Showing posts with label (၁- ၅) မုန့်ဟင်းခါး. Show all posts
Showing posts with label (၁- ၅) မုန့်ဟင်းခါး. Show all posts

Sunday, September 9, 2012

မုန့်ဟင်းခါးတော့ မုန့်ဟင်းခါး ...


အန်တီဆွိဟာ အင်မတန် အပျင်းထူလှတယ်။ စလုံးမှာနေတုံးကတော့ အိမ်မှာ ကြီးတော်ကြီးရှိနေတော့ ကြီးတော်က အကုန် လုပ်ကိုင်ပေးတော့ စားချင်တာပြောလိုက်ရုံပဲ။ သူက ချက်ဖို့ အကုန်ပြင်ဆင်ပေးတာကိုး။ ခုဒီရောက်တော့ ဘာမဆို ကိုယ့်ခြေ က်ိုယ့်လက်ဆိုတော့ ပင်ပမ်းမှာ ကြောက်တာနဲ့ ဘာမှ သိပ်လုပ်မစားဖြစ်တော့ဘူး။ ခု အလုပ်လုပ်တော့ ပိုတောင် ဆိုးသေး။ လွယ်တာတွေပဲ ချက်လိုက်တာပဲ။

ဒါတောင် ဟိုးလွန်ခဲ့တဲ့ ၇လလောက်က မုန့်ဟင်းခါးစားချင်တာနဲ့ သွေးတောင်းလွန်းလို့ ဖလင်မန်တန်ဈေးမှာ ငါးခူတွေလဲ ရလာတာနဲ့ ၂ကေဂျီလောက်ဝယ်ပြီး ငါးကို ဆီသတ်ထားလိုက်တာ။ မုန့်ဟင်းခါး ရယ်ဒီမိတ်ထုပ်တွေတော့ အထုပ်နံ့တစ်မျိုး ထွက်လို့ဆို မစားတာ ၄-၅နှစ်လောက်ရှိပြီ ထင်တာပဲ။ အဲဒီနေ့က ထူးထူးဆန်းဆန်း စပါးလင်တွေလဲပေါလို့ဆို ဝယ်လာတာ စပါးလင်တင် ၇ကျပ်ဖိုးဗျာ။ မုန့်ဟင်းခါး ဆီသတ်ချက်တာတော့ ပင်ပမ်းတာပေါ့။ လက်က ကိုက်တတ်တော့ ပိုဆိုးသေး။ ဆီသတ်ပြီးတဲ့ ညကျရင် လက်ကကိုက်တာနဲ့ ကောင်းကောင်းအိပ်လို့မရဘူး။


ါးလေးဆီသတ်ပြီး နောက်တစ်နေ့ပဲ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ လုပ်အားပေးရှိတာရယ် ကိုယ့် မွေးနေ့ရယ် တိုက်ဆိုင်နေတာနဲ့ ကုသိုလ်လေးလုပ်ချင်လို့ အဲဒီ ငါး ၂ကေဂျီ ဆီသတ်ထားတာ အကုန် ချက်လိုက်တယ်။ နောက် ကုလားပဲတွေစိမ်ပြီး ပဲကပ်ကြော်တယ်၊ ကြက်ဥတွေပြုတ်-လှီး၊ ငါးခြစ်တွေ ကို ငါးဖယ်ကြော်လို ကြော်-လှီး၊ မုန့်ဖတ်တွေပြုတ်၊ ဆီချက်တွေချက်၊ ငရုပ်သီးကိုလဲ ကိုယ်တိုင် လှော်ထောင်း၊ နံနံတွေ၊ သံပုရာတွေလှီး အစုံပေါ့၊ ငါးခူနဲ့ ချက်တဲ့ မုန့်ဟင်းခါး ကိုယ့်ဟာကိုတော့ ရှယ်ပေါ့ဗျာ။ အဟက် ... တကယ်တန်းတော့ မုန့်ဟင်းခါး မုန့်ဟင်းခါးနဲ့ ပြောတော့သာလွယ်တာ လုပ်ရတာ ဟိုဟာနဲနဲ ဒီဟာနဲနဲနဲ့ ပင်တော့ အတော်တော့ပင်ပမ်းသားဗျ။ မုန့်ဟင်းခါးချက်ရောင်းသူတွေ၊ အလှူပေးသူတွေ အင်မတန် ချီးကျူးပါသဗျား။

ချက်ပြုတ်ပြီးတော့ အိုးက်ို အဖုံးလုံအောင် တိပ်တွေနဲ့ ပိတ်၊ သယ်စရာတွေလဲ ငံပြာရည်က အစ ဗူးလေးတွေထဲ ထည့်ပြီး ဘုန်းကြီးကျောင်းသယ်သွားတာ။ ဟိုရောက်တော့ မုန့်အိုးကို ပြန်နွှေးပြီး ကျွေးရအောင် စားပွဲပေါ် အဆင်သင့်တင်ထားတာပေါ့။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် အဲဒီနေ့မှာပဲ ဘုန်းကြီးကျောင်းမှာ အမြဲချက်ပြုတ်နေတဲ့ အန်တီကြီးတွေကလဲ လုပ်အားပေးတွေကို ထမင်းကျွေးဖို့ ချက်ပြုတ်ပြင်ဆင်နေကြတာ။ ကိစ္စမရှိဘူးပေါ့။ ထမင်းစားကြပြီး နေ့လည် ဆာရင် မုန့်ဟင်းခါးလေး အဆာပြေ စားကြပေါ့။ ဒါနဲ့ သူတို့ချက်ပြုတ်နေရာ ကိုယ်လဲ ခဏ ဝင်ကူပြီး သမီးကျူရှင် ကြိုစရာရှိတာနဲ့ သွားကြိုဖို့ ထွက်လာခဲ့တယ်။


သမီးလေး ကြိုပြီးပြန်ရောက်တော့ လူတွေမျက်နှာကြည့်ရတာ တစ်မျိုးပေါ့။ ကိုယ့်ကိုပဲ ဦးစားပေးသလိုလို၊ အားပဲနာနေသလိုလိုပေါ့။ ကိုယ့်မုန့်ဟင်းခါးအိုးတော့ မတွေ့တော့ပြီ။ စားလို့ ကုန်သွားတာလား၊ ထူးတော့ ထူးသားပေါ့။ မေးတော့ မေးမနေပါဘူး။ သူတို့တွေ စကားပြောတဲ့နား ထိုင်မိမှ ညီမလေးတစ်ယောက်က အစ်မရေ သိပြီးပလားတဲ့ ... အစ်မ မုန့်ဟင်းခါးအိုးထဲ ပဲကုလားဟင်းတွေရောမိလို့ အကုန် သွန်ပစ်လိုက်ရတယ် ဆိုပဲ ... အန်တီဆွိမှာဗျာ ... လူကသာ ဟန်မပျက် ပြုံးနေရတယ် ... ရှားရှားပါးပါး ဘယ်တော့မှ အပင်ပမ်းမခံတဲ့သူက ကိုယ်အပင်ပမ်းခံချက်ထားတာလေး၊ ဘယ်သူမှ မစားလိုက်ရပဲ အကုန်သွန်လိုက်ရတယ်ဆိုတော့ အတော် ခံစားသွားရတာ။ ဘာမှလဲ ဆက်မေးမနေတော့ပါဘူး၊ ဖြစ်ပြီးပြီပဲ ရှိပါစေတော့ပေါ့။  အဲဒါလဲ စိတ်ထဲ တော်တော်မကောင်းလို့ ၂ညလောက် လူက အိပ်မပျော်ဘူး။


  စိတ်မကောင်းတာက ၂မျိုးဗျ။ ပထမက မုန့်ဟင်းခါး အပင်ပမ်းခံချက်ထားတာလေး သွန်ပစ်လိုက်ရလို့။ နောက်တစ်မျိုးက အဲဒါနဲ့ ပတ်သတ်ပြီး ဟိုညီမလေး တစ်ယောက်ကလွဲလို့ ကာရကံရှင်အပါအဝင် ဘယ်သူကမှ ကိုယ့်ကို အကျိုးအကြောင်းပေါ့လေ  အဲလိုတော့ဖြစ်သွားတယ်ပေါ့ စိတ်မကောင်းပါဘူး။ " စောရီး ပါ " ဆိုတာလေး တစ်လုံးတောင် မပြောတာပဲ။ လူလူချင်း respect မရှိဘူး၊ အချင်းချင်း လေးစားမှုမရှိဘူးလို့ ထင်မိလို့ပါပဲ။ အမှန်ကတော့ သူတို့လဲ အားနာလွန်းလို့ ဘာပြောရမှန်း မသိတာလဲ ဖြစ်ချင်ဖြစ်မယ်။ ဒါပေမဲ့ပေါ့လေ ဒါပေမဲ့ပေါ့ဂျာ .....  နောက်ပြီး  အော် ငါ့မှာ တစ်ခါတစ်ရံလေး ကုသိုလ်လုပ်ချင်မှ ဖြစ်ရတယ်ပေါ့။  အဲဒီကတည်းက မုန့်ဟင်းခါးကို စိတ်နာလို့ ချက်မစားဖြစ်တာ တော်တော်ကြာပြီ။ မွေးနေ့ကတည်းကဆို တွက်ကြည့်တော့ ၇လလောက်ရှိပြီပေါ့။ ဒီကြားထဲ ဖလင်မန်တန်ဈေးလဲမရောက်ဖြစ်တော့  စပါးလင် ဝယ်မရတာလဲပါတယ်။

အိမ်မှာ ချက်မစားဖြစ်ပေမဲ့ ဘုန်းကြီးကျောင်းဈေးရောင်းပွဲတို့၊ အသိအိမ်က အလှူတို့ ဘာတို့တော့ စားဖြစ်ပါတယ်။ သူတို့လဲ ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ မုန့်ဟင်းခါး အထုပ်တွေဖောက်ပြီး ချက်ကြတာပါပဲ။ စားလို့လဲ တော်တော် ကောင်းပါတယ်။ ဒါနဲ့ပဲ အော် ... သူတို့တောင် ချက်တာ ကောင်းသေးတာ ငါလဲ ဆီတွေ အပင်ပမ်းခံ သတ်မနေတော့ပါဘူး။ အထုပ်ဖောက်ချက်ကြည့်ဦးမယ်ဆို ဟိုနေ့က မြန်မာဆိုင်ရောက်တော့ မုန့်ဟင်းခါးထုပ်လေး တစ်ထုပ် ဝယ်လာခဲ့တယ်။

ဒီနေ့မနက်တော့ အိပ်ရာက ထ ကတည်းက မုန့်ဟင်းခါးလေး ချက်စားမယ်စိတ်ကူးနေတာ။ နိူးနိူးချင်းပဲ သမီးကိုကျောင်းပို့ဖို့ သူ့အဖေကိုပဲ ပြင်ဆင်ခိုင်းလိုက်ပြီး မုန့်ဟင်းခါး အထုပ်ဖောက်ချက်ဖို့ ပြင်ဆင်ပါတယ်။
ရေနွေးဆူအောင်တည် ပဲမှုန့်၊ ဆန်မှုန့် ရေဖျော်ထည့်၊ ကြက်သွန်နီ ဥကြီး ၃-၄ဥထည့်၊ ကြက်ဥ ၃လုံးထည့်ပြုတ်၊ စပါးလင်တွေ ထုရိုက်ထည့်၊ မုန့်ထုပ်ထဲပါတဲ့ ငါးဆီသတ်တွေထည့်၊ ပိုချိုအောင် အိမ်မှာရှိတဲ့ ငါးကိုလည်း မုန့်ဟင်းခါးအိုးထဲ ထည့်ပြုတ် ပြီးတော့ ဘလန်ဒါနဲ့မွှေ ပြန်ထည့်၊ ကြက်ဥပြုတ် အခွံသင်၊ တစ်လုံးကို ပါးပါးလှီးထည့် ... နောက်ထန်းလျက်လေး ၂လုံးလောက် ပစ်ထည့်၊  မီးဖိုပေါ် မီးအေးအေးနဲ့ နာရီဝက်လောက်တည်။ အိုးကျတော့ အပေါ့ အငံမြည်း ...

ကျက်ပါပြီဂျာ ...  မုန့်ဟင်းခါး။ ဟိုက်ရှားပါး ... အထုတ်ဖောက် ချက်တာလဲ ထင်သလောက်မဆိုးပါကလား ... မုန့်ဟင်းခါးများငတ်ပြီဆို ဘာဖြစ်ဖြစ် စားကောင်းနေတာပဲကိုး။ တကယ့်ကိုမှ ကိုယ့်စိတ်ကြိုက် ရန်ကုန်စတိုင် အရောင် ခပ်ညိုညိုနဲ့ မုန့်ဟင်းခါးပါ ခင်ည။


 ကဲ ... မုန့်ဟင်းခါးတော့ မုန့်ဟင်းခါး ... အထုပ်ဖောက် ချက်တဲ့ မုန့်ဟင်းခါး ... စားကြပါဦး ...

အော် စောနက မုန့်ဟင်းခါး ကုလားပဲဟင်းး) ဇာတ်လမ်း ပြန်ဆက်ရရင် အဲလို ရောမိပြီး ဘယ်သူမှ စစချင်း မသိဘူးတဲ့ဗျ။ အဲဒါ တစ်ယောက်က မုန့်ဟင်းခါးစားချင်တယ်ဆိုမှ ပြင်ပေးတော့မှ ဘယ်နှယ့် သူ့မုန့်ဟင်းခါးထဲ အာလူးတွေရော၊ ပဲသီးတွေရော ခရမ်းသီးတွေရော ပါနေလို့ဆို ငိုအားထက်ရယ်အားသန်တောင် ဖြစ်ရသေး။ အဲဒီ ပဲကုလားဟင်းချက်လာတဲ့ အစ်မကလဲ ဒီရောက်မှ ကိုယ်နဲ့ အတော်ခင်တဲ့ အစ်မဖြစ်နေတော့ ခုတော့ ပြောပြီး ရယ်နိူင်ကြပါပြီပေါ့လေ။


Bonus
တစ်ခါတစ်ရံ အဲလိုဟင်းမျိုး အရမ်းစားချင်တာ။ ၇ွှေခေါင်းပြောင်ဟင်း ခေါ်ကြတယ်။
ဝက်သား ဒညင်းသီးချက် အန်တီဆွိ ဖေးဘရိတ်ပေါ့။ စင်္ကာပူမှာတုံးကတော့ ဒညင်းသီး လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် စီးစီးတွေ စားရတယ်။ ဒီရောက်တော့ ရေခဲစိမ်တွေပဲစားရတယ်။
ဆူးမိန် ...siu mai ကလဲ ဂျူဂျူလေးလဲ ကြိုက်လို့ လုပ်စားဖြစ်တယ်။

ချဉ်ပေါင်၊ မျှစ်၊ ကန်ဇွန်းရွက်ချဉ်ရည် ငရုပ်သီးထောင်း - ဒါလဲ ဝက်သားအချိုချက်လေးနဲ့ ဆို ရှယ်ပဲ။

နာနက္သီး ထမင္းေက်ာ္- ဂ်ဴဂ်ဴ႔အတြက္ပါ။
Chicken pop corn ဒါလဲ သမီးအတွက် ချစ်ကန်း ပေါက်ပေါက် ဆို ဂျူဂျူတို့ သိပ်ကြိုက် ..
bok choy ကြော်လဲ စားကောင်းတယ်။
ငပိကြော်  ၊ အပေါ်ကလို ချဉ်ပေါင်ဟင်းနဲ့ဆို အသားဟင်းတောင် မလိုပေါင်ဗျာ။
ချဉ်ပေါင် ပုဇွန်ကြော် ဒါလဲ ဖေးဘရိတ်ပဲ ...


Tuesday, July 13, 2010

ဆီသတ်ချက်တဲ့ ရယ်ဒီမိတ် မုန့်ဟင်းခါး

မဆွိတီ မုန့်ဟင်းခါးကို အလွန်ကြိုက်တယ်။ မုန့်ဟင်းခါး ဘယ်လောက်ကြိုက်ကြိုက် မကောင်းတဲ့အကျင့်က မုန့်ဟင်းခါးချက်တဲ့နေ့ဆို ည-မနက် မစားချင်ဘူး။ အိမ်ကလူတွေလဲ အတူတူပဲ။ မနက်ခင်း အဝစား၊ ညနေကျ ငြီးပြီးမစားချင်တော့ဘူး။ အဲဒီတော့ တစ်ခါတစ်လေချက်တာဆို မုန့်ဟင်းခါးတွေ အများကြီး အပင်ပန်းခံချက်ပြီး နောက်နေ့ကျန်၊ သိမ်းထားနဲ့ အဆင်မပြေဘူး။ ကိုယ်က သွေးတောင်းတဲ့အချိန် တစ်ပွဲလောက်စားရရင် ကျေနပ်ပြီကိုး။

အဲဒီတော့ မုန့်ဟင်းခါးကို စားချင်တိုင်း နဲနဲ နဲ့ အလွယ်ချက်စားလို့ရအောင် ငါးကို ဆီသတ်ပြီး ရေခဲသေတ္တာ ဖရီဇာထဲ ထည့်ခဲထားတယ်။ ကြက်သွန်နီဥသေးတွေ၊ ဆန်အကျက်မှုန့်တွေ ကိုလဲ အိမ်မှာ မပြတ် ဝယ်ထားလိုက်တယ်။ ကုလားပဲကိုလည်းပြုတ် ဘလန်ဒါနဲ့မွှေပြီး Freezer ထဲ ထည့်ခဲထားတယ်။ မြေပဲကိုလည်း မကျက်တကျက် လှော်ပြီး ကြိတ်ထားလိုက်တယ်။ စားချင်ချိန်ကျ ရေနွေးဆူဆူမှာ အပေါ်က ငါးဆီသတ်၊ ကြက်သွန်နီ၊ ဆန်ကျက်မှုန့်၊ မြေပဲမှုန့်၊ ကုလားပဲပြုတ်တွေကို ရောထည့်ပြီး နာရီဝက်တစ်နာရီလောက် မီးအေးအေးနဲ့ တည်ထားရင် မုန့်ဟင်းခါးမွှေးမွှေးလေးရရော။

မုန့်ဟင်းခါး ရယ်ဒီမိတ်တွေရှိရက်နဲ့ အပင်ပန်းခံတယ်လို့ပြောချင်လဲပြောကြမယ်။ ဆိုင်က ရယ်ဒီမိတ်နဲ့ လုံး၀ မတူပါခင်ညာ။ ရယ်ဒီမိတ်တွေ ဟိုးလွန်ခဲ့တဲ့ ၅နှစ်လောက်က စားဘူးပါတယ်။ သူက ကြာတဲ့အခါ အနံ့တစ်မျိုး ရှိတယ်နော်။ နောက်ပိုင်းတော့ အဲဒီရယ်ဒီမိတ် အနံ့ကို လုံးလုံး ခံလို့မရတော့လို့ မစားတာ ခုထိပါပဲ။ အိမ်မှာ ဂျူဂျူ့ ကြီးတော်ကြီး ဆီသတ်ထားတဲ့ မုန့်ဟင်းခါးကို စားပြီးရင် ဘယ်မုန့်ဟင်းခါးမှ သိပ်မကြိုက်တော့ပါဘူး။ မုန့်ဟင်းခါးမှာ ဆီသတ်တာ ပညာပါပါတယ်။ အရင်က ကိုယ့်ဟာကိုယ် ဆီသတ်ချက်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူဆီသတ်တာကိုတော့ မမီတာ အမှန်ပဲ။

ငါးကတော့ seabass ငါးကို သုံးပါတယ်။ ငါးတစ်ကေဂျီခွဲလောက်ကို ထုံးစံအတိုင်း ဆနွင်းမှုန့်များများ၊ စပါးလင်၊ငါးငံပြာရည် နဲ့ ကျက်နေအောင်ပြုတ်ပြီး အရိုးနွှင်ထားပါတယ်။ ကြီးတော်ရဲ့ အချိုးက ဂျင်းရယ်၊ စပါးလင်ရယ်၊ ကြက်သွန်ဖြူ ၃မျိုးပေါင်းက ဆီသတ်ဖို့ အရိုးနွှင်ပြီးသား ငါး ပမာဏရဲ့တစ်ဆသာသာလောက်ရှိပါတယ်။(ပြင်ထားပါသည်) အဲဒီမှာမှ စပါးလင်၊ ဂျင်း၊ ကြက်သွန်ဖြူ ၃မျိုးအချိုးက ဆတူ ဖြစ်ပါတယ်။ အားလုံးကို သတ်သတ်စီ ညက်နေအောင် ဘလန်ဒါနဲ့ကြိတ်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ငရုပ်ဆုံနဲ့ ပြန်ထောင်းပါတယ်။ စပါးလင်၊ ဂျင်းတွေက မညက်ပဲ chop လုပ်ထားသလိုဖြစ်နေလို့ ပြန်ထောင်းရတာပါ။ ဆီများများနဲ့ နနွင်းမှုန့်ရောင် ဝါဝါလေးနဲ့ ဆီသတ်ပါတယ်။ အပေါ်က ဂျင်း၊ ကြက်သွန်ဖြူ၊ စပါးလင် ၃မျိုး ရွှေဝါရောင်သန်းလာရင် ငရုပ်သီးအရောင်တင်မှုန့်နဲ့ ငါးနွှင်ထားတာကို ထည့်င်္ပြီး အကြာကြီး ငါးကို ကြွပ်ပြီးမွှေးလာသည်အထိ ဆီသတ်တာပါ။ အပေါ့ အငန်မြည်းကြည့်ပြီး ပေါ့ရင် ငံပြာရည်ထည့် ပြီး ဆီဆက်သတ်ပါ။ ငရုပ်ကောင်း ကိုယ်တိုင်လှော် ထောင်းထားတာကိုလည်း ဆီသတ်တဲ့ထဲ ထည့်ပါသေးတယ်။





သူဆီသတ်တာ ခြောက်လွန်းအားကြီးလို့ ဟုတ်မှ ဟုတ်ပါ့မလားလို့ထင်နေတာ။ အဲဒါကို ချက်တဲ့ မုန့်ဟင်းခါးကမှ ပိုမွှေးတာပါ။


ငါးတစ်ကေဂျီခွဲလောက်ဆို ဒီဘူးနဲ့ တစ်ဝက်ကျော်လောက်ရပါတယ်။ အဲဒါ ၂ခါလောက် ချက်စားပြီးသားပါ။ ငါးဆီသတ်ကို ဖရီဇာထဲမှာ ၂လလောက်အထိထားနိူင်ပါတယ်။


အိမ်ချက် ရယ်ဒီမိတ် မုန့်ဟင်းခါးပါ။ စားချင်တိုင်း အလွယ်တကူ ချက်စားနိူင်ပါတယ်။ လောလောလတ်လတ် ချက်တဲ့ မုန့်ဟင်းခါးနဲ့ ထူးမခြားနားပါပဲ။ ဆိုင်က ရယ်ဒီမိတ်တွေလို အနံ့တစ်မျိုး မရှိပါဘူး။ ငါးများများနဲ့ချက်ရင် အချိုမှုန့်လုံး၀ မလိုပါ။ သကြား (သ်ို့) ထန်းညက်ခဲလေး နဲနဲ အိုးထဲပစ်ထည့်ရင် အရသာပိုကောင်းပါတယ်။ ကြက်ဥလေးတစ်လုံးကို ရေနဲ့ နာနာခေါက်ပြီး ဟင်းအိုးပွက်ပွက်ဆူထဲ အမျှင်သေးသေးလေးတွေ လောင်းထည့်ရင် မုန့်ဟင်းခါးက အမြင်လဲလှ ပိုလည်းချိုပါတယ်။ ကြက်ဥပြုတ်ပြီးသားကိုလဲ ပါးပါးလှီးထည့်ပါတယ်။ ချကာနီး ငရုပ်ကောင်းမွှေးမွှေးလေး ခပ်ပါတယ်။


ဘူးသီးကြော် ကြွပ်ကြွပ်လေးနဲ့ ဘလော့လာလည်သူများလည်း အားပေးကြပါဦးရှင်။


ပုံများကို မြင်ကွင်းပိုကောင်းအောင် ကလစ်လုပ်ပြီး အကျယ်ချဲ့ ကြည့်နိူင်ပါတယ်။ (အန်တီသက်ဝေကတော့ အကျယ်ချဲ့ ကြည့်ခိုင်းမိလို့ စိတ်ဆိုးပါတယ်ခင်ည ...း)


မုန့်ဟင်းခါးချက်နည်း အသေးစိပ် (step by step)
စာလာဖတ်သူတစ်ယောက်က ကွန့်မန့်မှတဆင့် တောင်းဆိုလာလို့ မုန့်ဟင်းခါးချက်နည်း အသေးစိတ်ကို ခန့်မှန်းရေးပေးလိုက်ပါတယ်။

လိုအပ်သောပစ္စည်းများ(လူကြီး ၁၀ယောက် စာခန့်)
ငါးခူ၊ ငါးကျည်း၊ ငါးကြင်း ရရာငါး တစ်ကေဂျီခန့်ကို အညစ်အကြေး၊ ကြေးခွံများ သန့်ရှင်းပြီး ဓားနဲ့မွှန်းထားပါ။ နနွင်းမှုန့် လက်ဖက်ရည် တစ်ဇွန်းလောက်၊ ငံပြာရည် စားပွဲဇွန်း ၄ဇွန်းလောက်နဲ့ရောနယ်ထားပါ။ (စလုံးမှာဆိုရင်လဲ ငါးခူရတတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရှင်တွေကို သတ်ပေးတာဆ်ိုတော့ seabass ကိုပဲ သုံးပါတယ်။ သူကလဲ တော်တော်ချိုပါတယ်။)

စပါးလင် (အပေါ်က ပြောထားတဲ့ အချိုးအတိုင်း- ခန့်မှန်း၆ခု-၇ခုလောက်) အရင်းပိုင်းကို ဆီသတ်ရန် ပါးပါးလှီး ညက်နေအောင်ထောင်းပါ။ အဖျားပိုင်းတွေကိုတော့ ငါးပြုတ်ရာမှာထည့်ပြုတ်ရန် ထုရိုက်ထားပါ။

ဂျင်း၊ ကြက်သွန်ဖြူ (အပေါ်က ပြောထားတဲ့ အချိုးအတိုင်း) ပါးပါးလှီးပြီး ညက်နေအောင်ထောင်းပါ။

ငရုပ်ကောင်း လက်ဖက်စားဇွန်း တစ်ဇွန်းခန့်ကို လှော်ပြီး ကျိတ်ထားပါ။

ကုလားပဲ ဆန်ခြင်ခွက် တစ်ခွက်ခွဲလောက်ကို ညကတည်းက ရေစိမ်ပြီး မနက်ကျရင် နူးနေအောင်ပြုတ်၊ ဘလန်ဒါနဲ့ ကျိတ်ထားပါ။

မွှေးတံဆိတ် ဆန်လှော်မှုန့် ဆန်ခြင်ခွက် တစ်ဝက်လောက်ကို ရေနဲနဲနဲ့ ဖျော်ထားပါ။

မြေပဲ ဆန်ခြင်ခွက်တစ်ဝက်လောက်ကို မကျက်တကျက် လှော်ပြီး ဘလန်ဒါနဲ့ ကျိတ်ထားပါ။

ကြက်သွန်နီ ဥသေး ၁၅လုံး၊ အလုံး၂၀ခန့် အခွံသင်ထားပါ။

ငရုပ်သီး အရောင်တင်မှုန့် စားပွဲဇွန်း တစ်ဇွန်းမောက်မောက် ရေပျစ်ပျစ်နဲ့ ဖျော်ထားပါ။ (ရေနဲ့ဖျော်ပြီးမှ ဆီသတ်တဲ့ထဲထည့်တော့ ငရုပ်သီးမှုန့် တူးခြစ်သွားတာမျိုး မဖြစ်တော့ပါဘူး။)

ကြက်ဥ ၁၀လုံးခန့် ပြုတ်ထားပါ။

ကြက်ဥတစ်လုံး ရေကျဲကျဲနဲ့ နာနာခေါက်ထားပါ။

မုန့်ဟင်းရည်အိုး စတည်ရန်
မုန့်ဟင်းရည်အိုး ဇောက်နက်နက်ထဲကို ရေတစ်လီတာခန့်ထည့်ပြီး အပေါ်မှာ အဆင်သင့်ပြင်ထားတဲ့ ဆန်လှော်မှုန့်ဖျော်ထားတာရယ်၊ ကုလားပဲထောင်းထားတာရယ်၊ မြေပဲဆန်ကြိတ်ထားတာရယ်၊ ကြက်သွန်နီဥသေးတွေရယ်ရောထည့်ပြီး မီးအေးအေးနဲ့တည်ပါတယ်။ အဖုံးပိတ်ရင် ဝေကျတတ်လို့ အဖုံးဖွင့်တည်ပါတယ်။ မကပ်အောင် တစ်ခါတရံ မွှေပေးရပါတယ်။ (ရေက ငါးရိုးပြုတ်ကို ရေငင်ထည့်ရဦးမှာမှို့ စစချင်း အများကြီး မထည့်ရသေးပါ။)

ငါးပြုတ်နည်း
အိုးထဲမှာ စပါးလင်အောက်ကခံ၊ ငံပြာရည်နဲ့ နယ်ထားတဲ့ငါးကိုထည့်၊ ရေကိုလည်း ငါးတစ်ဝက်လောက် မြုတ်အောင်ထည့်၊ အဖုံးပိတ်ပြီး ၁၀မိနစ်လောက် မီးအေးအေးနဲ့ တယ်ပါတယ်။ ငါးကျက်ရင် အအေးခံပြီး အရိုးနွှင်ထားပါတယ်။
ငါးအရိုးတွေကိုလည်း အချိုရည်ရအောင် ခေါင်းပါမချန် ငရုပ်ဆုံထဲ မညက်တညက် ထည့်ထောင်း၊ ရေနဲ့ ၃-၄ထပ်လောက် အချိုရေ ငင်ပြီး အပေါ်က မုန့်ရည်အိုးထဲထည့်ပါတယ်။ ငါးရိုးများ အိုးထဲမကျအောင် ဂရုစိုက်ပါလေ။

ဆီသတ်နည်း
Non-sticker ဒယ်အိုးထဲ ဆီ များများထည့်ပါတယ်။ ဆီကျက်ရင် နနွင်းမှုန့် လက်ဖက်ရည် ဇွန်းဝက်ခန့် ပစ်ထည့်ပြီး၊ စပါးလင်၊ ဂျင်း၊ထောင်းထားတာ အရင်ဆီသတ်ပါတယ်။ နဲနဲကျက်ရင် ကြက်သွန်ဖြူ ထောင်းထားတာထည့်ပါတယ်။ အားလုံးရွှေဝါရောင်သန်းလာရင် ငါးထည့်၊ ငရုပ်သီး အရောင်တင်မှုန့်ထည့်ပြီး ငါးက ငါးကြော်လိုခြောက်ပြီး ဆီသတ်နံ့ အတော်မွှေးလာတဲ့အထိ ဆီသတ်ပါတယ်။ အပေါ့၊အငန်မြည်းကြည့်ပြီး ပေါ့ရင် ငံပြာရည်ထည့် ပြီး မွှေပေးပါ။ ငရုပ်ကောင်းတစ်ဝက်ကိုလဲ ကျက်ခါနီး ထည့်သတ်ပါတယ်။ လက်ညောင်းအောင်တော့ အကြာကြီး မွှေရပါတယ်။

မုန့်ဟင်းရည်အိုးပြင်နည်း
ငါးဆီသတ်ကျက်ရင် အပေါ်က မုန့်ရည်အိုးထဲကို လောင်းထည့်ပါတယ်။ ကြက်ဥပြုတ် ၃လုံးလောက်ကိုလည်း ပါးပါးလှီးထည့်ပြီးတော့ မီးအေးအေးနဲ့ ငါးတွေ ပြန်နူးအိလာသည်အထိ (မုန့်ဟင်းခါးအိုးကျတဲ့အထိ) တစ်နာရီလောက်ထပ်တည်ရပါတယ်။ ဒီကြားထဲ သကြား၊ငံပြာရည်၊ အစရှိသည်တို့ကို လိုအပ်တာတွေကို မြည်းကြည့်ပြီး ထပ်ထည့် မုန့်ဟင်းခါးအိုး ပြင်ရပါသေးတယ်။ အပေါ်ကပြောသလို ကြက်ဥတစ်လုံးကို ရေနဲ့ခေါက် ဇွန်းနဲ့ ပွက်ပွက်ဆူအိုးထဲကို အမျှင်လေးတွေ ထည့်ရင်မုန့်ဟင်းခါးက ပိုလည်းချို အမြင်လဲလှပါတယ်။ ချခါနီး ငရုပ်ကောင်း ထည့်ပါတယ်။ ပိုကောင်းချင်ရင် ငါးဖယ်ကြော်လေးတွေ ပါးပါးလှီးထည့်နိူင်ပါတယ်။ ငှက်ပျောအူကြိုက်တတ်ရင် ငှက်ပျောအူကို ပါးပါးလှီး အစေးပျောက်အောင် နနွင်းမှုန့်နဲ့ ရေစိမ်၊ နာရီဝက်လောက်အလိုမှာ ထည့်တည်နိူင်ပါတယ်။

မုန့်ပွဲပြင်ရန်
မုန့်ဖတ်
မြန်မာပြည်မှာဆိုရင် မုန့်ဖတ်အစိုရှိပေမဲ့ နိူင်ငံခြားမှာတော့ မြောင်းမြဒေါ်ချိုဖြစ်ဖြစ် မုန့်ဖတ်ခြောက်ကို ပြုတ်ရပါမယ်။ ဒီမှာ တစ်ခြား ကြာဆံလိုဟာမျိုးနဲ့ဆို မုန့်ဟင်းခါး အရသာပျက်ပါတယ်။ ကြာဆံက မာတော့ စားမကောင်းလို့ မြန်မာ မုန့်ဖတ်စစ်စစ်ကိုပဲ ပြုတ်စေချင်ပါတယ်။ နောက်စလုံးမှာ ကွေ့သယောင်ဖတ်လို့ခေါ်တဲ့ ညှက်ခေါက်ဆွဲဖတ်နဲ့ စားရင်လဲ ကောင်းပါတယ်။

ကြက်သွန်ဖြူလေးတွေပါးပါးလှီး၊ နနွင်းမှုန့်လေးနဲ့ ဆီချက်ထားပါ။

နံနံ၊ ပဲသီးတို့ကို ပါးပါးလှီးထားပါ။ ပူတီနာကိုလည်းကြိုက်တတ်ရင် အနေတော် လှီးဖြတ်ထားပါ။

သံပုရာသီး စိတ်ထားပါ။

ဘူးသီးကြော်၊ ငါးဖယ်ကြော်၊ ပဲကတ်ကြော်တို့ကိုလည်း ပြင်ဆင်ထားပါ။

ငရုပ်သီးအလှော်မှုန့် ၊ ငံပြာရည်တို့ကိုလည်း စားပွဲပေါ်မှာ ပြင်ပေးထားပါ။

ကြက်ဥကျန်တာကို ပါးပါးလှီးပြီး စားပွဲပေါ်မှာ ပြင်ပေးထားပါ။

ပွဲပြင်တာတော့ အားလုံးသိပြီးသားမှို့ ဒီမှာတင်ပဲ မုန့်ဟင်းခါးချက်နည်းကို အပြီးသတ်လိုက်ပါပြီ။

ကိုအနောမိနပ်စ်ကျေနပ်နိူင်ပါစေ။

ဘူးသီးကြော်နည်း

စီဘောက်မှာ မေးထားတာ တွေ့လို့ ဒီမှာပဲ ဖြေပေးလိုက်ပါတယ်။
အိမ်မှာတော့ ယိုးဒယားမယ် အကြော်မှုန့့်နဲ့ ကြော်ပါတယ်။ ဘူးသီးကို ရေမဆေးပဲ၊ အခွံမခွါပဲ အချောင်းလေးတွေလှီး၊ အကြော်မှုန့်ကို ရေနဲ့ပြစ်ပြစ်ဖျော်၊ မွှေးအောင် ဂျင်းကြက်သွန်ဖြူ ညက်ညက်ထောင်းတာလေး ရောထည့်၊ မုန့်နှစ်ထဲနှစ်၊ ဆီများများနဲ့ကြော်တာပဲ။

အကြော်မှုန့် မရှိရင်လဲ ဆန်မှုန့် (rice flour) ၂ဆ၊ ကောက်ညှင်းမှုန့် (glutinous rice flour) ၁ဆ၊ ပဲမှုန့် ၀.၅ဆ ရော၊ ဆိုဒါမှုန့်လေး နဲနဲ၊ ဆားနဲနဲထည့်ပြီး အကြော်မှုန့်စပ်လို့ရပါတယ်။ ပဲမှုန့်ကတော့ ကုလားဆိုင်တွေမှာ ရမယ်နဲ့တူပါတယ်။



(ဆန်ချင်ခွက်ဆိုတာ rice cooker တွေမှာ ပါတတ်တဲ့ ပလပ်စတစ်ခွက် အဖြူလေးတွေကို ဆိုလိုပါတယ် ... ခန့်မှန်းပြီးရေးတာဖြစ်လို့ တစ်ချို့မကိုက်တာများရှိရင် လိုတိုး ပိုလျော့လေး လုပ်ပေးကြပါလို့ ....)