superstitious အယူသီးခြင်း (အပိုင်း ၁)

အယူသီးခြင်း (အပိုင်း ၁)

ဟိုနေ့က ရုံးက colleague က ငါးမျှားပြီး ရလာတဲ့ ငါးနှစ်ကောင်ပေးလာတော့ အိမ်မှာ မနက်စောစော steam fish လေး ထ လုပ်ပြီး ရုံးကို ယူသွားတယ်။

ကိုဗစ်ကြောက်လို့ မျက်နှာကို mask သေချာတပ်၊ လက်အိပ်ဝတ် အသန့် ရှင်းဆုံး လုပ်ပြီး ရုံးက colleague လေး - ငါးယောက်ကို supper အနေနဲ့ လာစားကြပါဆို pantry ထဲ ခေါ်ကျွေးရတာ။

တရုတ် restaurant တွေမှာ ကျွေးတဲ့ စတိုင်မျိုး soya sauce နဲ့ လုပ်ထားတဲ့ steam fish ပေါ့။ သူတို့တွေ တော်တော်ကြိုက်ကြတယ်။ ထမင်းရော ၊ veggie လေးပါ ပါအောင် မုန်ညင်းရွက်လေးတွေပါ လှီးပြီး ပြုတ်ယူသွားသေးတယ်။ အထူးသဖြင့် ငါးပေါင်းထဲမှာ ထည့်တဲ့ sauce ကို တော်တော်ကောင်းတယ် ပြောကြတယ်။

ထားပါတော့။ အဲဒါ ငါးကို စားကြပြီး အပေါ်က အသားလွှာလဲ ကုန်ရော ကိုယ့် boss က မေးတယ်။ ဒီထဲမှာ ဘယ်သူ superstitious ပါလဲတဲ့ ဆို ငါးကို နောက်တစ်ဖက်လှန်စားဖို့ လုပ်နေတာ။

အားလုံးက ဘာမှ မပြောကြပဲ ကြောင်ကြည့်နေကြတယ်။

ဒီမယ် ကိုယ်က ကမန်းကတမ်းပြေးပြီး mask အမြန်တပ်၊ boss ဆီက tongs ကို အတင်းဆွဲယူပြီး ငါ superstitious ဖြစ်တယ်၊ ငါးကို မလှန်ပါနဲ့ ဆိုပြီး ကျန်တဲ့ ငါးအသား ပေါ်က အရိုးကို ဘေးကို ဆွဲ ဖယ်လိုက်တယ်။ တော်သေးတယ် အလွယ်တကူပဲ ဖယ်လို့ ရလို့။ ပြီးတော့ စားလို့ရပြီဆို ပြောလိုက်တယ်။

ပြီးတော့ boss ကို ရှင်းပြရသေးတယ်။ ငါလဲအရင်က ဒါတွေ သိတောင်မသိဘူးလို့။ ငါ့ယောက်ျားက အိမ်မှာ steam fish လုပ်တိုင်း ငါးကို တစ်ဖက် မလှန်ကောင်းဘူး။ လာဘ် တိတ်တတ်တယ်ဆို ပြောနေကျဆိုတော့ ငါပါ အခုလို superstitious ဖြစ်လာတာဆို ရှင်းပြရတယ်။ (အိမ်က တစ်ယောက်က ယိုးဒယားကနေ အကျင့် ပါလာတာ)

boss က အိန္ဒိယ သားပေမဲ့ သူက ဟောင်ကောင်မှာ ၁၀ နှစ်လောက် နေခဲ့ဖူးတော့ တရုတ်တွေရဲ့ ရိုးရာ ကို သိနေတာ။

ဒါပေမဲ့သူက ဘာကိုမှ အယူမရှိတာ။ ခုပဲငါးကို လှန်မယ် လုပ်နေတာကြည့်လေ။ သူက ဘာသာရေးလဲသိပ် အယူ အဆမရှိ၊ ဟိန္ဒူပေမဲ့ ဘာသားမှမရှောင် အကုန်စားတဲ့သူ ဆိုတော့ superstitious မဖြစ်တာ မထူးဆန်းပါဘူး။

ငါးပေးတဲ့ တစ်ယောက်က Russia က ဒေါက်တာ ဂျဲလ်ကို။ သူကလဲ ငါ ငါးကို အကြိမ်ကြိမ် လှန်ဖူးတယ်။ ဘာမှ ကံဆိုးတာတွေ မဖြစ်ခဲ့ပါဘူး ဆိုပြီး ရယ်မော နေလေရဲ့။

အားလုံးလဲ steam fish စားနေရင်း topic က superstitious ဆီ ရောက်ကုန်တယ်။ ခဏနေတော့ လူတွေ ဒီနား စုနေတယ် ဖြစ်မှာစိုးလို့ သူတို့ကိုထားခဲ့ပြီး အလုပ်စားပွဲမှာ အလုပ်ပြန်လုပ်နေလိုက်တယ်။

လုပ်နေရင်း အတန်ကြာတော့မှ ဟာ ငါးတစ်ကောင် ကျန်သေးတာပဲ ငါးကိုလှန် စား လိုက်ရင် ဒုက္ခပဲ။ ငါသွားပြီး အရိုးဖယ်ပေးလိုက်ရင် ကောင်းမလား တွေးနေမိတယ်။

တွေးနေရင်းနဲ့ Pantry ထဲ အပြေးရောက်သွားတယ်။ ကြည့် လိုက်တော့ ငါးက ကုန်လုပြီ။ ငါး ကိုလှန်လိုက်လား ဘယ်လို စားလိုက်ကြလဲ ကိုယ်လဲမသိ။ မေးရင်လဲ ကိုယ့်ကို သိပ် အယူသီးတယ် ထင်မှာစိုးလို့ မမေးတော့ပါဘူးလို့ ဆုံးဖြတ် လိုက်တယ်။

....…..

ဒီလိုနဲ့ အားလုံး လုပ်ငန်းခွင်ထဲ ပြန်ဝင်ကြ အလုပ်ကိုယ်စီလုပ် နေကြတယ်။

ဒီအချိန်မှာပဲ........

....

...

.....

....

ဆက်ပါမည်။