဲ႔တာပါ။

 အဲဒါနဲ႔ ဒီတိုင္း ဆက္ေလွ်ာက္ေနရင္ေတာ႔ မၿဖစ္ေခ်ဘူးဆိုၿပီး Engineer အလုပ္ကို စေလွ်ာက္ေတာ႔မွပဲ အလုပ္၂ခုက ၿပန္ေခၚပါေတာ႔တယ္။ ပထမတစ္ခုက water jet နဲ႔ machining လုပ္တာကို service လုပ္တဲ႔ ကုမၸဏီ ။ နယ္သာလန္က ဆိုပါတယ္။ အဲဒီကုမၸဏီကိုေတာ႔ ၿငင္းလိုက္ရပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုကေတာ႔ ကြ်န္မ ၈ႏွစ္ခဲြၾကာလုပ္ခဲ႔တဲ႔ ဂ်ပန္က နာမည္ၾကီး ကင္မရာေတြ ထုတ္တဲ႔ ကုမၸဏီပါ။

အဲဒီကုမၸဏီက အင္တာဗ်ဴးေတာ႔ Mechanical ဌာနက မန္ေနဂ်ာ ဆိုသူနဲ႔ ၂ေယာက္တည္း ဗ်ဴးရတာပါ။ အဲဒီမွာ မွတ္မိတာက အလာဘ၊ သလႅာဘ ေတြ ေၿပာၿပီးေတာ႔ သူက ပစၥည္ေလး တစ္ခုကို ထုတ္ၿပတယ္။ bar code scanner က  housing  လို ပံုစံမ်ိဳးေလး၊ အဲဒါေလးၿပၿပီး အဲဒီပစၥည္းကို ဒီဇိုင္းလုပ္မယ္ဆိုရင္ နင္႕အေနနဲ႔ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ၊ ဘာပစၥည္းသံုးမလဲဆို ကိုယ္ကလဲ ေၿဖတာပဲေပါ႔။ ဘယ္လိုလုပ္မယ္။ housing ကို ခိုင္ေအာင္ metal casting လဲ သံုးခ်င္သံုးမယ္။ ေပါ႔ခ်င္ရင္ေတာ႔ plastic molding လုပ္လဲရတာပဲဆို ေၿဖလိုက္တာ။ technical နဲ႔ ပတ္သတ္တာဆို အဲဒါ နဲ႔ ပတ္သတ္တာေလးပဲနဲနဲထပ္ ေမးၿပီး ေနာက္ေန႔ အလုပ္ခန္႔လိုက္ၿပီ လက္မွတ္လာထိုးပါဆို အေၾကာင္းၿပန္ပါေလေရာဗ်ာ။ တကယ္႔ကို လြယ္လြယ္ကူကူနဲ႔ ရခံဲ႕႔တာပါ။ အလုပ္ကလဲ ၾကည္႔ဦးေလ ခုမွ အင္ဂ်င္နီယာသက္ ၂နွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ေလာက္ကို စီနီယာ အင္ဂ်င္နီယာ ရာထူးကို ခန္႔လိုက္တာ။ NUS မာစတာဘဲြ႔ဆိုေတာ႔ အထင္ၾကီးၿပီး ခန္႔လိုက္တာပါ။ ဟို အရင္အလုပ္မွာ ကိုယ္႔ကို သင္ေပးတဲ႔ စီနီယာဆိုတာေတာင္ အဲဒီမွာ လုပ္သက္ ၅ႏွစ္ကို ရိုးရိုးအင္ဂ်င္နီယာပဲ ရွိေသးတာ၊ Senior Engineer မၿဖစ္ေသးလို႔ ခဏခဏညည္းေနသံ ၾကားေနရတာ။ ( ေနာက္ပိုင္းမွ သိရတာက အဲဒီ မန္ေနဂ်ာက စကၤာပူမွာ အမွတ္မမီလို႔ (Local တကၠသိုလ္ တက္ခြင္႔မရလို႔) အဂၤလန္မွာ MBA အထိ သြားတက္ခဲ႔သူပါ။ အဲလိုလူမ်ိဳးေတြဟာ သူတို႔ Local တကၠသိုလ္ NUS တို႔ NTU တို႔က ေက်ာင္းၿပီးတဲ႔သူေတြကို အင္မတန္ အထင္ၾကီးပါတယ္။ သူက အင္မတန္မွ သေဘာေကာင္းၿပီး အလုပ္ထဲမွာ ကိုယ္႔ကိုလဲ အလြန္ကို အေရးေပးပါတယ္။ အလုပ္ထဲမွာ ၾကံဳတိုင္း "သူက NUS က ေန မာစတာၿပီးလာတာ" ဆိုၿပီး customer ေတြပဲ လာလာ၊ vendor ေတြပဲလာလာ မိတ္ဆက္ေပးေတာ႔တာပါပဲ.။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ႔ သူအလုပ္က ထြက္သည္႔တိုင္ ေတာ္ေတာ္႔ကို ခင္မင္ရင္းႏွီးတဲ႔ မိတ္ေဆြ အေနနဲ႔ ဆက္ရွိခဲ႔ပါတယ္။ )

 ေၾသာ္ .. stress မ်ားလို႔  engineer ေတာင္ မေလွ်ာက္ပဲ draft man ပဲ လုပ္ခ်င္ပါတယ္ဆိုမွ Senior Engineer ရာထူးၾကီးနဲ႔ ပေရာဂ်က္ေတြကို lead လုပ္ရတဲ႔ သူ ဘ၀ ေန႔ခ်င္းညခ်င္း ေရာက္ရပါေလေရာ။ အတိုခ်ံဳးလို႔ အဲဒီကုမၸဏီမွာပဲ ပေရာဂ်က္ေတြကို ေအာင္ၿမင္စြာ လုပ္ခဲ႔ၿပီး ၈ႏွစ္ခဲြၾကာ ဒီ ေၾသာ္ဇီဖက္ေၿပာင္းဖို႔ ၿဖစ္လာမွ ကုမၸဏီမွာ ထြက္စာတင္ရပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ ၾကံဳလို႔ အဲဒီကုမၸဏီကလည္း ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေကာင္းလဲဆိုတာ ေၿပာပါဦးမယ္။ အလုပ္စ၀င္ကတည္းက ပထမဆံုးလစာမွာ ေဘာနပ္စ္ ထည္႔ေပးပါသဗ်ာ။ ဘာအလုပ္မွကို မလုပ္ရေသးပါပဲနဲ႔ အလုပ္၀င္တဲ႔ အခ်ိန္က လကုန္ရက္ပိုင္းၿဖစ္ေနတာကို အဲဒီေဘာနပ္စ္ကိုပဲ လခ အေနနဲ႔ ရခဲ႔တာ အံ႕ၾသစရာမေကာင္းဘူးလား။

ထြက္ေတာ႔လဲ ဇြန္လကုန္မွထြက္ပါလား အဲဒီက် ေဘာနပ္စ္လဲ ရတာေပါ႔ဆို ကိုယ္ကလဲ ဧၿပီလမွာ ထြက္ခ်င္ေနေတာ႔ ထြက္ပါရေစဆို ေတာင္းပန္ၿပီးထြက္ခဲ႔တာ။ အလုပ္ေနာက္ဆံုးေန႔မွာ HR  ဒါရိုက္တာက စာအိပ္ေလးတစ္အိပ္ ဖြင္႔ၿပၿပီး နင္႔ရဲ႔ Company အေပၚမွာ contribute လုပ္တာကို ေက်နပ္လို႔ ငါတို႔က ေဘာနပ္စ္ တစ္လစာ ေပးလိုက္တယ္။ ဒါကို ဘယ္သူ႔မွ မေၿပာပါနဲ႔။ သူနဲ႔ MD ရဲ႔ လက္ေဆာင္ပါဆို စာအိပ္ေလးေပးလိုက္ေတာ႔ ကိုယ္႔အေနနဲ႔ ဘာၿပန္ေၿပာရမွန္းေတာင္မသိ။ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းသာ အထပ္ထပ္ေၿပာၿပီး ၀မ္းနည္း ၀မ္းသာ ၿဖစ္ခဲ႔ရတဲ႔ ေန႔ပါပဲ။

ဒီဖက္ ကြ်န္းၾကီးဖက္ေရာက္ေတာ႔လဲ ပိုၿပီး အံ႕ၾသစရာၿဖစ္ခဲ႔ရတာ ေၿပာရဦးမယ္။ အန္တီဆြိတို႔လဲ အလုပ္ရွာတာမွာ အခက္အခဲ ရွိတာနဲ႔ Business လုပ္ေနေတာ႔ အလုပ္မေလ်ွာက္ၿဖစ္တာၾကာၿပီ။ ဦးၿခိမ္႔က အရမ္းပင္ပမ္းေတာ႔ သူု႔ကို support လုပ္ေနရတာ အလုပ္လုပ္လို႔ မၿဖစ္ေသးဘူးဆို အလုပ္မေလွ်ာက္ပဲေနတာ ၇လေလာက္ၾကာၿပီ။  ဟိုတစ္ေန႔ကမွ စိတ္ကူးေပါက္ၿပီး အလုပ္၂ခုေလွ်ာက္လိုက္တာ ကံေကာင္းေထာက္မစြာနဲ႔ အင္တာဗ်ဴဳးးေတြ ေၿဖၿပီး အလုပ္တစ္ခု ရခဲ႔တာပါ။

ဒီမွာက အလုပ္ရွာရင္ အလုပ္ရွင္ကို တိုက္ရိုက္ေတြ႔ရတာ နည္းပါတယ္။ Agent ေတြကပဲ အလုပ္ေတြကို ေၾကာ္ၿငာၿပီး သူတို႔ကပဲ လူေတြကိုစစ္ထုတ္ၿပီး တုိက္ရိုက္ ကုမၸဏီကို ဆက္သြယ္ေပးပါတယ္။  ေအးဂ်င္႔က  အင္တာဗ်ဴးမယ္ဆိုေတာ႔ ကိုယ္႔မွာရွိတဲ႔ drawing ေတြေရာ၊ ဘဲြ႔လက္မွတ္၊ သင္တန္းလက္မွတ္၊ ေထာက္ခံစာ အစံုပါပဲ လိုရမယ္ရဆို ယူသြားတာ။ သူကေတာ႔ ဘာယူခဲ႔ဆို ဘာမွကို ေၿပာမထားပါဘူး။ 

ဒီေနရာမွာ NUS က ဘဲြ႔လက္မွတ္ အေၾကာင္းေၿပာရဦးမယ္။ NUS က ဘဲြ႔လက္မွတ္က ပံုမွန္ A4 ဆိုဒ္ မဟုတ္ပဲ ဆိုဒ္က ေတာ္ေတာ္ၾကီးေနတာကို ေက်ာင္းမွာကထဲက ပလပ္စတစ္ေလာင္းၿပီး အၿပာရင္႕ေရာင္ ကပ္ထူ အမာ အၾကီးၾကီးထဲမွာ ထည္႔ေပးလိုက္တာ။ ဘဲြ႔ လက္မွတ္ဟာ ဘဲြ႕႔ယူကထည္းက အဲလိုပဲ ရွိေနခဲ႔တာ။ အဲဒီဘဲြ႔လက္မွတ္ အၾကီးၾကီးကလဲ အင္တာဗ်ဴးဆို ေကာ္ပီေတြ ရွိေပမဲ႔ original ေတာင္းေနရင္ အခက္ဆို ယူူယူသြားရတာ အေတာ္ေတာ႔ ဂြက်ပါသဗ်ာ။

ဒါနဲ႔ ေအးဂ်င္႔နဲ႔ ေတြ႔ေတာ႔ ပထမဆံုး မိတ္ဆက္  ကိုယ္႔အေၾကာင္းေတြေမး၊ ဘာေတြ လုပ္ခဲ႔သလဲေမး Technical ပိုင္းနဲနဲေမး၊ ဒါေလာက္ပဲေမးၿပီး ကိုယ္စိုးရိမ္ေနတဲ႔  HR နဲ ႔ပတ္သတ္တဲ႔ ေမးခြန္း တစ္လံုးေတာင္ ေမး မသြားပါဘူး။ ကြ်န္မ အရင္က ေအးဂ်င္႔ ၂ေယာက္၊ ၃ေယာက္ေလာက္နဲ႔ ဆက္ဆံဖူးရာမွာ ဒီေအးဂ်င္႔ကေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ကို သေဘာေကာင္းၿပီး သူေၿပာေနဆိုေနပံုေတြဟာ အဂၤလိပ္လိုဆို very gentle ၿဖစ္ၿပီး very kind ပါ။  ၿပန္ခါနီးက် လက္ဆဲြႏွုတ္ဆက္အၿပီး သူ႔မ်က္လံုးက စားပဲြေပၚက အၿပာရင္႕ေရာင္ ကတ္ထူၿပားအေပၚ ေရာက္သြားတယ္။ ရုတ္တရက္ ဒါဘာလဲဆို သူ႔ဟာသူ ဖြင္႔ၾကည္႔ၿပီး အထဲက ဘဲြ႔လက္မွတ္နဲ႔ ေရးထားတဲ႔စာ ( Master of Mechanical Engineering) ဆိုတာကို ဖတ္ၿပီး သူ႔မ်က္ႏွာဟာ အထင္ၾကီးၿပီး ၀င္းသြားလိုက္ပံုဟာ ၿပန္ေတာင္ မေၿပာတတ္ဘူး။ ၿပီးေတာ႔ ကိုယ္႔ကို လက္ဆဲြ ႏွုတ္ဆက္ၿပီး congratulation ဆို ၿပံဳးၿပီး ေၿပာသြားေသးတယ္။ အဲဒါၿပီး ေနာက္ေန႔ပဲ အလုပ္ရွင္နဲ႔ အင္တာဗ်ဴးဖို႔ ခ်ိန္းေပးေတာ႔တာပါပဲ။

အလုပ္ရွင္နဲ႔ အင္တာဗ်ဴးေတာ႔လဲ first interview အတြက္ Bav လို႔ေခၚတဲ႔ HR က မန္ေနဂ်ာ အမ်ိဳးသမီးနဲ႔႔ရယ္၊ technical အတြက္ ME Team leader ရယ္၊ ပေရာဂ်က္ Leader ရယ္နဲ႔ ထပ္ဗ်ဴးရပါေသးတယ္။ အင္တာဗ်ဴးၿပီးေတာ႔ ၿပန္ခါနီး Bav  ဟာလဲ အေပၚက ေအးဂ်င္႔လိုပဲ ကိုယ္ ပိုပို လုိလိုဆို ယူလာတဲ႔ စားပဲြေပၚတင္ထားတဲ႔ ကပ္ၿပားေလးကို ဘာေလးလဲဆို သူ႕ဟာသူ ဖြင္႔ၾကည္႔ၿပီး သူ႔မ်က္ႏွာမွာ အထင္ၾကီးၿခင္း၊ ၀မ္းသာၿခင္း၊ ခ်ီးေၿမွာက္လိုၿခင္း အစရွိတာေတြနဲ႔ မ်က္နွာဟာ ၀င္းပသြားၿပီး ထ လက္ဆဲြႏွဳတ္ဆက္ Congratulation  လုပ္ခဲ႔ပါေသးတယ္ ။ သူတို႔ရ႕ဲ အၿပဳအမူေတြဟာလည္း ကြ်န္မအတြက္ အေတာ္ကို ထူးဆန္းေနခဲ႔ပါတယ္။

သူတို႔ ဘာလို႔ ဒီ မာစတာ ဘဲြ႔ကို ဒီေလာက္ အထင္ၾကီးလဲ ၿပန္စဥ္းစားရင္ ေၾသာ္ဇီမွာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ အထက္တန္းေက်ာင္းၿပီးရင္ Tafe လို႔ေခၚတဲ႔ ၿမန္မာၿပည္က GTI လို ေက်ာင္းမ်ိဴးမွာပဲ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္း ပညာသင္ၿပီး လုပ္ငန္းခြင္၀င္ၾကတာမ်ားပါတယ္။ ေအးေအး ေနခ်င္ၾကသူမ်ားပီပီ ဒီေလာက္နဲ႔လဲ စီးပြားေရး အဆင္ေၿပေနေတာ႔ ဘ၀ကို ဒီေလာက္နဲ႔ပဲ ေက်နပ္ၾကသူေတြ အမ်ားၾကီးပါ။ ဒီထဲကမွ အင္မတန္ ေတာ္တဲ႔သူေတြ ၊ အင္မတန္ စိတ္ထက္သန္တဲ႔သူေတြမွသာ တကၠသိုလ္ (Bachelor) အတြက္ ဆက္တက္ၾကပါတယ္။ အထက္တန္းေက်ာင္းၿပီး အလြန္ေတာ္မွသာ အင္ဂ်င္နီယာ၊ ေဆး၊ ပညာေရး အစရွိသၿဖင္႔ တကၠသိုလ္ေတြဟာလည္း အမွတ္အလြန္ၿမင္႔ပါတယ္။ သာမာန္သူေတြ အဖို႔ ရိုးရိုးတကၠသိုလ္ေတာင္မွ သိပ္ေပါက္ေၿမာက္မွ တက္ၾကသူေတြဆိုေတာ႕႔ ခုလို အင္ဂ်င္နီယာဘဲြ႔ မာစတာဆိုေတာ႔ အထင္ၾကီးၾကတာၿဖစ္မွာပါ။ ဒၤီမွာေလးစားစရာက သူတို႔ဟာ ဘယ္လို ႏိူင္ငံေသးေသးကလာလာ၊ ဘယ္လိုလူၿဖစ္ပါေစ၊ သူတပါးကို ႏိွမ္႔ခ်လိုတဲ႔ စိတ္မရွိ႔ပဲ စိတ္ထဲက ရွိတဲ႔ အတိုင္း ေလးေလးစားစား ခ်ီးမြန္းခဲ႔တာပါပဲ.။

အဲဒီက်မွပဲ  ကြ်န္မဟာ မထင္မွတ္ပဲ ရလာတဲ႔ ဘဲြ႔ေလးတစ္ခုဟာ ဘ၀မွာ မ်ားစြာ အေထာက္အကူၿပဳခဲ႔တာကို သတိၿပဳမိပါတယ္။  ဒီဘဲြ႔အတြက္ သင္ခဲ႔ရတဲ႔ ဘာသာေတြကလဲ အလုပ္အတြက္ Technical ပိုင္းဆိုင္ရာ အေထာက္အကူ မၿပဳခဲ႔ပါဘူး။ ကိုယ္ရဲ႔ အလုပ္နဲ႔ သင္ခဲ႔တဲ႔ ဘာသာေတြဟာ အစပ္အဆက္လည္းမရွိပါဘူး။ ဒါေပမဲ႔ ဒီဘဲြ႔လက္မွတ္ေလးဟာ တစ္နည္းအားၿဖင္႔ အကိ်ဴးၿပဳေနပါေသးတယ္။ အဲဒီတံုးကဆို စကၤာပူမွာ အေၿခခ်ႏိူင္ဖို႔၊ ေနထိုင္ခြင္႔ရဖို႔ အတြက္ ပထမေၿခလွမ္းအေနနဲ႔ တက္ခဲ႔ရတဲ႔ ေက်ာင္းက ဘဲြ႔လက္မွတ္ေလးဟာ ေနာက္ပိုင္း ခုလို အလုပ္အကိုင္ အခြင္႔အေရးေတြအတြက္ အေထာက္ အပ့ံ ၿပဳလိမ့္မယ္ဆိုတာ ဘယ္တံုးကမွ ေတြးမထင္ခဲ႔ဖူးပါ။

ခုေခတ္ လူငယ္ေလးေတြလဲ တီတီဆြိမွ အားေပးခ်င္တာက ပညာကို ရွာလို႔ရတဲ႔ အခြင္႔အေရးမွာ ရေအာင္ ရွာၾကပါ။ ေက်ာင္းတက္ခြင္႕ရရင္ ၿဖစ္ေအာင္တက္ၾကပါ။ ဘဲြ႕လက္မွတ္ေလးတစ္ခုက ေနာက္ပိုင္း ဘ၀အတြက္၊ အလုပ္အကိုင္ေတြ ရွာေဖြရာမွာ လူရိုေသရွင္ရိုေသလက္မွတ္ေလးက အမ်ားၾကီး အေထာက္ အပံ႕ ေပးႏိူင္တယ္ဆိုတာ သိသြားတယ္ဆို ဒီပိုစ္႔ေရးရၾကိဳး နပ္ပါၿပီ။










Sunday, August 17, 2014

Home Made KFC (or) Kentucky Fried Chicken

KFC ဆိုတာ အေမရိကန္ႏိူင္ငံ  Kentucky ၿပည္နယ္၊ Corbin ၿမိဳ႔ေလးမွာ ၾကက္ေၾကာ္ဆိုင္ Restaurant ဖြင္႔ထားရာကေနၿပီး နာမည္ၾကီးရာက ကမၻာေၾကာ္  fast food ဆိုင္ ၿဖစ္လာေတာ႔တာပါပဲ။ ဂ်ဴဂ်ဴတို႔လို ခေလးေတြဆို သိပ္ၾကိဳက္ၾကသေပါ႔။



မေန႔က သမီး က်ဴရွင္ ပို႔ၿပီး အၿပန္ ဦးၿခိ္မ္႔တစ္ေယာက္ ခါးနာေနတာနဲ႔ ဘယ္မွ မသြားခ်င္ဘူးတဲ႔။ အဲဒါ အိမ္မွာပဲ Chicken mid  wing ေလးေတြ နယ္ထားတာ အဆင္သင္႔ရွိတာနဲ႔ ေၾကာ္စားၿဖစ္တယ္။ ၿပီးေတာ႔ သူက ထမင္းနဲ႔စားမယ္ဆိုေတာ႔ ပဲၿပဳတ္ဗူးေလးထုတ္ ၿပီး သုတ္ေပးလိုက္တယ္။ အန္တီဆြိကေတာ႔ Wedge potato ေလးေတြ ေၾကာ္စားတယ္။ coke ဗူးေလးပါ အဆစ္ပါေသးတယ္။

ခုတစ္ခါ ေၾကာ္တာကေတာ႔ KFC  က ၾကက္ေတာင္ပံ ေၾကာ္နဲ႔ အနံ႔ေရာ အရသာေရာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ဆင္တူလို႔ ရွယ္ေပးလိုက္တာပါ။ တူဆို သူက Kentucky အေၾကာ္မွဳန္႔နဲ႔ ေၾကာ္တာကိုး။ အရသာလဲ ေတာ္ေတာ္ေလးကို ေကာင္းတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ေၾကာ္ရတာလဲလြယ္လိုက္တာ။

အရင္က အမွဳန္႔ေပါင္းစံု၊ နည္းမ်ိဴဳးစံုနဲ႔ ေၾကာ္ဖူးတယ္။ ဒီတစ္္ခါေလာက္ တစ္ခါမွကို အရသာ ရွိရွိ အဆင္ေၿပေၿပ မရွိလွဘူး။  အန္တီဆြိကလဲ အစားေကာင္း အေသာက္ေကာင္း စားရရင္ ကိုယ္႔မိတ္ေဆြေတြ သတိရဆိုသလို ကိုယ္႔ပရိတ္သတ္ေတြ သူငယ္ခ်င္းေတြ သိရေအာင္ ရွယ္ေပးခ်င္ေနေတာ႔တာပဲ။



ၾကက္ေတာင္ပံ (Chicken mid wing) 1kg
ၾကက္သားမွဳန္႔  2 tea spoon
ဆား  1/3 tea spoon
ဆႏြင္းမွဳန္႔ 1/3 tea spoon
Unifood Kentucky seasoning အေၾကာ္မွဳန္တစ္ထုပ္
ဆီ ( ၾကက္သားေၾကာ္ရန္)

ပထမဆံုး  ၾကက္ေတာင္ပံ အလယ္ရိုးေလးေတြကို ၾကက္သားမွဳန္႔ ဆား၊ ဆႏြင္းမွဳန္႔  တို႔နဲ႔ နယ္ထားၿပီး ေရခဲေသတၱာ ေအာက္ခန္းထဲ ေန႔၀က္ခန္႔ႏွပ္ထားပါ။

ေၾကာ္ခါနီးရင္ ပန္းကန္ တစ္လံုးထဲ ၾကက္ဥ အကာရည္တစ္လံုးစာ ထည္႔ပါ။
ေနာက္ပန္းကန္တစ္လံုးထဲ Kentucky အေၾကာ္မွဳန္႔ ၁၀ဇြန္းစာခန္႔ ထည္႔ထားပါ။

ေၾကာ္မဲ႔ ဒယ္အိုးထဲ ဆီေတြကို ၾကက္ေတာင္ပံ ၿမ်ဳတ္ေအာင္ထည္႔ပါ။ ဆီပူလာရင္ ၾကက္ေတာင္ပံတစ္ခုခ်င္းစီကို ၾကက္ဥ အကာထဲ အရင္ႏွစ္။ ၿပီးမွ အေၾကာ္မွဳန္႔ကို ႏွံ႔ေအာင္လူးၿပီး ဆီထဲ အသာထည္႔ေပးပါ။ အမွဳန္႔ေတြ သိပ္ထူဖို႔ မလိုပါဘူး။ မီးကိုလဲ အရမ္းမပ်င္းေစပဲ medium မွာထားပါ။ မီးအရမ္းပ်င္းရင္ ၾကက္ေတာင္ပံ အထဲက မက်က္ပဲ အေပၚကတူးကုန္မွာ စိုးလို႔ပါ။ ၾကက္ေတာင္ပံေလးေတြ ၾကြပ္လာသည္အထိ (၁၂ မိနစ္ခန္႔) ေၾကာ္ၿပီးရင္ ဆီစစ္ၿပီး စားလို႔ရပါၿပီ။ ထမင္းမပါပဲ  ဒီတိုင္းေလး အေပ်ာ္စားလဲ ေကာင္းတာပဲ။ အေၾကာ္မွဳန္႔ကိုယ္တိုင္က အန႔ံအရသာနဲ႔ ၿပည္႔ၿပီးသားမိွဳ႔ ၾကက္သားေၾကာ္ကလဲ ေတာ္ေတာ္ေလးကို အရသာ ရွိလွပါတယ္။








Sunday, July 27, 2014

ေအာ ... ရွင္တို႔က ..

တီတီဆြိသည္ စိတ္ အလြန္ၿမန္၏။ ထို႕ေၾကာင္႔ ကားကို အၿမန္ေမာင္းရာ တစ္ေန႔တြင္ ရဲ အလိုက္ ခံရေလသည္။ ၅၀ လမ္းကို ၇၉ႏွင္႔ ေမာင္း၍ၿဖစ္သည္။ ထိုေန႔က အိပ္ထဲမွ ဖြတ္ကလိ ဒဂၤါးအေတာ္မ်ားမ်ား ခုန္ဆင္းသြားၾကသည္။ Demerit ပိြဳင္႔မ်ားလဲ ၿဖတ္ခံလိုက္ရသည္။ ကိုေရႊရဲက ၇၉ထက္ တစ္ကီလိုမီတာ ပိုပါက လိုင္စင္ပါ အသိမ္းခံရမည္ဟု ေၿပာသြားေသးသည္။

ထိုမွ စ ကာ ရဲၿမင္တိုင္း မ်က္ရည္၀ိုင္းေနေသာ တီတီဆြိသည္ ကားေမာင္းလွ်င္ သတ္မွတ္မိုင္နံွဳးႏွင္႔သာ ေမာင္းေတာ႔သည္။ အိမ္ကလူကိုလဲ သတ္မွတ္မိုင္နံွဳးထက္ ပိုမေမာင္းရန္၊ လမ္းစည္းကမ္း လိုက္နာရန္ အားတိုင္း briefing ေပးေတာ႔သည္။ သတ္မွတ္မိုင္ႏံွဳးအတုိင္းေမာင္းရင္ ကိုယ္႔ဖက္က အၿမဲ safe ၿဖစ္တယ္။ ဘယ္ေလာက္မွလဲ ေနာက္က်တာ မဟုတ္၊ ဘယ္ကင္မရာမွလဲ ၾကည္႔စရာမလို၊ ဘာရဲမွလဲ ဂရုစိုက္စရာ မလို ဟု ကားေမာင္းတိုင္း ေဘးမွ တတြတ္တြတ္ ရြတ္ေလသည္။ ဂရုစိုက္စရာ မလိုဟုသာေၿပာသည္။ ရဲေတြ႔တိုင္း " ဟိုမွာ ရဲ ... ရဲ ... " " police ... police .. " ဆိုကာ ေၾကာင္ေတြ႔သည္႔ ၾကြက္လို ေၾကာက္ေနသူက သူမပင္ၿဖစ္သည္။ 


မေန႔ က ခေလး ေက်ာင္းပို႔ အၿပန္ အိမ္ကလူ ကားေမာင္းသည္။ သူ႔ေရွ႕တြင္ ရဲကားတစ္စီး ကပ္လ်က္ လွမ္းၿမင္လိုက္ရာ ေရွ႔မွာ ရဲေနာ္ .. ၆၀ ... ၆၀ ဟု သတိေပးလိုက္သည္။ အိမ္ကလူက သိပါတယ္္ကြာ ... ၆၀နဲ႔ပဲ ေမာင္းေနတာပါဟု ေၿပာသည္။ ၾကည္႔ေနရင္းႏွင္႔ ေရွ႔မွ ရဲကားသည္အေ၀းၾကီး ေရာက္သြားရာ ၿမင္လား ... သူကေတာင္ မိုင္ ပို ေမာင္းေနတာ ... ဆိုမွ အြန္လိုင္းမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေနာက္ေၿပာင္ ေၿပာေနက် စကားကို သတိရသြားကာ ၿပံဳးမိေလသည္။

ဒီတစ္ခါပဲ ဒီစကားကို ေနရာမွန္ လူမွန္ သံုးဖူးသည္။

" ေအာ ... ရွင္တို႔က ရဲေတြကိုး ..... လုပ္ၾကေပါ႔ ...."

Friday, June 20, 2014

ရန္ကုန္စတိုင္ ဒန္ေပါက္ခ်က္နည္း ...


ဒီၤ ဒန္ေပါက္ခ်က္နည္းကေတာ႔ အေၾကြးပို႔စ္ေလးပါ။ လြန္ခဲ႔တဲ႔ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္က တင္ခဲ႔ၿပီး ခုတစ္ဖန္ ၿပန္ခ်က္စားေတာ႔ အေၾကြးတင္ေနတာေလး သတိရတာနဲ႔ ေရးလိုက္တာပါ။ အဲဒီတံုးက ခ်က္နည္းေရးေပးဖို႔ ေတာင္းဆိုထားသူေတြေတာ႔ ေမ႔ေလာက္ၿပီ။

 စာမေရးတာၾကာေတာ႔ ဒန္ေပါက္ခ်က္နည္း ေရးတာေတာင္ ဘယ္လိုေရးရမွန္း မသိေတာ႔ပါဘူးဗ်ာ။ ဒန္ေပါက္ ဆို ၿမန္မာႏိူင္ငံကလဲြလို႔ ဘယ္ႏိူင္ငံမွာစားစား ၿမန္မာၿပည္က ၾကက္လွ်ာစြန္းတို႔၊ ေရႊေညာင္ပင္တို႔လို အရသာမ်ိဳး ရွာမရလို႕ ကိုယ္႔ဟာကိုယ္ တူေအာင္ ခ်က္စားပါသည္။ ဦးၿခိမ္႔ကေတာ႔ တူတယ္လို႔ ေၿပာပါသည္။ အားေပးၾကပါဦး။

http://auntysweet.blogspot.com.au/2012/10/blog-post_17.html

ပထမဆံုး ဒန္ေပါက္ခ်က္ဖို႔ လိုတဲ႔ ပစၥည္းေတြ စုေဆာင္းပါမယ္။ အန္တီဆြိကေတာ႔ ဟင္းခတ္ အေမႊးအၾကိဳင္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ၀ယ္ထားၿပီး ပုလင္းေလးေတြထဲ ထည္႔ထားပါတယ္။ အဲဒါေတြ ထပ္၀ယ္စရာမလိုေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ သက္သာပါတယ္။

ဒန္ေပါက္ ၄ ေယာက္စာ အတြက္

သစ္ဂ်ပိုးေခါက္ (cinnamon)
ကရေ၀းရြက္ (bay leaves)
ေလးညွင္း (cloves)
နာနတ္ပြင္႔ (star anise)

ဖာလာေစ႕ (cardamon)
ငရုပ္ေကာင္းေစ႔ (black pepper) ( ပံုမွာ ၿပထားတာ မ်ားပါတယ္။ ငရုပ္ေကာင္းက ပူလို႔ ပံုမွာထက္ တစ္၀က္ေလာက္ေလွ်ာ႔ထည္႔ပါ)
ၾကက္သြန္နီဥၾကီး ၅ ဥခန္႔
ၾကက္သြန္ၿဖဴ  (ပံုမွာၿပထားတာ မ်ားပါတယ္။ တစ္၀က္ေလာက္ပဲ ထည္႔ပါ)

ဂ်င္း



ငရုပ္သီးအေရာင္တင္မွဳန္႔ - 1 table spoon
ၾကက္သားမွဳန္႔ သင္႔သလို ( chicken powder)
ၾကက္သား မဆလာ ( Shan chicken masala ) - 2 table spoon
ပ်ဥ္းေတာ္သိမ္ရြက္ ၄ ခက္ခန္႔ ( curry leaf)
ဒိန္ခ်ဥ္ တစ္ဗူး  (yogurt - 170 gram)
ေထာပတ္ (ghee) 12 table spoon
ဆီ  ( ၾကက္သြန္ေၾကာ္ဆီ)  10 table Spoon
ဆား သင္႕သလို
သၾကား 6 table spoon
နႏြင္းမွဳန္႔ 1/2 table spoon
သီဟိုေစ႔
စပ်စ္သီးေၿခာက္  (Raisin )
ႏြားႏို႔ 10 table spoon ခန္႕
အေရာင္ဆိုးေဆး အနၤီေရာင္  (အနည္းငယ္ကို ေရနဲနဲႏွင္႔ ေဖ်ာ္ထားပါ) အဂၤလိပ္လို Saffron  လို႔ေခၚပါတယ္။
 



ဘာစမာတီ ဆန္ ၄လံုးကို မခ်က္မီ နာရီ၀က္ခန္႔ ေရၾကိဳ စိမ္ထားပါ။ ၿပီးရင္ ေရစစ္ထားပါ။
(basmati rice, Indian Gate Classic ကို သံုးပါတယ္။ သူက အနံ႔ မထြက္ပါ)


ၾကက္္ေပါင္သား၂ခု ( Chicken maryland) ၊ ရင္ပံုသား ၂ခု (Chicken breast meat)

ေၾကြရည္သုတ္ ေၿမလင္ပန္း တစ္ခ်ပ္ (ဒန္ေပါက္္ ထည္႔ေဖာက္ရန္- oven ထဲ အေပၚမီး ေအာက္မီးေပးရန္)
Aluminum foil ( အေပၚက အုပ္ရန္)

အခ်ဥ္အတြက္
ေဂၚဖီ
ၾကက္သြန္နီ
သခြားသီး
ပူတီနာ

တစ္ခ်ိဳ႔ေတြကေတာ႔ အခ်ဥ္အတြက္ ဒိန္ခ်ဥ္နဲ႔ နယ္ၾကပါတယ္။
အန္တီဆြိကေတာ႔ ဒိန္ခ်ဥ္မၾကိဳက္လို႔ သံပရာသီးနဲ႔ ပဲနယ္ပါတယ္။ အေပၚက အသီးအႏွ့ေတြကို ပါးပါးလွီးၿပီး သံပုရာရည္ညွစ္၊ ၾကက္သားမွဳန္႔ေလး နဲနဲ ၿဖဴးပါတယ္။

ပစၥည္းေတြ စုေဆာင္းၿပီးရင္ စခ်က္ပါေတာ႔မယ္။

ၾကက္သားခ်က္ရန္အတြက္

ပထမဆံုး ၾကက္သားကို စခ်က္ပါမယ္။ ၾကက္သားက ဒန္ေပါက္ထဲ အစိမ္းထည္႔ရင္ ထမင္းက အရင္က်က္သြားလို႔ ၾကက္သားကို က်က္ေအာင္အရင္ ခ်က္ပါမယ္။ ၾကက္သားေတြကို ဒိန္ခ်ဥ္၊ ဆား၊ ဟင္းခတ္မွဳန္႕၊ နႏြင္းမွဳန္႔၊ သၾကား၊ ၾကက္သားမဆလာ အစရွိသည္္တို႔ႏွင္႔ နယ္ၿပီး တစ္နာရီခန္႔ႏွပ္ထားပါ။

ၾကက္သားနယ္ထားတံုး ၾကက္သြန္နီေတြထဲက ၄လံုးကို ပါးပါးလွီးၿပီး ဆီနဲ႔ ၾကြပ္ေနေအာင္ ေၾကာ္၊ ဆီစစ္ထားပါ။




ေအးသြားရင္ လက္ကို လက္အိပ္ေလးစြတ္ၿပီး ေၾကေနအာင္ ေခ်ေပးထားပါ။  ၾကက္သားမွဳန္႔ 1 table spoon သၾကား 6 table spoon ေလာက္ထည္႔ၿပီး နယ္ထားပါ။




က်န္တဲ႔ ၾကက္သြန္နီ၊ ၾကက္သြန္္ၿဖဴ၊ ဂ်င္းေတြကို ငရုပ္ဆံုနဲ႔ ေထာင္းခ်င္ေထာင္း၊ ဘလန္ဒါနဲ႔ ၾကိတ္ခ်င္ ၾကိတ္ထားပါ။

ၾကက္သားခ်က္ရန္အတြက္ ဒယ္အိုးထဲကို ေစာနက ၾကက္သြန္ေၾကာ္ထားတဲ႔ဆီ ၁၀ဇြန္းနဲ႔ ေထာပတ္ ၁၂ဇြန္း ထည္႔ၿပီး ပထမဆံုး သစ္ဂ်ပိုးေခါက္၊ ကရေ၀းရြက္ အနည္းငယ္၊ ဖာလာေစ႔အနည္းငယ္ကို ထည္႔ေၾကာ္ပါ။ အနံ႕ေမႊးလာရင္ ပ်ဥ္းေတာ္သိမ္၊ ၾကက္သြန္ၿဖဴနီ၊ ဂ်င္း ေထာင္းထားတာေတြေရာၿပီး ဆီသတ္ပါ။ ေမႊးလာရင္ ၾကက္သားနယ္ထားတာ ထည္႔ (ဒိန္ခ်ဥ္အႏွစ္ေတြေရာ အကုန္ထည္႔ရပါမယ္)၊ အေရာင္တင္မွဳန္႔၊ မဆလာထည္႕ၿပီး အတန္ၾကာေအာင္ ေမႊေပးပါ။ ဆီေတြ ကပ္လာၿပီဆုိမွ ေရ အနည္းထည္႔ၿပီး အဖံုးအုပ္ ဆီၿပန္ၿပီး ၾကက္သားက်က္သည္အထိခ်က္ပါ။


ဒန္ေပါက္စခ်က္ေတာ႕မည္။

ဒန္အိုးခပ္ၾကီးၾကီး ေဇာက္နက္နက္ထဲမွာ ေရတစ္၀က္ခန္႔ထည္႕႔ ဆူပြက္သည္အထိတည္ပါ။ ဆူပြက္လာပါက အေပၚက ဟင္းခတ္ အေမႊးအၾကိဳင္ ၆မ်ိဳးကို ထည္႔ၿပဳတ္ပါ။

 
၂မိနစ္ခန္ ႔ထည္႔ၿပဳတ္ၿပီးလွ်င္ ေရစစ္ထားတဲ႔ ဆန္ကိုထည္႔ၿပီး ၿပဳတ္ပါ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဒန္ေပါက္နံ႔ အေတာ္ထြက္လာပါၿပီ။ ဆန္ေတြ မကပ္ေအာင္၊ မေ၀ေအာင္  ေယာင္းမေလးနဲ႔ မၾကာခဏ ေမႊေပးပါ။



ဒန္ေပါက္ဆန္ေလးေတြ ဆန္႔ထြက္လာၿပီ ရွည္ထြက္လာၿပီဆို ထမင္းၿဖစ္လက္စ ဆန္ေတြကို စစ္ၿပီး ဒန္ေပါက္ေဖာက္မဲ႔ ေၿမလင္ပန္းထဲ ေၿပာင္းထည္႔ၿပီး အေပၚမီးေအာက္မီး ေပးဖို႔ အတြက္ ၿပင္ပါေတာ႔မယ္.။ အိမ္မွာေတာ႔ ထမင္းေတြကို သံဇကာ ခပ္ၾကီးၾကီးနဲ႔ တစ္ခါထဲ စစ္ၿပီး တစ္ခါထဲ ထည္႔ခင္းလိုက္ပါတယ္။


ပထမဆံုး ေအာက္က ထမင္းတစ္ထပ္ ခံပါမယ္။ 

ၿပီးရင္ အေပၚကေန ၾကက္ေပါင္၂ခု ခင္းထည္႔ၿပီး ဟင္းက ဆီေတြ အႏွစ္ေတြပါ  4 Table spoon ေလာက္ ထည္႔ပါ။ ႏြားႏို႔ 3 table spoon ေလာက္ အေပၚက ၿဖန္းပါ။ ၾကက္သြန္နီအႏွစ္ေခ်ထားတာလဲ 3 table spoon ခန္႔ ၿဖဴးပါ။ သီဟိုေစ႔၊ စပ်စ္သီးေၿခာက္၊ အေရာင္ဆိုးေဆး တို႔ကိုလဲ ၃-၄ထပ္စာ သင္႕ေသာ္သလိုခဲြၿပီး ၿဖဴးေပးပါ။ ဆား၊ ၾကက္သားမွဳန္႔ တို႔ကိုလည္း လိုအပ္သလိုၿဖဴးပါ။ အခ်ိဴၾကိဳက္ရင္၊ အခ်ိဳပိုေလးေစခ်င္ရင္ေတာ႔ သၾကားကို 1 table spoon ေလာက္စီ အထပ္တိုင္းမွာ ၿဖဴးေပးပါ။

ၿပီးေတာ႔ ေနာက္ထမင္းတစ္ထပ္ခင္းၿပီး အေပၚကေန အစာေတြ၊ ၾကက္သားေတြ ကို ခုနက ေၿပာတဲ႔ အတိုင္း ထပ္ခင္းပါ။


အဲဒါမ်ိဴး ၃ထပ္ေလာက္ခင္းၿပီးရင္ အေပၚကေန Aluminum foil နဲ႔ လံုေနေအာင္အုပ္ၿပီး Oven ထဲမွာ 250 ဒီဂရီ စင္တီဂရိတ္နဲ႔ တစ္နာရီခဲြခန္႔ အေပၚမီးေအာက္မီးနဲ႔ ထည္႔ဖုတ္ရပါတယ္။


 တစ္နာရီခဲြၾကာလို႔ oven ထဲက ထုတ္ၿပီး foil ကို ဖြင္႔ၾကည္႔လိုက္ေသာ အခါ ..

 စားခ်င္စဖြယ္ ၾကက္သား ဒန္ေပါက္ကို ရပါတယ္။ ရန္ကုန္က ၾကက္လွ်ာစြန္းတို႔ ေရႊေညာင္ပင္တို႕နဲ႔ အန႔ံအရသာေရာ texture ပါ ေတာ္ေတာ္ေလးကို တူပါတယ္။  ၾကက္သားကလဲ ခ်က္ထားတာကို မွ ထပ္ေပါင္းထားေတာ႔ ႏူးအိေနပါတယ္။ နယ္ၿပီး ဆီသတ္ခ်က္ၿပီးသား ဆိုေတာ႔ ဆားၿပားလဲ အထဲ၀င္ပါတယ္။
 ေဂၚဖီၾကက္သြန္ခ်ဥ္ရယ္၊ ပုဇြန္ေၿခာက္ ငရုပ္သီးေၾကာ္ရယ္ နဲ႔ စားပါတယ္။ ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္ မရေတာ႔လို႔ မန္က်ည္းရြက္ခ်ဥ္ဘူးထဲက မက်ည္းရြက္နဲ႔ အရည္ေသာက္ဟင္းခ်က္တာ ပံုထဲေတာ႔ မပါေတာ႔ပါဘူး။
some important tips
- ၾကက္သားကို ဒိန္ခ်ဥ္နဲ႔ နယ္ရပါမယ္။ ဒါမွ ၾကက္သားက မီးဖိုထဲ ကင္တဲ႔အခါ ႏူးအိၿပီး အရသာ ပိုရွိပါတယ္။ ဒိန္ခ်ဥ္က ခ်က္လိုက္ရင္ အႏွစ္လဲရေတာ႔ ထမင္းထဲလဲ စိမ္႔၀င္သြားၿပီး အရသာ ပိုရွိေစပါတယ္။

- အေပၚမီး ေအာက္မီးေပးမဲ႔ ေၿမအိုးက ခပ္ၿပားၿပားဆို ေကာင္းပါတယ္။ ဆန္ကိုလည္း ၃-၄ ထပ္ထက္ ပိုခင္းရင္ မေကာင္းပါဘူး။ အရမ္းၿမင္႔တဲ႔ အိုးဆို အေပၚက အေလးဖိအားေတြေၾကာင္႔ ဒန္ေပါက္ထမင္းလံုးေတြက ပိၿပားၿပီး မလွေတာ႔ပါဘူး။ အေပၚက ဖိထားတာ မခံရပဲ ဒန္ေပါက္ဆန္ ရွည္ရွည္ေလးေတြ တစ္လံုးခ်င္းဆိုမွ အၿမင္လွပါတယ္။

- အေရာင္ေတြ အရမ္းမမ်ားေအာင္ အေရာင္ဆိုးေဆးကို တစ္လႊာမွာ ၂စက္ ၃စက္ေလာက္ပဲ ခ်ရင္ လံုေလာက္ပါတယ္။ ၀ါလြန္းေနရင္ မလွပါဘူး။ ဒန္ေပါက္က ထမင္းအၿဖဴရယ္၊ ၾကက္သြန္နီေၾကာ္နဲ႔ ေရာတဲ႔ အညိဳရယ္၊ အေရာင္ဆိုးထားတဲ႔ လိေမၼာ္ေရာင္ ၃ ေရာင္ေပါင္းေနမွ လွပါတယ္။ ထမင္းပဲြၿပင္ရင္ တစ္ေနရာထဲက မဟုတ္ပဲ ၃မ်ဳိဳးေပါင္းၿပီး ခူးရပါတယ္။

-  အလႊာတိုင္းအမွာ ႏြားႏို႔ထည္႔ၿဖန္းရပါတယ္။ ထမင္းက ေရကို စစ္ထားေတာ႔ ထပ္ေပါင္းတဲ႔  အခါ  ေရမရွိေတာ႔ပါဘူး။ ေရထည္႔ရင္ရေပမဲ႔ ႏြားႏို႔ကေတာ႔ ပိုစိမ္႔ပါတယ္။

- စားတဲ႔အခါမွ spice ေတြေတာ႔ နဲနဲဖယ္စားရပါတယ္။ ပဲြၿပင္ကထဲက ေတြ႔တာေလးေတြ ဖယ္ထားလိုက္ပါတယ္။ spice ေတြကို မေရာေအာင္ ပိုက္ကြန္လို အ၀တ္နဲ႔ခ်ည္ၿပီး ခ်က္ရင္ေတာ႔ ရပါမယ္။ ဒါေပမဲ႔ အနံ႔က အၿပင္ေရာက္ဖို႔ ခက္ေတာ႔ spice ေတြ ၂ဆေလာက္ ထည္႔ရမယ္နဲ႔တူပါတယ္။


Monday, February 24, 2014

ဆိုဖာေပၚမွ ဟာသမ်ား

ဂ်ဴဂ်ဴေလး ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္မွာ သူ႔အေမက ၿမန္မာစာသင္ေပးတယ္။ အေပ်ာ္သင္တာဆိုေတာ႔ အရင္ေက်ာင္းပိတ္ရက္က သင္ထားတာေတြ ၿပန္ေႏႊးေနတာနဲ႔ပဲ သင္ခန္းစာက ေရွ႕မတက္ႏိူင္ဘူး။ 

ဒီေန႔သင္ခန္းစာကေတာ႔ ယပင္႔နဲ႔ ရရစ္ကို သင္တဲ႔သင္ခန္းစာ။ အိမ္ေရွ႔က ဆိုဖာေပၚမွာ သားအမိသားအဖ ၃ေယာက္  တီဗီၾကည္႔ေနရင္း သမီးက စာအံေနတယ္။


ဆရာမ စာၿပသည္။
ေၿမၿဖဴ ယူလာသည္။
မိမိေနရာ ေနၾကပါ။
စကားက်ယ္က်ယ္ မေၿပာရ။

ခေလး စာဖတ္ေနတံုး အေမလုပ္သူက မီးဖိုထဲ ဟင္းအိုး တည္ထားတာ သတိရတာနဲ႔ ...

" ေတာ႔ ....ကေမာင္ၿခိမ္႔ ... က်ဳပ္ ဟင္းအိုးသြားၾကည္႔ဦးမေတာ္ ... ေတာ္ ခေလးစာ အံတာ ေသခ်ာနားေထာင္ၿပီး ၾကည္႔ေပးလိုက္ပါဦး ... " ဆို သားအဖ၂ေယာက္ တည္း ထားပခဲ႔တယ္။

ဟင္းအိုးကိစၥ ၀ိစၥၿပီးလို႔ ဆိုဖာေပၚၿပန္ေရာက္ေတာ႔ သမီးက စာအံလို႔ ေကာင္းတံုးရွိေသး။

အေမၾကီးက တီဗီေတာင္မၾကည္႔ႏိုင္၊ အိုင္ပက္တစ္လံုးနဲ႔ ေဖ႔ဘြတ္ထဲ မဲၾကည္႔ေနရင္းနဲ႔ ခေလး စာအံသံက မၾကားတစ္ခ်က္ ၾကားတစ္ခ်က္ ...

တစ္ခါက် သူ႔အေဖက

" ဟဲ႔ ေကာင္မေလး ... က်ားၾကီး ေၿခရာၾကီး ...ဟ ...." ဆို ၾကားလိုက္ေတာ႔မွ အြန္လိုင္းကမၻာကေန  လက္ရွိ ပစကၡအေၿခအေနကို  ၿပန္ေရာက္သြားတယ္။

ဒါနဲ႔ သမီးက ဘယ္လို ဆိုလိုက္လို႔တုန္းလို႔ ေမးေတာ႔

" ညည္႔ သမီး ဆိုေနတာ က်ားၾကီး ... ေၿခေထာက္ၾကီး ... ဆိုၿပီး ဆိုေနတာဟ" ဆိုေတာ႔

ရီၾကတာ သားအမိသားအဖ ၃ေယာက္လံုး တဟားဟားနဲ႔။ ဂ်ဴဂ်ဴက အဲလိုပဲ တစ္ခါတစ္ေလ သူမသိတာဆို ၀ါးခ်တာ ။  တကယ္ေတာ႔ သူဆိုတာလဲ မွားမွ မမွားပဲကိုး။

-------------------------------------------------------------

ဒီေန႔ေတာ႔ ဂ်ဴဂ်ဴေလး ေက်ာင္းမွာ camping ရွိတာနဲ႔ အိမ္မွာ တိတ္ဆိတ္ ေၿခာက္ကပ္လို႔ေနသည္။ အိမ္ေရွ႔က ဆိုဖာမွာ ဦးေမာင္ၿခိမ္႔တစ္ေယာက္တည္း ထိုင္ေနရင္း တက်ီက်ီေအာ္ေနသည္။ အိမ္ေရွ႔ကို လာခဲ႔ပါ။ တစ္ေယာက္ထဲ ပ်င္းလို႔ပါတဲ႔။

ကိုယ္ကလဲ တီဗီၾကည္႔တာ ၀ါသနာက မပါ။ ခါတိုင္းလဲ သမီးက အတင္းေခၚလို႔သာ သူတို႔သားအဖ ႏွစ္ေယာက္ၾကား ၀င္ထိုင္လိုက္ရသည္။  သူတို႔ ေၿပာတာေတြ နားေထာင္ လိုက္ရသည္။ စိတ္ကေတာ႔ သိပ္ပါလွသည္မဟုတ္။ ခဏေနေတာ႔ အိုင္ပက္ကေလး ေကာက္ကိုင္ကာ အြန္လိုင္းတက္ေနလိုက္သည္။ သူတို႔ သားအဖကေတာ႔ အင္မတန္ ကီးကိုက္သည္။ ၂ေယာက္လံုး တီဗီ သူရဲေတြကိုး။

ခုလဲ တီဗီမွာ လာေနသည္က MKR လို႔ေခၚတဲ႔ My Kitchen Rules. ၂ ေယာက္တဲြ အဖဲြ႔ေလးေတြ ၁၀ဖဲြ႔ေလာက္ တစ္ဖဲြ႔ခ်င္းစီ အိမ္မွာ ခ်က္ၿပီး ထမင္းဖိတ္ေကြ်း၊ ဒိုင္ေတြက အမွတ္ေပး၊ အမွတ္အနဲဆံုးလူေတြ တစ္ဖဲြ႔ခ်င္း ၿပဳတ္သည္႔ အစီအစဥ္။ ဂ်ဴဂ်ဴကေတာ႔ အင္မတန္ၾကိဳက္သည္။ သူၾကိဳက္တာနဲ႔ သူ႔အေမၾကီးလဲ ဒီစီးရီးစ္နဲ႔ဆို ၂ခု -၃ခုေလာက္ ရွိၿပီထင္သည္ ၾကည္႕ဖူးတာ။ လူေတြ စိတ္၀င္စားေအာင္ အထဲမွာလဲ character အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိသည္႔ အဖဲြ႕ေတြ ႏွင္႔ ဆိုေတာ႔ စီးရီစ္က အထိုက္အေလွ်ာက္ေတာ႔ နာမည္ၾကီးပါသည္။ ဘယ္ေလာက္ပင္နာမည္ၾကီးၾကီး တီတီဆြိကေတာ႔ မၾကိဳက္ေရးခ်မၾကိဳက္ပါ။ စိတ္လဲ မ၀င္စားပါ။

သူ႔အေဖေဘးမွာ ၀င္ထိုင္ ၾကည္႔ေနရင္း သူက ရွင္းၿပေနသည္။ ဒီေန႔ေတာ႔ လူသစ္ေတြ ပါသည္႔ အစီအစဥ္တဲ႔။ လူသစ္ေတြကို တစ္ဖဲြ႔ၿပီး တစ္ဖဲြ႔ ၿပေနသည္။ ခါတိုင္းေတြ႔ေနက် လူေတြမဟုတ္ ေတာ႔ ပိုလို႔ပင္ ပ်င္းစရာ ေကာင္းေသးသည္။ မ်က္ႏွာစိမ္းေတြမွန္းေတာ႕ သိသည္။ သူတို႕ ဘယ္ၿမိဳ႔ကလာသည္။ သူတို႔နာမည္ေတြ ႏွင္႔  တစ္ဖဲြ႔ၿပီး တစ္ဖဲြ႔ မိတ္္ဆက္ေပးေနသည္။ ဒီေန႔အစီအစဥ္မွာလည္း ထိုလူသစ္အဖဲြ႕ထဲက တစ္ဖဲြ႔က ခ်က္မည္တဲ႔။

ေဟာ လူသစ္ေတြ  ၿပေနရင္းနဲ႔ ၿဖတ္ဆို လူ၂ေယာက္ ေ တာ္ေတာ္ ရင္းရင္းနွီးနွီးၾကည္႔ဖူးသည္႔ ၂ေယာက္ပါ။ ... ငါ သူတို႔ေတြေတာ႔ အရင္ တံုးက ၾကည္႔ဖူးသားဟ။ ဆို ၀မ္းသာ အားရနဲ႔  လူေဟာင္းေတြ ၿပန္လာ ၿပီဆို ေၿပာေတာ႔ ဦးၿခိမ္႔က

ဟဲ႔ အဲဒါ ဒိုင္ေတြဟဲ႔ ... ဒိုင္ေတြ ဆို ေၿပာၿပီး ၂ေယာက္သား ရီၾကတာ ။  အမွန္က လူေဟာင္းဆိုတာ အရင္ စီးရီးစ္မွာၾကည္႔ဖူးတဲ႔ ၿပိဳင္ပဲြ၀င္အေဟာင္းေတြမွတ္လို႕၊  ဒီတစ္ခါေတာ႔ ငါသိ ပဟဆို ေအာ္လိုက္တာ။ စီးရီးစ္တိုင္း ၃နွစ္ဆက္တိုက္ပါသည္႔ ဒိုင္ေတြ ၿဖစ္ေနေလသတည္း။

ကဲ အန္တီဆြိ တီဗီကို ဘယ္ေလာက္ စိတ္၀င္စားလဲ ဆိုတာ ... သေဘာေပါက္။ းo)














Monday, February 17, 2014

1st School Camping

ဒီေန႔ သမီးရဲ႔ ဘ၀မွာ ပထမဆံုး School Camping ထြက္တဲ႔ေန႔။ သမီးေလးဟာ သူ႔ရဲ႔ အေဖ အေမေတြ မပါပဲ သြားရမဲ႔ ညအိပ္ခရီးအတြက္ သိပ္ကို စိတ္လွဳပ္ရွားေနခဲ႔တယ္။ ေက်ာင္းကေန notice စာရြက္ထြက္ကတည္းက (တစ္ပတ္ေလာက္ၾကိဳၿပီး) camping အတြက္ ယူသြားရမဲ႔ ပစၥည္းေတြကုိ သူ႔ဟာသူ ၿပင္ဆင္ေနခဲ႔တယ္။ ခါတိုင္းေတာ႔ သူ႔အေမက အားလံုးၿပင္ဆင္ေပးေပမဲ႔ ဒီတစ္ခါေတာ႔ သူ႔ဟာသူ စီစဥ္လုပ္ကိုင္တတ္ေအာင္ သူ႕အေမက ဒီတိုင္းပဲ ၾကည္႔ေနလိုက္တယ္။


မနက္သြားခါနီးေတာ႕ မိုးကလဲ တစ္ေပါက္ ႏွစ္ေပါက္ က်စၿပဳၿပီ၊ ရာသီဥတုကလဲ ေအးေနတာနဲ႔ သမီး၀တ္မဲ႔ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ အတိုကို ေဘာင္းဘီအရွည္နဲ႔ လဲ၀တ္ဖို႔ ေၿပာေပမဲ႔၊ ဆရာမက ေဘာင္းဘီအတိုပဲ ၀တ္ခိုင္းတာဆို ေခါင္းမာစြာနဲ႔ ၿငင္းဆိုခဲ႔တယ္။ အေႏြးထည္ေလးေတာ႔ သူ၀တ္ပါမယ္ေၿပာတယ္။ သူလဲ စဥ္းစားေတြးေခၚႏိူင္တဲ႔ အရြယ္ေရာက္ၿပီမိွဳ႔ လြတ္လပ္ခြင္႔ ေပးထားပါတယ္။ ေဘာင္းဘီအရွည္ကို ေၿပာင္း၀တ္ဖို႔ သားအမိ၂ေယာက္ အေၿခတင္ အေတာ္ၾကာေၿပာေနၾကေပမဲ႔ အမိန္႔အာဏာလိုမ်ိဳး အတင္းအက်ပ္ေတာ႔ မေတာင္းဆိုခဲ႔ပါဘူး။

ေက်ာင္းေရာက္ေတာ႔ သူ႔သူငယ္ခ်င္း မိန္းခေလးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ေဘာင္းဘီအရွည္ေတြနဲ႔ ၿဖစ္ေနၾကၿပီး သူတစ္ေယာက္တည္း အတုိေလး ၿဖစ္ေနေတာ႔ သူ႔ဟာသူ သေဘာေပါက္သြားတယ္။ ေနာက္ကို အေမေၿပာတာ နားေထာင္မွာလားဆိုေတာ႔ ေခါင္းၿငိမ္႔ၿပတယ္။

ကားလာေတာ႔ ကားကလဲ ၾကည္႔ရတာ air-con နဲ႔ အေတာ္ေအးမဲ႔ ကားမ်ိဳး။ သမီးေတာ႔ တစ္လမ္းလံုး ေအးေနေတာ႔မွာပဲလို႔ စိတ္ပူမိတယ္။ အေမစကားနားမေထာင္တဲ႔ သမီးေလး သူ႔ဟာသူ လြတ္လပ္စြာ စဥ္းစားေတြးေခၚၿပီး အေတြ႔ အၾကံဳေတြကေန သင္ယူႏိူင္ပါေစလို႔။





Sunday, February 16, 2014

ေမြးေန႔ မွတ္စု (သို႔) မိတ္ကပ္မွတ္စု ...

တီတီဆြိသည္ ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ flexible ၿဖစ္ေပမဲ႔ တစ္ခ်ိဳ႔ေနရာေတြမွာေတာ႕အစဲြအလန္းၾကီးသည္ ေၿပာရမလား။ ဥပမာ အစားအေသာက္ဆို စကၤာပူေရာက္စက ၾကက္ဆီထမင္း။ စ စားေတာ႔ ဘာမွန္းမသိ။ ေနာက္ပိုင္းစားရင္းႏွင္႔ ၾကိဳက္လာေတာ႔ ဘယ္ေဟာ္ကာ၊ ဘယ္ food court သြားသြား ၾကက္ဆီထမင္းသာ မွာေတာ႔တာပဲ။ ေနာက္ပိုင္းက် အိမ္ကလူက ဒုတ္တၿပတ္ ဓားတစ္ၿပတ္ႏွင္႔ တၿခားစားစရာေတြ အတင္းေကြ်းမွပဲ စားတတ္လာသည္။ ဒါေတာင္ ၾကက္ဆီထမင္းၿပီး Mee pok ဆိုတာႏွင္႔ မိတ္ဆက္ေပးေတာ႔ ဒါၾကီးပဲ ဆက္တိုက္ စားေနရာ ေနာက္တစ္ခါ ဒုတ္တၿပတ္ ဓားတစ္ၿပတ္ေတြ ၿဖစ္ၾကၿပန္သည္။



ေမြးေန႔မွာ ဘုန္းဘုန္းကို မန္းေလး မုန္႔တီ ကပ္ပါတယ္။


ေနာက္ သူေန႔စဥ္ သံုးစဲြေနတဲ႔ မိတ္ကပ္၊ ႏွဳတ္ခမ္းနီ၊ ေရေမႊး အစရွိတာေတြလည္း အေၿပာင္းအလဲမရွိ။ အသစ္အဆန္း စမ္းသံုးၿခင္းမရွိ။ ကိုယ္ၾကိဳက္တဲ႔ ပစၥည္းေလး ေတြသာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ စဲြသံုးခဲ႔သည္။ ဒီဖက္ကြ်န္းၾကီးေၿပာင္းလာေတာ႔ သူ႔အေၾကာင္း သူသိလို႔ သံုးေနက် မိတ္ကပ္ဗူးေတြကို ၄-၅ဗူး ၀ယ္ခ်လာခဲ႔သည္။ ဟိုဖက္ေရာက္လွ်င္ ဘာမွန္းမသိ။ ၀ယ္လို႔မရလွ်င္ ဒုကၡေရာက္လွခ်ည္႔ေပါ႔။ ခု ၃ႏွစ္ေလာက္ၾကာေတာ႔ ကိုယ္၀ယ္လာတာေလးေတြလဲ တေၿဖးေၿဖးကုန္လုၿပီ။ အထူးသၿဖင္႔ Foundation ဟုေခၚသည္႔ မိတ္ကပ္ အစိုလိမ္းၿပီး အေပၚက အသာ ပုတ္ရသည္႔ ေပါင္ဒါၿဖစ္သည္။ ဟိုမွာတံုးက ေရွာ႔ပင္းစင္တာၾကီးတစ္ခုမွာ sale ခ်လို႔ ၀ယ္ရာမွအစ စမ္းသံုးၾကည္႕ရာ မထင္မွတ္ပဲ အလြန္ေကာင္းသည္႔ မိတ္ကပ္ၿဖစ္ေနေလသည္။ ၿပီးေတာ႔ မိတ္ကပ္တြင္ အသားအေရာင္အလိုက္ နံပတ္မ်ားရွိရာ သံုးသည္က အေရာင္က အနည္းငယ္ရင္႕ေသာ ညိဳသည္႔ သူ႔အသားႏွင္႔ လိုက္ဖက္ေသာ Medium 2 ဆိုေသာ နံပတ္ ၿဖစ္သည္။ တီတီဆြိသည္ ကမၻာေပၚတြင္ ထိုမိတ္ကပ္မွလဲြ၍ တၿခားမိတ္ကပ္မ်ား မရွိေတာ႔သည္႔အလား ထိုမိတ္ကပ္တစ္မ်ိဳးတည္းသာ စဲြသံုးခဲ႔ပါသည္။


 
 တစ္ရက္ေတာ႔ ၀ယ္လာသည္႔ မိတ္ကပ္ re-fill ဗူးေတြ ကုန္ေတာ႔ အင္တာနက္ထဲ ဟိုဟိုဒီဒီ လိုက္ရွာၾကည္႕႔ရာ ထိုမိတ္ကပ္သည္ ဆစ္ဒနီမေၿပာနွင္႔၊ တကမၻာလံုး ဘယ္ေနရာမွ ရွာမရ။ အေတာ္ထူးဆန္းလွေခ်တကား။ အားနာတတ္ေသာ တီတီဆြိသည္ စကၤာပူမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြ မိွဳလို ေပါေပ႔မယ္႔ မမွာရက္။ ဒါေလးနဲ႔ေတာ႔ ဒီေလာက္ဒုကၡမခံဆိုကာ အစားထိုး မိတ္ကပ္ဗူးေတြ ကို ဘရန္း ၃-၄မ်ိဴးေလာက္ လိုက္ရွာ၀ယ္ေလသည္။ ဒါေလး ေကာင္းႏိုးႏိုး၊ ဟိုဟာေလး အဆင္ေၿပႏိူးႏိူးႏွင္႔ စမ္းသံုးၾကည္႔ရာ စိတ္ၾကိဳက္ကေတာ႔ မေတြ႔လွေပ။ သုိ႔ေပမဲ ႔၀ယ္ၿပီးၿပီဆိုေတာ႔လဲ မလႊင္႔ပစ္ရက္ ။ ဒါေတြသာ သည္းခံသံုးရေလသည္။ ထိုထဲမွ မိတ္ကပ္တစ္ဗူးသည္ အေရာင္ကို ၿဖဴသည္႔ဖက္ေရြးမိရာ ထိုမိတ္ကပ္လိမ္းမိပါက မ်က္နွာတစ္ခုလံုး ေပါင္ဒါဗူးထဲပဲ ၿပဳတ္က်သလိုိလို၊ မ်က္နွာပဲ မိွဳတက္ေနသလိုလို ရီခ်င္စရာေကာင္းလွသည္။ အနည္းငယ္ၾကိဳက္သည္ဆိုေသာ မိတ္ကပ္ဗူးသည္ texture အေနႏွင္႔ ေတာ႔ အလြန္ေကာင္းပါသည္။သုိ႔ေပသိ အေရာင္ အရင္႔ဆံုးကို ေရြးမိလိုက္ရာ သူက အညိဳတင္မက အနီေရာင္ပင္ ေရာစပ္ေနရာ ထိုမိတ္ကပ္လိမ္းလိုက္လွ်င္ မ်က္နွာသည္ ပါးနီလိမ္းစရာမလိုပဲ နီေန၏။ သို႔ေပမဲ႔ ႏွေၿမာေတာ႔ ကိုယ္႔စိတ္ကို ေၿဖကာ အဲသေလာက္ေတာ႔လဲ မဆိုးပါဘူးဆိုကာ ၾကိတ္မွိတ္လိမ္းေလသည္။

ဒီေန႔မနက္ ေမြးေန႔ဆိုေတာ႔ သြားေနက် ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းတြင္ အာရံုဆြမ္း သြားကပ္ရန္ ေစာေစာထကာ လွတပတ ၿပင္ေတာ႔သည္။ ေမြးေန႔ရွင္ၾကီးဆိုေသာ အထူးအခြင္႔အေရးကိုသံုးကာ မိ္တ္ကပ္ကို ခါတိုင္းထက္ ထူထူလိမ္းသည္။  အက်ီအသစ္ဆံုးကို ၀တ္သည္။ ၿပီးလွ်င္ ဦးၿခိမ္႔ကို ေမြးေန႔အမွတ္တရဆိုကာ ဓာတ္ပံုရိုက္ခိုင္းရဦးမည္ မဟုတ္လား။ မနက္ ၄နာရီပဲ ရွိေသးရာ အၿပင္တြင္ အလင္းေရာင္ မထြက္ေသး။ ဆစ္ဒနီနံနက္ခင္း ငွက္ကေလးမ်ား၏  ေတးသံကို ပင္မၾကားရေသးရာ  သူကိုယ္တိုင္ ေတးညည္းကာ အလွၿပင္ေနေလသည္။

 
 အားလံုးၿပီးေတာ႔ မွန္ထဲ ေသခ်ာၾကည္႔လိုက္ရာ သူမ၏မ်က္ႏွာသည္ ထူထူလိမ္းထားသည္႔ မိတ္ကပ္ အနီေရာင္ေၾကာင္႔ အမွတ္တမဲ႔ လန္႔ပင္သြားေလသည္။ မ်က္ႏွာတစ္ခုလံုး နီရဲလ်က္ရွိရာ ငန္းမန္းထေနသည္႔ လူမမာပမာၿဖစ္ေနေလရာ ရီစရာပင္ေကာင္းေနေသးသည္။ ၿပန္ၿပင္ဖို႔လည္း အခ်ိန္မရွိေတာ႔ၿပီ။ ဘုန္းဘုန္းဆြမ္းကပ္ဖို႔ အခ်ိဳပဲြတည္းဖို႔၊ သမီးႏိွဳးဖို႔၊ အိမ္ကလူကို ေဆာ္ၾသဖို႔ ၿပင္ရဆင္ရဦးမည္။ သို႔ႏွင္႔ ဒီအတိုင္း ငမ္းမန္းထသည္႔ အနီေရာင္ မ်က္နွာနွင္႔ပင္ ဘုန္းဘုန္းေက်ာင္းသို႔ သြားကာ ေမြးေန႔ နံနက္ အာရံုဆြမ္းကပ္ခဲ႔ပါသည္။ ဦးဇဥ္းက ဒကာမၾကီး ေနမေကာင္းဘူးလားဟု မေမးသည္မွာ ကံေကာင္း။ ။

Monday, January 20, 2014

Chinese Wok

ဟိုေန႔က ဆတ္ေဆာ႔ၿပီး Chinese wok တစ္လံုး၀ယ္လာတယ္။ တရုတ္ဆိုင္မွာ ၾကာဆံေၾကာ္တို႔ ထမင္းေၾကာ္တို႔ ေၾကာ္ရင္ သံဇြန္းၾကီးနဲ႔ တဂြက္ဂြက္ေခါက္ၿပီး မီးေတြေတာက္ေအာင္ ေၾကာ္တဲ႔ သံဒယ္အိုးေပါ႔ဗ်ာ။

အိမ္မွာလဲ စကၤာပူက အစာေတြ ငတ္တိုင္း၊ ဗမာၿပည္က ဟင္းေတြ ငတ္တိုင္း ေၾကာ္စား၊ ခ်က္စားေနက်ဆိုေတာ႔ တရုတ္ဆိုင္ေတြလို ဒယ္အိုးကပ္နံ႕ သင္းသင္းေလးနဲ႔ ၾကာဆံေၾကာ္တို႔၊ ထမင္းေၾကာ္တို႔ ေၾကာ္စားခ်င္တာ။ လက္တည္႔ စမ္းခ်င္တာ အဓိကေပါ႔။

ဒါနဲ႔ အဲလိုဒယ္အိုးေတြက စစခ်င္း ဆီ၀ၿပီးေၾကာ္လို႔ေကာင္းေအာင္ seasoning ဆိုတာလုပ္ရတယ္ဆိုတာ ၾကားဖူးေတာ႔ ဂူဂဲထဲရွာဖတ္ၿပီး သူတို႔ေၿပာသလို ဒယ္အိုး ဆပ္ၿပာရည္နဲ႔ေဆး၊ အ၀တ္နဲ႔သုတ္၊ ဆီသုတ္ၿပီး မီးၿပင္းၿပင္းနဲ႔ တည္ဆို လုပ္ေနတံုးရွိေသး ဦးၿခိမ္႔က ဒယ္အိုးနဲ႔ ပါလာတဲ႔ အညႊန္းကို ၿပပါေလေရာ။ အဲဒီက် ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ သူက ပိုလို႔ေတာင္ ရွဳပ္ေသး။ Repeat လုပ္ရတဲ႔ အဆင္႔ ပါ ထည္႔တြက္ရင္ အဆင္႔ က ၁၇ဆင္႔ေလာက္ၿဖစ္ေနၿပီ။ အေပၚက ဆားနဲ႔ လုပ္တဲ႔ အဆင္႔ေတြက ၿပန္လုပ္လို႔ မရေတာ႔ အဲဒါေတြ ေက်ာ္ၿပီး ဆီသုတ္ၿပီး ၁၀မိနစ္စီ မီးၿပင္းတိုက္တဲ႔ အဆင္႔ပဲ ဆက္လုပ္ရေတာ႔တယ္။

အိမ္ထဲ မီးခိုးေတြ ရိုက္မွာစိုးလို႔ အၿပင္က barbecue burner မွာ သြားၿပီး ဆီသုတ္လိုက္ ကင္လိုက္ ဒယ္အိုးအပူၾကီးက အမဲအမွဳန္ေတြ သုတ္လိုက္နဲ႔ ၃ခါေလာက္ဆိုေတာ႔ လူေတြလဲ ေတာ္ေတာ္ေမာေနၿပီ။ ဟမ္မေလး ဒယ္အိုးေလး သံုးရပါမဲ႔ အေရး ဒီေလာက္ အပင္ပမ္းခံရလား ဆို ၿငီးတြားေနၾကၿပီ။

အားလံုး အဆင္႔ေတြၿပီးေတာ႔ လူက မေနႏိူင္ စမ္းသပ္ၾကည္႔ခ်င္တာနဲ႔ မနက္စာ ထမင္ေလး ထေၾကာ္တယ္။ ဆိုးေတာ႔ မဆိုးဘူးေပါ႔။ non sticker လိုပဲ မကပ္ဘူးေပါ႔။ ၿပီးေတာ႔ တရုတ္ေတြ ေၾကာ္တဲ႔ ဇြန္းၾကီး တဂြက္ဂြက္နဲ႔ မာန္ပါပါနဲ႔ ေၾကာ္ေနတာ။ ထမင္းေၾကာ္ေလး မႊစိေနွာက္ကို။ မဆိုးပါဘူး။ ပံုမွန္ေၾကာ္တာထက္ တရုတ္ဆိုင္ေၾကာ္နဲ႔ ေတာ္ေတာ္တူတယ္ဆို ေတြးၿပီးေက်နပ္ေနတာ။

ထမင္းေၾကာ္စားၿပီးသကာလ ... မည္သို႔မည္ပံု ေဆးေၾကာရမည္လဲဆိုတာ မသိလို႔ အညႊန္း ေၿပးဖတ္ကာမွ ေဒၚဆြိတီတစ္ေယာက္ ပံုလဲက်မတတ္ ၿဖစ္သြားရတယ္။

ဒယ္အိုးကို ဆပ္ၿပာရည္နဲ႔ အသာေဆးၿပီး အေပၚက လုပ္ခဲ႔ တဲ႔ (မီးကင္တဲ႕) အဆင္႔ ၃ဆင္႔ကို repeat ၿပန္လုပ္ၿပီးမွ သိမ္းပါတဲ႔ခင္ဗ်ား။
ဂစ္ ... ဂစ္ ...