ဂ်ဴဂ်ဴနဲ႔ အလဲြမ်ား ၁

ဟိုတစ္ေန႔က တန္ခူးရဲ႕႕ သားသားေလးအေၾကာင္း ေရးထားတာေလးေတြ႔လို႔ အိမ္ကသမီးအေၾကာင္းေဖာက္သည္ခ်ရဦးမယ္။

ၿပီးခဲ႔တဲ႔ ဒီဇင္ဘာက မဆြိတီတို႔ မိသားစု ေမြးရပ္ေၿမကို အလည္ၿပန္ခဲ႕ၾကတယ္။ နယ္မွာရွိတဲ႔ သမီးရဲ႕ အေဖအိမ္ကိုေရာက္ေတာ႕ သမီးက သိပ္ေပ်ာ္တာ။ သူတို႕အိမ္နားမွာ ၀က္ေမြးတဲ႕လူေတြရွိတယ္။ ၀က္ေမြးပံုကိုလည္းေမးဦး။ ၿခံမရွိဘာမရွိနဲ႕ ဒီတိုင္း လမ္းမွာ လႊတ္ထားတာဗ်ား။ ၀က္ေတြက ဗြက္လူးေတာ႕ လမ္းမွာလဲ ဗြက္အိုင္တစ္ခ်ိဳ႕နဲ႕ေပါ႔။ ဒါကိုၿမင္ေတာ႔ မဆြိတီက မေက်နပ္ဘူး။ လူေတြက စည္းကမ္းမရွိဘူး။ ၀က္ေမြးတာေတာင္ လမ္းမွာေမြးတယ္။ လူေတြသြားရတာ ဒုကၡေရာက္တယ္။ နံလဲနံတာကိုး။ ဆယ္အိမ္ေခါင္းတို႕ ဘာတို႕ကို မတိုင္ဘူးလား။ ဆိုေတာ႕ သူကဘာေၿပာတယ္ထင္တုန္း။ ေမြးတဲ႕သူကိုယ္တိုင္က ၁၀အိမ္ေခါင္းတဲ႕ေလ။ ၾကက္ေတြလဲလမ္းမမွာ အမ်ားၾကီးပဲ(စားတဲ႕ ၾကက္အစစ္ကို ေၿပာတာေနာ္ ... ဟြန္႔ ...)။ တကယ္႕ကို ေတာရြာေလး ေရာက္သြားသလိုပဲ။

အဲဒီ၀က္ေတြထဲက ၀က္မတစ္ေကာင္က ၀က္သားေလးေတြေပါက္ၿပီး ႏို႕တိုက္ေနတာကို သမီးက အထူးအဆန္းနဲ႕ အနားကိုသြားသြားၾကည္႔ေနတာ။ တံခါး၀မွာ တုတ္တစ္ေခ်ာင္းခ်ထားလို႕ ဘာလုပ္တာလဲေမးေတာ႕ ၀က္အိမ္ထဲ၀င္လာရင္ ေမာင္းဖို႕ဆိုပဲ။ မေရႊဂ်ဴဂ်ဴလက္ေတာင္႕ေလာက္က ၿခံတံခါးဖြင္႕ထားတံုး အဲတုတ္ကိုကိုင္ၿပီး ၀က္လာရင္ရိုက္ဖို႕ဆိုၿပီး ငုတ္တုတ္ထိုင္ေစာင္႔ေနေလရဲ႕။

သမၤီးအကို၀မ္းကဲြတစ္ေယာက္ရယ္၊ မဆြိတီရယ္ ၿခံတံခါးဖြင္႔ၿပီး သမီးအၿပင္ဘက္မွာ ပတ္၀န္းက်င္ ေလ႕လာစူးစမ္းေနတာကို ေစာင္႔ေပးေနရတယ္။ အဲဒီမွာ ၾကက္မေလးတစ္ေကာင္က အိမ္ၿခံ၀င္းနားလာၿပီး ဟိုယက္ ... ဒီယက္ အစာရွာေနတာ။ေနာက္ေတာ႕ ၾကက္ဖေလးတစ္ေကာင္ေရာက္လာၿပီး ၾကက္မေလးကို ရစ္တယ္ေခၚမလား ေနာက္က တေကာက္ေကာက္လိုက္ ၿပီေတာ႕ေဘးက ရစ္ရစ္ၿပီး ပိုးေနတာ။ ၾကက္တစ္စံု အတူုတူ သြားလာေနၾကေတာ႕။ မဆြိတီကလည္း သမီးကို ထံုးစံအတိုင္း ၾကံဳတံုးေလးဆို သမီးေရ ၾကက္မနဲ႔ၾကက္ဖ စံုတဲြ ေတြ႔လား။ Hen ႏဲ႔ Rooster မတူဘူးေနာ္။ ၾကက္ဖက အၿမီးပိုရွည္တယ္၊ အေကာင္ပိုၾကီးတယ္။ အေရာင္က ပိုရဲတယ္၊ ပိုစံုတယ္။ ၾကက္မကေတာ႕ ဟိုဘက္က ခပ္ေသးေသး၊ အေရာင္ခပ္ေဖ်ာ႕ေဖ်ာ႕ ။ ေတြ႕လား ၂ေကာင္ စံုတဲြေလး ဆိုေတာ႕။ သမီးကဘာေၿပာတယ္ မွတ္လဲ ...

" သူတို႕က မဂၤလာေဆာင္ၿပီးၿပီ မိွဳ႕လို႕လား" တဲ႕ ....

ကိုယ္႔မွာ ရယ္လိုက္ရတာ။ မဂ်ဴဂ်ဳနဲ႔ေတြ႔မွပဲ ၾကက္ေတြေတာင္ မဂၤလာေဆာင္ရမလိုပဲေနာ္။

သမီးငယ္ငယ္ကတည္းက စလံုးက အိမ္ေအာက္ထပ္ေတြမွာ မေလးေတြ မဂၤလာေဆာင္တိုင္း ခ်က္ၿပဳတ္ၾက သီခ်င္းဆိုၾကတာေတြကို ေတြ႕ဘူးေနတယ္။ အဲဒီေတာ႔ မဂၤလာေဆာင္တာဆိုတာ ကိုယ္ခ်စ္တဲ႕သူနဲ႕ အတူေနတာ ဘာညာ ရွင္းၿပထားဘူးလို႔ သူကသိေနတာ။ ဒါေတာင္ ၃ႏွစ္သမီးေလာက္က သမီးၿကီၤးလာရင္ ေမေမနဲ႕ မဂၤလာေဆာင္မွာခ်ည္း လုပ္ေနလို႕ မနဲရွင္းၿပလိုက္ရေသးတယ္။

Pineapple fried rice (နာနတ်သီး ထမင်းကြော်)

ဆာကူရာမှာသွားစားတိုင်း စားနေကျ ယိုးဒယားစတိုင် ထမင်းကြော်ပါ ... ချင်ခြင်းခဏခဏတက်လို့ ရက်စတောရန့်ချည်း သွားစားနေရင် မွဲမှာကြောက်လို့ အိမ်မှာကြော်တတ်အောင် လုပ်ထားပါတယ်။ ဆနွမ်းရွှေဝါရောင်လေးနဲ့ ... တစ်ခါတရံ စားကောင်းပါတယ် ... ဆနွင်းအနံ့မကြိုက်တဲ့သူတွေအတွက်တော့့ မပါလဲ ကောင်းပါတယ်။ ဆိုင်တွေမှာလဲ ဆနွင်းမပါတဲ့ version လဲရှိပါတယ်။ ဆနွင်းပါတာကို Yellow rice လို့တောင် ခေါ်သလားပဲ။ ကြံကြံဖန်ဖန် သမီးလဲကြိုက်ပါတယ်။ နာနတ်သီးကချိုလို့တဲ့။

၃ယောက်စာအတွက် လိုအပ်တဲ့ပစ္စည်းတွေက

၁။ ထမင်းရေလျော့ထည့်ပြီး ခပ်မာမာလေး ၃ခွက်(Non Sticker) မှာပါသည့် ကော်ခွက်)လောက်တည်ပြီး အအေးခံထားပါ ။ အေးလျင်ခဲနေတာကို ခြေထားပါ။

၂။ ကြက်သား အကြေ (သို့) သေးသေးလှီးထားတာ ၁၀၀ ဂရမ်လောက် ကို ငံပြာရည်နဲနဲထည့်ပြီး နယ်ထားပါ။

၃။ ပုဇွန်ကြီးကြီး ၆ကောင် ရကောင်လောက်ကို အခွံခွာပြီး ထပ်ခြမ်းခြမ်း ဆား၊ ငံပြာရည်၊နနွင်းအနဲငယ်ထည့် နယ်ပြီး ၁၅ မိနစ်လောက်ထားပါ။

၄။ ပန်းငရုပ်ချို အစိမ်းရောင် အပွတောင့်ခပ်လတ်လတ် တစ်တောင့်ကို လက်သဲခွံလောက် သေးသေးလေးတွေ လှီးဖြတ်ထားပါ။

၅။ ကြက်သွန်နီ အဝါရောင် အရွယ်လတ် တစ်လုံးခန့်ကို လည်း လက်မဝက်ပတ်လည်လောက် လှီးဖြတ်ထားပါ။

၆။ မုံလာဥနီကိုလဲ သေးသေးလေးတွေ လှီးထားပါ။

ရ။ ကြက်သွန်မြိတ် ကိုလည်း ရိတ်ရိတ်လေးတွေ လှီးထားပါ။

၈။ နာနတ်သီးကို တော့ အချိုစိမ်ပြီးသား Tin ဘူးဖောက်ပြီး လက်မဝက်လောက်အတုံးလေးတွေ လှီးထားပါ။

၉။ ကြက်ဥ ၂လုံးခန့် ဆနွင်း၊ ဆား ထည့်၍ ခေါက်ထားပါ။

၁၀။ နနွင်းမှုန့် လက်ဖက်ရည်ဇွန်း တစ်စိတ်ခန့် ။

၁၁။ ငံပြာရည်၊ အချိုမှုန့်၊ ဆား သင့်သလို။

၁၂။သကြား စားပွဲဇွန်း ၂ဇွန်းခန့်။

၁၃။ ကုလားမဆလာ အနံ့မွှေးရုံ နည်းနည်း။ငရုပ်ကောင်း အဖြူ အနည်းငယ်။

၁၄။ ဆီ စားပွဲဇွန်း ၈ဇွန်းခန့် ။

၁၅။ Pork floss (ဝက်သားအမျှင်အခြောက်) သင့်သလို။

၁၆။ သီဟိုစေ့ကြော် အနည်းငယ်။

ကြော်ပုံကြော်နည်းက

၁။ မီးပြင်းပြင်းပေါ်တွင် Non- sticker ဒယ်အိုးဝိုင်း ကြီးထဲ ဆီထည့်၍ ဆီကျက်ရင် နနွင်းမှုန့်လေးပစ်ထည့် ကြက်သွန်ဖြူ ထည့်ပြီး မွှေပေးပါ။

၂။ ကြက်သွန်ဖြူ ရွေဝါရောင်သန်းလာလျင် ကြက်သား၊ ပုဇွန်ထည့်၊ ရေခြောက်ပြီး တင်းလာတဲ့အထိ မွှေကြော်ပေးပါ။

၃။ ကြက်သွန်နီ ၊ ငရုပ်ချိုသီးနှင့် မုံလာဥနီကိုထည့်၍ ထပ်မွှေပါ။ မွှေနေစဉ် ငံပြာရည်၊သကြားတစ်ဇွန်း ထည့်ပါ။

(တချို့တွေကလဲ ပဲစိမ်းလေးတွေ၊ ပြောင်းဖူးပြုတ်ချွေထားတာလေးတွေ ထည့်ကြော်ပါတယ်။ ရောင်စုံလေးဆိုတော့ လှတာပေါ့)

၄။ ကြော်ထားတာတွေကို ဘေးတစ်ဝိုက်ပို့၍ အလယ်ဆီစုနေသောနေရာကို ကြက်ဥခေါက်ပြီးသားထည့်ကြော်ပြီး ကြေအောင်မွှေပေးပါ။

၅။ ကြက်ဥကျက်လျင် ထမင်းခြေထားတာထည့်၊ သကြား၊ ငံပြာရည်၊ အချိုမှုန့် ၊ ငရုပ်ကောင်း၊ မဆလာထည့် ၊ နာနတ်သီးထည့် ၍ ၄-၅မိနစ်လောက် အသာမွှေကြော်ပေးပါ။ ထမင်းများသိပ်မကြေအောင် ဂရုစိုက်မွှေပါ။ အပေါ့၊ အငံ၊ အချိုမြည်း၍ စိတ်ကြိုက်ပြင်ပါ။

၆။ ထမင်းများ ဆီရောင်ထွက်၍မွှေးလာလျင် ကြက်သွန်မြိတ် ထည့်၍အသာမွှေပြီး ချနိူင်ပါပြီ။

အပေါ်က Pork Floss (ဝက်သားအမျှင်ခြောက် အချိုလေးတွေ) ၊ သီဟိုစေ့ကြော်ထားတာလေးတွေ ဖြူးပြီးစားပါ။

အထူးသတိပြုရန် ... Non-sticker ဒယ်အိုး (သို့) ဆီဝ၍ မကပ်သော ဒယ်အိုးကိုသာ သုံးပါ။ ထမင်းက အလွန်ကပ်တတ်သော အမျိုးဖြစ်၍ ကပ်တတ်သောဒယ်အိုးနှင့်ကြော်က ရွာလည်ပါမည်။ ထမင်းကလဲမာရပါမည်။ (ထည့်နေကျထက် ရေတစ်ခွက်လျော့ထည့်ပါ) ဆီနည်းရင်လဲ ထမင်းကြော်လို့ မကောင်းပါ။

Basil Chicken၊ ငံပြာရည် Sauce၊ ကြက်ဥ half fried ကြော် ၊ ရေနွေးကြမ်းတို့နှင့် လိုက်ဖက်ပါသည်။

အရင်ကြော်စားတုံးက ဓာတ်ပုံမရိုက်ထားမိလို့ အင်တာနက်ထဲက Pieapple rice version အမျိုးမျိုးရဲ့ ပုံတွေတင်ပေးလိုက်ပါတယ်။ ... ဆိုင်တွေမှာတော့ တစ်ချို့ပုံတွေထဲကလို နာနတ်သီးအခွံလေးထဲ ထည့်ပြီးပြင်ပေးတာပါ။

(မြန်မာကျူးပစ်တွင်ဖော်ပြပြီး)

ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါး

ခရီးထြက္ရာကၿပန္ေရာက္ေတာ႔ ဟိုဒီ သတင္းေတြဖတ္ရင္း စိတ္က အေတာ္ဘ၀င္ မက်ခ်င္ၿဖစ္မိတယ္။ စိတ္ေတြရွဳတ္ေထြးေနတာနဲ႔ ဖိုရမ္ထဲလဲ ၀င္မေရး၊ ဘေလာ႔ေလးလဲပစ္ထားသလိုၿဖစ္ေနတယ္။ ေမးရိုးေတြတင္း၊ စိတ္ေတြတင္းေနတဲ႔ၾကားက ေပါ႔ေပါ႕႔ ပါးပါးေလး ဖတ္ရေအာင္ အရင္ဖိုရမ္မွာတင္ဘူးတာေလးေတြ ၿပန္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။

ခ်င္ၿခင္း
မေန႔က အၿဖစ္ေလးေၿပာၿပအံုးမယ္။ ကိုယ္႔မွာမေကာင္းတဲ႔အက်င္႔တစ္ခုရွိတယ္။ အဲဒါဘာလဲဆိုေတာ႔ စားစရာတစ္ခုခု ၿမင္ရင္ ေသြးေတာင္းတတ္တာ။ ခ်င္ၿခင္းတက္တာ။ Craving ေပါ႕။ အဲသာ အားတဲ႔ေန႔ဆိုရင္ေတာ႔ေစ်း၀ယ္ၿပီး ခ်က္ခ်င္း ခ်က္စားေတာ႕တာပဲ။ က်ဴးပစ္ထဲ၊ ဘေလာ႔ေတြထဲလဲ ဟိုလူ၊ ဒီလူခ်က္တဲ႔ ဟင္းေတြၿမင္လို႔ ေသြးေတာင္းရင္ ခ်က္စားတာပဲ။ ၀ိတ္ေလ်ာ႔တာက ၀ိတ္ေလ်ာ႔တာတစ္ပိုုင္းပဲ။ စေန၊တနဂၤေႏြလိုဆို ကိုယ္ေသြးေတာင္းတဲ႔ အစာေတြ ခ်က္စားရင္စား၊ ၀ယ္စားလို႔ရတဲ႕ဟာဆို ၀ယ္စားေလ႔ရွိတယ္။

မေန႔ကေတာ႔ အရမ္းကို ခ်င္ခ်င္းတက္လို႔ မနက္ကတည္းက ၀က္သားတုတ္ထိုးနဲ႔ ၾကာဆံေၾကာ္ကို အခ်ဥ္ေရ စပ္စပ္ရဲႊေနေအာင္ ဆမ္းစားတဲ႔ဟာမ်ိဳး လုပ္စားလိုက္တယ္။ ေန႔ခင္းက်ေတာ႔ သားအမိ၊သားအဖ၃ေယာက္ အၿပင္ထြက္ရင္းနဲ႔ ကိုယ္႔မ်က္ေစ႔က လူတစ္ေယာက္ ၾကံေခ်ာင္း ၂ေခ်ာင္း အပင္လိုက္ၾကီး ထမ္းသြားတာကို လွမ္းၿမင္လိုက္တယ္။ စလံုးလိုေနရာမ်ိဳးမွာ ဒါမ်ိဳးၿမင္ကြင္းက အဆန္းဆိုေတာ႔ လိုက္ၾကည္႔ေနရင္းနဲ႔ ပါးစပ္က ၾကံရည္ေသာက္ခ်င္တဲ႔ ခ်င္ၿခင္း တက္ပါေလေရာ။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ေရကလဲဆာေနတာကိုး။

အဲဒါနဲ႔ ေယာက္်ားေရ ... ဆြိ ၾကံရည္ေသာက္ခ်င္လိုက္တာေတာ္္ ... ဒီနားေလး ဘယ္နားမွာမ်ား ၾကံရည္ေရာင္းမလဲ မသိဘူးေနာ္။

ဆိုေတာ႔ ... အစပ္အဆက္မရွိ ညီးကဘာလို႔ ရုတ္တရက္ၾကီး ေသာက္ခ်င္ရတာတံုး တဲ႔ ၿပန္ေမးတယ္။ ကဗ်ာမဆန္လိုက္ပံုမ်ား။ ေၿပာခ်င္ဘူး။

ဒီေတာ႔ကိုယ္ကလဲ ဟိုနားမွာလူတစ္ေယာက္ ၾကံေခ်ာင္းေလး ၂ေခ်ာင္း ထမ္းသြားတာၿမင္လိုက္လို႔ ... စိတ္က ေသာက္ခ်င္သြားတာဆိုေတာ႕႔ ....

၁၀ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာေပါင္းလာတဲ႔ ေယာက္်ားက ဘယ္ကတည္းက အၿမင္ကပ္ေနမွန္းမသိဘူး။ ညက္ေစာင္းၾကီးထိုးၿပီး ေၿပာထည္႔လိုက္တာ ...

" ညီးကေတာ႔ ေၿပာမေနနဲ႔ေတာ႔... ေရွ႔မွာလူတစ္ေယာက္ ၀က္တစ္ေကာင္ထမ္းသြားတာ ၿမင္ရင္ေတာင္ ... အမ္မေလး ... ၀က္အူဟင္းေလးစားခ်င္လိုက္တာေတာ္ ဆို ေၿပာဦးမွာပဲမလား " တဲ႔ ... သူေၿပာမွပဲ ကိုယ္႔အၿဖစ္ကိုယ္ေတြးရင္း ရယ္လိုက္ရတာ။ ေနာက္တစ္ခါ သူ႔ေရွ႔မွာ ခ်င္ၿခင္းတက္ရင္ ၾကည္႔တက္မွပဲ ...


အကၤ်ီအနက္ဇာတ္လမ္း
မဆြိတီ စလံုးမေရာက္မီက ကိုေမာင္ၿခိမ္႔တို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ ၇ေယာက္ေလာက္ စုေနၾကတာပါ ... ေက်ာင္းမွာထဲကသူငယ္ခ်င္းေတြဆိုေတာ႔ ေၿပာမနာဆိုမနာ ေတာ္ေတာ္ ခ်စ္ၾကပါတယ္ ... မဆြိတီေရာက္မွသာ အိမ္တစ္လံုးရွာၿပီး သူငယ္ခ်င္း၃ေယာက္က ခဲြေနၾကတာပါ ...
အိမ္ခ်င္းကလဲ သိပ္မေ၀းေတာ႔ သူရို႔ေတြ တစ္လံုးလံုးနဲ႔ပါပဲ ... တစ္ေန႔ေတာ႔ အိမ္မွာအတူေနတဲ႔
သူငယ္ခ်င္းနဲ႔ ကိုေမာင္ၿခိမ္႔တို႕ ‘ရံုးကအၿပန္ ဒစ္ေကာင္႔ခ်လို႔ဆိုၿပီး အကၤ်ီေတြ ၀ယ္လာၾကပါတယ္ ...
သူငယ္ခ်င္း၂ေယာက္ဆင္တူ အနက္ကြက္ေလးေတြ ...

၀ယ္ၿပီးတစ္ပတ္ေလာက္ေနေတာ႔ မဆြိတီ ကိုၿခိမ္႔အကၤ်ီအနက္ကေလး မနက္ကလွမ္းထားတာ ရုတ္မယ္လုပ္ေတာ႔ မေတြ႔ေတာ႔ပါ ... အဲဒါနဲ႔ ကိုၿခိမ္႔သူငယ္ခ်င္း ရံုးကၿပန္လာေတာ႔ သူကလဲအဲဒီအကၤ်ီ၀တ္ထားတာေတြ႔တာနဲ႔ ေမးမိပါတယ္ ... သူမနက္က ၾကိဳးတန္းကယူ၀တ္တာ ဟုတ္ပါတယ္တဲ႔ ... သူ႔အကၤ်ီရွာမေတြ႔တာနဲ႔ အလြယ္ယူ၀တ္လိုက္တယ္တဲ႔ ... သူ႔အကၤ်ီ႔လို႔လဲ နဲနဲေတာ႔ထင္ေနတာေပါ႔ ... အဲဒါနဲ႔ မဆိြတီိတို႔လဲ ကိုယ္မ်ားမွားတာလားဆိုၿပီး ကိုယ္႔အခန္းထဲကိုယ္ ရွာေပမဲ႔မေတြ႔ပါ ... အကို႔ဟာဆိုလည္း ယူပါဆိုတဲ႔ၾကားက ကိုၿခိမ္႔ကို အတင္းၿပန္ေပးလို႔ ယူထားလိုက္ရပါတယ္ ... ကိုၿခိမ္႔မွာ အဲဒီအကၤ်ီ၀တ္တိုင္း မလံုမလဲၾကီးနဲ႔ေပါ႔ ...

တစ္ေန႔ေတာ႔ ကိုၿခိမ္႔တို႔သူငယ္ခ်င္းေတြစုၿပီး ဆန္တိုဇာဆိုတဲ႔ ကမ္းေၿခကိုသြားၾကဘို႕
သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ႔ ဒိုင္နာကားၾကီးနဲ႔ တစ္အိမ္ၿပီးတစ္အိမ္ လိုက္ေခၚၾကပါတယ္ ... မဆြိတီတို႔အိမ္ၾကိဳၿပီး အရင္သူရို႔ေနတဲ႔အိမ္ေရာက္ေတာ႔ ... လာပါၿပီ ကိုၿခိမ္႔အခ်စ္ဆံုးသူငယ္ခ်င္းၾကီး ကို ငပု ... အိမ္မွာေပ်ာက္ေနတဲ႔ အကၤ်ီၾကီး၀တ္ၿပီး ရိွဳးအၿပည္႕နဲ... မသိတဲ႔လူေတြကေတာ႔ အကၤ်ီအသစ္နဲ႔ သားနားလွခ်ည္လားေပါ႔ ... ၀ိုင္းၿပီးခ်ီးက်ဴးေၿမွာက္ပင္႔ေနၾကတာ ... သူကလဲ လူၾကားထဲ ဟန္တစ္ခဲြသားနဲ႔ ... သူ႔ဟာလိုလို .... မဆြိတီကေတာ႔ သူ႔ကိုၾကည္႔ၿပီး ရီခ်င္လြန္းလို႔ ... ၀ိုင္းခ်ီးက်ဴးလို႕မွ မဆံုးေသး ... အိမ္မွာေနတဲ႔ ကိုၿခိမ္႔သူငယ္ခ်င္းက ေနာက္ကေန မနာေအာင္ဂုတ္ပိုးလွမ္းအုပ္ၿပီး ဆဲပါေတာ႔တယ္ (သူရို႕က ေၿပာမနာ ဆိုမနာ ဆဲမနာေတြပါ) ... သူ႔မွာတစ္ခါလား၀တ္ရေသး ... ၿပီးေတာ႔အိမ္မွာလဲ ဘာမဟုတ္တာနဲ႔ ယံုထင္ေၾကာင္ထင္ၿဖစ္ေနတဲ႔ကိစၥ ကိုး ...
အဲေတာ႔မွ ကိုငပုက သူ႔အိမ္မွာေတြ႔လို႔ ေမာင္ခိုင္ဟာေအာက္ေမ႔လို႔ ၀တ္လာတာတဲ႔ ...
ေမာင္ခိုင္ဆိုတာလည္း သူရို႔သူငယ္ခ်င္းပဲေလ ... သူနဲ႔ဒီလိုပဲ တစ္ခန္းထဲေနၿပီး အကၤ်ီေတြ အတူတူေရာ၀တ္ေနတာပဲ ... ေမာင္ခိုင္ကိုေမးၿပန္ေတာ႔လဲ သူလဲ ငပုဟာေအာက္ေမ႔လို႔ ရံုးကို၀တ္ေနတာ ၂ခါေတာင္ရွိၿပီတဲ႔ ... ကဲေကာင္းၾကေသးလား ...
ေတာ္ေသးတာေပါ႔ ေနာက္တစ္ေယာက္ထပ္မေမးမိလို႔ ... ေမးမိရင္သူလည္း ဘယ္သူ႔ဟာထင္လို႔ ဘယ္ႏွစ္ခါ၀တ္ၿပီးၿပီဆို ... လာအံုးမယ္နဲ႔တူတယ္ ...

ၿဖစ္ပံုက အိမ္မွာေနတဲ႔ ကိုၿခိမ္႔သူငယ္ခ်င္းက အဲဒီအိမ္သြားလည္ၿပီးေသာက္ၾကေတာ႔ အိုက္လို႔ဆို အကၤ်ီခြၽတ္ၿပီး စြတ္က်ယ္နဲ႔ေနတာ ... အိမ္ၿပန္ေတာ႔လဲ မူးမူးနဲ႔ၿပန္ေတာ႔ အကၤ်ီလည္းေမ႔ ... အကုန္ေမ႔ ... အဲဒီအိမ္ကလူေတြလဲ ေမ႔ၿပီးရွုတ္ကုန္ၾကတာ ...

ကဲ ကိုေမာင္ၿခိမ္႕တို႕သူငယ္ခ်င္းေတြ အဲလိုခ်စ္ၾကတာ ... အိမ္ေထာင္ေတြ
အသီးသီးက်ၾကေပမဲ႔ ခုခ်ိန္ထိလဲ ဒီတိုင္းပါပဲ ... သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ေတြ႔ရင္ အကုန္ေမ႔ပါတယ္ ... အခုေတာင္အဲဒီသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ ခ်ိန္းထားလို႔ အိမ္မွာမရွိဘူးေလ ... ဒါေၾကာင္႔ေဘးမွာနားပူမဲ႔သူမရွိလို႔ အခုလို ေအးေအးေဆးေဆးေရးႏိူင္ေနတာ ... ၿပန္မေၿပာၾကနဲ႔ေနာ႔ ...

(ၿမန္မာက်ဴးပစ္ဖိုရမ္တြင္ ေဖာ္ၿပၿပီး )

စံုစီနဖာ အညႊန္း ...

ပန္းသံုးပြင္႔၏ ခ်စ္အိမ္မက္



ၾကည္႔ၿပီးၾကၿပီလားေတာ႔ မသိဘူး။ က်ဴးပစ္ထဲက ညီမေလးေတြ ေၿပာေနလို႔ ၾကည္႔ၿဖစ္သြားတာ။ ေဟာဒီဗီြဒီယိုေလး ။ အရမ္းရယ္ရတယ္။ စိုးၿမတ္သူဇာရယ္၊ မို႔မို႔ၿမင္႔ေအာင္ရယ္၊ ထြန္းအိၿႏာဗိုလ္ရယ္ အပ်ိဳၾကီး ၃ေယာက္ဇာတ္လမ္း။ ရဲေအာင္က အေၿခာက္ၾကီးေတာ႔ ။ ရယ္ရလို႔ အူတက္ေတာ႔မယ္။ အဲလိုကို မရယ္ရတာၾကာေတာ႔ ရယ္ရတာေတာင္ ေတာ္ေတာ္အရသာရွိသလိုပဲ။ အရယ္ကလဲသန္ေတာ႔ ကိုယ္တစ္ခါေအာ္ရယ္လိုက္တိုင္း အၿပင္ကလူက ကိုယ္႔ကိုဘာၿဖစ္တာလဲဆို လာလာ ေမးေနရတယ္။

မင္းသမီးၾကီးေတြဆိုေတာ႔ သရုပ္ေဆာင္ထားတာလဲ အေတာ္ေကာင္းပါတယ္။ ေၿပတီဦးဆိုတဲ႔ မင္းသားလဲပါတယ္။ နာမည္သာၾကားဘူးတာ။ ဒီတစ္ခါပဲၾကည္႔ဘူးေသးတယ္။ သရုပ္ေဆာင္မဆိုးပါ။ အပ်ိဳၾကီးေတြ ၾကည္႔သင္႔တယ္။
ဒီလင္႔ခ္ ေလးကို ကလစ္ၾကည္႔ေနာ္။ အရမ္းၾကီးေတာ႔ မၾကည္ဘူး။ ဒါေပမဲ႔ၾကည္႔လို႔ ရမယ္ထင္တာပဲ။

ထမင္းေပါင္း
ဟိုေန႔က ပင္နစူးလားက ၿမနႏၵၵာမွာ စားခဲ႔တဲ႔ ထမင္းေပါင္းပါ။ အသားေတြ အသီးအရြက္ေတြအမ်ားၾကီး။ တစ္ပဲြ၄က်ပ္ပါ။ ေကာင္းမွေကာင္း။

မုန္ညင္းေစာဟင္း
ဒါကလဲ မုန္ညင္းေစာဟင္းတဲ႔။ၿမနႏၵၵာကပဲ။ ၾကားပဲၾကားဘူးတာ။ မစားဘူးလို႔ မွာစားၾကည္႔တာ ခ်ိုဳခ်ဥ္ေလး။သူလဲ ေကာင္းမွေကာင္းပဲ။


Botak Jones
ဗုိလ္စာ ၾကိဳက္တတ္သူမ်ား ေစ်းေပါေပါနဲ႔ ေကာင္းေကာင္းစားခ်င္ရင္ စလံုးမွာ outlet ဆိုင္ေတြ အမ်ားၾကီးရွိေနပါၿပီ။ ၇က်ပ္ကေန ၁၀ေလာက္အထိဆို ေတာ္ေတာ္႔ေကာင္းေကာင္း စားႏိူင္ပါၿပီ။ေဟာ္ကာစင္တာေတြမွာ ေရာင္းတာပါ။ ဒါေၾကာင္႔လဲ ေစ်းခ်ိဳတာပါ။ ဂ်ဴေရာင္းမွာဆို ဘြန္ေလး ေရွာ႔ပင္းဆန္တာ၊ ၿမန္မာဆိုင္နားမွာ တစ္ဆိုင္ရွိပါတယ္။ Clementi မွာတစ္ဆိုင္၊ Ang Mo Ki0 မွာလဲ ရွိပါတယ္။ တစ္ၿခားေနရာေတြမွာလဲ အမ်ားၾကီး ရွိပါတယ္။ အေသးစိတ္သိခ်င္ရင္ ဒီမွာ ဖတ္ပါ။

အိမ္မွာ ဗမာဟင္းေတြပဲ ခ်က္စားေတာ႔ တစ္ခါတရံ ဗိုလ္စာစားခ်င္ၿပီဆို Botak Jones မွာ သြားစားေလ႔ရွိပါတယ္။ Clementi ကေတာ႔ လူအရမ္းမ်ားၿပီး တန္းစီရပါတယ္။ ဘြန္ေလးကဆိုင္ကေတာ႔ လူအေတာ္ရွင္းပါတယ္။ ေဘးက ေကတုဆိုတဲ႕႔ ၿမန္မာဆိုင္ကေတာ႔ လူအေတာ္စည္ပါတယ္။ အဲဒီဆိုင္က ၀က္ေခါင္းသုတ္နဲ႔ ၊ မယ္ဇလီဖူးသုတ္ ေကာင္းပါတယ္။ကိုယ္႔အိမ္ကလူစားလို႔ ကပ္ၿမည္းၾကည္႔တာပါ။ ဓာတ္ပံုကေတာ႔ အစားငန္းေနလို႔ မရိုက္ခဲ႔ရဘူး။ အင္တာနက္ကရွာထားတဲ႔ ပံုေလးေတြသာၾကည္႔ပါေတာ႔။



သူ႔ portion ကေတာ္ေတာ္မ်ားပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ရံပဲ စားတာေကာင္းပါတယ္။ ေနာက္မိွဳ႔ဆို အေမတို႔ေခၚတဲ႕ ဘုတ္အီးမဆိုတဲ႔ နာမည္နဲ႔ လိုက္သြားမွာစိုးလို႔။

Henderson Waves
ေရာက္ဘူးၾကၿပီလားေတာ႔ မသိဘူး။ Mount Faber Park နဲ႔ Telok Blangah Hill Park ကို ဆက္ထားတဲ႔ တံတား၊သိပ္လွတဲ႔ နဂါးပံုနဲ႔တံတားပါ။ တံတားေပၚေရာက္ေတာ႔ ေတာေတာင္စိမ္းစိမ္း၊ ေတြၾကည္႕ရင္းနဲ႔ စိတ္ကိုလန္းဆန္းလာေစတယ္။ ေလေၿပေလးကလည္းတၿဖဴးၿဖဴးနဲ႕႔၊ အေပၚမွာ သစ္သားေတြ ခင္းထားတာဆိုေတာ႔ ဖိနပ္ေတြခြ်တ္ၿပီး လမ္းေလ်ာက္ၾကတာ ေပ်ာ္စရာလဲေကာင္းတယ္။ ဓာတ္ပံုရိုက္လို႔လဲလွတယ္။ တံတားေပၚမွာ အပန္းေၿဖစရာ ထိုင္စရာေတြလဲ အမ်ားၾကီးပဲ။ ညေနပိုင္းတို႔၊ ညပိုင္းတို႔သြားတာပိုေကာင္းပါမယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕႔ဆို ညလံုးေပါက္ေတာင္ သြားထိုင္ၾကတယ္ဆိုလား။ ေၿမပံုလင္႔ခ္ပါ။






တံတားပံုေတြမွာ ေအာက္ဆံုး၂ပံုကေတာ႔ ကိုယ္တိုင္ရိုက္ထားတာၿဖစ္ၿပီး က်န္တာေတြကေတာ႔ အင္တာနက္ထဲကပါ။

ပန္းေတြနဲ႔ေ၀ ...

လက္တည္႔စမ္းထားတဲ႔ ပန္းပံုေလးေတြ တင္လိုက္ပါတယ္ ...

ၾကံဳရဆံုရ ... အလဲြမ်ား ....

ရယ္စရာေလးေတြ ရွိရင္လာေၿပာၿပမယ္ဆိုၿပၤီး ခုခ်ိန္ထိရယ္စရာက မေတြ႔ေတာ႔ အရင္ေရးထားတာေလးေတြ ၿပန္တင္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ဟာသဆိုတာထက္ အလဲြေလးေတြပါ။


ဖိနပ္လွလွ ...
မေန႔က အိမ္မွာေနတဲ႔ ေမာင္ေလးတစ္ေယာက္ ၿမန္မာၿပည္ကၿပန္လာေတာ႔ သမီးရဲ႕အဖြားက သူ႔ေၿမးမအတြက္ ဗမာကတီပါဖိနပ္ကေလးတစ္ရံ လူၾကံဳေပးလိုက္တယ္ေလ ... ဖိနပ္ကေလးက ကတီပါအညိဳေတာက္ေတာက္မွာ ေဘာ္ၾကယ္ေရာင္စံုေလးေတြနဲ႔ သိပ္လွေတာ႔ မိဂ်ဴဂ်ဴတို႔ အၾကိဳက္ေပါ႔။မေန႔က တစ္ေန႔လံုး အိမ္ေပၚမွာတင္ အဲဒီဖိနပ္တဂြက္ဂြက္စီးၿပီး အိမ္ကလူေတြ ေလွ်ာက္ၾကြားေနေတာ႔တာပဲ ...

ဒီေန႔ေန႔လည္ေတာ႔ သူ႔အေဖက ထံုးစံအတိုင္း တီဗီြၾကီးဖြင္႔ၿပီး တစ္၀က္တစ္ပ်က္မွာ အိပ္ငိုက္ေနေလရဲ႕ ... အဲဒီမယ္သမီးက သူ႔အေဖ အိပ္ငိုက္ေနတာမသိပဲ အဲဒီဖိနပ္စီးရာကေန သူ႔ေဘာင္းဘီရွည္တစ္ဖက္ကိုလည္း ဒူးဆစ္ေပၚေအာင္လွန္ၿပီး "ေဖေဖ ဒီမွာၾကည္႔" ဆိုၿပီး သူ႔အေဖကိုၿပပါတယ္ ... ဖေအလုပ္သူက အိပ္ငိုက္ေနရာက ရုတ္တရက္ သမီးၿဖစ္သူက ၾကည္႔ဆိုေတာ႔ ဖိနပ္ေလးကို ၾကည္႔ၿပီး ... မ်က္ႏွာလိုအားရ "ေအး ေအး ... လွလိုက္တာသမီးရယ္ ... သမီးနဲ႔ အရမ္းလွတာပဲ"... ဆိုေတာ႔ သမီးၿဖစ္သူက ... "အနာၾကီး" ... "အနာၾကီး" ဆိုေအာ္ၿပီး စိတ္ဆိုးၿပီး ႏွုတ္ခမ္းစူ ထြက္သြားပါေလေရာ ...

သမီး စိတ္ဆိုးတာလဲ မေၿပာနဲ႔ဦးေလ။ သမီးၿပတာက ဒီေန႔သူေခ်ာ္လဲလို႔ ဒူးမွာပြန္းလာတဲ႔ အနာကိုၿပတာ ... အေဖလုပ္သူက လွတယ္ ... သမီးနဲ႔လိုက္တယ္ဆိုေတာ႔လဲ ...
(ဂ်ဴဂ်ဴ ၃နွစ္ သမီးအရြယ္ေလာက္က ၿဖစ္ပါတယ္။)
------------------------------------------------------------------------------------------------------

ကိုက္လံ စိမ္းစိမ္း
ၿပီးခဲ႔တဲ႔အပတ္က ေစ်းသြားေတာ႔ အိမ္ကလူၾကီးက သူတစ္ေယာက္တည္းပ်င္းတယ္ ... တစ္ခါတရံ အေဖာ္လိုက္ခဲ႔ပါဆိုလို႔ လိုက္သြားပါတယ္ ... NTUC ဆိုင္ေရာက္ေတာ႔ ကိုက္လံလို႔ထင္တဲ႔ ခပ္စိမ္းစိမ္း အရြက္ကေလးေတြ ပလပ္စတစ္အိပ္ေလးေတြနဲ႔ ထုတ္ထားတာေပါ႔ ... အဲဒီအခ်ိန္မွာ မဆြိတီကလဲ ကိုက္လံစိမ္းစိမ္းႏုႏုေလးေတြ ကို တရုတ္ဆိုင္ကလို စတိုင္မ်ိဳး ေရနဲ႔ၿပဳတ္ၿပီးမွ ေၾကာ္တာကို စမ္းသပ္ေနတာ။ ၀မ္းသာအားရနဲ႔ ... ဟယ္ ... ကိုက္လံေလးေတြေတာ႔ ႏုေနတာပဲ ... ဆိုၿပီး ၾကည္႔မယ္အလုပ္ ... ေဘးကလူၾကီးက ဟင္ ... အဲဒါကိုက္လံမွမဟုတ္တာ ... ခ်ိ နေတြ ... တဲ႔ ... နဲနဲေတာင္အူေၾကာင္ေၾကာင္ၿဖစ္သြားတယ္ ... ခ်ိနဆိုတဲ႕ အရြက္ တခါမွလဲ မၾကားဘူးပါလား ... သူက အၿမဲေစ်း၀ယ္ေနတာဆိုေတာ႔ သူက ပိုသိမွာေပါ႔ ... အရြက္ အသစ္အဆန္းနဲ႔တူတယ္ ဆို ... ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔လဲ ကိုက္လံမွကိုက္လံအစစ္ ႏုႏုေလးေတြ ... အဲဒီမွာ ပလပ္စတစ္မွာေရးထားတာကို အိမ္ကလူၾကီးကေထာက္ၿပၿပီး ဒီမွာမေတြ႔ဘူးလားတဲ႔ ... ခ်ိနတဲ႕ ... ဖတ္ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ China Kailan တဲ႔ ... ဆို မဆြိတီ တခြီးခြီးနဲ႔ရယ္ေတာ႔ သူလဲရွက္ရမ္းၿပီးလိုက္ရယ္ေနတယ္ေလ ...

ၿဖစ္ခ်င္ေတာ႔ China ဆိုတာကို ထင္ထင္ရွားရွား ေရးထားၿပီး ကိုက္လံက်ေတာ႔ ေသးေသးေလးေရးထားတာကိုး ... ၿပီးေတာ႔ သူတို႔ေတြ Made in China ဆိုတာေတြ႕ရင္ ေၿပာင္ေၿပာင္ၿပီး မိတ္အင္ ခ်ိန လို႔ ေၿပာေနေတာ႔ အက်င္႔ပါသြားတာေနမွာေပါ႔ ...
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

ေဘစင္ေလးေတြ ေတာ႔ ...
မဆြိတီဟာ လမ္းေတြ ေနရာေတြနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး အင္မတန္ အမွတ္သညာနည္းပါတယ္ ... တစ္ေနရာရာကို ကိုယ္႔ဟာကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း သြားမယ္ဆို ေနရာမွားေနတာနဲ႔ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မေရာက္ႏိူင္ပါ ... ၿပီးခဲ႔တဲ႔အပတ္က ရံုးကေပးတဲ႔ ၀ါးတီးရွိလို႔ မဆိြတီတို. Mechanical section တစ္ခုလံုး ဟိုတယ္တစ္ခုကိုသြားၾကပါတယ္ ... ေယာက္်ားေလး၁၂ ေယာက္နဲ႔ မဆိြတီတစ္ေယာက္တည္း မိန္းကေလးပါပါတယ္ ... ဟိုတယ္နားေရာက္ေတာ႔ ကိုယ္လဲဘယ္လို သြားရမယ္မွန္းမသိေတာ႔ သူတို႔ေနာက္ကပဲ လိုက္တာေပါ႔ ... ဓါတ္ေလွကားနဲ႔သြားလိုက္ စက္ေလွကားစီးလိုက္နဲ႔ ေတာ္ေတာ္ေလးကို သြားရပါတယ္ ... မဆိြတီေတာ႔ သူတို႔သြားတဲ႔ေနာက္ တေကာက္ေကာက္လိုက္ေနတာပဲ...

တစ္ေနရာေရာက္ေတာ႔ တံခါးေပါက္ေလးတြန္းၿပီး တန္းစီၿပီ၀င္သြားၾကေတာ႔ မဆိြတီလဲ ေရာက္ၿပီဟ ေတာ္ေတာ္သြားရတာပဲဆိုၿပီး ေနာက္ကလိုက္၀င္တာ အထဲေရာက္ေတာ႔ ထူးထူးဆန္းဆန္း ေဗစင္လိုမ်ိဳးနိမ္႔နိမ္႔ေလးေတြေရွ႔မွာ သူတို႔ေတြ အသီးသီး၀င္ရပ္တာေတြ႔ေတာ႔မွ ညက္လံုးၿပဴးၿပီး ေအာင္မေလး မွားပဟဆိုၿပီး ရွက္ရွက္နဲ႔ ကမန္းကတန္း ၿပန္ထြက္ခဲ႔ရပါေၾကာင္း ... ဘ၀မွာ အဲဒါပထမဆံုးအၾကိမ္ ၿမင္ဘူးတာၿဖစ္ပါေၾကာင္း ... ကံေကာင္းလို႔ ေဗစင္နိမ္႔နိမ္႔ေလးေတြ ခ်စ္စရာေလးေတြေတာ႔ ဆိုၿပီး ၀င္လက္မေဆးတာ ... ဟီး ရွက္လဲရွက္တယ္ ... ေၿပာလဲေၿပာၿပခ်င္တယ္ ...



(ၿမန္မာက်ဴးပစ္ ဖိုရမ္တြင္ ေဖာ္ၿပၿပီး)

ဝက်ရိုး ကြမ်မဆိုင် ...

ဝက်နံရိုး (သို့) ဝက်အရိုးအသားတွဲရက် တစ်ကေဂျီလောက်ကို လက်သီးဆုတ်ဝက်လောက် အတုံးလေးတွေတုံးပြီး ပဲငံပြာရည် အကြည်ရေ၊ အနောက်ရည်၊သကြား၊ ပဲငပိ၂ဇွန်းခန့် (ပုံမှာကြည့်ပါ-salted soya bean)၊ ဟင်းချိုမှုန့်၊ ငရုပ်ကောင်း အစရှိသည့်တို့နဲ့၁၅မိနစ်လောက် နယ်ပြီးနှပ်ထားပါ။

(ပဲငပိက ငံလို့ ဆားလုံး၀ မထည့်ပါ။ သကြားထည့်ဖို့ မမေ့ပါနှင့်)

ကြမ်မဆိုင် (သို့) မုန်ညင်းချဉ်ပတ် ကို တစ်လက်မအရွယ်လောက်ကလေးတွေ လှီးဖြတ်ထားပါ။ ကြေးအိုးထဲထည့်တဲ့ မုန်ညင်းစိမ်း အခါးတွေကို ကိုယ့်ဟာကိုယ် အချဉ်တည်ပြီး လုပ်ရင် ပိုတောင်ကောင်းသေးတယ်။

ဂျင်းလက်မအရွယ်၃-၄ခုလောက်ကို ပါးပါးလွှာလွှာလေးတွေလှီးထားပါ။

ကြက်သွန်ဖြူ ဥကြီးကြီး ၁၀မွှာ ၁၅မွှာလောက်ကို ငရုပ်ဆုံမှာ ညက်နေအောင် ထောင်းထားပါ။

ကြက်သွန်နီဥကြီးကြီး ၂လုံးကို ၈စိတ်စိတ်ထားပါ။

အိုးဇောက်နက်နက်ထဲ ဆီ၂ဇွန်းလောက်ထည့်ပြီး ဆီကျက်ရင်ကြက်သွန်ဖြူကိုထည့်ဆီသတ်ပါ။ ပြီးရင် ဂျင်းရယ် ဝက်ရိုးနယ်ထားတာရယ်ထည့်ပြီး လုံးပေးပါ။ ဝက်သားကရေတွေထွက်လာတာကုန်သည်အထိ စိတ်ရှည်လက်ရှည် မွှေပေးပါ။

ရေကုန်လို့ ဖျစ်ဖျစ်မြည်ပြီး မွှေးလာပြီဆို ကြက်သွန်နီထည့် ရေအရိုးမြုတ်အောင်ထည့်ပြီး မီးအေးအေးနဲ့ တည်ထားပါ။ ဝက်သားမနူးတနူးမှာ ကြမ်မဆိုင် လှီးထားတာလေးတွေ ထည့်၊ ရေလိုသလောက်ထပ်ထည့်ပြီး ၁နာရီလောက် မီးအေးအေးနဲ့ အဖုံးလုံအောင်ပိတ်ပြီး နှပ်ပေရော့ပဲ။

ဝက်သားလဲနူးအိလာပြီ၊ ကြမ်မဆိုင်ဖတ်လေးတွေလဲ ပျော့ပြီး အိလာပြီဆို ရေစပ်စပ်ကလေးနဲ့ ဆား၊ အချိုမှုန့်၊သကြားမြည်း၊ လိုတာ ထပ်ထည့်ပြီး စားလို့ရပါပြီ။ ဘဲကြမ်မဆိုင်ဆိုလဲ ချက်နည်း အတူတူပါပဲ။ ဘဲက ဆီထွက်လွန်းအားကြီးလို့ ဆီတတ်နိူင်သလောက် လျော့ထည့်ပါလေ။

ဝက်ရိုးကထွက်တဲ့ ဟင်းရည်ချိုချိုနဲ့ မဆွိတီကတော့ အလွန်ကြိုက်လို့ ခဏခဏ ချက်စားပါတယ်။

ပြောင်းဖူးလေး ထောင်းပြီး ဂျင်း၊ကြက်သွန်ဖြူနံ့ မွှေးမွှေးလေးနဲ့ ကြော်တာလေးနဲ့

လိုက်ဖက်ပါတယ်။

ဇွန်းဆိုတာ ဟင်းချိုသောက်တဲ့ စတီးဇွန်းကို ဆိုလိုပါသည်။

(မြန်မာကျူးပစ်ဖိုရမ်တွင် ဖော်ပြပြီး)

ေမ်ာက္မူးလဲ သားအမိ ...(၂)

မေန႔က ေအာက္ထပ္မွ သမီးသူငယ္ခ်င္း ၿမန္မာခေလးတစ္ေယာက္ အိမ္မွာလာေဆာ႔သည္။ သူကေယာက္်ားေလးေပမဲ႔ အေတာ္ၿငိမ္သည္။ ေရာက္ကတည္းက ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးထိုင္ကာ TV ၾကည္႔ရင္ၾကည္႔ မၾကည္႔ရင္လဲ သူ႔ဟာသူေလးထိုင္ကာေဆာ႔သည္။ သမီးေလးမွာကား ဟိုေပၚတက္လိုက္၊ ဒီေပၚေဆာ႔လိုက္၊ ေၿပးလိုက္၊ စကားမ်ားလိုက္၊ အေမကို တိုင္လိုက္ႏွင္႔ ေမ်ာက္တစ္ေကာင္လိုၿဖစ္ေနသည္ကို သတိထားမိသည္။ သမီးကို ၿငိမ္ၿငိမ္ေနဘို႔ လိမၼာဘို႔ရာ ထိုခေလးႏွင္႔ႏိွဲဳင္းယွဥ္ကာ ေၿပာမိေတာ႔သည္။

ဒီလိုအၿဖစ္မ်ိဳးၾကံဳလာတိုင္း ကိုယ္႔အိမ္ကလူက ရယ္ေနၿပီး သမီးက ညည္းတူတာဆိုကာ ခနဲ႔တဲ႔တဲ႔ေၿပာေလ႔ရွိသည္။ သူဆိုလိုခ်င္တာက ကိုယ္႔အၿပစ္ ကိုယ္ခံဆိုသည္႔သေဘာ။ သူငယ္ငယ္က သူ႕အေမသည္ အလြန္စည္းကမ္းၾကီးကာ သူသည္လည္း အလြန္ၿငိမ္ၿငိမ္ ေအးေအးေလးေနတတ္ေသာ ခေလးတစ္ေယာက္ၿဖစ္သည္မိွဳ႕ သမီးေမ်ာက္ရံွုးေအာင္ေဆာ႕ၿခင္းသည္ သူႏွင္႔မဆိုင္ ... တဲ႔။ ကိုယ္လြတ္ရုန္းသြားေလသည္။

ေၿပာလည္းေၿပာစရာေပပင္။ ကိုယ္ငယ္ငယ္ကေရာ သူ႔လိုၿငိမ္ၿငိမ္ေလးေနေသာ ခေလးတစ္ေယာက္ၿဖစ္ခဲ႔လို႔လား။ ကိုယ္ငယ္ငယ္က ေနသည္က တန္းလ်ားလို ခေလးေပါင္းစံုစုစည္းရာ ေနရာမွာ ၾကီးၿပင္းခဲ႔သည္။ ကစားသည္႔အခ်ိန္ဆို ခေလး၁၀ေယာက္ ၁၅ေယာက္ေလာက္စုကာ ကစားေလ႔ရွိသည္။ တစ္ခါသား မွတ္မိသည္မွာ ညအခ်ိန္ အုပ္စု ၂စုခဲြကာ ေၿပးတိုင္းလိုက္တန္း ကစားၾကသည္။ ကိုယ္ေၿပးရင္းႏွင္႔ အိမ္ေဘးတစ္အိမ္မွ အ၀တ္ၾကိဳးတန္းႏွင္႔ၿငိကာ ေၿမၾကီးႏွင္႔ ရိုက္မိသည္လား တိုင္ႏွင္႔ရိုက္မိသည္လားမသိ ေခါင္းထဲ ၾကယ္ေတြလေတြ ၿမင္လိုက္ရတာသာ သိလိုက္သည္။ ခဏေနေတာ႕ သူငယ္ခ်င္းေတြက ဆြိ ... ဆြိ .... ထ ... ထ ဆိုၿပီး အတင္းလွဳတ္မွ ... အင္း ... ဆို သံရွည္ဆဲြကာ သတိရလာသည္။ ဘာၿဖစ္မွန္းရုတ္တရက္မမွတ္မိ။ အဲသလို သတိေမ႔ေအာင္ေတာင္ ေဆာ႔ဘူးပါသည္။

ေနာက္ မွတ္မိသည္က ေရႏွင္႔စည္းတားကာ ေယာက္်ားေလးတစ္ဖက္၊ မိန္းခေလးတစ္ဖက္ ထုတ္စီးတိုးတမ္းကစားသည္။ ဒီကစားနည္းကိုလည္း အေတာ္စဲြသည္။ ထုတ္စီးတိုးရင္း ကိုယ္က ပိန္ပိန္ေသးေသးႏွင္႔ ဖမ္းသူကို ေမႊ႔ကာ ၿဖတ္ဆို လ်ပ္တပ်က္၀င္တိုးရတာ အရသာေတြ႔သည္။ထုတ္စီးတိုးၿပီးကာစ ညမ်ားဆိုရင္ ညအိပ္ရင္းႏွင္႔ ခဏခဏလန္႔ကာ ၿဖတ္ကနဲၿဖတ္ကနဲ ေၿခလွဳတ္၊လက္လွဳတ္ၿဖစ္သည္။ အိပ္မက္ထဲေယာင္ကာ ထုတ္စီးတိုးေနၿခင္း။ တစ္ခါတရံ ေယာင္ၿပီး ၿငင္းေသးသည္တဲ႔။ မိတယ္၊ မမိဘူး၊ ညစ္တယ္ အစရွိသၿဖင္႔ ေဘးက အဖြားကေၿပာၿပသည္။

၅တန္း၆တန္းေလာက္မွာ သားေရပင္မ်ားကို ဆက္ကာ ခုန္ရေသာ အီစြတ္ဆိုသည္႔ကစားနည္း ေခတ္စားလာသည္။ ဘာေၿပာေကာင္းမလဲ ... ဘုတ္အီးမတို႔ ေဆာ႔လိုက္သည္႔ၿဖစ္ၿခင္း ။ အရပ္ရွည္ရွည္ ပိန္ပိန္ႏွင္႔ ကိုယ္႔ခႏၵာကိုယ္ေၾကာင္႔ အၿမင္႔ခုန္ေတြဆို သူမ်ားေတြထက္ ပိုခုန္ႏိူင္ကာ အသင္း၂ဖက္ခဲြကစားလ်င္ ကိုယ္႔ကို ၂ဖက္လံုးက သူတို႔ဘက္တြင္ ပါေစခ်င္ၾကသည္။ ေရႊလား၊ေငြလားဖြက္တမ္းကစားလ်င္ ကိုယ္ပါခ်င္သည္႔ဘက္က ေရႊဖြက္ပါ အစရွိသၿဖင္႔ တစ္ၾကိဳေၿပာထားရသည္။ မုန္႔စားေက်ာင္းဆင္းလ်င္ စားဖို႔သတိမရ ။ မေမာမပမ္း အီစြတ္သာ တြင္တြင္ခုန္ေတာ႔သည္။ ေက်ာင္းၿပန္တက္ရင္ ေခြ်းသံတရႊဲရဲႊႏွင္႔ ေရစိုထားသည္႔အလား။ အဲသေလာက္ ေဆာ႔ပါသည္။

အိမ္တြင္လည္း အေမေတြအဖြားေတြက ဟင္းခ်က္ၿပီး သမီးၾကည္႔ေပးေနာ္ဆုိကာ ထားခဲ႔လို႔ကေတာ႔ အဲဒီေန႔တစ္အိမ္လံုး ဟင္းအတူးသာ စားၾကဘို႔ ၿပင္ၾကေပေတာ႔။ ဟင္းအိုးပစ္ၿပီး တေမ႔တေမာ ေဆာ႔ေနေတာ႔ တစ္ခါတရံဟင္းအိုးတူးၿခစ္လို႔ အနံ႔ရမွ သတိရသည္။အဆူခံရသည္လည္း ခဏခဏ။ ထုိအက်င္႔က အခုအထိစဲြကာ ဟင္းခ်က္လ်င္ အိုးတူးမွာေၾကာက္၍ ေဘးမွာငုတ္တုတ္ထိုင္ ေစာင္႔သည္႔အက်င္႔ကရလာသည္။

၉တန္း၊ ၁၀တန္း ေလာက္ေရာက္ေတာ႔ ကစားနည္းက အဆင္႔ၿမင္႔သြားသည္။ အိမ္ေရွ႔အိမ္မွ သူငယ္ခ်င္းႏွင္႔ ေကာ္ခြက္ေတြႏွင္႔ တကယ္႔ထမင္းဟင္းေတြထည္႔ကာ ဟင္းခ်က္တိုင္းကစားသည္။ ေကာ္ရုတ္မေတြကို အ၀တ္ေတြ တကယ္ခ်ဳပ္ေပးကာ အကႌ်အမ်ိဳးမ်ိဳးေၿပာင္း၀တ္ေပးရတာကလည္း အလုပ္တစ္ခု။ ၾကီးတဲ႔အထိ ေဆာ႔ေန၍ေနာက္ဆံုး အေမက အရုပ္ေတြ ခြက္ေတြအားလံုး ညီမ၀မ္းကဲြေလးေတြ အလည္လာေတာ႔ ေပးပစ္လိုက္မွ နားေအးသြားသည္။


ငယ္ငယ္က ကေလးေပါင္းစံုႏွင္႔ စိမ္ေၿပးတိုင္း၊ ထုတ္စီးထိုးတမ္း၊ ေၿခတစ္ေပါင္က်ိဳးလိုက္တမ္း၊ အရူးမၾကီးမစာဥတမ္း၊ေရႊစြန္ညိဳတမ္း၊ ဘုတ္တလုတ္ေတာက္တဲ႔၊ အဘိုးၾကီး ဘာေတြတူး၊ ေရႊတံခါးၾကီးဖြင္႔ပါဦး အစရွိသၿဖင္႔ ေမ်ာက္ရံွဳးေအာင္ေဆာ႔ခဲ႔သည္မ်ားကို သတိရကာ ယခုေတာ႔ သမီးေလး ေမ်ာက္္ရံွဳးတာ အေမတူလို႔ဆိုသည္႔ စကားကို မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ကာ မၾကားေယာင္ၿပဳကာ ေနတတ္ေနေလၿပီ။

(ၿမန္မာက်ဴးပစ္ဖိုရမ္တြင္ ေဖာ္ၿပၿပီး)

ေမ်ာက္မူးလဲ သားအမိ ...(၁)

ဤရုပ္ပံုကိုၾကည္႔ပါ။ ပရိတ္သတ္ရဲ႕ စိတ္ထဲမွာ ဘာလို႔ထင္ပါသလဲ။
တစစီက်ိဳးပဲ႔ေနၿပီး ၿဖဴတဲ႔ေနရာကၿဖဴနဲ႔ ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ၿဖစ္ေနတဲ႔ လက္ေကာက္ တရံသာၿဖစ္ပါတယ္။ အတိအက်ဆိုရရင္ၿဖင္႔ သမီးဂ်ဴဂ်ဴပိုင္ဆိုင္ခဲ႔ေသာ လက္ေကာက္တရံပါ။

သမီးငယ္ငယ္ လသမီးေလးကတည္းက သူ႔အေဒၚက ခေလးက်န္းမာေအာင္ဆိုၿပီး ခမည္းအေနနဲ႔ ဆင္ေပးပါဆိုလို႔ ၀ယ္ေပးခဲ႔တာပါ။၁ႏွစ္ခဲြ၂ႏွစ္တစ္ၾကိမ္ေလာက္ သမီးလက္နဲ႔ မတန္ေတာ႔ရင္ မူစ္တာဖာမွာ ၿပန္ေရာင္း အလိုက္ေပးၿပီး ၀ယ္လာခဲ႔တာ၊ ခု ၄ခါေၿမာက္ ထင္တာပါပဲ။ မူစ္တာဖာကို စီးပြားၿဖစ္ေအာင္ လုပ္ေပးေနတယ္ဆိုပါေတာ႔။ အဲဒီလက္ေကာက္ကေတာ႔ လြန္ခဲ႔တဲ႔ တစ္ႏွစ္ေလာက္က ၀ယ္ခဲ႔တဲ႔ လက္ေကာက္ပါ။ အဲဒီလက္ေကာက္ ဘာနဲ႔မွ ထုရိုက္ထားတာမဟုတ္ပဲ အဲလိုၿဖစ္ေအာင္ သမီးဘယ္ေလာက္ေဆာ႔လဲ ဆိုတာ စဥ္းစားသာၾကည္႔ၾကပါေတာ႔ ပိတ္သတ္တို႔ေရ။

လက္ေကာက္၀ယ္တံုးကေတာ႔ အေခါင္းပိတ္ေအာက္ေမ႔လို႔ ၀ယ္ခဲ႔တာ။ အဲလိုတစ္စစီက်ိဳးမွ လက္ေကာက္ဟာ အေခါင္းပြၿဖစ္ၿပီး ဆက္ရာေတြ အမ်ားၾကီးဆိုတာေတြ႔လိုက္ရတယ္။ ၿပီးေတာ႔ တစ္ခ်ိဳ႕ေနရာေတြၿဖဴကုန္တယ္... ဆိုင္မွာၿပေတာ႔ အေရာင္း၀န္ထမ္းက ဒီလိုေက႔စ္မ်ိဳး ဒါပထမဆံုးေတြ႔ဘူးတာပါတဲ႔။ ၿပန္ေရာင္းလို႔ေတာင္ရပါ႔မလား စိတ္ပူေနတာ။ ေနာက္ဆံုးေတာ႔ မွတ္ေက်ာက္ေတြဘာေတြ အားလံုးစစ္ၿပီး အဆင္ေၿပသြားပါတယ္... ခုဒီတစ္ခါေတာ႔ အေခါင္းပိတ္လို႔ေသခ်ာတာေလး ၀ယ္လာခဲ႔ပါတယ္။ စလံုးဖြတ္ကလိဒဂၤါး ၇၇၅.၂၉ က်ပါတယ္။ ေရႊေစ်းက ၀ယ္ေစ်း တစ္ဂရမ္ကို စလံုး၄၅.၁၅၄က်ပ္ပါ။ (အဲဒီေန႔က အၿပင္ဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာ ၅၂က်ပ္လို႔ၾကားပါတယ္။ ) ၂၂ကာရက္ ေရြရည္ ၁၇.၁၇ ဂရမ္ ရွိပါတယ္... ဟိုတစ္စစီက်ိဳးပဲ႔ေနတာက အကုန္နွဳတ္ၿပီး စလံုး၄၆၃.၈က်ပ္ ၿပန္ရလို႔ ဖြတ္ကလိဒဂၤါး၂ရ၉ၿပား အိပ္ထဲက ထပ္စိုက္လိုက္ရပါေၾကာင္း။ မူစတာဖာမွာ ဘယ္ကေရႊၿဖစ္ၿဖစ္ ၿပန္ေရာင္းၿပီး သူတို႔ဆီကၿပန္၀ယ္ရင္ လက္ခံပါတယ္။ ေပါက္ေစ်းရဲ႕ ၁၅% နဲ႔ GST ၇% စုစုေပါင္း ၂၂% ရံွဳးပါတယ္။ ၾကံဳလို႔ စလံုးေရႊေစ်းေလး ဗဟုသုတအၿဖစ္ေၿပာၿပတာပါ။



သမီးဟာမိန္းခေလးနဲ႔မတန္ေအာင္၊ ဒီလိုလက္ေကာက္ကို တစ္စစီၿဖစ္ေအာင္ေဆာ႔တာေတာ႔ ေမ်ာက္ရံွဳးလြန္းၿပီလို႔ ထင္ေနတယ္။ ေခြ်းမေတာ္မည္လို႔ စိတ္ကူးယဥ္ေနသူေတြ (ဥပမာ ... အန္တီတန္ခူးတို႔၊ အန္တီ သက္ေ၀တို႔ ... အစရွိသၿဖင္႔ ... ) အဲဒီလက္ေကာက္ေတြရဲ႔ အၿဖစ္အပ်က္ကိုၾကည္႔ၿပီး စိတ္ကူးေၿပာင္းသင္႔ၿပီထင္ပါတယ္... (ကိုယ္႔ဟာကိုယ္ တစ္ဖက္သတ္ ေတြးထားတာ ... ဘာရမလဲ ...နာကြ ... နာကြ ...)
သမီးေဆာ႔လြန္းတာနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး ပို႔စ္ေလးတစ္ပုဒ္ အရင္ကတင္ဘူးတာ ၾကံုလို႔ ၿပန္တင္လိုက္ပါတယ္။ အမွန္ကေတာ႔ အေမေမ်ာက္ရံွဳးတဲ႔ အေၾကာင္းၾကီးၿဖစ္ေနပါတယ္။ ေရးရင္းနဲ႔ ပို႔စ္ရွည္သြားလို႔ ေနာက္မွ ခဲြတင္ပါေတာ႔မယ္။ ေနာက္မိွဳ႕ဆို ပို႔စ္ ဂ်င္းသုတ္၊ လဖက္သုတ္ၿဖစ္သြားမွာေၾကာက္လို႔။ ....

ဟောဒီက မုန့်သည် ...

မုန့်စိမ်းပေါင်း ကောက်ညှင်းပေါင်း။


ရွှေထမင်း၊ သာကူပြင်၊ မုန့်ပေါက်စီ။


ေရမုန္႔


မုန္႔လံုးၾကီး


အကြော်စုံ ပူပူလေးရမယ်၊ ရေနွေးကြမ်းနဲ့မြည်းရင် သိပ်ကောင်း။


ေကာက္ညွင္းထုတ္


မုန္႔ဆီေၾကာ္


မုန္႔လက္ေကာက္


ေခါပုပ္၊ အိမ္ေရာက္မွ ေၾကာ္စားေနာ္။ ႏွမ္းေထာင္းေလးပါၿဖဴးစားဖို႔မေမ႔နဲ႔ဦး။


အညာထြက္ ထန္းပင္ၿမစ္ၿပဳတ္ေတြပါေတာ္။



ဒါလဲအိမ်ရောက်မှ သကြား၊ နို့ဆီနဲ့ ခေါက်စား။ အရမ်းဆိမ့်။


ပဲၿမစ္ေတြလဲ အိမ္ေရာက္မွၿပဳတ္စားၾကပါေနာ႔။


ဝက်သားတုတ်ထိုးအစ်မ၊ တုတ်ချိုးထားတာလေးတွေက နှစ်ရာ။ မချိုးထားတာက တစ်ရာထဲပါ။


စလံုးစတိုင္ အဲလိုတုတ္ထိုးမ်ိဳးစံုလဲ ရေနၿပီေနာ္။


အဟီး ... ဒါကတော့ အစ်မတို့ မနေ့က စားချင်တယ်ဆိုလို့ ကျွန်မ အရီးတို့ဗူးစင်က ဆွတ်လာခဲ့တာ။ အဲဒါအလကား၊ အဆစ်ယူသွားပါအစ်မ။


(ဒီတစ်ခေါက်ပြန်ဖြစ်တော့ ရိုက်ခဲ့တဲ့ ဓာတ်ပုံလေးတွေပါ ... resolution ကောင်းကောင်းကြည့်ချင်ရင် ပုံကို ကလစ်ကြည့်ကြပါနော် ...ဒီကတော့ ဝက်သားတုတ်ထိုးဗန်းကို ကလစ်မိလို့ မနက်ဖြန် လုပ်စားရင်ကောင်းမလား စဉ်းစားနေပါတယ်)