စားပွဲပေါ်မှ ချောကလက်လေးများ ...

ယနေ့သည်ကား မဆွိတီ ကုမ္မဏီတွင် အလုပ်လုပ်ခြင်း နောက်ဆုံးနေ့ဖြစ်ပါသည်။ ထွက်စာတင်ပြီး ၂လတိတိ စောင့်လိုက်ရသည်။ ၈နှစ်ခွဲကြာ ဒရမ်မာကား ပြီးဆုံးခဲ့လေပြီ။ စိတ်ထဲမှာကား စာမေးပွဲပြီးတော့မည့်ကျောင်းသားတစ်ယောက်လို ဖြစ်နေတာကလွဲ၍ ကျန်တာ ထူးထူးခြားခြား မရှိလှပြီ။ မနက်က ရုံးအလာ လမ်းကလေးမှာ ငါဒီလို လမ်းလေးကို လျှောက်ပြီး ရုံးလာရတာ ဒီနေ့နောက်ဆုံးနေ့ပါလား။ နောက်ဆို ဒီလမ်းလေးကနေ လျှောက်ဖို့မလိုတော့ပါလား ဆိုတာတော့ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ဆန် တွေးမိသည်။ ရုံးမှာလဲ farewell တွေက ဟိုအဖွဲ့၊ဒီအဖွဲ့၊ အဖွဲ့မျိုးစုံနှင့် ပြီးခဲ့တဲ့ အပတ်ကစ၍ တစ်ပတ်လုံးနီးပါးဆိုတော့ လူက နဲနဲပင် ဝချင်သလိုပင်ဖြစ်နေသည်။ ကားကလဲ မရှိတော့၍ နေ့စဉ်လမ်းလျှောက်နေလို့သာ တော်တော့သည်။

လွှဲစရာရှ်ိသော အလုပ်များကိုလဲ မနက်ကတည်းက excel sheet မှာ သေချာပြင်ကာ link တွေနဲ့ ပြထားသည်မှို့ ဘယ်ဖိုင် ဘယ်နားရှိသည်ဆိုတာ ရှင်းပြစရာမလိုတော့ပါ။ မနက်က ကိုယ့်အလုပ်တွေကို ယာယီလွှဲယူမည့် Henry ကို CAD file အကြောင်းတော့ အသေးစိတ်သေချာရှင်းပြခဲ့ပြီးပါပြီ။ အစားထိုးရောက်မည့်သူက အမျိုးသားအင်ဂျင်နီယာသာဖြစ်သည်မှို့ သူတို့တွေက ဘော့စ်ကို အမျိုးသမီး အင်ဂျင်နီယာ ခန့်ပါဟုနောက်နေကြသည်။ မဆွိတီမရှိသည့်နောက်တွင် ME ဌာနသည် ဘုန်းကြီးကျောင်းဖြစ်တော့မည် ထင်သည်။

ဒီနေ့လဲ နောက်ဆုံးနေ့ ပလဲစင့်အတွက် ချောကလက် ထွက်ဝယ်ရသေးသည်။ မဆွိတီတို့ကုမဏီတွင် မည်သူက စတင်တီထွင်ခဲ့သည်မသိ၊ နောက်ဆုံးနေ့တွင် ချောကလက်များ လိုက်ဝေကာ နှုတ်ဆက်လေ့ရှိသည်။ နှုတ်ဆက်ပြီးတော့စားပွဲပေါ်မှာ ချောကလက်လေး ၃-၄ခု တင်ကာ ပေးထားခဲ့သည်။ စားပွဲပေါ်က ချောကလက်လေးများက လူတစ်ယောက် နှုတ်ဆက်ထွက်ခွါခြင်း အထိမ်းအမှတ်။ မဆွိတီကား ၈နှစ်ကျော်ကာလအတွင်း အလုပ်ထွက်သွားသူပေါင်းစုံမှ ပေးသော ချောကလက်မျိူးစုံ စားခဲ့သည်။ ချောကလက် များစွာ စားခဲ့ဖူးသည်။ ယနေ့တော့ ချောကလက်ဝေမည့်သူ ၊ ချောကလက်လေးများ စားပွဲပေါ်တင်ပေးမည့်သူ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်နေလေပြီတကား။