မြန်မာစာသင်ကြား ဟာသများ

 

ညအိပ်ချိန်ရောက်ပြီ။ အိပ်ရာထဲဝင် မီးပိတ်ပြီးပေမဲ့ ဂျူဂျူတစ်ယောက် အိပ်မပျော်သေး။ အိပ်မပျော်တော့ အမေလုပ်သူကို  တောင်ရောက်မြောက်ရောက် ထွေရာလေးပါး လျှောက်ပြောနေသည်။ သင်ထားတဲ့ မြန်မာစာတွေ ပြန်ပေါင်းချင် ပေါင်းနေတတ်သည်။

ခုလဲ ဟိုတစ်လောက  သင်ထားသည့်  "အန့် ... အန် ... အန်း ... " ကို ပြန်ပေါင်းကြည့်ရင်း "နန့် " ဆိုသည့်နေရာကျတော့ အမေကို မေးသည်။

"မေမေ 'နန့်   ' ဆိုတာ ရှိလားဟင် ..."

တချို့ မြန်မာ စာလုံးပေါင်းများ ရှိပေမဲ့ အဓိပါယ် ဆိုလိုရင်း မရှိဘူးဆိုတာ ရှင်းပြဖူးတော့ "နန့် " ဆိုသော စကားလုံး၏ အဓိပါယ်ကို မေးနေခြင်းဖြစ်သည်။

" ရှိတာပေါ့ သမီးရဲ့ ... နန့်ဆိုတာ  .. နန့်တာ ...  အင်း ....  နန့်ကြောထတာ ... ကို ပြောတာ .."

" ဘာလဲဟင် ... နန့်ကြောထတယ် ဆိုတာ ..."

 " အင်း ....        နန့်ကြောထတယ်ဆိုတာ ... ကမြင်းကြောထတာ ... ဆတ်စလူးခါတာ အတူတူပဲ ..."

" ဟင် မေမေပြောတာတွေ ဂျူဂျူဘာမှ နားမလည်ဘူး ...  မေမေရော နန့်ကြောထလား ဟင် ..."

သူပြောမှ ရယ်လိုက်ရတာ ...ဒီအရွယ်ကြီး နန့်ကြောထလားဆိုတော့ ဘာပြောရမှန်းမသိ ..

"ခုတော့ မထပါဘူး သမီးရယ် ... ငယ်ငယ်ကတော့ ထခဲ့ မလား မသိ ... "

ဟီးဟီး ... ကိုယ့်ဟာကိုယ် ပြောပြီး ရယ်လိုက်ရတာ။ 

" အဲဒါဆို ဘယ်သူ နန့်ကြောထသေးတုံး ... ဂျူဂျူထသလား ...."

" ငါးသမီးလေးက မထပါဘူး ..."

" အဲဒါဆို ဘုတ်စု ထသလား ... "

ရန်ကုန်က အင်မတန် အဆော့မက်သော မျောက်ရှုံးအောင်ဆော့သော သူ့ညီမ ဝမ်းကွဲ ကို မေးခြင်းဖြစ်သည်။ သူ့အမေကတော့ သူ့သမီးကို ဆီဖူးခါသည်ဟု အမြဲပြောသည်။

" အင်း ... ဘုတ်စုက နဲနဲတော့ ထတယ် ထင်တာပဲ ..."

" အင်း ... ငါ့သမီးလဲ နဲနဲတော့ထတာပဲ ... ညည်းတ်ို့တွေ တူတူပဲပါပဲအေ ..."

ဤသို့ဖြင့် နန့်ကျောထခြင်း ဆိုသော အဓိပါယ်ကို ဂျူဂျူတို့ သဘောပေါက်သွားလေသတည်း။

-------------------------------------------------------------------------------------------------------

အန်တီဆွိသည် ဂျူဂျူလေးကို မြန်မာစာသင်ပေးနေသည်။

ယနေ့ရောက်နေသော သင်္ခန်းစာသည် ရရစ်နှင့် ယပင့်ကို သင်ပေးသည့် သင်္ခန်းစာ ဖြစ်သည်။ "ကျ ကျာ ကျား .... "  "ကျိ ကျီ ကျီး .." အစရှိသဖြင့် သင်ပေးပြီး အောက်က ပုံလေးတွေကို လိုက်ဖတ်ခိုင်းနေသည်။ ဂျူဂျူသည် အထစ်အငေါ့မရှိ ဖတ်နိူင်သည်။

အမေကြီးမှာ ဝမ်းသာလို့။ အဟုတ်ပဲ ဂျူဂျူတို့ ဖတ်တာ မြန်ချက်ပေါ့။ ဟယ် ငါ့သမီးလေးက တစ်ခါပဲ သင်ရသေးတယ် ဖတ်တတ်လိုက်တာဆိုတော့ ဘာပြောတယ် ထင်တုံး။

ဂျူဂျူက  အရုပ်လေးတွေ ကြည့်ပြီး ပြောတာ တဲ့ဗျား။ 

အမေကြီး ခံလိုက်ရတာ။

ဒါနဲ့ အောက်က အရုပ်မပါတဲ့ စာတွေ ပေါင်းဖတ်ခိုင်းလိုက်တာပေါ့။

"သဝေထိုးကကြီး ... ယပင်... ကျေ ။ ဝတ်ဆံနှစ်လုံးပေါင်း ကျေး  ... ဇကွဲရေးနှစ်ချောင်းငင် ဇူး .... ကျေးဇူး  " တဲ့

 ပျံသန်း တဲ့ ...

ပျံသန်း နေရာလဲရောက်ရော ဂျူဂျူကအဓိပါယ် နားမလည်တော့ ရှင်းပြရတယ်။ 

သမီးရဲ့ မြန်မာစာမှာ စကားပြောတာနဲ့ စာရေးတာ ဆိုတာ ရှိတယ်။ ပြောရင်တော့ အလွယ်ပဲ "ပျံတယ်" ။ အင်္ဂလိပ်လိုဆို fly ပေါ့။ အဲဒါကို မြန်မာလို စာနဲ့ရေးတော့ လှအောင် "ပျံသန်း" လို့ ပြောတယ်။ "ပျံ "ဆိုတာနဲ့ အတူတူပဲ။ ငှက်တွေ ပျံတယ် ... ယင်ကောင် ပျံတယ် ... တူတူပဲ။

ဟော နောက်တစ်လုံးကျ  "ပြီးစီး" တဲ့။

အဲဒါလဲ တူတူပဲ ... စာရေးရင် "ပြီးစီးသည် " လို့ ရေးတယ်။ .... ပြောရင် "ပြီးတယ် " ပေါ့။ 

နောက်တော့ " ဖြေကြား " ။ အဲဒါကလဲ " ဖြေ" နဲ့ တူတူပဲ။

ဟော ... ဟော နောက်တစ်လုံးကျ

" ချီးကျူး " တဲ့ 

စာရှင်းပြနေတဲ့ အမေကြီး  ဒုက္ခရောက်ပါလေရော။ ချီးကျူးကျတော့ အဲဒါလဲ  ရှေ့က  "ချီး " နဲ့ အတူတူပဲလို့ ပြောမလို့ဟာကနေ .... အဲဒါကျ ချိ ... ချိ ... ချီးနဲ့မတူဘူး သမီးရေ ... ဆို ပြောင်သလို နောက်သလို ပြောတော့ ဂျူဂျူလေးမှာ ရယ်လိုက်တာ။ 

ခုချိန်ထိ စာသင်တိုင်း အဲဒီ "ချီးနဲ့ မတူဘူး " ဆိုတာ ပြောပြီး ရယ်တုံး။ အော် မြန်မာ စကားများ ...

သူ့အဖေရယ် ပြောမှ ပြောတတ်ပလေတယ် ....

မဆွိတီသည် တစ်ခါတစ်ရံ သူ့ကိုယ်သူ guilty ဖြစ်သည်ဟု အမြဲတွေးနေတတ်သည်။ အတိတ်က မလုပ်ခဲ့မိသော အကြောင်းအရာများကို တွေးကာ အော် ငါ ဘာလို့ ဒါမလုပ်ခဲ့ပါလိမ့် ဒါလေးကို ငါဘာလို့ သည်းညည်းမခံပါလိမ့် ဆိုကာ နောင်တလည်း  ရ တတ်သေးသည်။

ဥပမာ ဂျူဂျူလေးကိစ္စ။ ဘဝတွင် အမြဲပဲ guilty ဖြစ်နေခဲ့သည့် ကိစ္စတစ်ခု။ သမီးလေးမွေးတော့ အိမ်မှာ ထိမ်းရအောင် ကြီးတော် ခေါ်ထားရာမှ အစပြုသည်။ သမီး ရက်သားလေးမှာ ဦးခြ်ိမ့်က အလုပ်ဆင်းစရာရှိ၍ အိပ်ရေးပျက်မည်စိုးကာ ကြီးတော်က အပြင်ထွက်အိပ်ခိုင်းသည်။ မဆွိတီတို့ အိပ်ရာတွင် သမီးက အလည်က ကြီးတော်နဲ့အမေက တစ်ဖက်တစ်ချက် အိပ်ကြရာ သမီးသည် ထိုအချ်ိန်က jaundice ဖြစ်ကာ ဆေးရုံမှာ ၂ရက်ထားခဲ့ရတော့ ဆေးရုံကတိုက်သည့်နိူ့ဘူးကို စွဲကာ အမေနို့ကို ကောင်းကောင်းမစို့။ အမေကလဲ နို့က သိပ်မထွက်တော့ မအေနို့တိုက်တိုင်း ခလေးမှာ စိတ်တိုကာ ငိုလေသည်။ ပုံမှန်ဆို ဘာသံမှမကြားရသည့်ခလေးက မအေနို့နှင့်တွေ့မှ အရွယ်နှင့်မလိုက် ဒေါသတကြီးအော်နေတတ်သည်။ သူလိုသလောက် နို့က မလိုက်၍ဖြစ်မည်။ ထိုအခါတွင် ကြီးတော်ဖြစ်သူမှာ သူ့တူမ ပေါက်စနှီးမ၏ငိုသံကို မကြားရက်ရကား ချက်ချင်း နို့ဘူးဖျော်ကာ တိုက်ရာ  နို့ဘူးကျမှ မယ်မင်းကြီးမက ဝမ်းသာအားရစို့လေသတည်း။ 

ဤသို့နှင့် တစ်ပတ်ခန့် စခန်းသွားကြပြီး တစ်ညတွင် အိပ်ရာ တစ်ရေးနိုး ခလေးကို ထနို့တိုက်မည်ပြုရာ အိပ်ရာထဲတွင် ကိုယ်တစ်ယောက်တည်း ထီးထီးကြီး ဖြစ်နေသည်။ ကြီးတော်ရော ခလေးရော မရှိကြတော့ပြီ။ ဟိုဟိုဒီဒီ ရှာကြည့်ရာ ကြီးတော်ကြီးသည် သူ့တူမကို သူ့အခန်းကို ခေါ်သွားကာ အိပ်ရာပေါ်ဝယ် နို့ဘူးဖြင့် နှစ်ဦးသား ကျေနပ်နေကြခြင်းဖြစ်လေသတည်း။ ကြီးတော်ကြီးကတော့ စေတနာနှင့် မအေလုပ်သူ ကောင်းကောင်း အိပ်ရအောင် ဆိုလေသည်။ ကိုယ့်မှာသာ နို့တွေ တင်းပြီး နာလာတော့ သမီးခေါ်ကာ တိုက်မည်လုပ်တော့ သူကနို့ဘူးအပြည့်စို့ထားရကား ဗိုက်၀နေ၍ အမေနို့ကို လှည့်၍မျှပင် မကြည့်ပြီ။ သို့နှင့် ဦးမောင်ခြိမ့်ခေါ်ကာ စက်အကူအညီဖြင့် တီတီဆွိတစ်ယောက် ခလေးတစ်ယောက်ရမှ လူစင်စင်ကနေ နွားအသွင် နို့ညှစ်ကာ ပုလင်းထဲ ထည့်ရတော့သည်။ 

အမေနို့လေးဝင်ပါမည့် အကြောင်း အိမ်မှာ နိုညှစ်သံတွေ ဆူညံလှသည်မှာ တစ်လလောက်ကြာလာတော့ ဘယ်အရာမှ သိပ်သည်းညည်းမခံတတ်သူ၊ ကွန်ပလိမ့်ကွင်းန်ဟု ကိုကိုခြိမ့်မှ အမည်ပေးထားသူ တီတီဆွိကား ညည်းလေပြီ။ တစ်ည အိပ်ရာအထတွင် ရင်ဘတ်နေရာမှ နို့တွေခဲနေပြီး နာကျင်လွန်းရုံမက နို့ကျိတ်ပင်ဖြစ်တော့မလိုဖြစ်ရာ ဒီပုံအတိုင်းတော့ မဖြစ်တော့ချေဆိုကာ သမီးကို နို့တိုက်ခြင်း၊ နို့ညှစ်ခြင်း အလုပ်မှ ရပ်လိုက်တော့မည် ဆုံးဖြတ်သည်။ နာကျင်မှုကို မခံစားနိူင်တော့ပါ။ ထိုနေ့မှစ၍ ဂျူဂျူလေးလဲ ဘူးနို့ဖြင့် နှစ်ပါးသွားကာ သူ့အဒေါ်နှင့်ပင် အတူအိပ် သူ့အဒေါ်အခန်းတွင်ပင် အတူနေပါတော့သည်။

သမီး ၃-၄နှစ်လောက်ရောက်တော့ အသိအစ်မတစ်ယောက် ဒုတိယ သမီးလေးမွေးသည်။ NUS ထဲ မှာ အလုပ်လုပ်သည်။ နေသည်က Bukit Batok မှာ။ ရုံးကခွင့်၂လကုန်တော့ နေ့ခင်းဖက် ထမင်းစားချိန်ဆို  ရုံးကနေ MRT စီး အိမ်ပြန်ကာ ခလေးနို့တိုက်လေသတတ်။ အစ်မရယ် ဒုက္ခခံလိုက်တာဆိုတော့ ခလေးတွေဟာ တစ်နှစ်လောက်အထိ မိခင်နို့ကို သောက်သုံးဖို့ လိုကြောင်း၊ အဲဒီအချိန်ဟာ ခလေးဦးနှောက်ဖွံ့ဖြိုးဖို့လိုတဲ့ အတွက် အင်မတန် အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ဖြစ်ကြောင်း၊  သူ့သမီးလေးတွေကို ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်တဲ့ သမီးလေးတွေ ဖြစ်လိုတဲ့ အတွက် ဤမျှအထိ ဒုက္ခ ခံရကြောင်းပြောတော့ တီတီဆွိမှာ ပြောစရာ စကားရှာမရပြီ။  ဂျူဂျူလေးကို တစ်လကျော်ခန့်သာ နို့တိုက်ခဲ့မိသည် မဟုတ်ပါလား။ ထိုအကြောင်းတွေ မသိ၍မဟုတ်၊ သိသည်။ သို့ပေမဲ့ ကိုယ်က ထိုအချိန်က ဖြစ်သည့် ဝေဒနာကို တော်တော် မခံမရပ်နိူင်ဖြစ်ကာ သမီးနို့တိုက်တာကို ရပ်ဆဲလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့ပြောသလောက်တော့လည်း serious ကြီး ဖြစ်လိမ့်မယ် မထင်ထားခဲ့သည်ကိုး။

ထိုနေ့မှစ၍ တီတီဆွိ၏ စိတ်ထဲတွင် ထို Guilty စိတ်က အမြဲ လွှမ်းမိုးထားရာ သမီလေးကျောင်းတက်၊ ဉာဏ်ရည်မှ ကောင်းပါ့မလား။ စိတ်ထဲမှာ အမြဲ သံတယကြီးနှင့်ဖြစ်နေပါသည်။ သမီးသူငယ်တန်းပြီးခါနီးတော့ အိမ်မှာပဲ သင်္ချာတွေ အင်္ဂလိပ်တွေ ကိုယ်တိုင်သင်ပေးရာ သင်္ချာတွင် ခလေးက အပေါင်းအနှုတ်က ကုန်ပါပြီ။ ရှိသမျှသော သူငယ်တန်း မေးခွန်းဟောင်းတွေပြီးတော့ သူ့အဖေအပြင်က ဝယ်သည့် စာအုပ်တွေ။ ပြီးတော့ တစ်တန်းစာကို ကြိုလုပ်ထားရာ ဟော အမြှောက်၊ အစားတွေ ရောက်လာလျှင် သူမရတော့။ အမြှောက်အလီတွေလဲ ကျက်ခိုင်းတာမရ။ တီတီဆွိ၏စိတ်မှာ အတော်ပင် စိတ်ပျက်မိပါသည်။ သမီးလေး ဉာဏ်ရည်မမီလို့ ဒါတွေမရတာလား။ ရှင်းပြတာလဲ နားမလည်ပေ။ သို့နှင် P1 ရောက်တော့ ကူမွန်မှာ စအပ်ကာ သင်္ချာ ဉာဏ်ရည်တိုးတက်လာအောင် သင်ကြားစေခဲ့ပါသည်။ 

သမီးလေးနဲနဲကြီးလာတော့ သူ့အရွယ်နှင့် သူ့စာ ကွက်တိဖြစ်လာတော့ တော်တော်တိုးတက်လာပါသည်။ အမှန်က ခလေးတွေမှာ သိပ်ငယ်သေးသည့်အချိန် သူ့အရွယ်နှင့် သူ့ဉာဏ်ရည် သူသင်ကြားရမည့်စာ ကွက်တိဖြစ်မှ ခလေးက လုပ်နိူင်ပါမည်။ ဒါကို သေချာနားမလည်၍ အထင်မှားနေခြင်းဖြစ်ပါသည်။  နောက်ပိုင်းတွင် ကူမွန်တွင် ၂တန်းကျောသည်အထိ ဖြစ်လာရာ အော် ငါထင်နေတာ မှားနေပါလား။ သမီးက တော်သားပဲဟု အနည်းငယ် ဖြေလို့ရပါသည်။ 

အမှန်က ဂျူဂျူလေးက သူ့အဖေနှင့် အလွန်တူပါသည်။ ဉာဏ်ရည်မဆိုးလှပါ။ မဆွိတီတို့လို တကုတ်ကုတ်နှင့် စာသိပ် ကျက်စရာ ဖတ်စရာမလိုသော အစားထဲက ဖြစ်ပါသည်။ မဆွိတီတို့ ငယ်စဉ်က စာတွေ spelling တွေ အလွတ်ကျက်ရတာ မှတ်မိပါသည်။ မီးနင်းတွေ spellingတွေ တော်တော် အော်ကျက်ခဲ့ရပါသည်။ ဂျူဂျူသည် မည်သည့်စာကိုမျှ ကျက်ရသည် မရှိဖူးပါ။ spelling တွေဆိုလည်း ကျောင်းမှာ ဆရာမပေးပြီးသည်နှင့် အိမ်မှာ သူ့အလိုလိုရပါသည်။ မဆွိတီတို့လို အသေအလဲ ကျက်မှတ်နေစရာမလိုပဲ သူဟာသူ ဉာဏ်ကောင်းပြီးသားဆိုတော့ စာသိပ်လုပ်စရာမလိုသူဖြစ်ပါသည်။ 

အဖေတူသမီးမှို့ စာပျင်းတာလေးတစ်ခုရယ် ရှမ်းတတ်တာလေးရယ်တော့ ပြောစရာရှိပါသည်။ မေးခွန်းဟောင်းများဖြေခိုင်းလျှင်လည်း တစ်ခါတစ်လေ သူပျင်းမှာစိုးလို့ မေမေနဲ့တူတူလုပ်မယ်လေနော် ဆို သူဖြေသည်ကို ကြည့်နေရာ အလွန်ပင် မြန်လှပါသည်။ တစ်ခါတစ်ရံ အချို့ သင်္ချာ ပုစ္စာများဆို ကိုယ်က စဉ်းစားနေတုံးရှိသေး သူက ဇက် ... ဇက်နဲ့ အဖြေကို ချရေးသွားရာ ဟုတ်မှ ဟုတ်ရဲ့လား သေချာပြန်ကြည့်ရပါသည်။ ကြုံ၍ ပြောရလျှင် ပြီးခဲ့သည့် Term က report card ပေးရာ ဂျူဂျူလေးက  A တွေချည်း အားလုံးရပါသည်။ အော် ... ဆရာမက အမှတ်ပေးကောင်းလို့ထင်တယ်ဆိုကာ လူတိုင်း A တွေချည်းရတယ် အောက်မေ့မိတာ အမှန်က သူနဲ့တွဲတဲ့ (ကိုယ်က အင်မတန်  တော်တယ်လို့ထင်တဲ့ ) စလုံးမလေးအမေက သူ့သမီးတော့  B တွေ အများကြီးပါတယ်ပြောပါသည်။ Interview နေ့မှာ ဆရာမနှင့်သွားတွေ့တော့လဲ သူ့ကိုဆရာမက ချီးမွန်းနေရာ အမေနိူ့ကို တစ်လတည်းတိုက်မိ၍ Guilty ဖြစ်နေသူ တီတီဆွိမှာ သက်ပျင်းချရပါတော့သည်။

သမီးရပို့ကတ်ရပြီး တစ်ညနေ ဦးခြိမ့်နှင့် တီတီဆွိတို့ သမီးမရှိခိုက် သမီးအကြောင်း စကားလက်ဆုံပြောနေကြလေသည်။

တီတီဆွိ ။ ။ " တော့ ကိုကိုခြိမ့်ရဲ့ .... သမီးလေးက ဆွိလေး ထင်ထားသလောက် ဉာဏ်က မဆိုးပါဘူး။ ဆွိလေးဖြင့် သမီးကို ကိုယ့်နို့ မတိုက်လိုက်ရတော့ အမေနိူ့သိပ်မစို့လိုက်ရတဲ့ ခလေး ဒုက္ခပဲလို့ ..နွားနို့က ရတဲ့.နို့မှုန့်တွေ သောက်ရတာ ခလေး ဉာဏ်ရည်မှ ကောင်းမှ ကောင်းပါ့မလား။ intelligent မှ ဖြစ်ပါ့မလားထင်နေတာ။ ခုတော့လဲ မဆိုးပါဘူး ...  တော်သေး နော် .... ဟင်း ... ဟင်း ..."

ကိုကိုခြ်ိမ့် ။ ။ ( ပြောင်စပ်စပ် မျက်နှာပေးဖြင့် ...)

"ဟားဟား  ... အဲဒါ ညည်းနိူ့ မစို့ခဲ့ရလို့ နေမှာပေါ့့ဟ ...."

အန်တီဆွိသည် ကိုကိုခြိမ့်အား  ... ညက်မှောင်ကုတ်ဖြင့် တစ်ချက် စိုက်ကြည့်လိုက်လေသတည်း။    ။

(ခလေးအမေတွေ အဲလို Guilty မျိုုး မဖြစ်ရအောင်၊ ခလေးတွေကို တစ်နှစ်အထိ အမေနိူ့ကို တိုက်ကြစေလိုပါသည်။ )

အမေ့သမီး ဂျူဂျူလေး

တီတီဆွိရဲ့ ဘလော့ဂ်ပိတ်သတ်ကြီးကလဲ စာမရေးလို့ တဂျီဂျီဆိုတော့ ပို့စ်လေးတစ်ပုဒ်တော့ ဖြစ်ညှစ်ပြီး ရေးလိုက်ဦးမယ်ဂျာ။ ရေးစရာ အကြောင်းအရာတွေ ရှိပေမဲ့ စိတ်အနှောက်အယှက်ဖြစ်စရာတွေဆိုတော့  နောက်မှပဲ ဒီအကြောင်းတွေ ပြန်ရေးဖြစ်မယ်ထင်ပါတယ်။

ခုလောလောဆယ်တော့ သမီးလေးအကြောင်းရေးရတာ စိတ်ချမ်းသာတယ်။ ဂျူဂျူလေးအကြောင်းက စရေးမယ်။ ဟိုနေ့က အသိခလေးတစ်ယောက် ၂နှစ်-၃နှစ်အရွယ်လောက်ပေါ့၊ သူ့အမေ ဟမ်းဖုန်းကိုကိုင်ပြီး ဆော့နေတာ လက်ကမချဘူးဗျာ။ သူ့အမေက ဖုန်းပြောမယ်ဆို ဖုန်းကိုတောင်းတော့ ငိုလိုက်တာ၊ ကော့လန်နေတာပဲ။ အဲဒါနဲ့ အန်တီဆွိကလည်း သတိရသွားတာ။ ဂျူဂျူလေး ငယ်ငယ်တုံးကလဲ ဒီအတိုင်းပဲလို့။ ဖုန်းလက်ထဲရောက်ရင် ပြန်တောင်းလို့မရတော့ဘူး။ ခြေထောက်ကို ဆောင့်ဆောင့်ပြီးကို ကောက်တာ။ ဆိုးလိုက်တာလဲ အရမ်းပဲ။ ပေတေတေ၊ ဂျစ်ကပ်ကပ်နဲ့။ ဟမ်မလေး ဒီလိုသာဆို ကြီးရင်မလွယ်ဘူး။ ဘယ်လိုထိမ်းရမလဲဆို စိတ်ညစ်ခဲ့ရတာ။ ခုကြီးလာတော့လဲ  ပြောတာ၊ ဆုံးမတာ နားလည်လာတော့ လိမ္မာလာတယ်ပြောရမယ်။ သမီးနဲ့ပတ်သတ်လို့ စိတ်ညစ်ရတယ်ရယ်လို့ မရှိပါဘူး။ အဲဒီအတွက်တော့ တော်တော်စိတ်ချမ်းသာရတယ်။

စာကတော့ အဖေတူသမီးဆိုတော့ ပျင်းတယ်။ ကျောင်းက ပေးတဲ့ အိမ်စာ၊ ကျူရှင်ကပေးတဲ့ အိမ်စာလောက် တာဝန်ကျေရုံလောက်ပဲ လုပ်ချင်တာ။ ဉာဏ်လေး ကောင်းလို့သာ တော်တော့တယ်။ ကြီးလာတော့ လိမ္မာလာသလို အမေကိုလဲ ဆရာလုပ်ချင်လာတယ်။ အမေက သူ့ကို အင်္ဂလိပ် spelling တွေ မေးရင်းနဲ့ အင်္ဂလိပ်အသံထွက်တွေ မှားနေရင် သူက ပြင်ပြင်ပေး။ အမေက စာရေးရင်  spelling တွေမှားလွန်းလို့ သူက ထောက်ပေးနဲ့ ဆရာကတော့ လုပ်ချက်။

ပြီးတော့သူက သီချင်းတွေဘာတွေလဲ ဝါသနာပါတော့ ဒီအရွယ်နဲ့တင် အော်ဇီက အဆိုတော်နာမည်တွေ၊ အမေရိကားက အဆိုတော်နာမည်တွေလဲ အကုန်သိနေတယ်။ ဆယ်ကျော်သက်တွေလို သီချင်းတွေလဲ ရေဒီယိုက လာသမျှသီချင်း အကုန်ရ။  အကုန်လိုက်ဆို အဟုတ်ပဲ။ သီချင်းတစ်ပုဒ်လာရင် ဖေဖေ မပြောနဲ့နော်ဆို ...  မအေလုပ်သူ အူတူတူ အတတကို ဘယ်သူဆိုတာလဲ။ သီချင်းနာမည်ကဘာလဲ။ ပဟေဠိမေးလိုမေး၊ အဲလိုတွေ အမေကို ဆရာလုပ်တာ။ တီဗီက အစီအစဉ်တွေလဲ လာသမျှအကုန်ကြိုက်။ အဲဒါ ဂျူဂျူ့ ဖေးဘရိတ်ရှိူးလေ ဆို အမြဲပြောတယ်။ ဒါပြီး နောက်တစ်ခုလာတော့လဲ ဂျူဂျူ့ ဖေးဘရိတ်ပဲ။ အဲဒါကျ သူ့အဖေနဲ့ အဖော်ရတယ်။ သားအဖ၂ယောက် တီဗီကြည့်ရင်း လူကြီးတွေလိုပဲ သူက ဝေဖန်တတ်နေပြီ။

နောက်ပြီး အမေအရယ်သန်နေရင်လဲ သူမကြိုက်ဘူး။ သိတဲ့အတိုင်း အန်တီဆ်ွိကလဲ အရယ်က သိပ်သန်တာ။ ဟာသကားတွေ ဘာတွေများကြည့်ရင် ရယ်ရပြီးသားဟာကို ပြန်ပြန်တွေးပြီး အူတက်ပြီး ရယ်ချင်နေတဲ့အမျိုး။ အဲဒါဆို မအေပါးစပ်ကို လက်နဲ့ ပိတ်ပြီး မေမေတော်တော့ဆို ဘယ်လိုလဲတော့မသိဘူး။ အဲလိုအတောမသတ်ရယ်နေရင် သူမကြိုက်ဘူး။ 

ဟိုတစ်လောကလဲ ရထားကြီးနဲ့ ဘာရယ်မဟုတ် ၊ ရထားစီးချင်လွန်းလို့ အပျော်ခရီးတစ်ခုသွားကြတာ။ အပြန်ကျ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက် ခရစ်စမတ်ပွဲဖိတ်ထားတော့ အဝေးကြီးလဲ သွားမရတော့ အပြန်ရထားနဲ့ ချိတ်မိအောင်တွက်ချက်ပြီး လမ်းလည်ဘူတာတစ်ခုမှာ ဆင်းရအောင်ရွေးလိုက်တာ။ ဘယ်လောက်ဝေးမယ် ဘာရယ်သိတာမဟုတ်ဘူး။ အဲဒါနဲ့ ရထားက ဆစ်ဒနီဘူတာကြီးကနေ ထွက်လာတာပေါ့။ ရထားတော့ စီးရတော့မယ်။ ခရီးနဲနဲရှည်ရှည်လေးပေါ့။ မြန်မာပြည်မှာ ငယ်ငယ်က စီးခဲ့ရတာ သတိရ။ သမီးက ဘေးက၊ သူ့အဖေကတော့ အဲကွန်းက အေးအေးနဲ့ ဇိမ်နဲ့တောင် နှပ်နေတာ။ လမ်းဘေးရှူခင်းတွေကြည့်ရင်း စိတ်ကလဲ ကြည်လင်နေတာပဲ။ အဲသမှာဗျာ ရထားက ဆစ်ဒနီကထွက်ပြီး အေးဆေးစီးတော့မယ်ဆို ပြင်ခါရှိသေး နောက် ၂ဘူတာဆို ကိုယ်တွေ ဆင်းရမဲ့ ဘူတာရောက်ပြီတဲ့ဗျား။ ကိုယ်က ခုမှ စစီးတယ်ထင်တာ။ ဆင်းရတော့မယ်ဆိုတော့ ငိုအားထက်ရယ်အားသန် အန်တီဆွိမှာ ဦးခြိမ့်နဲ့ ပြောပြောပြီး ရယ်တာ ... ရယ်တာ အတောမသတ်နိူင်တော့ဘူး။ အဲသမှာ ဘေးကဂျူဂျူက သူ့အမေကြီး အတောမသတ် ထိမ်းမနိူင်သိမ်းမရ ရယ်နေတာကို အနားက ခရီးသည်တွေလဲပါတော့ "  မေမေ တော်တော့ တော်တော့ " ဆိုပြောတာ မရလို့ တစ်လမ်းလုံး အမေကို စိတ်ကောက်တာ မနဲချော့လိုက်ရတယ်။ သူ့စိတ်ထဲမှာ သူ့အမေက လူကြားထဲ အဲလိုကြီးရယ်နေတာ မြင်မကောင်းဘူးထင်နေတာ နေမှာပေါ့။

မေကိုလည်း ချစ်တာမှ တုန်နေတာပဲ။ တစ်ခါတစ်လေ အမေနား ကပ် လှဲနေရင်းနဲ့ "I love you the most in the universe." ဆိုတာတွေလဲ  ပြောရဲ့လားပြောရဲ့။ နေရင်းထိုင်ရင်း မေမေ့ကို ဖက်ဦးမယ်ဆို ဖက်ပြီး အခါခါ အလီလီ နမ်းလား နမ်းရဲ့။ သမီးလေးရဲ့ မောမယ်၊ တော်တော့၊ မနမ်းနဲ့တော့ဆိုလဲမရ။ သူ့အဖေဆီက အနမ်းအမွေရထားတော့ အတောမသတ်အောင် နမ်းနေတော့တာပဲ။

ဒီနေ့လဲ ရေချိုးခါနီး အိမ်သာမှာ ရှူးရှူးပေါက်ရင်းနဲ့ " မေမေ ဂျူဂျူ အီအီး တစ်တုံးလောက်ပါမယ်နော်။ သိလား၊ ခဏလေးမေမေ" ဆို အော်ပြောနေတယ်။ မအေလုပ်သူက သူချိုးဖ်ို့ ရေပူတွေကို ရေချိူးကန်ထဲ ထည့်ပြီး ဂျူဂျူ ရေချိုးရအောင်ဆို ခဏခဏခေါ်နေရတော့ အမေ စိတ်တိုပြီး ဆူမှာကြောက်လို့ မျက်နှာချိုသွေးပြီး အီးလေးတစ်တုံးလောက်လေးပဲ ပါမှာပါဆို အော်နေတော့ သနားတောင် သနားသွားတယ်။ "ရပါတယ် သမီးရယ် တစ်တုံးတင်မက ငါ့သမီး ကြိုက်သလောက်ပါ .. အဝပါ"ဆို ပြောယူရတယ်။ 

တစ်ခုခု သူမှားသွားပြီဆိုလဲ " sorry မေမေ .. sorry " ဆို တွင်တွင်ပါအောင် ပြောတတ်သေးတာ။ မအေလုပ်သူကလည်း တစ်နေ့တစ်နေ့ အိမ်ထဲမှာပဲနေ၊ အိမ်အလုပ်တွေ ဇယ်ဆက်သလို လုပ်ရတဲ့ ကြားထဲ သမီးက ခိုင်းရင် ချက်ချင်းမလုပ်တာတို့၊ တီဗီကို တမေ့တမော ကြည့်နေတာတို့ ၊ အစားအသောက်ကို မြန်မြန်မစားပဲ နှေးနေတာတို့ကျ တစ်ခါတစ်ရံ စိတ်မရှည်တော့ သမီးကို ဆူမိရော။ ဆူတယ်ဆိုတာထက် နားလည်အောင် တတွတ်တွတ် ပြောပြရတာပေါ့။ အဲဒါဆို မအေကိုဖက်နမ်းပြီး " မေမေ ဂျူဂျူ့ကို မဆူနဲ့နော်.. '' ဆို မျက်နှာငယ်လေးနဲ့ အသံလေးကသနားစဖွယ်လုပ်ပြီး ပြောလာရင် စိတ်ထဲ မကောင်းပြန်ဘူး။ သမီး မေမေဆူမှာ မကြောက်ရဘူးနော်။ ငါ့သမီးလေးကို မေမေက ချစ်လို့ ပြောနေရတာ။ မချစ်ရင် မေမေက ဘာမှ မပြောတော့ဘူး။ လျှစ်လျှူရှုနေမှာပေါ့။  မေမေ ဆူမှာ မကြောက်ရဘူးနော်ဆို နားလည်အောင် ပြန်ပြောရတယ်။  ကိုယ်တိုင်လည်း သမီးကို တော်ရုံတန်ရုံ မဆူမိဖို့ကို သတိထားနေရတယ်။ တော်နေ ခလေးက အမေဆူမှာ ကြောက်လို့ လိမ်တာတို့၊ ညာတာတိုု့၊ ဖုံးကွယ်ထားတာတို့၊ စိတ်ဆင်းရဲမှာတို့ မဖြစ်စေချင်ဘူး။

  စိတ်ဆင်းရဲမှာဆိုလို့ ငယ်ငယ်က အဖြစ်လေး တစ်ခုသတိရတယ်။ အန်တီဆွိတို့ ငယ်ငယ်ကဆို သိတဲ့ အတိုင်း မဆလ ခေတ်ဆိုတော့ ပစ္စည်း ပစ္စယ အင်မတန်ရှားပါးတယ်။ အဲဒီခေတ်က ကော်ပေတံဆိုတာ ပလပ်စတစ် ပေတံ အကြည်လေးတွေပေါ့။ ခုခေတ်တော့ ပေါမှပေါပဲ။ ပုံမှန်ဆို သစ်သားပေတံ အဝါတွေပဲ ကိုင်ရတာဆိုတော့ အသစ်အဆန်း ကော်ပေတံ ပြောင်ပြောင်လေးတွေ သိပ်လိုချင်တာ။ အဲဒါ ကျောင်းမှာ မဲပေါက်မှ ဝယ်လို့ရတာ။ အဲဒီပေတံလေး မဲပေါက်လို့ အမေတို့က ဝယ်ပေးထားတာမှာ တစ်ရက်တော့ ကျောင်းမှာ ကျန်ခဲ့ပြီး ပျောက်ပါလေရော။ ခုခေတ်လို ပျောက်လို့ နောက်တစ်ချောင်း ပြန်ဝယ်လို့ ရတဲ့ခေတ်လဲ မဟုတ်ဘူးလေ။ အဲဒါလေး ပျောက်တော့ ကိုယ်တိုင် နှမြောတာထက်၊ အိမ်က အမေတို့ ဆူမှာ ပိုကြောက်ပြီး အိမ်ကိုလဲ မပြောရဲ၊ ခလေးအရွယ်လေး တစ်ယောက်တည်း တိတ်တိတ်လေးကြိတ်ပြီး စိတ်ဆင်းရဲခဲ့ရတာ သတိရမိလို့။ သမီးကိုလဲ အဲလို စိတ်ဆင်းရဲတာမျိုး မဖြစ်စေချင်တာ။

 ဂျူဂျူတို့ အမေပင်ပန်းနေပြီဆိုလည်း ပြုစုတတ်သေးတယ်။ တစ်ခါသား တစ်နေကုန် အိမ်အလုပ်တွေ ဇယ်ဆက်သလိုလုပ်ရလို့ သမီးရေ မေမေဒီနေ့ အရမ်းပင်ပမ်းတယ်။ တစ်နေကုန် ထိုင်ကိုထိုင်ရသေးဘူး။ ခါးတွေကို ညောင်းနေတာပဲဆို ပြောကာရှိသေး။ မဂျူဂျူး၊ ကုတင်ပေါ်ပြေးတက်တယ်။ ပြီးတော့ နံရံကို ကျောကုန်းနဲ့မှီပြီး ကုတင်ပေါ်ထိုင်နေတဲ့ အမေကို ခြေထောက်နဲ့ ထောင်းထောင်းပြီးနှိပ်ပေးတော့တာပဲ။ သူနင်းပေးတာ တကယ်ကို အညာင်းပြေတယ်။ သူ့မွေးတုံးက breech ဖြစ်နေလို့ ခွဲမွေးရတာဆိုတော့ မြန်မာလိုဆို ရိုးရိုးမွေးရင် ခြေကဖွားပေါ့။ အဲလိုလူတွေက နင်းရင် အရမ်းပေါက်တယ်လို့ သူ့အဒေါ်က ပြောထားတော့ ညောင်းတယ်လို့ စကားအဆုံးမခံဘူး။ ဝုန်းဝုန်းဆို ဖနောင့်နဲ့ တက် ထောင်းတော့တာပဲ။ မအေကို ဆံပင်ဖြူလည်း နှုတ်ပေးသေးတယ်။  အလကားတော့ ဘယ်ရမလဲနော့။ သူ့ကို နှုတ်ခပေးရတာပေါ့။ တစ်ပင် ၅ပြားဆိုတာ ဈေးနဲလို့တဲ့ ပြား၂၀ပေးရတယ်။ ဒါနဲ့ ဂျူဂျူတို့ အမေလဲ သူ့ဆီမှာ အကြွေးတင်နေတာ ၂၄ကျပ် ပြား ၆၀ ခုချိန်ထိ မပေးရသေးဘူး။

 
ဂျူဂျူတို့တွေ ဒီနေ့ပဲ Natplan စာမေးပွဲပြီးတယ်။ စာမေးပွဲက Year 3 ကျောင်းသားတွေအတွက် သိပ်အရေးကြီးလှတယ် မဟုတ်ပေမဲ့ ငယ်ငယ်က စာမေးပွဲဖြေခါနီး စာတစ်အုပ်လုံး ၏ သည် မရွေး ဒေါင်းဒေါင်းကျေအောင် ကျက်ခဲ့ ကျိူးစားခဲ့တဲ့ အန်တီဆွိကတော့ သူ့သမီးကို စာမေးပွဲမဖြေခင် practice စာအုပ်တွေဝယ်၊ မေးခွန်း sample တွေ အဆက်မပြတ် သမီးကို လုပ်စေခဲ့တယ်။ ကျောင်းကစာတွေ၊ ကျူရှင်က စာတွေကိုလဲ revision ပြန်လုပ်ပေးရသေးတယ်။ သမီးကတော့ အမေကြောက်လို့သာ လုပ်ရ တော်တော်တော့ ငြီးငွေ့ပင်ပမ်းပုံရတယ်။ စာမေးပွဲမှာလဲ အပုဒ်စေ့မကျန်ဖြေဖို့၊ ၂ခေါက် ၃ခေါက် ပြန်စစ်ဖို့၊ မရှမ်းဖို့ အလီလီ အခါခါ မှာရတယ် ။  ဂျူဂျူ တစ်ယောက်ကတော့ သူ့အမေ လေ့ကျင့်ပေးလို့လား၊ အရင် ကူမွန်က အလေ့အကျင့်ကြောင့့်လားမသိ၊ စာလုပ်ရင်တော့ အင်မတန် မြန်တယ်။ သူ့အကျင့်ကိုက မြန်မြန်ပြီး ပြီးရောဆိုတဲ့ အကျင့်များဖြစ်နေလား မဆိုနိူင်ဘူး။ ၄၅မိနစ်ဖြေရမဲ့ မေးခွန်းဆို မိနစ်၂၀လောက်နဲ့ ပြီးနေပြီ။ သင်္ချာဆို အဆိုးဆုံး။ တစ်ချို့ဆို ကိုယ်ကစဉ်းစားနေတုံးရှိသေး သူက ဗြတ်ဗြတ် ဆို ဖြေတာ မြန်မှမြန်။ ပြန်စစ်တော့ အမှားလေးတွေ ၂ခု-၃ခုပါလာတော့ ဟဲ့ သမီးရဲ့ သေချာ ဖြေပါဟဲ့။ မေးခွန်းကို သေချာဖတ်ပါဟဲ့ ဆိုပြောရတယ်။ မနေ့ကလဲ စာမေးပွဲဖြေတော့ ဘယ်အချိန်ကတည်းက ပြီးနေတယ်မသိဘူး။ ဆရာမက ခလေးပျင်းမှာစိုးလို့ စာရွက်အလွတ်တစ်ရွက်ပေးပြီး ပုံဆွဲချင်ဆွဲဆို ပေးထားသတဲ့။ အဲသမှာဗျာ မဂျူဂျူတို့ လုပ်စရာ မရှိတော့ သူ့စာမေးပွဲ မေးခွန်းပထမဆုံး စာမျက်နှာကို တစ်ပုံစံတည်း ကော်ပီကူးရေးထားတာ အိမ်ပြန်ပါလာတော့ အန်တီဆွိတို့ လင်မယားမှာ ငိုရမလား၊ ရယ်ရမလားတောင် မသိတော့ဘူး။ 

မနေ့ကလဲ သင်္ချာ ဖြေရမှာဆိုတော့ Practice  မေးခွန်းတွေ လုပ်ရအောင်ဆိုတော့ ဆရာမက တဲ့ အိမ်မှာ practice ဘာမှ လုပ်စရာမလိုဘူးဆို မှာလိုက်သတဲ့။ ဟုတ်မှဟုတ်ရဲ့လား ဆရာမက စာမေးပွဲတွင်း စာမလုပ်ရဘူးပြောပါ့မလားဆို သေချာမေးကြည့်တော့လဲ ဆရာမက ကျောင်းမှာ Practice တွေ သေချာလုပ်ပြီးသား။ ကျောင်းသားတွေကို အိမ်မှာ ဘာ practice မှ လုပ်စရာမလိုတော့ဘူးလို့ တစ်တန်းလုံးကို မှာလိုက်သတဲ့ဗျား။ သမီးက မညာတတ်တော့ သူပြောတာ ဟုတ်မှာပါလို့။ ထူးဆန်းပါပေ့ ကတွတ်ပီဆိုသလိုပဲ။ အဲဒါနဲ့ပဲ ဆရာမစကား အပြည့့်အ၀ တသွေမသိမ်း၊ မြေဝယ်မကျ နားထောင်တဲ့ မဂျူဂျူတို့ အဲနေ့ညက စာသိပ်မလုပ်လိုက်ရပါဘူးဂျာတို့ရေ။

 ခုလဲ မဂျူဂျူတော့ ညနေဖက်ထမင်းစားပြီး ဗိုက်ပြည့်လွန်းလို့ နေလို့မကောင်းလို့ဆို မအေကို လာပြောနေပြန်တယ်၊ ဗိုက်မတင်းပဲ ရှိရမလား။ ပေါင်ချိန်ကြည့်ပြီး သူ့ အလေးချိန် ၂၉ကေဂျီ မပြည့်တာကို ပြည့်အောင် ရေတွေသောက်လိုက်၊ မုန့်တွေစားလိုက် နဲ့ မပြည့်မချင်း စားသောက်ပြီး ပြေးပြေးချိန်တာ ခု ၂၉.၂ ကေဂျီဖြစ်သွားလို့ဆို ဝမ်းသာအားရ ထ အော်ပြီး မကြာပါဘူး။ ဗိုက်ပြည့်လွန်းလို့ဆို ပြောပြန်တယ်။ သူ့မှာ ဟိုက လာကတည်းက ၂၉ကေဂျီကနေ ကျသွားတာ ၂၇ ကေဂျီကို တစ်နှစ်လုံးနီးပါးဆိုတော့ ခု ၂၉ ပြန်ရောက်တော့ အရမ်းပျော်နေတာ။

"သမီးနေလို့မကောင်းရင် အိမ်ထဲလမ်းလျှောက်နေ.."ဆိုတော့ အဲဒါဆို ဂျူဂျူ က 29.2 ထက် ကျသွားမှာပေါ့ဆို ထ မလျှောက်ဘူးဗျာ။ သူကအဲလိုပဲ လူက ပိန်တော့ အလေးချိန်တက်လာရင် အရမ်းပျော်တယ်။ သူ့အမေက သမီးလေး ကစ်လာပြီ၊ ပါးလေးဖောင်းလာပြီ ပြောမိရင် သူငယ်ငယ်က နေမကောင်းဖြစ်ပြီး ပိန်ပိန်သွားတော့ အမေ့ပါးစပ်မှို့ စူးတယ်ဆို လူကြီးတွေ ပြောတာကို မှတ်ထားတာ။ ပါးဖောင်းတယ်ပြောမိရင် သူ့မှာ Touch wood ဆို သစ်သားပြေးကိုင်ရတာအမော။ သူ့မအေကြီးကလဲ သူ့သမီးလေးကို ၀၀ကစ်ကစ်လေးဖြစ်စေချင်တော့ အစားအသောက်ကို သူစားချင်တာတွေ အပင်ပန်းခံချက်ပေး၊ သမီးလေး အရိပ်တကြည့်ကြည့်နဲ့ပဲ။ ညတစ်ရေးနိူးတောင် သမီးပါးလေး ထ ထ စမ်းရတာ အမော။ ပါးလေးဖောင်းရဲ့လား အမြဲစစ်နေရတယ်။

ပြီးခဲ့တဲ့ Mother Day တုံးက အမေကို ပေးခဲ့တဲ့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လက်ရာ Card လေးပါ။ အဲဒီကတ်ပြားနဲ့ လက်ဆောင် ကီးချိန်းလေးကို ကျောင်းမှာလုပ်လာပြီး အမေကို ပေးချင်လွန်းလို့ Mother day ရောက်တဲ့နေ့အထိတောင်မစောင့်ပဲ သောကြာနေ့ကတည်းက ပေးပြီး အနမ်းတွေပါ လက်ဆောင်ပေးထားတာ။

ဂျူဂျူးနဲ့ 3 bears ပုံပြင် ...

ခရီးက ပြန်ရောက်လာပြီး သမီးစာမေးပွဲက ဒီတစ်ပတ်လုံး ဆက်တိုက် ဖြစ်နေတာနဲ့ ဘလော့မှာ အသစ်မရေးနိူင်သေးလို့ အရင်ကရေးဘူးတဲ့ ဂျူဂျူး၄နှစ်လောက်က အကြောင်းလေး ပြန်တင်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ဂျူဂျူ ပထမဆုံးစဖတ်တတ်တဲ့ ပုံပြင်လေးမှို့ အမှတ်တရပါပဲ။


0riginal picture link

တစ်နေ့က သမီးကျောင်းကနေ ပုံပြင်စာအုပ်လေးတစ်အုပ် ယူလာတယ်။ စာအုပ်လေးနာမည်က" Goldilocks and the 3 Bears " တဲ့။ ကျောင်းမှာ ဆရာမက ခဏခဏ ဖတ်ပြဟန်တူပါရဲ့။ သမီးကလည်း အလွတ်ရနေပြီး ပုံပြင်ကို အစအဆုံး ဖတ်ပြတတ်နေပြီ ...

ပုံပြင်လေးကဒီလိုပါ။ Goldilocks ဆိုတဲ့ ခလေးမလေးက သူ့အမေပြောစကားကို နားမထောင်ပဲနဲ့ လျှောက်သွားတာ တောထဲမှာ လမ်းပျောက်သွားပါတယ်။ တောထဲမှာ အိမ်လေးတစ်အိမ်တွေ့တော့ အိမ်ပိုင်ရှင် ဝက်ဝံမိသားစု အပြင်ထွက်သွားတုံး မနက်စာပြင်ထားတဲ့ ဆန်ပြုတ်ကို ဝင်စားပါတယ်။ ဝက်ဝံအဖေကြီးရဲ့ပန်းကန်ကို စားကြည့်ပြီး too hot ၊ ဝက်ဝံအမေရဲ့ပန်းကန်ကို စားကြည့်ပြီး too cold ၊ ဝက်ဝံခလေးလေးရဲ့ပန်းကန်ကို စားကြည့်ပြီး Just right ဆိုပြီး ဆက်စားပါတယ် ... ကုလားထိုင်၊ ကုတင် အစရှိသဖြင့် တက်အိပ် ၊ ထက်ထိုင်ကြည့်ပြီး too hard, too soft သူနဲ့အတော်ပဲဆို Just ... right လို့ပြောပြီး အိပ်ရာပေါ် တက်အိပ်ပါတယ်။ ဝက်ဝံမိသားစုပြန်လာတော့ သူတို့အိပ်ရာပေါ်မှာ အိပ်နေတာတွေ့တာနဲ့ ဖမ်းမယ်အလုပ်မှာ သူလဲကြောက်လန့်တကြား ထွက်ပြေးပြီး လွတ်သွားပါတယ်။ နောက်ပိုင်း သူ့အမေစကား နားထောင်တော့မယ်လို့ အဆုံးသတ်ထားပါတယ်။

မိဘစကားနားထောင်ဖို့ သင်ခန်းစာအပြင်၊ အင်္ဂလိပ်လို ဆန့်ကျင်ဘက် စကားလုံးတွေနဲ့ " အနေတော်ပဲ " ဆိုတာကို ခလေးတွေ နားလည်အောင် သင်ပေးတဲ့ ပုံပြင်လေးပါ။ သမီးလေးက ကျောင်းက ဆရာမပြောတဲ့ လေသံအတိုင်း " Just " နေရာမှာ သံရှည်လေးဆွဲပြီး ... Just ~.... right လို့ ဆိုပြပါတယ်။ အင်မတန် ချစ်စရာ ကောင်းပါတယ်။ သမီးအသံလေး နားထောင်ကောင်းလွန်းလို့ ခဏခဏဖတ်ခိုင်းရတာလဲ အမောပါပဲ။ ဒါ့အပြင် သမီးက အပြင်ကိစ္စတွေမှာလဲ အဲဒီစကားလုံးကို အသုံးချတတ်ပါသေးတယ်။ ဥပမာ သူ့အဝတ်တွေကို ဝတ်ပြီး too big, too small, Just right အစရှိသဖြင့် ပေါ့၊ နိူင်းယှဉ်စရာ တွေ့တိုင်း သူတတ်သလောက်မှတ်သလောက် ပြောနေတော့တာပါပဲ။

ဟိုတစ်နေ့ကတော့ သမီးလေးဂျူဂျူဟာ မဆွိတီတို့အခန်းထဲ စာဖတ်တဲ့နား လာဆော့ရင်းကနေ ပါးစပ်က အငြိမ်မနေ " Just ~.... right " ... "Just ~.... right " ဆို သူ့အသံရှည်လေးနဲ့ လာပြောနေပါတယ်။ မဆွိတီလဲ သူရှေ့က ဘာပြောသွားတာလဲ သေချာ မကြားလိုက်လို့ သမီး မေမေ့ကို ဘာပြောလိုက်တာလဲ ဆိုတော့ ... သူ ပြန်ပြောလိုက်တာက ...

"ဂျူဂျူ -ီ-ီး ပေါက်လိုက်မိတယ် ... မေမေ ... ဂျူဂျူ့ -ီ-ီးကလေ ... သိပ်လဲ မနံဘူး ... သိပ်လဲမမွှေးဘူး ... Just~ ... Right ..............." တဲ့။

ပထမတော့ ကိုယ်လဲ ကြောင်သွားတယ်။ နောက်မှ သူပြောတာ စေ့စေ့တွေးကြည့်မှ သမီးကြီးတော်ရော မဆွိတီရော ရယ်လိုက်ရတာ ... အူကိုနာရောပဲ ... စဉ်းစားကြည့်ကြပါအုံး ... ပိတ်သတ်ကြီးရယ် ... သိပ်လဲမနံ ... သိပ်လဲမမွှေး ... အနေတော်ဆိုတဲ့ ... -ီ-ီး အနံ့ ဘယ်လို အနံ့ဖြစ်မလဲဆိုတာ ...

အိမ်ကဉာဏ်ကြီးရှင် ဂျူဂျူ နဲ့ မှပဲ ... ..

ဂျူဂျူ နဲ့ ကျောင်း Orientation

မနေ့က မဂျူဂျူ နောက်နှစ်မှာ စတက်မဲ့ မူလတန်းကျောင်းမှာ orientation ရှိလို့ သွားကြတယ်။ အချိန်က သူ့ရေကူးသင်တန်းနဲ့ တိုက်နေလို့ ရေကူးသင်တန်းတော့ ဖျက်လိုက်ရတာပေါ့။ ဒါတောင် ဂျူဂျူ ရေကူးသင်တန်းကိုပဲ သွားချင်တယ်ချည်း လုပ်နေလို့ သမီးရေ ကျောင်းက ပိုအရေးကြီးတယ်လို့ ပြောရတယ်။ သူကရေကူးသင်တန်းမှာ ပျော်မှာပေါ့။ သင်တန်းပြီးတာနဲ့ ရေလွှာလျှောစီးတို့၊ လှိုင်းစီးတာတို့က တစ်နာရီလောက် ဆော့သေးသကိုး။

မနက်၈နာရီလောက် မဂျူဂျူကိုနှိုး၊ ရေမိုးချိုး၊ ညကတည်းက ပြင်ထားတဲ့ ကျောပိုးအိပ် ပင့်ကာလာ ဝမ်းဆက်နဲ့ ကျောင်းကို ချီတက်ကြပါရော။ လမ်းမှာလဲ ကျောပိုးအိပ်ကိုယ်စီနဲ့ ခလေးတွေ၊ ကလေးမိဘတွေ သုတ်သုတ် ၊ သုတ်သုတ်နဲ့ သွားနေကြတာ မြင်နေရတယ်။ အင်မတန် စိတ်စောတတ် စိတ်လောတတ်တဲ့ ဒေါ်ဆွိတီကိုတောင် သူတို့က ကျော်တက်လို့။ မြန်လည်းမြန်တဲ့ စလုံးလူမျိုးတွေပဲလို့ တွေးမိတော့တယ်။

ကျောင်းရောက်တော့ ကျောင်းပေါက်ဝတင် တန်းကြီးက အရှည်ကြီး။ မိဘတွေရော ခလေးတွေရော ကိုယ်အပူချိန်တိုင်းပြီးမှ အထဲဝင်ရတယ်။ အထဲရောက်တော့ ဗော်လံတီယာ ဆရာ၊ဆရာမတွေက ခလေးက ဘယ် group ကလဲ မေးပြီး ခလေးက သက်ဆိုင်ရာ group မှာ တန်းစီပြီးထိုင်ခိုင်းတယ်။ primary စတက်မဲ့ခလေး ၂၀၀-၂၅၀လောက်တော့ ရှိမယ် ခန့်မှန်းရတယ်။

နောက်တော့ မိဘတွေ အပေါ်က hall ခန်းထဲသွား ဆိုတော့ ခလေးတွေ ထားခဲ့ပြီး အပေါ်ရောက်သွားတယ်။ မိဘတွေလဲ သက်ဆိုင်ရာ group မှာထိုင်ကြရတယ်။ ကျောင်းအုပ်ကြီးနဲ့ ဆရာ၊ ဆရာမတွေ၊ မော်ကွန်းထိမ်းတွေက ကျောင်းအကြောင်း၊ ဆရာ ဆရာမတွေအကြောင်း၊ Kindergarten ကနေ primary 1 အပြောင်းအလဲမှာ ခလေးတွေကို ဂရုစိုက်ဖို့ အလွန်အရေးကြီးကြောင်း အစရှိသဖြင့် တစ်နာရီစာလောက် ဟောပြောသွားပါတယ်။ စလိုက်ရှိုးနဲ့ တကယ့်မှ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလေးပါပဲ။ ဆရာမတွေကလဲ ပုဝါ၂စ အသာချစရာ၊ ဆံထုံးတွေထုံးစရာမလို၊ မ်ိတ်ကပ်တွေလဲမပါပဲ ဆံပင်အတွန့်တွေသာ ဖားယားချပြီး ရိုးရိုးလမ်းမှာတွေ့နေကျ ပုံစံဝတ်ဆင်မှုမျိုးနဲ့ ဆိုတော့လေ ... စိတ်ထဲ ထူးဆန်းတောင်နေသေး။

ပြီးတော့ မိဘတွေကို group လိုက်ခေါ်ပြီး ခလေး ကျောင်းအပ်တာနဲ့ ပတ်သတ်တဲ့ ဖောင်တွေကို စာသင်ခန်းလို အခန်းထဲမှာ ဖြည့်ရပါတယ်။ ကျောင်းလခက PR တွေအတွက် ၃ကျပ်ခွဲပဲ ကျပါတယ်။ မျက်စိစစ်တာ၊ သွားစစ်တာတွေကိုလည်း ကျောင်းကနေ တာဝန်ယူပြီး စစ်ပေးတာ လက်ခံပါမယ်ဆိုတဲ့ အကြောင်း ဖောင်တွေ ဖြည့်ရပါတယ်။ ကျောင်းလခပေးဘို Gio ဖောင်လဲ တစ်ခါထဲ ဖြည့်ခဲ့ရပါတယ်။ Primary 1 အတွက် ဝယ်ရမဲ့ စာအုပ်စာရင်းကိုလည်း ခုနကဖောင်တွေနဲ့တွဲပြီး တစ်ခါတည်း ပေးလိုက်ပါတယ်။

ဖောင်ကိစတွေပြီးတော့ ခလေးကို hall ခန်းထဲ သွားပြန်ခေါ်ရပါတယ်။ သူတို့ကိုလဲ ကျောင်းပတ်ဝန်းကျင်၊ ကျောင်းနဲ့ ပတ်သတ်လို့ သိသင့်တာတွေကို ဆရာမတွေက ရှင်းပြပြီးပါပြီ။ ခဏနေတော့ အောက်ဆင်း book shop မှာ စာအုပ်ဝယ်မယ်လုပ်တော့ တန်းကြီးက ထုံးစံအတိုင်း အရှည်ကြီး။ ဟာ ဟိုဘက်မှာလဲ တတန်းစီထားတာ ဒီဘက်ထက်တောင် ရှည်သေးတယ်ဆိုပြီး ကြည့်လိုက်တော့ ကျောင်း Uniform အတွက်တဲ့။ ဒါနဲ့ သမီးကြီးတော်ကို Uniform ဘက်မှာစီ။ ကိုယ်က စာအုပ်ဘက်မှာစီ စာအုပ်တွေ အရင်ဝယ်ပေါ့။ စာအုပ်က စာရင်းထဲက ကိုယ်မယူမဲ့ မလေးဘာသာနဲ့ တမီးလ်ဘာသာကို ကြက်ခြေခတ်လေး ခတ်လိုက်ပြီး စာရွက်ကို စာအုပ်ရောင်းသူထံ ပေးလိုက်ရုံပါပဲ။ သူက ကယ်ကူလိတ်တာလေးနှိပ်ပြီး ၁၆၀နဲ့ ၃၅ပြား ကျတယ်ဆို အဲဒီစာရွက်လေးပေါ်ရေးပေးပြီး ငွေရှင်းရပါတယ်။ မြန်အောင် net တို့ credit card တို့ လက်မခံပဲ ငွေသား (cash) ပဲ လက်ခံပါတယ်။ တန်းစီတော့သာ ကြာတာ ဝယ်တော့ မြန်မှမြန်၊ စကန့်၃၀လောက်ပဲကြာပါတယ်။ သူတို့ လုပ်ကိုင်တာ အလွန်ကို မြန်လှပါတယ်။

စာအုပ်ဆို ကြည့်လိုက်တော့ စာအုပ်က ပုံးလိုက်ကို လာတာပါဗျား။ အားလုံးအစုံလိုက် ဝမ်းဆက်ဆိုတော့ ပုံးက အတော်ကို လေးပါတယ်။ ပရိုင်မာရီ ဝမ်း ကျောင်းသူတော့ ဘယ်လိုနေမယ်မသိ။ ကျောင်းသူရဲ့ အမေနဲ့ ကြီးတော်ကတော့ အဲ့ပုံးကြီးကို မ ရတာ မသက်သာလှပါတကား။

နောက် ကျောင်းယူနီဖောင်းတန်းစီတဲ့ဘက်ရောက်၊ ဗော်လံတီယာတွေက တန်းစီနေတုံး ကိုယ်တိုင်းတိုင်း၊ ဘယ်နှစ်စုံစီယူမှာလဲမှတ်ပြီး စာရွက်လေးတစ်ရွက် ပေးထားတယ်။ ကိုယ့်အလှည့်ရောက်တော့ စာ၇ွက်ကလေးပေးလိုက်ရုံပဲ။ နောက်တော့ ယူနီဖောင်းထုတ်ပေးပြီး အားကစားအတွက် ၂စုံနဲ့၊ ကျောင်းဝတ်စုံ ၂စုံစီအတွက် ကုန်ကျငွေ စလုံး ၆၃ကျပ်ပေးရပါတယ်။ သမီးနဲ့တော်မတော် ဝတ်ကြည့်ပြီး အားကစားဘောင်းဘီက သေးနေလို့ ပြန်လဲရသေးတယ်။ ဆိုဒ်တစ်ဆိုဒ်ကြီးတာကို ငွေ၂ကျပ်ထပ်ပေးရပါတယ်။

ဒါနဲ့သားအမိတွေ ပြန်လာ စာအုပ်ပုံးကြီး မနိူင်လို့ လမ်းတဝက်တင် သူတို့တူဝရီးကို လမ်းမှာစောင့်ခိုင်းပြီး စီးတော်ကားကို ပြေးခေါ်လိုက်ရသေးတယ်။ ကျောင်းနဲ့က ၁၅မိနစ်လောက်လျောက်ရတာကိုး။ အိမ်ရောက်တော့ အေးဆေးနား၊ မဂျူဂျူကို မေးရပါသေးတယ်။ သမီးတို့ကိုရော ဆရာမတွေက ဘယ်နေရာတွေ လိုက်ပြသလဲ၊ ဘာတွေ သင်လိုက်လဲ ဆိုတော့ ဂျူဂျူတို့ တက်ရမဲ့ class ကိုပြတယ်။ မုန့်စားတန်းပြတယ်။ book shop ပြတယ်။ အတန်းထဲမှာ ဘာတွေ ရေးရလဲဆိုတော့ ဆရာမက assignment စာအုပ်လေးပေးတယ်တဲ့။ ကဲ အမေ့ကို ပြပါဦးဆိုတော့ ထုတ်ပြလိုက်တာ အမေညက်လုံးပြူးသွားတယ်။ မဂျူဂျူတို့ အပေါ်ဆုံးက စာမျက်နှာမှာ သူ့အကြောင်းရေးထားတာ ဖတ်ပြီးတော့။

သူ့မှာ အကို ၁၀ယောက် နဲ့ ညီအစ်မ ၃ယောက်ရှိပါသတဲ့။ ပထမတော့ စဉ်းစားလို့မရဘူး။ ဒီဂဏန်းတွေ သူဘယ်ကရသလဲပေါ့။ ငါလဲ ဒါတွေ မမွေးရပါလားပေါ့။ မဂျူဂျူတို့ ရုပ်တည်ကြီးနဲ့ ရေးချလာတာ။ နောက်မှ မအေလုပ်သူက သဘောပေါက်တော်မူတယ်။ အကို ၁၀ယောက်ဆိုတာက ဟိုက အကိုဝမ်းကွဲ ၉ယောက်ရယ်၊ အိမ်မှာအိမ်ငှါးနေတဲ့ တစ်ယောက်ရယ် (အသက်ကတော့ သိပ်မကြီးသေးပါဘူး ... ၃၅လောက်) သူမွေးကထဲက အိမ်မှာနေလို့ အကိုလို ခင်နေတာ၊ ဟိုတစ်လောကရေးဘူးတဲ့ ဘူးညွန့် ကြော်ချက်ဇာတ်လမ်းထဲက ဇာတ်လိုက်လေ။ သူ့ပါထည့်တွက်ပြီး ၁၀ယောက်ဖြစ်သွားတာ။ ညီအစ်မ၃ယောက်ဆိုတာကလဲ မဆွိတီရဲ့ အကိုတွေက မွေးတဲ့ ဝမ်းကွဲ ညီအစ်မ ၃ယောက်ပါဗျား။ သူရေးတာဖတ်ပြီးပြီးချင်း ကိုယ်က ကြားထဲက ဝမ်းရေတွေ စပ်ချက်တော့။

ဂျူဂျူနဲ့ ရုပ်ရှင်ကြည့်ခြင်း

ဟိုတစ်လောကပေါ့။ ဟိုတစ်လောကဆိုပေမဲ့ ကြာတောင်ကြာနေပါပြီ ။ Ice age (III)(Dawn of the Dinosaurs) ရုံတင်တုံးက သားအမိသားအဖတွေ ရုပ်ရှင်သွားကြည့်ကြတယ်။ ရုံရောက်တော့ ဖအေလုပ်သူက Transformers ကြည့်ချင်တယ်ဆိုပြီး တခြားရုံကူးသွားတယ်။ မဆွိတီတို့သားအမိ၂ယောက်က တစ်ရုံပေါ့ ။ မဂျူဂျူကတော့ ပထမဆုံးသူ့ကို သေချာလိုက်ပြတာဆိုတော့ သူ့ကိုယ်သူ လူကြီးဖြစ်ပြီ လူရာဝင်ပြီလို့ ထင်နေတယ်။ ရုံထဲမဝင်မီ တစ်တောင်နီးပါးလောက်ရှိတဲ့ ပေါက်ပေါက်ပုံးကြီးကိုင်ပြီး ပြုံးပြုံး ... ပြုံးပြုံးနဲ့ ကျေနပ်နေပုံများ မြင်စေ့ချင်တယ်။

အထဲရောက်တော့လဲ သူမမြင်ဘူးတာတွေကို တတွတ်တွတ် အမေကို မေးတော့တာပဲ။ နောက်ရုပ်ရှင်စပြ၊ ကြော်ငြာကားတွေထိုးတော့ သူအဲဒီကားတွေလာလဲ ကြည့်ဦးမှာနော်တဲ့။ ခုထဲက စရံက သတ်နေပြီ။ အဲဒါဆိုလဲ သမီး ရုပ်ရှင်နာမည်တွေ သေချာမှတ်ထားနော်။ နောက်ရုံတင်ရင်ကြည့်ရအောင် ဆို ပြောရတယ်။ ကြော်ငြာကားတွေထဲမှာ မျက်လုံးကြယ်သီးနဲ့ အရုပ်မကားလေးပြတယ်။ အမေလုပ်သူရဲ့ မျက်လုံးက ကြယ်သီးနဲ့လုပ်ထားတာ။ သမီးက ရိုးရိုးမျက်လုံးပဲဆိုတော့ အရုပ်မလေးကို သူ့သမီးမဟုတ်ဘူးလို့ ပြောနေတဲ့ အခန်း။ ဇာတ်လမ်းလေးက စိတ်ဝင်စားစရာလေး။ သနားစရာလေး။ ကားနာမည်က Coroline တဲ့လေ။ သမီးကို သေချာမှတ်ခိုင်းထားရတယ်။

ဒါနဲ့ကားကြီး စပြတော့လဲ သူအတော်ကိုသဘောတွေ့ပါတယ်။ ရုပ်ရှင်ကလဲ တော်တော်ကောင်းကိုး။ သူ Ice age (I) ကို ကြည့်တုံးက ၃-၄နှစ်လောက်ပဲ ရှိသေးတာ။ အဲဒီကတည်းက အထဲက ဇာတ်ကောင်တွေနဲ့ ရင်းနှီးနေတာ။ အဲဒီတုံးက ကျားကြီး ဒီရေဂိုးက ခလေးကို စားဖို့လှမ်းခုန်အုပ်လိုက်တဲ့ အခန်းဆို သူ့မှာငိုလိုက်တာ။ sid နဲ့ တခြားတိရိစာ္ဆန်တွေ ရေခဲပြင်ပေါ် လျှောစီးတော့လဲ သဘောတွေကျလို့။

ဒီ Ice age (III) မှာတော့ ခလေးအရမ်းချစ်တဲ့ ခပ်ပျော်ပျော် လူပျိုကြီး sid က ဒိုင်နိုဆောလေး ၃ကောင်ကို မွေးစားထားတာ။ ခလေးအမေ ဒိုင်နိုဆောမကြီး သူ့ခလေးတွေကို ပြန်ခေါ်ရင်းနဲ့ sid က ရောပါသွားတယ်။ sid ကို ဆင်ကြီးတို့ ဇနီးမောင်နှံနဲ့တကွ ဒီရေးဂိုးတို့က လိုက်ကယ်တဲ့ တောတွင်းဇာတ်လမ်းပေါ့။ ဆင်မလေးကလဲ ကိုယ်ဝန်နဲ့ နေ့စေ့ လစေ့ကြီး။ ခလေးမွေးတော့ ကျားကြီး ဒီရေဂိုးက မီးနေစောင့်ရတဲ့ အခန်းဆို ရယ်နေရတယ်။ မိဘမေတ္တာ၊ မိသားစုဆိုတဲ့ အဓိပ္ပါယ်၊ ချစ်ခြင်းမေတ္တာ၊ သူငယ်ချင်း မိတ်ဆွေဆိုတာ၊ သူရဲကောင်းဆိုတာ အစရှိသဖြင့် သူ့နေရာနဲ့သူ သရုပ်ဖော်သွားတာ ခလေးတွေ ကြည့်သင့်တဲ့ ကားလေးပါ။

သမီးဂျူဂျူကတော့ ရုပ်ရှင်ကြည့်နေရင်းနဲ့ ကြောက်စရာ အခန်းဆို မျက်နှာကို လက်ဝါးလေးနဲ့အုပ်။ ရယ်ရတဲ့ အခန်းဆို ပါးစပ်လေးကို လက်နဲ့ အသာကာပြီး ခိုးခိုးခစ်ခစ်ရယ်လို့။ အမယ် ... သူ့ရယ်သံက အိမ်မှာ TV ကြည့်ရင် ရယ်တဲ့ အသံနဲ့တောင် မတူဘူးရယ်။ သူလဲဇာတ်လမ်း နားလည်တယ်။ အများနည်းတူ သူလဲ လူရာဝင်ပြီဆိုတဲ့ သဘောမျိုး။ တစ်ခါတလေ လုပ်ရယ်လေး၊ ဘေးကကြားရအောင် ခပ်ကျယ်ကျယ်လေးပါဗျား။ တစ်ခါတစ်လေ သူ့ရယ်သံတစ်ခုတည်း အကျယ်ကြီး ထွက်လာသေးတယ်။

ရုပ်ရှင်သာပြီးသွားတယ် သူ့ခမျာ ပြန်ချင်ပုံမရဘူး။ သမီးဟာ ဒီလို ပေါက်ပေါက်လေး စားလိုက်၊ အအေးလေး သောက်လိုက်နဲ့ ဆေးရောင်စုံ မြင်ကွင်းကျယ်ကြီးနဲ့၊ အသံ effect တွေနဲ့ ၊ အဲကွန်းခန်းထဲ ကြည့်ရတာကို သူအရမ်းကိုကျေနပ်နေတာ။ နောက်တစ်ခေါက်ထပ်ကြည့်ဖို့ကလဲ တစ်လမ်းလုံး တတွတ်တွတ်နဲ့ ပြောလို့။ သမီးပျော်တော့ အမေလဲပျော်ပေါ့။

နောက်တစ်ပတ်ကျတော့ အဲဒီ ရုပ်ရှင်ကြည့်တဲ့ shopping centre မှာပဲ သားအမိနှစ်ယောက် KFC သွားစားကြတယ်။ KFC ဆိုင်မှာလဲ ရုပ်ရှင် ပရိုမိုးရှင်းဆိုပြီး ခလေးပရိတ်သတ်ကို ဆွယ်တဲ့အနေနဲ့ Ice age (III) ထဲက ဇာတ်ကောင် အရုပ်ကလေးတွေကို kids meal ဝယ်ရင် လက်ဆောင်ပေးတယ်။ ခလေးပရိတ်သတ်ကလဲ လာသူတိုင်း အရုပ်ကိုပဲ လက်ညှိုးထိုးကြတာချည်း။ မဂျူဂျူတို့လဲ ဘယ်နေမလဲ။ ခါတိုင်းစားနေကျဟာ မစားပဲ အရုပ်လိုချင်တာနဲ့ပဲ ခြေကိုဆောင့်ပြီး မအေကိုပူဆာတော့တာပဲ။ အရုပ်ကတော့ ဒိုင်နိူဆော အဖြူရောင်လေးရတယ်။

စားသောက်နေရင်းနဲ့ သားအမိနှစ်ယောက် ဒိုင်နိုဆောရုပ်လေးကြည့်၊ ပြီးခဲ့တဲ့ကားကို စမြုံ့ပြန်ကြပါရော။ "မေမေ ရှဉ့်က ရယ်ရတယ်နော် ... သူ့သစ်ကြားသီးကို သူ့ girl friend ဆီက လုစားတာ " " ဒိုင်နိူဆောလေးတွေက sid ကို သူတို့ မေမေလို့ ထင်နေတာ ... " အစရှိသဖြင့် ပြောနေကြရင်းနဲ့ မဂျူဂျူက " မေမေ ဟိုကားလာရင်လဲ ကြည့်ဦးမယ်နော် ..." တဲ့ ။ ဘာကားတုံးဆိုတော့ " မျက်လုံးမှာ ကြယ်သီးနဲ့ အရုပ်မကားလေ ... " တဲ့။ အဲဒီကား သမီးကို သေချာ မှတ်ခိုင်းထားတယ်လေ။ ကားနာမည် ဘာလဲဆိုတော့။ ဂျူဂျူ မမှတ်မိတော့ဘူးတဲ့။ ဖြစ်ချင်တော့ မအေလုပ်သူကလဲ မမှတ်မိဘူး။ လူနာမည် ဆိုတာတော့ သိတယ်။ Catherene လား ... ဘာလားဆို ... လူနာမည်တွေ ၃-၄မျိုး တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရွတ်ကြည့်တော့လဲ ... ဟုတ်ဘူး ... ဟုတ်ဘူးနဲ့ ခေါင်းတရမ်းရမ်းနဲ့။ စဉ်းစားရတာ ဦးနှောက်ခြောက်နေကြပြီ။

နောက်ဆုံးတော့ မဂျူဂျူ မျက်လုံးလေးတောက်သွားတယ်။ သူအကြံရပြီဆိုပဲ။ ဒီကြော်ငြာတဲ့ကား နာမည်သိရအောင်များ သူဘာအကြံများ ရသတုံးဆို ကိုယ်တောင် အံ့သြနေတာ။ ဉာဏ်ကြီးရှင် မဂျူဂျူ ပြောလိုက်တာက

" အဲဒါဆိုလဲ ဂျူဂျူတို့ ခုအပေါ်တက်ပြီး အဲဒီကားပြန်ကြည့်ရအောင်လေ " တဲ့။

ကိုယ့်မှာ ရယ်လိုက်ရတာ။ ဘယ်အချိန်ထဲကများ ရုပ်ရှင်ပြန်ကြည့်ဖို့ ကြံနေတယ်မသိ။

သမီးရဲ့ အနုပညာ

မနေ့က ဘာမပြောညာမပြောနှင့် မအေလက်ထဲ စာရွက်တစ်ရွက်လာထည့်သွားတယ်။ ပုံကိုကြည့်ပြီး ရယ်ချင်စိတ်ကို မနဲအောင့်ထားရတယ်။ သူ့ပုံထဲမှာ အမေကို စကတ် အထပ်အထပ်မျိုး ၃ထပ်ဝတ်ပြီး ဟော့ရှော့လုပ်ထားတယ်လေ။ နောက် နားကတ်ကလဲ နားဆွဲကိုမှ အသည်းပုံတွဲလောင်းလေး။ မေလမှာကျမဲ့ မားသားဒေးကျရင် မေမေနဲ့ ဂျူဂျူနဲ့ အဲလိုတဲ့။ ဟဲ့ သမီးရဲ့ ... ဂရင်းကာလာတွေက အမေ့ပါးစပ်နားတောင်ရောက်နေပြီ။ နောက် ကာလာချယ်ရင် သေချာချယ်နော် ... ဆိုတော့ ... နဲဗားမိုင်း ... တဲ့

... မယုံမရှိကြပါနဲ့ ... ဟိုးအောက်ဆုံး ပန်းတွေကြားထဲကဟာ ဘာလဲဆိုတော့ bee တွေတဲ့။

အမေ့ ခြေသလုံးတွေ တုတ်ဖို့ ချောင်းနေတာ လား မသိဘူး ။