ဟိုအေဒၚၾကီးရဲ႕ .... မီနီကူးပါး

အဲ႔အေဒၚၾကီးတစ္ေယာက္ကေတာ႔ မီနီကူးပါးေလး ရၿပီးကတည္းက ၾကြားခ်င္ေနတာ ၾကာလွေပါ႔။ သမီးေက်ာင္းကိစၥ၊ ခ်က္ေရးၿပဳတ္ေရးေတြနဲ႔ အလုပ္ရွဳပ္ေနတာနဲ႔ ခုုမွပဲ ဘေလာဂင္းႏိူင္ ... အဲေလ ၾကြားႏိူင္ေတာ႔တယ္။

စုစုေပါင္း ကား၅စီးၾကည္႔ခဲ႔တာမွာ ၿပီးခဲ႔တဲ႔ တနလၤာေန႔ကပဲ မီနီကူးပါး အစိမ္းေရာင္ေလး ရခဲ႔ပါတယ္။ တကယ္ေတာ႔ အဲ႔အေဒၚၾကီးက အစိမ္းေရာင္ မၾကိဳက္လွဘူး။ အ၀ါေရာင္ ဒါမွမဟုတ္ မက္တဲလ္လစ္ကာလာေလး လိုခ်င္တာ။ ရတဲ႔အခ်ိန္မွာ ေစ်းတန္တဲ႔ကားကို ေရြးလိုက္ရေတာ႔ အစိမ္းပုပ္ေရာင္ေလးပဲ ၿဖစ္သြားပါတယ္ခင္ညာ။ (အဲဒီအစိမ္းပုပ္ကို ဗိုလ္လို British racing green colour လို႔လဲ ေခၚၾကတယ္ဆိုပဲ။)

ကားေလးရၿပီး  ေမာင္းၾကည္႔ေတာ႔လဲ အင္မတန္ေပါ႔ၿပီး အေတာ္ကို ေမာင္းလို႔ေကာင္းတဲ႔ ကားေလးပါ။ အိမ္က သမီးတို႔အေဖကားၾကီး ေမာင္းေနက်ဆိုေတာ႔ ေမာင္းရတာ ေပါ႔သြားတာ ေတာ္ေတာ္ကို သိသာတယ္။ ကားကလည္း ေသးေတာ႔ ဒီကလမ္းေတြ က်ဥ္းတာနဲ႔လဲ အကိုက္ပါပဲ။

အေဒၚၾကီးတို႔ ထံုးစံ လွ်ာရွည္ၿပီး ကားဘယ္ပံုဘယ္နည္း ၀ယ္ခဲ႔တယ္ဆိုတာကို ေရးပါဦးမယ္။ စိတ္မ၀င္စားရင္ ေက်ာ္ဖတ္သြားၾကပါခင္ညား။ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

ဟိုအေဒၚၾကီးရဲ႕    ....  မီနီကူးပါး ရွာပံုေတာ္

၁. အစိမ္းေရာင္၊ ၂၀၀၉၊ $19,999၊ Milage 54,000km (private)

အမ်ားဆံုးရွာတာက online car market ေတြကပဲရွာပါတယ္။ ပထမဆံုးစၾကည္႔တဲ႔ ကားေလးကလဲ အစိမ္းပုပ္ေလးပဲ။ ခုကားလို ေရွ႔မွာ sport အစင္းက်ားအၿဖဴေလး၂ခုေတာ႔ မပါဘူးေပါ႔။ ၂၀၀၉ ေမာ္ဒယ္ကို ေပါက္ေစ်းထက္ ေတာ္ေတာ္ေစ်းေလွ်ာ႔ထားလို႔ သြားၾကည္႔ၾကတာ။ ေစ်းကႏွစ္ေသာင္းတဲ႔။ ေရာင္းတဲ႔သူက ကိုးရီးယန္းေလး။  ေနာက္ၿပီး သူက ကားပိုင္ရွင္မဟုတ္ဘူးတဲ႔ ... ကိုရီးယားၿပန္သြားတဲ႔ သူ႔သူငယ္ခ်င္းကားတဲ႔။ ကားကလဲ ထင္ထားသေလာက္ေတာ႔ မသစ္ဘူးရယ္။ ၿပီးေတာ႔ တစ္ခါ တိုက္ဖူးသတဲ႔။ ေနာက္သူ႔မွာ ေငြေရးေၾကးေရးကိစၥေတြကို ပိုင္ရွင္မရွိပဲ ရွင္းရမွာ ဆိုေတာ႔ ဇာတ္လမ္းရွဳပ္တယ္ဆိုၿပီး ပ်က္သြားတယ္။ ေကာင္ေလးကလဲ မ်က္ႏွာညိွဳးညိွဳးငယ္ငယ္နဲ႔။ သူ႔ကားကို ရတဲ႔ေစ်းနဲ႔ေတာင္ ေရာင္းမဲ႔သေဘာရွိတယ္။ ေနာက္ေန႔ ယူခ်င္ ေသာင္းရွစ္ေထာင္နဲ႔ယူဆို မက္ေဆ႔ခ်္ပို႔လာေသးတယ္။  ဇာတ္လမ္းထပ္မရွည္ခ်င္တာနဲ႔ အားနာနာနဲ႔ပဲ ၿငင္းလိုက္ရတယ္။ အဲ႔ကား ခုခ်ိန္ထိ ေရာင္းမထြက္ေသးဘူးထင္တာပဲ။ Carsales web page မွာ ေတြ႔ေနတံုးပဲ။

  ၂. မက္တဲလ္လစ္ကာလာ၊ ၂၀၀၅ေမာ္ဒယ္၊ $18,000၊ Milage 83,000km၊ 5years wranty (Dealer)

ေနာက္တစ္ကားက်ေတာ႔ Castle Hills က တိုယိုတာေတြေရာင္းတဲ႔ ကားဆိုင္မွာ ၂၀၀၅ ေမာ္ဒယ္ မက္တဲလ္လစ္ကာလာေလး။ ေစ်းကလဲ ဆိုထားတာ မဆိုးလွဘူး။ ေသာင္းရွစ္ေထာင္တဲ႔။ လွတာလဲ အေတာ္လွတယ္။ အၿပင္ကၾကည္႔ရင္လဲ ကားက ေပါလစ္ရွ္တင္ထားလို႔လား မသိ၊ အသစ္ပဲ။ အေပၚမွာလဲ sun roof ေလးနဲ႔။ ေစ်းဆစ္ခါနီးက် ၾကည္႔လိုက္တာ ကားအေပၚ ေခါင္မိုးပတ္ေလးက ေဒါင္႔ေလးမွာ အမဲေရာင္အပတ္ေလး ကြာက်ေနတာနဲ႔ ေမးၾကည္႔ေတာ႔ သူတို႔ fix ၿပန္လုပ္ေပးပါမယ္ေၿပာတယ္။ ကားက ေတာ္ေတာ္ေဟာင္းေနတာကို ေဆးဆိုးပန္းရိုက္ထားတာလားလို႔ ထင္တာနဲ႔ပဲ ဆိုေစ်းထက္ ၂၀၀၀ ေလွ်ာ႔ဆစ္ေတာ႔ မရပါဘူးတဲ႔ဗ်ာ။ သူတို႔က ၃ႏွစ္ ၀ရမ္တီလဲ ေပးထားတာကိုး။ ေသာင္းခုႏွစ္ေထာင္နဲ႔ ယူပါေၿပာေနတယ္။  ဒီေနရာမွာ ကားေရာင္းတဲ႔ သူေတြရဲ႔ေလသံက ဟိုးေရွးေရွးက အဂၤလိပ္ကားေတြမွာ ေၿပာတဲ႔ ေလသံ ခပ္ဆန္ဆန္မ်ိဳးပဲ။ အာလုပ္သံၾကီးေတြနဲ႔ "Hey mate ...  Hey mate" နဲ႔ ေခၚပံုကိုက။ သူတို႔စကားေၿပာတာနားေထာင္ၿပီး ရယ္ေနရတယ္။ ဦးၿခိမ္႔က အဲဒါ ေအာ္ဇီေတာဖက္ေတြ (country) ကေၿပာတဲ႔ အသံ အစစ္တဲ႔ဗ်ား။

 ၃. အ၀ါေရာင္၊ ၂၀၀၂ေမာ္ဒယ္၊ $15,000, Milage 63,000km (private)

ေနာက္တစ္စီးကေတာ႔ ပရိုက္ဗိတ္ေရာင္းတာ။ ဒီတစ္ခါက်ေတာ႔ ယိုးဒယားေကာင္ေလး။ သူ႔ရီးစားကားတဲ႔။ ဒီမွာ အဲဒီကားကို ကိုယ္လို အာရွေတြပဲ အရူးထတာလားလို႔ေတာင္ ထင္ခ်င္စရာၿဖစ္ေနတယ္။ ကားအေရာင္ေလးက အ၀ါေလးဆိုေတာ႔ အေရာင္ၾကိဳက္တာနဲ႔ ေၿပးၾကည္႔ၾကတာဆိုေတာ႔ ေစ်းေတာင္ ေသခ်ာ မစစ္မိဘူး။ ေနာက္မွေစ်းက မတန္တရာေတာင္းထားတာပဲဆိုတာ သတိၿပဳမိေတာ႔တယ္။ ကားက အၿပင္ကၾကည္႔႕ရင္ေတာ႔ လွပါတယ္၊ သစ္ပါတယ္။ စက္ဖံုးလဲ ဖြင္႔ၾကည္႔ေရာ ၂၀၀၂ ေမာ္ဒယ္ဆိုေတာ႕႔ အထဲမွာ အေတာ္ေလးကို ေဟာင္းစုတ္ေနတာနဲ႔ ေစ်းေတာင္မဆစ္ေတာ႔ပဲ တပ္ဆုတ္ၿပီးၿပန္ခဲ႔တယ္။ အဲေလာက္ေဟာင္းေနတဲ႔ကားကို ေသာင္းငါးေထာင္က မေလွ်ာ႔ဘူးတဲ႔ဗ်ာ။ ၂၀၀၂ ေမာ္ဒယ္ကို ၀ရမ္တီလဲ မပါ ဘာမပါနဲ႔။

၄. ၂၀၁၁ Toyota Yaris, $18,500, Milage 50km, (5 years wranty), (dealer)

ဒီလိုနဲ႔ ထပ္ရွာေတာ႔ ကားေကာင္းတာ၊ တန္တာ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မေတြ႔ေတာ႔ဘူး။ ဦးၿခိမ္႔ကေတာ႔ ေစ်းေပါတာထက္ ေစ်းနဲနဲပိုေပးရင္ ေပးရပေလ႔ေစ၊ ပိုသစ္တာကို လိုခ်င္တာနဲ႔ ေစ်းကို ၅၀၀၀ေလာက္ထပ္တိုးၿပီး ရွာၾကၿပန္တယ္။ ရွာလို႔မေတြ႔တာနဲ႔ ဟိုေန႔က တိုယိုတာဆိုင္က ကားေလးကို ၿပန္သြားယူရေအာင္ဆို တိုင္ပင္ၾကတယ္။ အေဒၚၾကီးက အဲဒီ မက္တဲလစ္ေလးကို မ်က္စိထဲကကို မထြက္ဘူးဗ်ာ။ ၾကိဳက္ေနတာ။ ၃ႏွစ္ ၀ရမ္တီလဲ ရမယ္ဆို ေတာ႔ စိတ္ကိုဒံုးဒံုးခ်၊ ၀ယ္ေတာ႔မယ္ဆို ၀ပ္ဆိုက္ထဲမွာ ကား history ကို check လုပ္ၾကတယ္။ အေရးထဲ ဆာဗာေဒါင္းေနလို႔ တစ္ရက္ေစာင္႔လိုက္ရတယ္။ အဲဒီေန႔က မစစ္မီ ေသခ်ာေအာင္ dealer ဆီ ဖံုးဆက္ေမးေတာ႔ မေရာင္းရေသးဘူးတဲ႔။ history စစ္ေဆးတဲ႔ခက $32.5 ေပးရပါတယ္။ ကားရဲ႔ chassis နံပတ္ ( Vin No.) ကုိ သိရင္ ေအာက္က webpage မွာ သြားစစ္ႏိူင္ပါတယ္။ ကားတိုက္ဖူးသလား၊ အခိုးခံရဖူးလားကအစ၊ ကားနဲ႔ ပတ္သတ္သမွ် အားလံုးၿပန္ trace လိုက္လို႔ရပါတယ္။
http://www.carhistory.com.au/?gclid=CKuEuIGTjq4CFaNLpgodBRgLgw

စစ္ၿပီး ေက်နပ္ေတာ႔ ေနာက္ေန႔ ေငြထုပ္ေလးပိုက္ၿပီး ဦးၿခိမ္႔ရံုးထမင္းစားခ်ိန္ ကမန္းကတမ္း သြား၀ယ္ၾကတာေပါ႔။ ဟိုေရာက္ေတာ႔ အေမာကို ဆို႔ေရာပဲ။ ကားက မေန႔ညေနကတင္ ေရာင္းလိုက္ၿပီတဲ႔။ စားရခါနီးမွ ၿပဳတ္က်တဲ႔ အသားတံုးၾကီးလိုပဲ။ ဟိုအေဒၚၾကီးမွာ မေန႔က သြားမ၀ယ္ၿဖစ္တာ ယူၾကံဳးမရၿဖစ္၊ web side down တာကို အပစ္တင္၊ တပြစိစိနဲ႔ေပါ႔။

ဒါနဲ႔ ၾကံဳတံုး Toyota ကားစန္တာဆိုေတာ႔ Toyota Yaris ေလး ၀င္ၾကည္႔ၾကၿပန္တယ္။ ဆစ္ဒနီ ကားေသးေလာကမွာေတာ႔ အဲဒီကားက ေတာ္ေတာ္ကို ေခတ္စားေနတာ။ လမ္းမွာဆို Yaris ေတြခ်ည္းပဲကို။ အသစ္ေစ်းေမးေတာ႔ ၂ေသာင္းေက်ာ္တဲ႔၊ ၿပထားတဲ႔ Demo ကားေလးကတာ႔ ေလွ်ာ႔ေစ်း တစ္ေသာင္း ရွစ္ေထာင္ငါးရာနဲ႔ ရမယ္ဆိုပဲ။  ၀ရမ္တီကလဲ ၅ႏွစ္ေတာင္တဲ႔။ ကူးပါးမွ ကူးပါး ၿဖစ္ေနတဲ႔ အေဒၚၾကီးတို႔ လင္မယားကေတာ႔ စဥ္းစားဦးမယ္ဆို ၿပန္လာခဲ႔တယ္။ ဒီၾကားထဲ ကားေသးေတြထဲက Honda Jazz, Fort Fiesta, Mazda 2, Mitsubishi Colt, Citron 3, Suzuki Swift အစံုပါပဲ။ ၾကည္႔ၾကေသးတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ႔ ဒီဘူတာပဲ ၿပန္ဆိုက္ၾကတယ္။

အေဒၚၾကီးမွာ ကားေရာင္းတဲ႔ ၀ဘ္ဆိုက္ေတြေမႊၿပီး မီနီကူးပါးရွာပံုေတာ္ ဖြင္႔ရၿပန္တယ္။ တစ္ပတ္လံုးရွာၿပီး သကာလ ေသာၾကာေန႔ ညေနက် ကား၂စီး၊ ခု၀ယ္လိုက္တဲ႔ ၂၀၀၇ ေမာ္ဒယ္ အစိမ္းေရာင္ေလးနဲ႔ ေနာက္တစ္စီး ၂၀၀၈ ေမာ္ဒယ္ အၿဖဴေရာင္ေလးေပါ႔။ ဦးၿခိမ္႔ရံုးကအၿပန္ သြားၾကည္႔ၾကတယ္။

၅.  အစိမ္းေရာင္၊ ၂၀၀၇  ၊ $21,500, Milage 53,000km (private)
အစိမ္းေလးက ၀ပ္ဆိုက္မွာ ေၾကာ္ၿငာထားတဲ႔ ပံုေတြကို က ေတာ္ေတာ္သစ္ေနတာအၿပင္ ေစ်းကလဲ ေပါက္ေစ်းထက္ ၂၀၀၀ေလာက္ ေလ်ာ႔ေနလို႔ သြားၾကည္႔တာ။ ေရာင္းတဲ႔သူကလဲ အီတာလီလူမ်ိဳး လူငယ္ပဲ။ ပံုကေတာ႔ ခပ္သန္႔သန္႔နဲ႔ သူေငွးသားလို လို မင္းသားလိုလို ဂိုက္မ်ိဳးနဲ႔ခင္ဗ်။

ကားကို ေတြ႔ေတြ႔ခ်င္းပဲ wow!! ဆို အေဒၚၾကီးကေတာ႔ အေတာ္ကို သေဘာက်ေနတာ။ ကားက အထဲေရာ အၿပင္ေရာ အေတာ္သစ္တဲ႔ အၿပင္ အစိမ္းပုပ္ေရာင္ ေဘာ္ဒီနဲ႔ အၿဖဴေရာင္ မီးလံုး၊ ေရွ႔ကအၿဖဴေရာင္ အက်ားေလး ၂ေၾကာင္း၊ အၿဖဴေရာင္ sport ring ၊ အၿဖဴေရာင္အမိုးေလးနဲ႔ ၿကည္႔ရတာကိုက ေတာ္ေတာ္ အဆင္ေၿပၿပီး လွေနတယ္။ ဦးၿခိမ္႔က အစမ္းတက္ေမာင္းၿပီး၊ ေက်နပ္ေတာ႔ ေစ်းဆစ္ၾကတယ္။ ကိုယ္က ၂ေသာင္းေလာက္ဆစ္ပါဆိုတာကို ဦးၿခိမ္႔ ဆိုေစ်းထက္ ၂၀၀၀ ေလွ်ာ႔ဆစ္လိုက္တယ္။ $19.5K ေပါ႔။ ေရာင္းတဲ႔သူကလဲ သူ႔အသိကားမိွဳ႔ သူ႔အသိကို email ပို႔ ေမးေပးမယ္၊ မနက္ၿဖန္ lunch time အခ်ိန္ေလာက္ အေၾကာင္းၿပန္မယ္ေၿပာတယ္။ အေဒၚၾကီးကေတာ႔ ကားကို အရမ္းၾကိဳက္ေနလို႔ ဟိုကားလို လြတ္သြားမွာ ေၾကာက္တာနဲ႔ သူ႔ေယာက္်ားကို ေတာ္က ကားက တန္ေနတာ သိရက္နဲ႔ ဘာလို႔ ၂၀၀၀ေတာင္ ခြါဆစ္ရတာလဲဆို ရန္လုပ္ေနေသးတယ္။ အေဒၚၾကီးက ခုတင္ စေပၚေပး ၀ယ္ၿပီး ကိစၥက ၿပတ္ခ်င္ေနၿပီကိုး။

 ၆. ႏိူ႔ႏွစ္ေရာင္ (cream)၊ $20,600,၂၀၀၈၊ Milage 11,000km (private)

ဒါနဲ႔ ေနာက္တစ္ေနရာသြားစရာရွိတာနဲ႔ မနက္ၿဖန္အေၿဖေစာင္႔ေနမယ္ဆိုၿပီး ထြက္ခဲ႔ၾကတယ္။ ေနာက္ကားကေတာ႔ ၂၀၀၈ အၿဖဴေလး၊ milage က တစ္ေသာင္းေက်ာ္ဆိုတာနဲ႔ စိတ္၀င္စားလို႔ သြားၾကည္႔ၾကတာ။ ပိုင္ရွင္ေတြက အီဂ်စ္မိသားစုေတြဆိုပဲ။ ကားေလးက သူတို႔အိမ္ေရွ႔မွာ ရပ္ထားတာ။ စုစုေပါင္း ကား၄စီးေတာင္။ သူတို႔က အဲဒီကားကို မစီးပဲထားတာတဲ႔။ ကီလိုကလဲ တစ္ေသာင္းေက်ာ္ပဲရွိတယ္။ ဒါေပမဲ႔ အဲ႔အေဒၚၾကီးက  ႏို႔ႏွစ္ေရာင္ကို မၾကိဳက္ဘူး။ ကားကလဲ အရမ္းၾကီး သစ္မေနတာနဲ႔ပဲ ၾကည္႔ၿပီး ၿပန္ရေအာင္ဆို မ်က္စပစ္ၿပေတာ႔ ဦးၿခိမ္႔က အားနာေနတယ္။

ဟိုအီဂ်စ္သားအဖကလဲ မ်က္ႏွာငယ္ေလးေတြနဲ႔ သူ႔တို႔ကားေရာင္းထြက္ဖို႔အေရး ေအာ္ဖာေတာင္းေနတယ္။ အေဒၚၾကီးက မၾကိဳက္ဘူး။ မၿဖစ္ႏိူင္တဲ႔ေစ်းဆစ္လိုက္ တစ္ေသာင္းရွစ္ေထာင္ေလာက္နဲ႔ဆစ္လိုက္ဆို ၿမန္မာလိုေၿပာေတာ႔ မ်က္ေမွာင္သာကုတ္တာ။ အားနာတတ္တဲ႔လူၾကီးက "ဟ ဒါဆို ငါတို႔ ရိုက္ထုတ္လိမ္႔မယ္ ." ဆို တစ္ေသာင္းကိုးေထာင္တဲ႔ သြားဆစ္ပါေရာ။ ဖေအလုပ္သူ အီဂ်စ္ၾကီးက ေခါင္းကုတ္စဥ္းစားတယ္။ မ်က္စိေလးကို ေမွးၿပီးစဥ္းစားတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ငါ႔မိန္းမသြားေမးဦးမယ္ဆို အိမ္ထဲၿပန္၀င္သြားတယ္။ သူတို႔မွာလဲ head quarter ကိုေမးရတာပဲလို႔ေတာင္ ေတြးၿပီး ရယ္ခ်င္ေနေသးတယ္။ တစ္မိနစ္ေလာက္ေန ၿပန္ထြက္လာေတာ႔ ယူသြားတဲ႔။ ဟိုင္းေရာ ... ဟိုင္းေရာ ... ဘယ္႔ႏွယ္႔ရွိစ ... ကိုေမာင္ၿခိမ္႔ ... ေတာ္႔ကို က်ဳပ္မၾကိဳက္ပါဘူးေၿပာထားတဲ႔ ၾကားက ေတာ္လွ်ာရွည္ၿပီး သြားစစ္တာ ... က်ဳပ္ အဲ႔ကားကို မယူႏိူင္ဘူး ... ဆို အေဒၚၾကီးကလဲ ေၿပာေရာ ဦးေမာင္ၿခိမ္႔လဲ မ်က္စိမ်က္ႏွာပ်က္။ ေနာက္ေတာ႔ အၾကံရ ... စေဘာ္မေပးပဲ ၾကားေကာင္းေအာင္ ေၿပာထားခဲ႔ၿပီး ေနာက္ေန႔မွ လာေပးမယ္ဆို ႏွစ္သိမ္႔ခဲ႔ရတယ္။  အားနာခ်က္ေတာ႔။

ေနာက္ေန႔က် အီတလီသား အစိမ္းေရာင္ကားထံက အဲဒီကားကို တစ္ေသာင္းကိုးေထာင္ငါးရာနဲ႔ ဆစ္ထားတာကို ၂ေသာင္းေတာ႔ ေပးပါေၿပာ။ ေနာက္ထပ္ဆစ္ေတာ႔ ဆစ္တဲ႔ေစ်းနဲ႔တင္ အိုေကၿဖစ္ၿပီး အစိမ္းေရာင္ေလးပဲ ယူလိုက္ပါေတာ႕႔တယ္ ခင္ဗ်ား။ အီဂ်စ္သားအဖေတြကိုေတာ႔ message အရွည္ၾကီးေရးၿပီး ေတာင္းပန္လိုက္ရပါတယ္။ No reply from them  so far.

ဟိုအေဒၚၾကီးက သူ႔ညက္ေမွာင္ကုတ္ၾကီးကို ဘယ္ပံုဘယ္နည္း ပူဆာလိုက္လဲဆိုတာေတာ႔ မေရးေတာ႔ပါဘူးဂ်ာ။ ညက္ေမွာင္ကုတ္ၾကီး ကိုယ္တိုင္က ၿပည္သူလူထုရဲ႔ လိုအပ္ခ်က္ကို သိလို႔ လိုက္လိုက္ ေလ်ာေလ်ာ ၀ယ္ေပးလိုက္တာပါခင္ည။ သူကိုယ္တိုင္လဲ အဲဒီ႔ cooper ေလးပဲ စီးခ်င္ေနတာ တူပါရဲ႔။ အေဒၚၾကီးက ကားရွာရခက္ရင္လဲ တၿခားကားအသစ္ပဲ စီးမယ္၊ ေစ်းသက္သာတဲ႔ကားေလးပဲ ၀ယ္မယ္ဆိုတာကို မဟုတ္ရဘူး။ သူကိုယ္တိုင္ကိုက Cooper ကို က်ိတ္ခိုက္ေနတာ ၿဖစ္မယ္။ အဲ႔ကားပဲ ၀ယ္ဖို႔ တိုက္တြန္းတာဗ်ား။

Aussie မွာ နာမည္အၾကီးဆံုး အြန္လိုင္း ကားမားကတ္ကေတာ႔ www.carsales.com.au

ၿဖစ္ၿပီး Prvate ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ dealer မွာ ၀ယ္ခ်င္တာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ အဲဒီမွာ ရွာႏိူင္ပါတယ္။

ဟင္းအိုး Alarm တဲ႔ဗ်ား ...

အန္တီဆြိငယ္ငယ္က အေဆာ႔သိပ္မက္တာ။ ၀န္ထမ္းတန္းလွ်ားမွာ ေနတာဆိုေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြကလဲ ေပါမွေပါ။ အားရင္ စိန္ေၿပးတမ္း၊ ထုပ္စီးတိုးတမ္း၊ ၊ ေၿခတေပါင္ကိ်ဳး လိုက္တမ္း၊ အီစြတ္ခုန္တမ္းအစံုပါပဲ ေဆာ႔ၾကတာ။ ဘုတ္အီးမတို႔ကေတာ႔ ေဆာ႔ေနရရင္ ထမင္းေမ႔၊ ဟင္းေမ႔၊ အကုန္ေမ႔ပဲ။

အဲ႔မွာ အေမက ႏွင္းဆီၿခံထဲ အလုပ္လုပ္စရာရွိလို႔ ဘုတ္အီးမေရ ဟင္းအိုးေလးၾကည္႔ထားပါေအဆို အၿပန္က် ဟင္းအိုးက တူးႏွင္႔ၿပီ။ တစ္ခါတစ္ေလလဲ အသားေတြက မီးေသြးတံုးေတြေတာင္ၿဖစ္လို႔။ အေဆာ႔မက္ေနေတာ႔ ဟင္းအိုးအေၾကာင္းဘာဆို ဘာမွ သတိမရ။ knock off ... ဟင္းအိုးတူးၿပီဆိုရင္လဲ လူကေတာ္ေတာ္ၿပာတယ္။ မိသားစု တစ္စုလံုးစာခ်က္ထားတဲ႔ ဟင္းမိွဳ႔လား။ တူးရင္ အေမအပင္ပမ္းခံခ်က္ထားသမွ် အလဟသၿဖစ္။ ေနာက္ထပ္ခ်က္စရာလဲမရွိ။ အိုးေတြလဲ မဲ၊ေပ၊ တူး၊ကပ္။ ေဆးရေၾကာရ၊ တစ္အိမ္လံုးလဲ ငတ္ၾက၊ အေမဆူတာလဲခံရ။ နဲနဲၾကီးလာေတာ႔ စာအုပ္ဖတ္တာ ၿပသနာ။ ဟင္းအိုးေလးပစ္ထားၿပီး စာအုပ္ကို အသဲအသန္ဖတ္တာ။ ဟင္းအိုးတူးနံ႔ရမွ လူက ၿပာေလာင္ခတ္တယ္။ ဘ၀မွာ ဟင္းအိုးတူးလို႔ စိတ္ပ်က္ခဲ႔ရေပါင္း မနည္းဘူး။

အိမ္ေထာင္က်ေတာ႔ ဘယ္လိုလဲေတာ႔မသိဘူး။ ဟင္းအိုးတူးတာနဲ႔ ပတ္သတ္လို႔ မွတ္တမ္း မွတ္ရာမရွိဘူးဗ်။ မွတ္မွတ္ရရ မရွိဖူးဘူးဆိုေတာ႔ မတူးဖူးဘူးဆိုတဲ႔သေဘာလား။ အလုပ္၀င္ေတာ႔ ညေနအၿပန္မွ လင္မယား၂ေယာက္ က်က္လြယ္တာေလးေတြပဲ ဖုတ္ပူမီးတိုက္ ခ်က္စားၾကေတာ႔ ဟင္းေတြ မတူးဖူးဘူးထင္ပါရဲ႔။ ေဟာ သမီးေမြးေတာ႔ ၾကီးေတာ္ေရာက္လာၿပီး အိမ္မွဳကိစၥအစစ အရာရာတာ၀န္ယူေတာ႔ အဲဒီ ၇ႏွစ္တာကလဲ ဟင္းအိုးတူးမွဳနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး no trace ပဲေပါ႔ ။

ခုဒီဖက္ေရာက္ေတာ႔ အိမ္ရွင္မၿဖစ္၊ ဟင္းေတြ အေတာ္ခ်က္ရတယ္။ တစ္ေန႔တစ္မ်ိဳး မရိုးရေအာင္ပဲ။ အဲဒီေတာ႔ ဟင္းေတြမတူးဖူးဘူးလားေမးရင္ ... ဘယ္လိုေမးလိုက္ပါလိမ္႔ ပိတ္သတ္ရယ္ ... တူးဖူးသမွ မီးေသြးတံုးေတာင္ တစ္ခါ ၿဖစ္ဖူးတယ္ ေၿပာရမယ္။ ၿဖစ္လိုက္ရင္လဲ အမဲသားၿပဳတ္ေၾကာ္အိုးပဲ။ တစ္ခါသား မနက္ခင္း ဘရိတ္ဖက္စ္ လုပ္ရင္းနဲ႔ အမဲသားေလး မီးေအးေအးနဲ႔ ႏွပ္ထားတာ။ သမီး ပီယာႏိူ ပို႔ခါနီးေတာ႔ ကမန္းကတမ္းနဲ႔ မီးဖိုထဲ၀င္မစစ္မိဘူး။ ခါတိုင္းေတာ႔ အိမ္က ထြက္ခါနီးဆို မီးဖိုေခ်ာင္ တံခါး၊ ၿပတင္းေပါက္၊ မီးဖိုခလုပ္ အကုန္စစ္တာပဲ။ အဲဒီေန႔က ေမ႔ၿပီးထြက္သြားလိုက္တာ။ ဆရာ ပီယာႏိူသင္တာ ထုိင္ေစာင္႔ေနတံုး ဟိုဒီေတြးရင္း ၿဗဳန္းဆို စိတ္က သတိရသြားတယ္။ လူက  ၿပာေ၀သြားတယ္။ ခ်က္ခ်င္း ဆရာ႔ကိုေၿပာၿပီး အိမ္ၿပန္ေၿပးရတယ္။ အဲဒီေန႔က သမီးကို ဆရာကေတာ္ကပဲ ေက်ာင္းလိုက္ ပို႔လိုက္သတဲ႔။

အိမ္ကို ၿဖတ္လမ္း ေက်ာင္းၿမက္ေတာထဲကေန ၿဖတ္ေၿပးရတယ္။ မိုးကလဲ ရြာေနေတာ႔ ထီးၾကီးတစ္ဖက္နဲ႔ ၿမက္ခင္းထဲ အူယားဖားယားေၿပးေနတဲ႔ အေဒၚၾကီးကို ၿမင္ေယာင္ပါ။ အေဒၚၾကီး စိတ္ထဲမွာ ပူလိုက္တာ။ ဟင္းအိုးတူးတာ ကိစၥမရွိ၊ အိမ္မီးေလာင္ရင္ေတာ႔ ဒုကၡပဲဆို ေၿပးတာ ... ေၿပးတာ။။ အိမ္နားေရာက္ေတာ႔ ဘာမီးခိုးမွ မၿမင္ရေတာ႔မွ မီးေတာ႔ မေလာင္ေသးဘူးဟဆို သက္ၿပင္းခ်။ အိမ္တံခါးေသာ႔ဖြင္႔ အေၿပး၀င္ၾကည္႔ေတာ႔ဟင္းအိုးက non sticker အိုးကို ဆီထည္႔ထားေတာ႔ ေၾကာ္သလိုၿဖစ္ၿပီး ေအာက္ပိုင္းေလးပဲ တူးေနတာ။ ပါးပါးေလးပါ။ ေတာ္ေသးတယ္။ အဲဒါ ေအာက္ပိုင္းကို လွီးထုတ္ၿပီး အေပၚပိုင္းကို ဦးၿခိမ္႔ကို ေကြ်းရတယ္။ ညက္ေမွာင္က်ဳပ္ၾကီးကိုေတာ႔ ၿဖစ္ေၾကာင္းရယ္ကုန္စင္ေတာ႔ မေၿပာရဲဘူးေပါ႔။ ဟင္းအိုးေတာ႔ တူးသြားတယ္ေၿပာရတယ္။

ေနာက္တစ္ခါလဲ အမဲသားအိုးပဲ။ ဟင္းအိုးေလးပစ္ၿပီး ဘေလာ႔ဂ္ေရးတယ္၊ ဖိုရမ္၀င္တယ္၊ အြန္လိုင္းတက္တယ္။ ရာသီဥတုကေအးေတာ႔ အခန္းထဲ တံခါးပိတ္ ဇိမ္နဲ႔ႏွပ္ေနတာဆိုေတာ႔ ဟင္းအိုးကိစၥ အကုန္ေမ႔။ သတိရလို႔သြားၾကည္႔ေတာ႔ အသားတံုးေတြက အကုန္မီးေသြးတံုးၿဖစ္ေနၿပီ။ အိုးက စတီးအိုးေခ်ာေနတာဆိုေတာ႔ တိုက္ရတာေတာ႔ သက္သာပါတယ္။ အမဲသားတစ္အိုးလံုး အမိွဳက္ေတာင္းထဲေရာက္ေတာ႔ အေတာ္ေနာင္တရတယ္။ အေတာ္ႏွေၿမာတယ္။ ေအာ္ ... ငါ႔ႏွယ္ ဒီလိုေတြၿဖစ္ေနတာ နည္းလမ္းရွာမွၿဖစ္မယ္ဆို စဥ္းစားေတာ႔ iPhone က alarm ကို သြားသတိရတယ္။ 

ဒီေန႔မနက္ေတာ႔ ၀က္သားကို အခ်ိဳေလးခ်က္မယ္ဆို ေစာေစာစီးစီး ထခ်က္ထားတာ။ ခုဘေလာ႔ဂ္ေရးေနတံုး iP့hone မွာ alarm ေပးထားတယ္။ ရလဲ႔ ဟန္ကို က်လို႔ ။ ဟင္းအိုးကို ေရ အလံုအေလာက္ထည္႔ၿပီး၊ နာရီ၀က္စာစီ alarm ေပးထားတယ္။ Alarm title က "Curry to check on stove " တဲ႔။ ေခတ္မီခ်က္ေနာ္ း) Alarm ကလဲ မီးလန္႔သံေခ်ာင္းေခါက္သံလို  ဆိုေတာ႔ အသံၾကားရင္ မီးပဲ ေလာင္သလား အၿမန္ေၿပးရတယ္ း)

ေနာက္မိွဳ႔ သတိကေမ႔တတ္ေတာ႔ ဟင္းအိုး မက်က္မခ်င္း ငုတ္တုတ္ထိုင္ေစာင္႔ရမဲ႔ အၿဖစ္ကိုး။ ခုေတာ႔ ဘေလာ႔ဂ္ေလးေရးၿပီး ေအးေဆးပဲ။ ခုဆို အဲလိုပဲ ဘာလုပ္စရာပဲ ရွိရွိ၊ ေခါင္းစဥ္ေလးေပးၿပီး alarm လုပ္ထားလိုက္တာပဲ။ အန္တီဆြိတို႔လို သတိေမ႔တတ္သူေတြ အတြက္ အလြန္ကို အသံုး၀င္ပါတယ္။ ေက်းဇူးပါ  ... စတိေဂ်ာ႔ရွ္ရွင္။

 ဒန္ ဒန္ ဒန္ဒန္   ဒန္ ဒန္ ဒန္ဒန္ ... .... ....

ေဟာ ... ေၿပာရင္းဆိုရင္း ဟင္းလန္႔ သံေခ်ာင္းေခါက္ေနၿပီ။
ဟင္းအိုး သြား ၾကည္႔လိုက္ဦးမယ္ ပိတ္သတ္တို႔ေရ .... ....

ဆစ္ဒနီမွာ အိမ္၀ယ္မယ္ဆိုရင္ ... (၁)

ပထမဦးဆံုးေၿပာလိုတာက ဒီပို႔စ္ကို အန္တီဆြိ ေရးတာ မဟုတ္ပါ။ ဖိုရမ္ထဲမွ ေမာင္ေလးတစ္ေယာက္လိုခင္မင္ရေသာ အေမာင္ ကန္ဂရူး (Kangaroo ) ရဲ႔ အိမ္၀ယ္တဲ႔ အေတြ႔အၾကံဳနဲ႔ ေဆာင္ရန္ေရွာင္ရန္ေလးေတြ ေရးထားတဲ႔ ပို႔စ္ကို သေဘာက်လို႔ ရွယ္ေပးလိုက္တာပါ။

 ေအာ္ဇီမွစာဖတ္ပရိတ္သတ္မ်ားအတြက္ ဗဟုသုတ ရေစရန္ အလို႔ငွါ ရည္ရြယ္ပါတယ္။

ဟိုေန႔ကပဲ သူတို႔အိမ္သစ္ကေလးကို အလည္ေရာက္ခဲ႔လို႔ တစ္ခါတည္း ခြင္႔ေတာင္းခဲ႔တာ။ အိမ္ရွင္မေလးကေတာ႔ အန္တီဆြိေရတဲ႔ ေၿပာင္းတာ တစ္ပတ္ရွိၿပီ ခုခ်ိန္ထိ ကိုယ္႔အိမ္လို႔ မခံစားရေသးဘူးတဲ႔ ေၿပာရွာတယ္။ သူတို႔အိမ္က ေရကူးကန္ေလးနဲ႔ ေဆးၿဖဴသုတ္ထားၿပီး ၿခံစည္းရိုးေလး သပ္သပ္ရပ္ရပ္နဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေကာင္းပါတယ္။ သူကလဲ အန္တီဆြိတို႔ကို တစ္ခ်ိန္လံုး အိမ္၀ယ္ဖို႔ တိုက္တြန္းေနေတာ႔တာပဲ။ ကိုယ္ေတြကလဲ ဟိုကအိမ္ကို ၿပန္ေရာင္းမွ၊ ေအာ္ဇီနဲ႔ စလံုး ေငြလဲႊႏံွဳးတက္မွဆို ထိုင္ေစာင္႔ေနတာနဲ႔ စဥ္းစားေနတံုးရွိေသးတယ္။

သူက အိုးပိုင္အိမ္ပိုင္ အပိုင္း (၁) ... (၂) ဆို အပိုင္းေလးေတြ ခဲြထားတာ (၉) အထိပဲ။ ဖတ္သူေတြ ဆန္႔တငံ႔ငံ႔ၿဖစ္မွာစိုးလို႔ အန္တီဆြိမွ တစ္ေန႔ကို ၂ပိုင္းခန္႔ကို ပို႔စ္ (၁)ပုဒ္အၿဖစ္တင္ေပးပါမယ္။

ဒီပို႔စ္အတြက္ ၿမန္မာက်ဴးပစ္ဖိုရမ္ကိုေရာ၊ အေမာင္ ကန္ဂရူးကိုေရာ ခရက္ဒစ္ေပးပါတယ္။

အိုးပိုင္ အိမ္ပိုင္ - အပိုင္း (၁)

ေအာ္စီမွာ အခ်ိန္ၿပည့္(full-time) အလုပ္လုပ္တဲ့သူေတြဆိုရင္ ဘယ္လိုအလုပ္အကိုင္မ်ိဳးကိုပဲလုပ္လုပ္ အသံုးစရိတ္ကို ေခြ်တာၿပီး ၀င္ေငြနဲ႔ ထြက္ေငြကို စီမံခန္႔ခြဲႏိုင္မယ္ဆိုရင္ မိမိနဲ႔ လက္လွမ္းမီရာ အိမ္တစ္လံုးေလာက္ေတာ့ အနည္းဆံုး ၀ယ္ႏုိင္ၾကတာကိုး။ အဲ့ေတာ့ အိမ္ေလးတစ္လံုး၀ယ္ၿပီး အိုးပိုင္အိမ္ပိုင္ေလးနဲ႔ ေနဖို႔ဆိုတာ ေအာ္စီေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕အိမ္မက္တစ္ခုပါပဲ။

ၿမန္မာၿပည္က ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ သိတဲ့ အန္တီတစ္ေယာက္ဆုိရင္ သူ႔ငယ္ခ်စ္ဦးကို အိမ္တစ္ေဆာင္ မီးတစ္ေၿပာင္နဲ႔ ေနရမွ၊ တင္ေတာင္းမွ ယူမယ္ဆုိေတာ့ ဟုိခမ်ာမွာ ဟတ္ေကာ့ၾကီးၿဖစ္လို႔ ၾကိုးစားရင္းနဲ႔ သူတို႔ေတြ အသက္ ၄၀ ေက်ာ္၊ ၅၀ တန္းေတြ ၿဖစ္ကုန္ပါၿပီ။ အခုေတာ့ ငယ္ကြ်မ္းေဆြေတြ ၿဖစ္ကုန္ၿပီ။ အစကတည္းက အဓိကက အဓိကပဲ ၿဖစ္ရမွာ။
၁။ မတည္ေငြ(Deposit)

အိမ္၀ယ္ဖို႔ဆုိရင္ အိမ္တန္ဖိုးရဲ႕ အနည္းဆံုး ၅% ကို မတည္ေငြ  deposit  အေနနဲ႔ ကုိယ္မွာ စုထားၿပီးသားရွိရပါမယ္။ ဒါမွ က်န္တဲ့ ၉၅% ရာခိုင္ႏႈန္းကို ဘယ္က ထုတ္ေခ်းမွာပါ။ ဥပမာ တြက္ရလြယ္ေအာင္ ၄ သိန္းတန္ အိမ္ (သို႔) တိုက္ခန္း ၀ယ္မယ္ဆိုၾကပါစို႔ဆိုရင္ မတည္ေငြ ၅% ဆိုေတာ့ ကုိယ္လက္ထဲမွာ စုေငြ ၂ ေသာင္း ရွိထားရပါမယ္။ ဒါေပမယ့္ ၂၀% နဲ႔အထက္ (၈ ေသာင္းႏွင့္ အထက္) စုေငြရွိရင္ေတာ့ ပိုေကာင္းပါတယ္။ ဒါမွ lender mortgage insurance ေတြေပးဖုိ႔၊ genuine saving history ေတြၿပဖုိ႔ မလိုေတာ့ပါဘူး။

အိမ္တန္ဖိုး = ၄ သိန္း
စုေငြ ၅% = ၂ ေသာင္း
စုေငြ ၂၀% = ၈ ေသာင္း

---

ကြ်န္ေတာ္ေရးလက္စနဲ႔ စက္က အလိုလိုပါ၀ါက်သြားလို႔ ပို႔စ္တစ္ခုစာေလာက္ ေပ်ာက္သြားလို႔ အဲလိုထပ္မၿဖစ္ေအာင္ ေရးၿပီးသမွ်ကို အပိုင္းေလးေတြ ခြဲၿပီးတင္ေတာ့မယ္။ ေနာက္ပို႔စ္ေတြမွာ အခ်ိန္ရရင္ ေရးဖို႔ စဥ္းစားထားတဲ့ ေခါင္းစဥ္အခ်က္အလက္ေတြကို ေအာက္မွာ ေရးထားပါတယ္။ က်ဴးပစ္ေတြလည္း ကြ်န္ေတာ္ကို ေရးဖို႔ ဆႏၵၿပဳခ်င္တဲ့ ေခါင္းစဥ္ေလးေတြ ရွိရင္လည္း ေၿပာၿပေပးပါ။

၂။ တုိက္ခန္း ၀ယ္မလား၊ လံုးခ်င္းအိမ္၀ယ္မလား။
(က) လူေနမႈပံုစံ
(ခ) လက္လွမ္းမွီေသာ ေငြေၾကးပမာဏ
(ဂ) ရင္းႏႈီးၿမႈပ္ႏွံမႈ ရႈေထာင့္

၃။ ဘယ္ရပ္ကြက္မွာ ၀ယ္မလဲ။
(က) ၿမိဳ႔လည္ေကာင္ႏွင့္ နီးမႈ
(ခ) အလုပ္၊ ကေလးတက္တဲ့ေက်ာင္းနဲ႔ နီးမႈ
(ဂ) ရင္းႏွီးၿမႈပ္ႏွံမႈ ရႈေထာင့္

၄။ အိမ္ေၾကြး ၿပန္ဆပ္ႏုိင္ဖုိ႔ ဘယ္အခ်က္ေတြ ထည့္သြင္းစဥ္းစားရမလဲ။
(က) အလုပ္အကိုင္ႏွင့္ ၀င္ေငြ
(ခ) မိသားစု စီမံကိန္း
(ဂ) အတိုးႏႈန္း အေၿပာင္းအလဲ
(ဃ) အေရးေပၚအေၿခအေန

၅။ အိမ္၀ယ္ရင္ ဆက္ဆံရမယ့္သူမ်ား အေၾကာင္း
(က) အေရာင္းပြဲစား
(ခ) ဘဏ္ႏွင့္ ဘဏ္ပြဲစား
(ဂ) ပိုင္ဆိုင္မႈ လြဲေၿပာင္းေရး အရာရွိ (conveyance r) သို႔ ေရွ႔ေန
(ဃ) အိမ္စစ္ေဆးသူမ်ား (pest and building inspectors)
(ဃ) ေကာင္စီ

၆။ အိမ္၀ယ္ရင္ ၿဖတ္သန္းရမယ့္ အဆင့္မ်ား။
(က) စီမံကိန္း ေရးဆြဲၿခင္း
(ခ) ေငြေၾကးစုေဆာင္းၿခင္း
(ဂ) သင့္ေတာ္တဲ့ အိမ္လုိက္ရွာၿခင္း
(ဃ) ေစ်းညွိၿခင္းနဲ႔ ပိုင္ဆုိင္မွႈေၿပာင္းလဲၿခင္း
(င) အိမ္ေၿပာင္းၿခင္း

၇။ အိမ္လုိက္ရွာတဲ့အခါမွာ ဘယ္အခ်က္ေတြ သတိထားၾကည့္ရမလဲ။
(က) တုိက္ခန္းအတြက္
(ခ) လံုးခ်င္းအိမ္အတြက္

အိုးပိုင္ အိမ္ပိုင္ - အပိုင္း (၂)

၂။ တုိက္ခန္း ၀ယ္မလား၊ လံုးခ်င္းအိမ္၀ယ္မလား။

တုိက္ခန္း၀ယ္မလား၊ လံုးခ်င္းအိမ္ ၀ယ္မလားဆိုတာ ကိုယ့္ရဲ႔ လူမႈေနထုိင္မႈပံုစံ၊ ကိုယ္တတ္ႏိုင္တဲ့ ေငြေၾကးပမာဏနဲ႔ ရင္းႏွီးၿမွပ္ႏႈံမႈ စတဲ့အခ်က္ေတြနဲ႔ ညႈိယူၾကရပါတယ္။ တုိက္ခန္းကေကာင္းတယ္၊ ဒါမွမဟုတ္ အိမ္ကေကာင္းတယ္လို႔ေတာ့ ပံုေသကားခ်ပ္ၾကီး အၿမဲတမ္းေတာ့ ေၿပာလို႔ မရပါဘူး။

လူလြတ္ေတြ၊ ကေလးမရွိေသးတဲ့မိသားစုေတြကေတာ့ အဖုိးနည္း ၀န္ပါ တုိက္ခန္းကို သေဘာက်ၾကပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ တုိက္ထိန္းသိမ္းခ strata fee ေပးရတာတို႔၊ ပတ္၀န္းက်င္အခန္းေတြက ဆူညံဆူညံလုပ္ရင္ အတုိင္းအတာတစ္ခုအထိေတာ့ သည္းခံၿပီးေနရတာတုိ႔ေတာ့ ရွိတာေပါ့။ ကေလးငယ္ေလးေတြရွိတဲ့ မိသားစုေတြက်ေတာ့ ကေလးေတြ ေနာက္ေဖးၿခံမွာ ေဆာ့ကစားလို႔ရတဲ့၊ တိုက္ခန္းထက္စာရင္ Privacy ပိုရတဲ့ လံုးခ်င္းအိမ္ကို ပိုၾကိဳက္ၾကပါတယ္။ လံုးခ်င္းအိမ္ဆိုေတာ့ Council fees  ေပးရတာတို႔၊ ၿမတ္ရိပ္၊ ၿခံရႈင္း၊ အပင္စိုက္၊ ေရေလာင္းတဲ့အလုပ္ေတြ ပံုမွန္မပ်က္မကြက္လုပ္ရတာတို႔ေတာ့ ပါလာမွာေပါ့။

ေယဘူယ်အားၿဖင့္ လံုးခ်င္းအိမ္က တိုက္ခန္းတန္ဖိုးရဲ႔ တစ္ဆခြဲ၊ ႏွစ္ဆေလာက္ၿဖစ္ေနေတာ့ လက္လွမ္းမီသူေတြကေတာ့ လံုးခ်င္းအိမ္၀ယ္ၾကေပမယ့္ တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့ ကိုယ္ႏုိင္တဲ့ တိုက္ခန္းေလးကို ပထမ ၀ယ္ၿပီးမွ ေနာက္တစ္ဆင့္အေနနဲ႔ ေငြစုၿပီး လံုးခ်င္းအိမ္ကို ၀ယ္တဲ့သူေတြလည္း ရွိပါတယ္။ ၿမတ္ရိတ္၊ ၿခံရွင္းလံုး၀မၾကိဳက္တဲ့၊ အိမ္မွာ ညအိပ္ခ်ိန္ေလာက္ပဲေနတဲ့ တစ္ခ်ိဳ႕မ်ားက်ေတာ့ တတ္ႏိုင္ေပမယ့္ တိုက္ခန္းမွာပဲ ေနတဲ့သူေတြလည္း ေတြ႔ရပါတယ္။  realestate.com.au  (သို႔)   domain.com.au မွာ ကိုယ္စိတ္၀င္စားတဲ့ရပ္ကြက္နဲ႔ ေရာင္းမယ့္အိမ္ေတြကို ရွာၾကည့္ၿပီး median house price or median unite price ကို ၾကည့္လိုက္ရင္ အဲဒီရပ္ကြက္က ကိုယ့္အထြာထဲမွာ ၀င္၊ မ၀င္သိႏိုင္ပါတယ္။

ရင္းႏွီးၿမႈပ္ႏွံမႈရႈေထာင့္ကဆုိရင္ေတာ့ ေအာ္စီမွာ ေရရွည္ေနမယ္ဆုိရင္ လံုးခ်င္းအိမ္ကို ၀ယ္ပါ  လုိ႔ ကြ်န္ေတာ္အၾကံဥာဏ္ေတာင္းခံတဲ့သူက ကြ်န္ေတာ္ကို ေၿပာၿပဖူးပါတယ္။ သူကိုယ္တုိင္ကေတာ့ အလုပ္နဲ႔နီးတဲ့ တုိက္ခန္းေလးမွာ ၀ယ္ေနၿပီးေတာ့၊ ေၿမၾကီးသက္သက္ ထပ္၀ယ္ထားပါတယ္။ အေဆာက္အအံုသက္သက္က ႏွစ္ၾကာလာတာနဲ႔အမွ် တန္ဖိုးက်လာပါတယ္။ အဲဒီတုိက္ခန္း အခ်ိဳးက်ပိုင္တဲ့ေၿမၾကီးကသာ တန္ဖုိးတက္လာတာပါ။ လံုးခ်င္းအိမ္က်ေတာ့ တုိက္ခန္းထက္စာရင္ ေၿမၾကီးပိုင္ဆုိင္မႈပိုမ်ားေတာ့ ႏွစ္ရွည္မွာ တုိက္ခန္းထက္ သိသိသာသာ တန္ဖိုးတက္ပါတယ္။ Buildings depreciate but land appreciate လို႔ ဆုိရုိးရွိပါတယ္။

ဆက္ပါမည္ ...
(Credit to Ko Kangaroo and  MMCP)

ဂ်ဴဂ်ဴေလးရဲ႕ ေဟာလီးေဒး Activities

ဂ်ဴဂ်ဴေလးတို႔ ဒီေန႔ ေက်ာင္းေတြ ၿပန္ဖြင္႔ၿပီ။
Ju Ju's  First day of school, ahead to Year 3

အန္တီဆြိတို႔လဲ ေက်ာင္း ၁လခဲြ ပိတ္လိုက္တာ ေဟာလီးေဒးကာလအတြင္း ဆစ္ဒနီနဲ႔ အနီးပတ္၀န္းက်င္က္ို လည္ၾကတာ ေတာ္ေတာ္ကို စံုသြားတယ္။ ဘာေဟာလီးေဒးပလန္မွ မရွိပဲ အားရင္အားသလို ၾကံဳရင္ၾကံဳသလို စိတ္ကူးေပါက္ရာ ထြက္လည္ၾကတာ။ ေဟာလီးေဒးမတိုင္မီက ညီမေလး ရို႔စ္ တက္ဂ္ထားတဲ႔ Holiday Plan ဆိုတဲ႔ ပို႔စ္ေလးအတြက္ ရည္ရြယ္ၿပီးလဲ တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ဆစ္ဒနီကို အလည္ေရာက္ရင္ လည္း ဒီေနရာေတြက လည္လို႔ ေကာင္းတဲ႔ေနရာေတြၿဖစ္တဲ႔ အေၾကာင္းလည္း အသိေပးရင္းေပါ႔။

ဂ်ဴဂ်ဴေလးရဲ႔ ေဟာလီးေဒး Activities အမွတ္တရ

 Birthday Girl Ju Ju (17-Dec-2011 -Sat)
ဒီႏွစ္ေတာ႔ ဂ်ဴဂ်ဴေလးရဲ႔ ေမြးေန႔ပဲြကို Hungry Jack ဆိုင္မွာ ခေလးေတြအတြက္ လုပ္ေပးၿပီး လူၾကီးေတြအတြက္ေတာ႔ တရုတ္စားေသာက္ဆိုင္တစ္ခုမွာ ေကြ်းခဲ႔ပါတယ္။

Christmas Eve count down and firework 

 Darling Harbour (24-Dec_2011-Sat)

အဲဒီေန႔က ဒါလင္ဟားဘားမွာ အရမ္းကို လူမ်ားပါတယ္။ အသိေမာင္ေလး လင္မယားက ေန႔လည္ကတည္းကေန ေနရာေကာင္းရေအာင္ ဦးေပးထားလို႔  အဆင္ေၿပသြားတာ။

 Taronga Zoo (27-Dec_2011-Tue)
တိရိစာဆန္ရံုကေတာ႔ ဂ်ဴဂ်ဴေလး ပူဆာလြန္းလို႔ လိုက္ပို႔ရတာ။ ရထားစီး၊ ဘုတ္စီးၿပီး သြားၾကတယ္။ ဘုတ္စီးရတာ ေပ်ာ္စရာေကာင္းပါတယ္။  ဂ်ဴဂ်ဴေလး ဘုတ္ေပၚမွာ ေပ်ာ္ေနတာ။ ေလေတြသူ႔ပါးစပ္ထဲ ၀င္လာတာကို ခံထားတာတဲ႔။ သူေပ်ာ္ေတာ႔ အေဖေတြ အေမေတြလဲ ေပ်ာ္ေပါ႔။

Sydney Aquarium (31-Dec-2011-Sat)
ငါးၿပတိုက္ကေတာ႔ အရင္က ပါ႔သ္မွာလဲ ေရာက္ဖူးေတာ႔ သိပ္ေတာ႔ အထူးအဆန္းမရွိလွပါဘူး။ သူက ဒါလင္ဟားဗားနားမွာပဲ။ Sydney Eye Tower နဲ႔ အတူတူ package လက္မွတ္၀ယ္ၿပီး သြားၾကတာ။

Sydney Eye Tower (31-Dec-2011-Sat)
ဆစ္ဒနီၿမိဳ႔ကို အေပၚစီးကေန အကုန္လွမ္းၿမင္ရတာေပါ႔။  ရွဴခင္းၾကည္႔လို႔ ေကာင္းတယ္။ ေနက ေၿပာင္းၿပန္ၿဖစ္ေနလို႔ လူပံုေတြရိုက္တာေတာ႔ မေကာင္းဘူး။ ရွဴခင္းပံုေတြေတာ႔ လွတယ္။

 New Year Eve  count down and firework
The Rock (31-Dec-2011-Sat)

 New Castle Beach (1-Jan-2012-Sun)

Cumberland State Forest - Forest walk (15-Jan-2012-Sun)

Wollongong Trip (Sea Cliff Bridge)(21-Jan-2012-Sat)

Wollongong Trip (Kiama Blow Hole)(21-Jan-2012-Sat)

 Wollongong Trip (Nan Tien Temple)(21-Jan-2012-Sat)

 

 The Entrance ( 22-Jan-2012-Sun)

Blue Mountain (24-Jan-2012-Tue)

 

Information ေလးေတြ သိရေအာင္ ေခါင္းစဥ္မွာ လင္႔ခ္ ေလးေတြပါေပးလိုက္ပါတယ္။ ေအာ္ဇီလာလည္ရင္ အဲဒီေနရာေတြကေတာ႔ ေရာက္ေအာင္သြားရမွာပါ။
Sydney Opra House, Bondi Beach, Manli Beach  တို႔ ေတြလဲ နာမည္ၾကီးပါတယ္။ ဆစ္ဒနီေရာက္ရင္ လည္ရမဲ႔ေနရာေတြပါ.။ အဲဒါေတြကတာ႔ အရင္က ေရာက္ဖူးၿပီးသားေတြမိွဳ႔ မထည္႔ထားေတာ႔ပါ။

ပေဟလိ ... ေအာက္ဆံုးမွာ ဦးေမာင္ၿခိ္မ္႔ ဘာၿဖစ္တာတံုး ... ???????

မီနီကူးပါးနဲ႔ ၿဖစ္ေၾကာင္းရယ္တဲ႔ ကုန္စင္

သမီးေလးေက်ာင္းပိတ္ေတာ႔ သူ႔ကိုပ်င္းေနမွာစိုးတာနဲ႔ အန္တီဆြိလဲ ဟိုဒီလိုက္ပို႔ေပါ႔။ ကားကလဲ မယူထားေတာ႔ ဘတ္စ္ကားနဲ႔ပဲ ခ်ီတက္ၾကတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ေစ်း၀ယ္ေတာ႔လဲ တြန္းလွည္းအထုပ္ၾကီးနဲ႔ ဘတ္စ္ကားနဲ႔ သြားၾကတာပဲ။ နီးနီးနားနား ေရွာ႔ပင္းစင္တာဆိုလဲ သားအမိ၂ေယာက္ အပ်င္းေၿပ လမ္းေလွ်ာက္သြားၾကတယ္။ လမ္းမွာ park ေတြ ေတြ႔ရင္ ၀င္နားၾက၊ ဒန္းစီးၾက၊ ဆီးေဆာေတြ စီးၾက ၿပီးရင္ လမ္းၿပန္ေလွွ်ာက္ၾကေပါ႔။ ဒီမွာက လူတိုင္းနီးပါး ကားစီးေနၾကေတာ႔ အဲလိုဒုကၡခံၿပီးသြားသူဆိုလုိ႔ ကိုယ္ေတြသာရွိတယ္။ ဒီေတာ႔ ဦးၿခိမ္႔ကို ကားေလးတစ္စီးေလာက္ ၀ယ္ရေအာင္ဆို ေၿပာေနတာၾကာၿပီ။

အန္တီဆြိတို႔ စီးေနက်  M54 Bus

 ကား၀ယ္ရေအာင္ဆိုေတာ႔ ဘာကားစီးမွာလဲ ေမးရင္ ကိုယ္႔အၾကိဳက္ေၿပာရရင္ေတာ႔ အဟမ္း အဟမ္း ... မစၥတာဘင္းန္ေမာင္းတဲ႔ မီနီကူးပါး (Mini Cooper) ဆိုတဲ႔ ကားေလး ၀ယ္ခ်င္ေနတာဂ်။ ဒီမွာက လမ္းေလးေတြက က်ဥ္းေတာ႔ ၀ယ္ရင္ေတာ႔ ကားေသးတာေလးပဲ ၀ယ္မယ္ဆို စိတ္ကူးထားတာ။ စလံုးမွာကထဲက လမ္းမွာေတြ႔တိုင္း သေဘာက်ခဲ႔ဘူးတဲ႔ ကိုယ္႔ရဲ႕ dream car ေလး ၀ယ္မယ္ေပါ႔။ ဒီမွာကေတာ႔ တပတ္ရစ္ဆို ေစ်းလဲ သိပ္မွ မၾကီးပဲကိုး။ စလံုးမွာတံုးက စိတ္ကူးပဲ ယဥ္ႏိူင္တဲ႔ကား၊ ခုတကယ္၀ယ္ရင္လဲ ၿဖစ္ႏိူင္တာပဲဆို အင္တာနက္ထဲ ဟိုဒီ ေလွွ်ာက္ၾကည္႔၊ ေစ်းေလးေတြၾကည္႔နဲ႔ အေတြးနဲ႔ ေပ်ာ္ေနတာေပါ႔ေလ။

ဒီၾကားထဲ အိမ္မွာ ဧည္႔သည္အစ္မေတြေရာက္ေနလို႔ ဒီမွာ သံုးရေအာင္ ကိုယ္႔ Sim card ေလး ၿဖဳတ္ေပးထားရတယ္။ ၿဖစ္ခ်င္ေတာ႔ ဆက္စရာဖုန္းမရွိတဲ႔ေန႔မွပဲ အိမ္မွာ ဟင္းခ်က္စရာ ကုန္ေနတာနဲ႔ ေစ်းသြား၀ယ္ရတယ္။ ဦးၿခိမ္႔လဲ ရံုးကခြင္႔ယူထားေတာ႔ မနက္ေစ်းလိုက္ပို႔ၿပီး သူက ေသြးသြားလွဴ၊ အၿပန္က် ၀င္ေခၚမယ္ေပါ႔။ ဖုန္းမရွိေတာ႔ ေရွာ႔ပင္စင္တာထိပ္နား ဘယ္ႏွစ္နာရီ ေစာင္႔ေနမယ္ဆို ခ်ိန္းလိုက္တာ။ သူမွာထားတဲ႔ ၁၂နာရီမေရာက္မီ နာရီ၀က္အလို ကတည္းက သားအမိ၂ေယာက္ ေစ်း၀ယ္ၿပီးလို႔ ထြက္ေစာင္႔ေနတာ။ ေနာက္ေတာ႔ အၿပင္မွာ ေလကတိုက္၊ မိုးကရြာနဲ႔ သမီး အေအးမိမဆိုးလို႔ အထဲ၀င္ ေစာင္႔ၾကၿပန္ေရာ။ တေစာင္႔ေစာင္႔နဲ႔၊ အထဲ၀င္လိုက္ ထြက္ၾကည္႔လိုက္နဲ႔ အေတာ္ကို ဒုကၡခံေစာင္႔ၾကၿပီး ေန႔လည္၁နာရီအထိကို မလာေတာ႔ စိတ္ေတြလဲ တိုလာၿပီ။ ဆက္စရာ ဖုံးကလဲမရွိ။ ေနာက္ဆံုးေတာ႔ သမီးက အမ်ားသံုးဖံုးေလး ရွာေတြ႔လို႔ ဆက္ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔မွ ဦးၿခိမ္႔က ေသြးလွဴတဲ႔ ကုတင္ေပၚမွာပဲ ရွိေသးသတဲ႔ဗ်ား။ ေနာက္ နာရီ၀က္ေနမွ ၿပီးမတဲ႔။ 

ကိုယ္ေတြကလဲ သူလာၾကိဳမယ္ဆိုလို႔ ၀ယ္ထားတာ ပစၥည္းေတြက တြန္းလွည္းနဲ႔ အၿပည္႔အၿပင္ လက္ထဲမွာ ဘုရားပန္းအထုပ္အၾကီးၾကီးက တစ္ထုပ္၊ ၾကြပ္ၾကြပ္အိပ္အထုပ္က ၂ထုပ္၊ ဘတ္စ္ကားနဲ႔ၿပန္ရင္ အေတာ္ကသီမယ္ဆိုၿပီး မၿပန္ပဲေစာင္႔ေနၾကတာ။ သမီးကို ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ သူက စိတ္မရွည္ေတာ႔ဘူး။  ပ်င္းေနၿပီ။ ၿပန္မယ္ဆို တကဲကဲၿဖစ္ေနတာနဲ႔ တြန္းလွည္းထဲ ေလးတာေတြ ေၿပာင္းထည္႔၊ သမီးကို ေပါ႔တာေလး၂ထုပ္ ကိုင္ခိုင္းၿပီး သားအမိ၂ေယာက္ ဘတ္စ္ကားနဲ႔ပဲ ဒုကၡခံၿပီး ၿပန္ၾကတယ္။

 

ကိုယ္လဲ အိမ္ေရာက္ အထုပ္ေတြလဲ ခ်ေရာ ဦးၿခိ္မ္႔က သူေစ်းကို ေရာက္ၿပီတဲ႔ဆိုတဲ႔အေၾကာင္း ဖံုးဆက္တယ္။ ေၾသာ္ ခုမွေတာ႔ ဘာလုပ္မွာလဲ ... အိမ္ၿပန္ေရာက္ေနၿပီဆို ရန္ေတြ႔၊ သူအိမ္ၿပန္ေရာက္ေတာ႔လဲ ထံုးစံအတိုင္း အန္တီဆြိရဲ႔ ဓာတ္ၿပားေဟာင္း ကြန္ပလိမ္႔ေတြ မ်ိဳးစံုၾကားရေတာ႔တာပဲ။ ေအာ္ဇီတစ္ၿမိဳ႔လံုး အဲလို ေစ်းလွည္းတြန္းၿပီး ဘတ္စ္ကားနဲ႔ၿပန္တာ ကိုယ္ေတြ သားအမိပဲရွိတဲ႔အေၾကာင္း၊ ေစ်းကို လမ္းေလွ်ာက္တာလဲ တလမ္းလံုး ကိုယ္ေတြသာရွိတဲ႔ အေၾကာင္း၊ ကားမရွိတာ အေတာ္ဒုကၡေရာက္တဲ႔အေၾကာင္း၊ စလံုးမွာတံုးကမွ အဆင္႔ၿမင္႔ၿမင္႔ ဘယ္သြားသြား ကားေလးနဲ႔သြားရေၾကာင္း၊ ေအာ္ဇီေရာက္မွ အဆင္႔အတန္းက ပိုနိမ္႔က်သြားေၾကာင္း၊ ကိုယ္မိွဳ႔ ဒီေလာက္ ဒုကၡခံတဲ႔အေၾကာင္း၊ သူမ်ားေတြ ကားတ၀ီ၀ီစီးေနတဲ႔ လမ္းမွာ တကုတ္ကုတ္နဲ႔ လမ္းေလွ်ာက္ေနရတဲ႔ အေၾကာင္း၊ ၀ယ္ရင္ေတာ႔ မီနီကူးပါးပဲ ၀ယ္မယ္႔အေၾကာင္း မ်ိဳးစံု ဂ်ီပြမ္ပါေလေရာ။ ဦးၿခိမ္႔ကလဲ ႏိူင္ငံေတာ္ရဲ႔ သေဘာထားအမွန္ အဲေလ ၿပည္သူလူထုရဲ႔ သေဘာထားကို နားလည္သေဘာေပါက္သြားၿပီးသကာလ သားအမိ၂ေယာက္လံုး သူ႔ကို လာ kiss ေပးရင္ ၀ယ္ေပးမယ္ဆို ေစ်းေတာင္တည္႔ေနၾကၿပီ။ ၀ယ္မဲ႔သူနဲ႔ ၀ယ္ေပးမဲ႔သူ တည္႔တာကို ေၿပာတာပါ။

ေနာက္ေန႔ မနက္ပဲ အစ္မတို႔ကို ပရာမားတားဖက္က ဘဏ္လိုက္ပို႔ရင္း အဲ႔နားက မီနီကူးပါးေရာင္းတဲ႔ ကားဆိုင္ေတာင္ တစ္ေခါက္ ၀င္ၾကည္႔ၾကေသးတယ္။ ကားေလးေတြက လွမွလွ။ အေတာ္လဲ သန္႔တယ္။ ဒါေပမဲ႔ ေစ်းေတြကလဲ ကိုယ္ၾကည္႔ထားတာထက္ၾကီးေနလို႔ အိမ္က်မွ အင္တာနက္ထဲ ၿပန္ရွာဦးမယ္ဆို ၿပန္ခဲ႔ၾကတာ။

ဒီေနရာမယ္ ကား၀ယ္မယ္သာ တကဲကဲေၿပာေနတာ။ အန္တီဆြိလဲ ခုတစ္ေလာ ကားမေမာင္းၿဖစ္တာၾကာၿပီ။  ခါတိုင္းဆိုရင္ေတာ႔ ဒီကအဖဲြ႔ေတြ ဆံုၾကရင္ ေယာက္်ားေတြက ေသာက္ၾကတာမ်ားေတာ႔ အၿပန္ ကိုယ္ေတြပဲ ကားေမာင္းရတာကိုး။ ဒီဇင္ဘာပိတ္ရက္မယ္ အဖဲြ႔ေတြ အားလံုးနီးပါး ရန္ကုန္ၿပန္ကုန္ၾကေတာ႔ မဆံုၿဖစ္ၾကေတာ႔ ကားလဲ မေမာင္းၿဖစ္ေတာ႔ဘူးေပါ႔။

ခုေတာ႔ သူတို႔လဲ ၿပန္ေရာက္ၾကၿပီ။ ဒီေန႔ပဲ ေအာ္ဇီ ေနရွင္နယ္ေဒး အထိမ္းအမွတ္နဲ႔ အိမ္တစ္အိမ္မွာ မိတ္ဆံုစားပဲြ ေပါ႔လပ္ခ္လိုေလး စုစားၾကမယ္ဆို ဆံုၾကတယ္။ အသုတ္စံု၊ ၀က္သားတုတ္ထိုး၊ ၾကက္ေတာင္ပံေၾကာ္၊ အသီးအႏွံ၊ အခ်ိဳပဲြ၊ အစံုပါပဲ။ ယူလာၾကတာ။ ေတာ္ေတာ္လဲစားလို႔ေကာင္းတယ္။

စားေသာက္ၿပီး မေတြ႔တာၾကာေတာ႔ ေလေပါၾက၊ စၾက၊  ၿမန္မာၿပည္က အေတြ႔အၾကံဳေတြေၿပာၾကနဲ႔ ညေန၅နာရီထိုးသြားတယ္။ ၿပန္မယ္လုပ္ေတာ႔ ဦးၿခိမ္႔က သူနဲနဲေသာက္ထားတယ္။ ညည္းကားေမာင္းရမယ္တဲ႔ဆိုေတာ႔ ရုတ္တရက္ၾကီး ကားေမာင္းရၿပန္တယ္။ မေမာင္းတာလဲ ၂လေလာက္ရွိေနေတာ႔ နဲနဲေတာ႔ လန္႔တာေပါ႔။ လမ္းက် ေစ်း၀ယ္စရာေလးေတြ ရွိေနလို႔  ေရွာ႔ပင္းစင္တာ၀င္ၾကမယ္ဆို အဲဒီ႔ကို အရင္ေမာင္းေပါ႔။

 

ေရွာ႔ပင္းစင္တာေရွ႔ေရာက္ေတာ႔ ကားပါ႔ကင္ထိုး၊ မထိုးတာၾကာေတာ႔ ကားကတည္႔တည္႔မ၀င္ဘူး၊  နဲနဲေရွ႔တိုးေနာက္ငင္ေလးနဲနဲလုပ္၊ ကားပါ႔ကင္ထဲ တည္႔ေအာင္ထိုးၿပီး စိတ္က ရလဲ႔ ငါ မေမ႔ေသးပါလားဆို ေက်နပ္ၿပီး ပီတိၿဖစ္၊ ကားေပၚက ဆင္းတယ္။ ေအာက္ေရာက္ေတာ႔ ဦးၿခိမ္႔က ဒရိုင္ဘာ seat ေနရာက တံခါးဂ်က္က ပ်က္ေနလို႔ အရင္ ဂ်က္ခ်ၿပီးမွ ပိတ္ရမွာဆိုေၿပာလို႔ တံခါးၿပန္ဖြင္႔၊ ဂ်က္ခ် ၿပန္ပိတ္ အဲဒီအထိ အားလံုး အိုေကပဲ။

ေဟာ ဦးၿခိ္မ္႔က ကားထဲ တစ္ခုခုယူစရာရွိတယ္ တံခါးၿပန္ဖြင္႔လဲဆိုေရာ ဟင္င္င္င္င္ ကိုယ္႔လက္ထဲမွာ ကားေသာ႔လဲ မရွိပါလားဆို လက္ဗလာၾကည္႔ၿပီး အူတူတူၿဖစ္ေနေသးတယ္။ ေနာက္မွ  ဟမ္မေလး ကားေသာ႔ကို မယူပဲနဲ႔ ဒီတိုင္းထြက္လာတာပါလားဆို ကိုယ္႔ဟာကိုယ္ သေဘာေပါက္ေတာ႔တယ္။ ကားေသာ႔ယူမယ္လုပ္ေတာ႔ ေစာနက သူကဂ်က္ခ်ဆို ခ်လိုက္တာမွာ ကားထဲမွာရွိသမွ်ေသာ ကားဂ်က္ေတြ အကုန္က်ကုန္ၿပီး ကားတံခါး တစ္ခုမွ ဖြင္႔မရေတာ႔ပါဘူးဂ်ာ။ အထဲမွာ ကားေသာ႔ကတဲြေလာင္း အင္ဂ်င္က ႏိွဳးရက္ၾကီး။

ဒီေနရာမယ္ ဦးၿခိမ္႔ရဲ႔ ရုတ္တရက္ က်ံဳ႕သြားတဲ႔ ညက္ေမွာင္က်ဳပ္ၾကီၤးကို ပရိတ္သတ္တို႔ ၿမင္ေတြ႔ေစခ်င္တယ္။ ကမၻာေပၚမွာ အစြမ္းကုန္ အက်ံဳ႔ဆံုးေသာ မ်က္ေမွာင္က်ဳပ္ၾကီးနဲ႔ၾကည္႔ၿပီး စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္နဲ႔ ...

"ညည္းေအ ... ကားေမာင္းၿပီး ကားေသာ႔မယူပဲ ထြက္လာရသလား၊ ငါ တကယ္ စိတ္ပိန္ဒယ္။ ညည္း ကားလဲ ၀ယ္မေနနဲ႔ ... ဘာ မီနီကူးပါး မွ မ၀ယ္နဲ႔ ၊ ကားလဲ ေမာင္းမေနနဲ႔ေတာ႔ .... "

 

(အန္တီဆြိမွ ကိုယ္႔အၿပစ္နဲ႔ ကိုယ္ ေလသံေပ်ာ႔ေလးနဲ႔ ညိွဳးညိွဴးငယ္ငယ္ၿဖင္႔) 

"ဆြိေလးလဲ ကားမေမာင္းတာၾကာေတာ႔ ကိုယ္ေမာင္းတာကိုယ္ေမ႔ၿပီး ဒီတိုင္းေလး ထြက္လာတာမိတာ ...  အထြက္မွာ ဘာလဲေတာ႔ မသိဘူး ... တစ္ခုခုကို ေတြးေနလို႔ ေမ႔သြားတာနဲ႔ တူတယ္  ... ..."

"အဲဒါဆို အိမ္ၿပန္ၿပီး ေနာက္ကားေသာ႔တစ္ေခ်ာင္း ၿပန္ယူရမွာေပါ႔။ ဘယ္မွာလဲ အိမ္ေသာ႔ ..."

အန္တီဆြိမွ ကမန္းကတန္း စဥ္းစား ... ဟမ္မေလး အိမ္ေသာ႔ကလဲ ကားေရွ႔က အံခြက္ေလးထဲမွာ မွာထည္႔ထားတာေတာ႔  ...

အင္မတန္ ေလသံေပ်ာ႔ေပ်ာ႔ တိုးတိုးညွင္းညွင္းေလးၿဖင္႔ ...

"အိမ္ေသာ႔ကလဲ ကားထဲမွာပဲေလ ...."

အမွန္တကယ္က အိမ္ေသာ႔ေတြ႔သည္ထားဦး၊ ေနာက္ကားေသာ႔တစ္ေခ်ာင္းက အိမ္ဘယ္နားမွာထားမိလည္း  ရုတ္တရက္ၾကီး စဥ္းစားမရပါ။ မမွတ္မိေတာ႔ပါ။ အသက္ၾကီးလာေတာ႔ လူက ေမ႔လြယ္ခ်က္ ... ဟင္င္င္င္င္းးးးးး .... (သက္ပ်င္းခ်)

 အထက္ကထက္ ပို၍ေပ်ာ႔ေသာ  ေလသံေပ်ာ႔ေပ်ာ႔ တိုးတိုးေလးၿဖင္႔

"အိမ္ေသာ႔ေတြ႔လဲ ကားေသာ႔ ဆြိေလး ဘယ္နားထားမွန္း မသိဘူး ..."

ဦးၿခိမ္႔ကား အံ႔ၾသၿခင္း၊ မယံုႏိူင္ၿခင္း၊  လက္ဖ်ားခါသည္ ဆိုေသာ အဓိပါယ္မ်ား အၿပည္႔အ၀ႏွင္႔  ေခါင္းကို တြင္တြင္ခါရမ္းကာ မ်က္ေမွာင္က်ဳတ္လ်က္ ဘာလုပ္ရမည္လဲ အၾကံထုတ္ေနသည္။ အန္တီဆြိလဲ ကားတံခါး တစ္ခုတစ္ေလမ်ား ပြင္႔ေလႏိူးႏွင္႔ ကေယာင္ကတမ္း တံခါးေတြ အကုန္ဆဲြဖြင္႔ၾကည္႔ေနတယ္။ မရေတာ႕႔မွ ေလသံေပ်ာ႔ေပ်ာ႔ ခ်ိဳခ်ိဳေလးၿဖင္႔

"အဲဒါဆိုလဲ ကား ေလာ႔ဂ္စမစ္ခ္ကို ေခၚရမွာေပါ႔။ ဘယ္တတ္ႏိူင္မွာတံုး ..."

"ေအး ... ဒီလို ပိတ္ရက္မ်ိဳး ေအာ္ဇီမွာ ေလာ႔စမစ္ခ္ေခၚလို႔ကေတာ႔ မဲြေတာင္ မဲြသြားဦးမယ္ ... ..."

"ကဲကဲ ... ညည္းေစ်းသြား၀ယ္စရာရွိတာ သြား၀ယ္။ ငါ႔ဟာငါၾကံလိုက္ဦးမယ္ ..."

သူကေၿပာေၿပာဆိုဆို ကားတံခါးေတြ မွန္ေတြကို အတင္းပြတ္ဆဲြတာမ်ိဳးေတြ လုပ္ေနတယ္.။ ကုိယ္လဲ ဘာမွ မေၿပာသာတာနဲ႔ ေစ်းကိုအေၿပးသြား လိုတာ၀ယ္ၿပီး ၿပန္လာ၊ ကားပါ႔ခ္ကို ခမ္းလွမ္းလွမ္းက ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ မ်က္ေမွာင္ကုတ္ၾကီးက ဖုန္းဆက္ေနတယ္။ သူေၿပာတာၾကည္႔ရတာ လိပ္စာကဒ္ေလးတစ္ခုကိုင္ၿပီး ေၿပာေနတာဆိုေတာ႔  ကားေလာ႔စမစ္ခ္ကို ေခၚေနတာထင္ပါရဲ႔။ သူေၿပာသလိုဆို ဒီလိုေန႔မ်ိဳးဆို ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ပိုက္ပိုက္ေတြက်လိုက္မလဲလို႔ စိတ္ကစဥ္းစား၊ သူဖုန္းဆက္ၿပီးတာနဲ႔ ...

"အေဖ ခု ကား ေလာ႔စမစ္ခ္ကို ေခၚေနတာလား ... ..."

မဟုတ္ဘူး။ ဒီနားမွာ အဲလိုကားေတြ ပ်က္ရင္ အေရးေပၚၿပင္ဖို႔ ေရာင္းလွည္႔ေနတဲ႔ NRMA mobile service ကားေတြ ရွိတယ္။ အဲဒါလဲ အင္ရွဴဳးရန္႕႔စ္လိုပဲ ၀ယ္ထားရတာ၊ ၂ႏွစ္စာ ၁၀၀ေလာက္ေပးရတယ္။ ကံေကာင္းလို႔ သက္တမ္းမကုန္ေသးဘူး။ သူတို႔ကို လွမ္းေခၚလိုက္တာ။ ခုလို မိုင္နာေက႔စ္ဆို ဘာမွေပးစရာ မလိုဘူးတဲ႔။

(ဦးၿခိမ္႔ အသံတိုးသြားသည္ကို သတိၿပဳပါ ...)

" ဟုတ္လား။ ဘယ္ေတာ႔လာမတဲ႔လဲ  ..."

"သူတို႔ကေတာ႔ အၿမန္လာခဲ႔မယ္ေၿပာတယ္... ဒါေပမဲ႔ နာရီ၀က္- တစ္နာရီေတာ႔ ၾကာမယ္ထင္တယ္ ... "

NRMA roadside assistant, ေအာက္က ၀ဘ္ေပ႔ခ်္မွာ အေသးစိတ္ၾကည္႔ႏိူင္ပါတယ္။

http://www.mynrma.com.au/join.htm?gclid=CJLChvbe7q0CFQYdpAodRUS2rw


ေၿပာေနရင္း ေရွာ႔ပင္းစင္တာ အ၀နား သားအမိ၊ သားအဖ ၃ေယာက္သား ေစာင္႔ေနၾကတာ၊ ၅မိနစ္ေတာင္မၾကာဘူးဗ်ာ။ ကားေခါင္မိုးမွာ အခ်က္ၿပမီးေတြ ၿပိဳးၿပိဳးပ်က္ပ်က္နဲ႔ NRMA Roadside Assistant ဆိုေရးထားတဲ႔ ကားအၿဖဴၾကီး တစ္စီး၀င္လာတာနဲ႔ ဦးၿခိ္မ္႔က လက္ၿပတားၿပီး အိမ္ကကားကိုၿပတယ္။ ကားေပၚက အၿဖဴ တစ္ေယာက္က ဆင္းလာၾကည္႔ၿပီး ဘာၿဖစ္လဲေမး၊ ေခါင္းတၿငိမ္႔ၿငိမ္႔နဲ႔ သူ႔ကားေပၚၿပန္တက္သြားတယ္။ ၿပန္လာေတာ႔ လူေတြ ေသြးတိုင္းရင္ ပတ္တဲ႔ အ၀တ္လိုမ်ိဳးေလးနဲ႔ ေလဖိတဲ႔ ဖုသီးေလးပါတဲ႔ ကရိယာေလးတစ္ခုရယ္၊ ေနာက္ ပလတ္စတစ္ ၾကိဳးအၿပား အရွည္ေလးကို ထိပ္မွာ သံကြင္း စြပ္ထားတာေလးရယ္ ဒါေလးေတြပဲ သယ္ၿပီး ၿပန္ဆင္းလာတယ္။ 

ကိုယ္ထင္ထားတာက တံခါး လက္ကိုင္ကေန တံခါးေသာ႔တစ္ခုလံုး ဖြင္႔ၿပင္မယ္ေပါ႔။ ရေတာင္ရပါ႔မလားေပါ႔၊ အလြန္ရွဳတ္ေထြးခက္ခဲေသာ ၿပင္ဆင္မွဳေတြလုပ္ေတာ႔မွာလား၊ ကားတံခါးတစ္ခုလံုး တစ္စစီ ၿဖစ္ေတာ႔မွာလားေပါ႔ ေတြးေနတာ။ သူ ပထမ လက္ပတ္လိုအ၀တ္စအၿပားေလးကို ကားတံခါးနဲ႔ ေဘာ္ဒီၾကား ထဲ အားနဲ႔ လ်ိဳသြင္းလိုက္တယ္။ ေနာက္ေတာ႔ ဖုသီးေလးကို ဖိဖိၿပီး ေလေဖာင္းေအာင္ လုပ္လိုက္ေတာ႔ အဲဒီၾကားထဲ နဲနဲေလး ဟလာတယ္။ ေနာက္ေတာ႔ ေစာနက ပလတ္စတစ္ၾကိဳးၿပားေလးထိုးၿပီး အထဲက က်ေနတဲ႔ ေလာ႔ဂ္ေလးကို ထိပ္ကကြင္းေလးနဲ႔ ဆဲြယူလိုက္တာပဲ။ ေအာ္ပေရးရွင္းတစ္ခုလံုး စကၠန္႔ ၃၀ေလာက္ပဲၾကာပါသဗ်ာ။ ကားတံခါးဆဲြဖြင္႔လို႔ရသြားပါေတာ႔တယ္ ခင္ဗ်ား။ မ်က္ေမွာင္က်ဳပ္ၾကီးလဲ အဲဒီမွ  ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေၿပာၿပီး ၿပံဳးႏိူင္ေတာ႔တယ္။

အန္တီဆြိလဲ သက္ပ်င္းခ်။ ဒီလိုေတြၿဖစ္လို႔ မေမာင္းရင္လဲ ေနာင္မေမာင္းရဲပဲၿဖစ္ေတာ႔မယ္ဆိုၿပီး အိမ္ကိုကားဆက္ေမာင္းၿပီး မီနီကူးပါးေလး ၀ယ္ဖို႔အေရး ရက္ပိုင္းအလိုမွ ၿဖစ္ရေလၿခင္းဆို ညက္ေမွာင္က်ဳပ္ၾကီး စိတ္တဖန္ ၿပန္လည္ေအာင္ ဘယ္ပံုဘယ္နည္း ဆက္ပူဆာရမလဲဆိုတာ ကားေမာင္းရင္းေတြးေနမိပါေတာ႔တယ္။

ဟမ္မေလး ဘာပဲေၿပာေၿပာ အဲလိုေလး ပံုေလးေတြ တင္ၿပီး မစားရ၀ခမန္းေၿပာေနရတာကိုက စိတ္ခ်မ္းသာခ်က္။ အန္တီဆြိတို႔ကေတာ႔ ရေအာင္ကို ပူဆာဦးမွာာာာာ..... ....

တစ္ေန႔က အန္တီဆြိတို႔ မိသားစု Wollongong ဖက္ အေပ်ာ္ခရီးထြက္ၾကစဥ္ ရိုက္ထားတာပါ။

(အန္တီဆြိ ဂ်ဴဂ်ဴေလး ေက်ာင္းပိတ္ေနလို႔ မအားတာနဲ႔ ပို႔စ္ေတြ မတင္ၿဖစ္တာ။ ေတာင္းဆိုထားတဲ႔ ကြန္႔မန္႔ေတြလဲ ဖတ္ရပါတယ္။ ၿပန္မေရးေပမဲ႔ ကြန္႔မန္႔အားလံုးကို အေလးထားပါတယ္ဆိုတဲ႔ အေၾကာင္း ေၿပာလိုပါတယ္။ ေနာက္ Monday ကစၿပီး ေက်ာင္းၿပန္ဖြင္႔ၿပီဆိုေတာ႔  ပို႔စ္ေတြၿပန္တင္ႏိူင္မယ္လို႔ ေမွ်ာ္လင္႔ပါတယ္ ... လာဖတ္သူ အားလံုးေက်းဇူးတင္ပါတယ္ ခ်င္႔ ..)

 

အသာလုပ္ပါ ခရစ္ကက္တို႔ရယ္ ...

    မနက္အိပ္ရာကထ ညက္လံုးေလးဖြင္႔ၾကည္႔လိုက္တာနဲ႔ နာရီေလးကို ၿမင္ခ်င္လို႔ ဆြိတို႔အခန္းထဲ တိုင္ကပ္နာရီေလးတစ္လံုး ထပ္၀ယ္ရေအာင္ ေယာက္်ားေရဆိုေတာ႔ အခန္းတိုင္းမွာ နာရီေတြနဲ႔ တစ္အိမ္လံုးလဲ နာရီေတြၿပည္႔ေနၿပီတဲ႔၊ ဘာလုပ္မလဲတဲ႔။ အိမ္ဦးနတ္ၾကီးဆိုေတာ႔လဲ သူေၿပာတဲ႔ အတိုင္းေပါ႔။ အထြန္႔မတက္ အသာေနရတယ္။

    ဒါနဲ႔ စလံုးက ပါလာတဲ႔ စားပဲြတင္နာရီ အစုတ္ကေလးကိုပဲ ၾကည္႕ၾကည္႔ေနရတယ္။ မ်က္လံုးေလးဖြင္႔ရံုမဟုတ္၊ ေခါင္းေလးေတာ႔ေစာင္းၾကည္႔ရသေပါ႔။ မနက္မနက္ ၅နာရီေလာက္ ေစာေစာႏိုး၊ အြန္လိုင္း ဟိုေလွွ်ာက္ဖတ္၊ ဒီေလွွ်ာက္ဖတ္နဲ႔ ၆နာရီေလာက္က် ၿပန္အိပ္ခ်င္လာၿပန္၊ ၿပန္အိပ္ေတာ႔ မနက္ထရမဲ႔ အခ်ိန္က် လူကမႏိူးေတာ႔။ တစ္ခါတစ္ရံလဲ "ထရမယ္ ... ထရေတာ႔မယ္" နဲ႔ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိဳက္ၿခိဳက္ အိပ္မရေတာ႔ဘူး။

    ဒါနဲ႔ နာရီအစုတ္ေလး alarm ေပး အိပ္ၿပန္တယ္။ နာရီက အစုတ္ဆိုေတာ႔ alarm က အတိအက် ေပးမရဘူး။ လက္တံနဲ႔ အသံကလဲြေနေတာ႔ ဒုကၡ။ ကိုယ္ေပးတဲ႔ အခ်ိန္ကတၿခား၊ ၿမည္တဲ႔ အခ်ိန္က တလဲြေတြၿဖစ္လာေတာ႔ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာ နာရီသံပတ္ alarm မေပးပဲနဲ႔ အိပ္ေရးပ်က္ မနက္ေတြကမ်ားလာ။

    ဒါနဲ႔ တစ္ရက္ ေအာ္ ငါ႔ႏွယ္ ဒီအိုင္တီေခတ္ၾကီးမွာ အိုင္ဖုန္းေတြ၊ အိုင္ပက္ေတြ ကိုင္ေနၿပီး နာရီသံပတ္ေပးတာေတာင္ ဒုကၡေရာက္ေနရသလားဆို အိုင္ဖုန္းကေလးနဲ႔ ႏိွဳးစက္ေပးဖို႔ သတိရတယ္။ setting မွာ ဘာသံလဲ ringtone ေရြးဆိုေတာ႔ မနက္ ညင္ညင္သာသာႏိွဳးမယ္ထင္ရတဲ႔ Crickets ဆိုတဲ႔ အသံေလးေရြးလိုက္တယ္။ မနက္ခင္းမယ္ ထရတဲ႔အခါ alarm သံေရြးတာလဲ သိပ္အေရးၾကီးတယ္။ အေဆာင္မွာေနစဥ္က အခန္းေဖာ္ မန္းသူတစ္ေယာက္သယ္လာတဲ႔ ဗို႔အားတစ္ေထာင္ alarm ကို မေမ႔ေသးဘူး။ အသံၾကားတာနဲ႔ ေကာက္ေပါက္ခ်င္စရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ က်ယ္ေလာင္ဆူညံတဲ႔ "ကလင္ ကလင္င္င္င္င္ ..." ဆိုတဲ႔ အသံကေတာ႔ တစ္သက္ မေမ႔စရာၿဖစ္ခဲ႔သကိုး။

    ဒါနဲ႔ ခရစ္ကတ္ အသံေလး "ကက်စ္  ကက်စ္" နဲ႔ မနက္တိုင္း ဟန္က်ေနရာကေန ၿပသနာက ေပၚၿပန္တယ္။ ဖုန္းကို အိပ္ခါနီးတိုင္း အနားမွာ ယူထားဖို႔ ဘယ္သတိရမလဲေလ ေနာ႔။ အဲလို အၿပင္မွာ ေမ႔က်န္ခဲ႔တဲ႔ မနက္ေတြဆို တစ္ခါတစ္ရံ အိပ္မေပ်ာ္ႏိုူးတစ္၀က္ အၿပင္က ပုရစ္သံ ကက်စ္ကက်စ္နဲ႔ ေတာထဲမ်ားေရာက္ေနလား ေတြးထင္ရတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ ႏိူးေနတဲ႔ ေန႔ေတြက်ၿပန္ေတာ႔လဲ သြားထၿပီး ပိတ္ရမွာ ပ်င္းတာနဲ႔ ဒီအတိုင္းပစ္ထားလိုက္တာ တစ္မနက္လံုး အိမ္ေရွ႔မွာ ကက်စ္ကက်စ္နဲ႔ ဆူပြက္လို႔၊ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မရပ္ေတာ႔ဘူး။ alarm က ထရမဲ႔ အခ်ိန္ထက္ နာရီ၀က္ၾကိဳေပးထားသကိုး။

    ေနာက္တစ္ခု ရယ္ရတာက ကိုယ္က ေစာေစာထတတ္ေတာ႔ အမ်ားအားၿဖင္႔ေတာ႔ နာရီမႏိွဳးခင္ ကိုယ္က ႏိုးေနတာမ်ားတယ္။ ရက္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ႔ ေအာ္ ခရစ္ကက္ေလးလဲ မေအာ္ေသးပါလားဆို နားစြင္႔ေနရတာမ်ားတယ္။ သူေအာ္ေတာ႔မယ္ ... ေအာ္ေတာ႔မယ္ဆို  ေအာ္ခါနီးရင္ ေနရာယူ၊ အသင္႔ၿပင္ .... ေအာ္တာနဲ႔ ၿမားေလး ထဆဲြရတယ္။ ရယ္ရခ်က္။

    တစ္ေန႔ကေတာ႔ အိမ္ကလူက ကြန္ပလိမ္႔တက္တယ္။ alarm နဲ႔ေတာ႔ မဆိုင္ပါဘူး။ ညည္းဟမ္းဖုန္းကတဲ႔ ေခၚလို႔လဲမၾကား၊ ေအာ္လို႔လဲမၾကားတဲ႔။ အဲဒါေလး ဂရုစိုက္ပါဦးေအတဲ႔။ ေရွာ႔ပင္ထြက္ရင္းနဲ႔ ဖုန္းေခၚတိုင္း မၾကားတာေတြက မ်ားလာလို႔ ကြန္ပလိမ္႔တက္တာ။ မ်ားလာေတာ႔ ကိုယ္လဲ ဆင္ၿခင္ဦးမွပါေလဆို ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ miss call က ၅ခါေတာင္ဆိုေတာ႔ ခပ္လန္႔လန္႔ရွိလွနဲ႔ ဖုန္းက ရွိသမွ် ring tone အသံေတြကို အက်ယ္ဆံုးထား၊ ရွိသမွ် အသံေတြအကုန္ vibration နဲ႔ တဲြထားပလိုက္တယ္။

ပထမအၾကိမ္စမ္းသပ္ခ်က္အရ ေအာင္ၿမင္တယ္ေၿပာရမယ္။ ဒီေလာက္ လူေတြဆူညံေနတဲ႔ ေရွာ႔ပင္းစင္တာတစ္ခုမွာ သူေခၚတဲ႔ ပထမဆံုးဖံုးကို ပထမဆံုးအေနနဲ႔ ၾကားတယ္ဗ်ား။

    ဒီမနက္ အိပ္ရာက ေစာေစာႏိုးေနၿပန္တယ္။ ၆နာရီေလာက္ၿပန္အိပ္။ ႏွစ္ႏွစ္ၿခဳိက္ၿခိဳက္ အိပ္ေကာင္းတံုးရွိေသး တိတ္ဆိတ္ေနတဲ႔ နံနက္ခင္းမွာ ရုပ္တရက္ၾကီး "ဗရူးဗရူး ကက်စ္ ကက်စ္ ... ဗရူးဗရူး ကက်စ္ ကက်စ္" နဲ႔ ခါတိုင္းလို ခရစ္ကက္အသံက ညင္ညင္သာသာမရွိပဲ ခရစ္ကက္ကို စတင္းဂမ္းနဲ႔ေဆာ္၊ ပုရစ္က ကက်စ္ကက်စ္နဲ႔ အသံကို ၿပဲေနေအာင္ ေအာ္တဲ႔ အသံမ်ိဳး။ ဟဲ႔ ဟဲ႔ ပလုပ္တုတ္ဆို ကမန္းကတမ္း ဟမ္းဖုန္းကို လက္နဲ႔ ထစမ္းတာ စမ္းမမိဘူး။ စတင္းဂမ္းသံက ပိုေတာင္က်ယ္လာတယ္ထင္လို႔ အိပ္ခ်င္မူးတူးမ်က္လံုးကို ၿပဴးၿပဲၾကည္႕ၿပီး ရွာမွ ဒီစတင္းဂမ္းမွန္တဲ႔ ခရစ္ကက္ အဲေလ ဟမ္းဖုန္းကို အၿမန္ဖမ္း၊ ၿမားေလးကို အၿမန္ဆဲြမွ ခရစ္ကက္လဲေသ၊ အဲေလ alarm  အသံလဲ ေပ်ာက္ေတာ႔တယ္။

အသာလုပ္ပါ ခရစ္ကက္တို႔ရယ္။ ေဘးက ဂ်ဴဂ်ဴေလး လန္႔ႏိူးမွၿဖင္႔ ဆို သက္ပ်င္းခ် ။

   ဟိုေန႔က လန္႕လန္႕နဲ႔ ring tone ေတြအကုန္ က်ယ္ၿပီး ဗိုက္ဗေရးရွင္းထည္႔လိုက္မိတာ ငါးပါးေမွာက္။ ဗိုက္ဗေရးရွင္းအသံက တိတ္ဆိတ္ေနတဲ႔ အခ်ိန္မွာ စတင္းဂန္းဆဲြေနတဲ႔ အတိုင္းပဲကိုး။

(ပိတ္သတ္ၾကီးက ေတာင္းဆိုလာလို႔ ပို႔စ္တစ္ပုဒ္ အၿမန္တင္လိုက္ပါတယ္။ ဂ်ဴဂ်ဴေလး ေက်ာင္းပိတ္ရက္မိွဳ႔ သူ႔ကို  အန္တာတိန္းေနရလို႔ ေပ်ာက္ေနတာ ခြင္႔လႊတ္ေတာ္မူၾကပါ။)