မြန်မာပြည်မှာတုံးက ငါးသလောက်ဥကို အလွန်ကြိုက်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူက ရာသီစာဆိုတော့ အမြဲလဲ မစားရဘူး။ မိုးတွင်းကျမှ ရှားရှားပါးပါး စားရတာ။ ငါးသလောက်ဥကို ကြော်စားစား၊ ချက်စားစား အကုန်ကြိုက်ပါတယ်။ စလုံးမှာလဲ NTUC မှာ ငါးဥတွေ ရတတ်ပါတယ်။ ပထမတော့ ငါးသလောက်ဥမဟုတ်လို့ မစားတတ်ဘူးဆို ဝယ်မစားဖြစ်ဘူး။ နောက်တော့ ငါးသလောက်ဥ ချင်ခြင်းတက်လွန်းလို့ တစ်ခါချက်စားကြည့်ရာကနေ အရသာလဲ မဆ်ိုးလို့ အိမ်မှာ မကြာခဏ ချက်စားဖြစ်ပါတယ်။ (သူလဲရာသီစာမှို့လားမသိ ခုတစ်လော NTUC တွေမှာ ရှာမတွေ့ပြန်ပါဘူး။)
ငါးဥကို ထုံးစံအတိုင်း နနွင်းမှုန့်၊ ငံပြာရည်တို့နဲ့ အသာနယ် စပါးလင်လေးထည့် အဖုံးပိတ်ပြီး ပြုတ်ရပါတယ်။
ငါးဥ ကျက်ပြီး ခဲသွားပြီဆို ဓားနဲ့ အနေတော် အတုံးလေးတွေ လှီးပြီး ငါးဟင်းချက်သလိုချက်ရတာပါ။ အိမ်မှာတော့ ငါးဟင်းတွေ ဘာတွေချက်ရင် အနှစ်ကို ငရုပ်ဆုံနဲ့ထောင်းပြီးချက်လေ့ရှိပါတယ်။ ကြက်သွန်၊ ဖြူနီ၊ ငရုပ်သီးမှုန့် ၃မျိုးလုံး ငရုပ်ဆုံထဲထည့်ထောင်းပြီး ချက်တဲ့ဟင်းက ပိုကောင်းတယ်လို့ စိတ်ကထင်နေတယ်။ ငရုပ်သီးမှုန့်ပါ ရောထောင်းလိုက်တော့ ငရုပ်သီးမှုန့် ဆီပူပူထဲထည့်မိလို့ တူးခြစ်သွားတတ်တဲ့ ပြသနာကတော့ ဝေးသွားပါတယ်။
(ငါးဥပြုတ်တော့ မီးနဲနဲပျင်းသွားလို့ ငါးဥနဲနဲ ပုံပျက်သွားပါတယ်။ ငါးဥပြုတ်ရင် မီးအေးအေးနဲ့သာ ပြုတ်ပါလေ။)
ဒယ်အိုးထဲ ဆီထည့် အနှစ်ထောင်းထားတာထည့်ပြီး မွှေးလာတဲ့အထိ ဆီသတ်ပါတယ်။ ကျက်ရင် ခရမ်းချဉ်သီးထည့်၊ ခရမ်းချဉ်သီးကျေရင် ငါးဥထည့်၊ ရေထည့်၊ အဖုံးအုပ်ပြီး မီးအေးအေးနဲ့ ခဏတည်ထားပါတယ်။ ဆီနဲနဲပြန်လာရင် ငရုပ်သီးစိမ်း၊ နံနံလေး အုပ်ပြီး စားလို့ရပါပြီ။
အဲဒီနေ့က ခူးခပ်ပြီး ဓာတ်ပုံမရိုက်လိုက်ရလို့ အိုးလိုက်ပဲ တင်လိုက်ပါတယ်။ ငါးဥဟင်းက အရေသောက်ဟင်းချိုတစ်မျိုးမျိူးနဲ့ လိုက်ဖက်ပါတယ်။ ကြက်ခြေထောက်ရိုးနဲ့ ချက်တဲ့ ပဲကြာဆံဟင်းချိုရည်လေး တင်ပေးလိုက်ပါတယ်။
.jpg)
