အတၱသမားက်ေနာ္ ...

တို႔အိမ္က ေရႊဘ ... အဲေလ ဦးေမာင္ၿခိမ္႔က သူေရးထားတဲ႔ အက္ေဆးေလး တင္ေပးပါဆိုလို႔။ အားေပးၾကပါဦးေနာ္။ သူကေတာ႔ ေလးေလးနက္နက္ေတြ ေတြးတတ္ေရးတတ္တယ္။ အန္တီဆြိလိုေတာ႔ ေပါေတာေတာ ေပါက္တက္ကရ မဟုတ္ဘူးရယ္ဂ်။  ဖတ္ၾကည္႕ၾကပါဦးေနာ္။ ....
--------------------------------------------------------------------------------------------

    အတၱဆိုတဲ့ သေဘာတရားကို ဗုဒၶဘာသာထဲမွာေတာ့ အျမဲရွိျခင္း၊ အတၱဆိုတာမရွိဘူး အနတၱဆိုတာ မတည္ျမဲျခင္းဆိုတဲ့တရားသေဘာ အနတၱသာရွိတယ္လို႕ ဗုဒၶဘာသာ မီးက်ိဳးေမာင္းပ်က္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ အဲဒီေလာက္သာ မွတ္သားထားခဲ့ဖူးပါသည္။ အတၲဆိုတာကို ျမန္မာ့အဘိဓါန္ မွာ လိုက္ရွာေတာ့ ””မိမိ သို႕မဟုတ္ ငါ”” ဆိုျပီး ေျပာထားတယ္။ အဂၤလိပ္ဘာသာနဲ႕ ေျပာလ်င္ေတာ့ ego လို႕ ေျပာဆိုလ်င္ရႏိုင္ပါသည္။ အတၱၾကီးမားသည္လို႕ ဆိုလိုက္လ်င္ မိမိအက်ိဳးအတြက္သာ ၾကည့္ေသာသူ၊ မိမိမွလြဲ၍ သူတပါးအက်ိဳးကို မငွဲ႕ကြက္သူလို႕ ဆိုရပါလိမ့္မည္။

    ကၽြန္ေတာ္ကိုယ္တိုင္ကေကာ တကယ့္ကိုပင္ အတၱသမားတစ္ေယာက္ပါလားဆိုလ်င္ ဟုတ္ပါသည္လို႕ေၿဖလ်င္လည္း ရသလို မဟုတ္ပါလို႕ ေၿဖလ်င္လဲ မမွားပါ။ ကိုယ္ဖာသာကိုယ္ ေကာင္းတဲ့ဖက္ကိုပဲ လိုက္ၾကည့္ရမည္ဆိုလ်င္ ကၽြန္ေတာ္သိတတ္သည္ကာလမွ စတင္ျပီး ယေန႕အထိ တစ္ပါးသူအခက္အခဲျဖစ္ေနပါက ကၽြန္ေတာ္တတ္ႏိုင္သေလာက္ ကိုယ္ေရာစိတ္ပါ ႏွစ္ျမဳပ္၍ ကၽြန္ေတာ္လိုက္လံကူညီေျဖရွင္းေပးတတ္သည္၊ အသိပညာ အတတ္ပညာ လိုအပ္ပါကလည္း ကိုယ္သိသေလာက္ မခၽြင္းမျခံ လုိက္လံ သင္ၾကားျပသေပးတတ္ပါသည္။ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားတြင္လည္း ဒါနအဖြဲ႕အစည္းမ်ားတြင္ အားက်ိဳးမာန္တက္ ၀င္ေရာက္ကာ တတ္အားသမွ် လွဳဒါန္းပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ ပတ္၀န္းက်င္ရွိ အသိမိတ္ေဆြမ်ားကေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ကို အမ်ားအက်ိဳးေဆာင္တတ္သူဟု ရာခိုင္ႏွဳန္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားက သတ္မွတ္ထားလိမ့္မည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ယုံၾကည္ထားပါသည္။

    အမွန္တကယ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ္က ““ငါ”” ဆိုတဲ့ အတၱသမားၾကီးမားသူ တစ္ေယာက္ပဲ ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္မိသားစုတြင္ အေဖ အေမ၊ အေဖ အေမ မရွိေတာ့သည့္ေနာက္ အမၾကီး၊ အမေလး၊ အကိုၾကီး အကိုေလး တို႕ႏွင့္ ကၽြန္ေတာ့္၏ တူေတာ္ေမာင္မ်ားကို ကၽြန္ေတာ္ ေတာ္ေတာ္ေလးကို သံေယာဇဥ္ရွိပါသည္။ ထိုကဲ့သို႕ မိဘေမာင္ဖြား ေဆြမ်ိဳးမ်ားကို ထိခိုက္ေစာ္ကားလာလ်င္ ကၽြန္ေတာ္အား ေစာ္ကားေျပာဆိုသကဲ့သို႕ ခံစားရပါသည္။ ထို႕ေနာက္ ကၽြန္ေတာ္ အိမ္ေထာင္က်လာေသာအခါ ဇနီးႏွင့္ သမီးပါ ပါ၀င္လာျပန္ပါသည္။ ထိုအခါ ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ငါပိုင္ဆိုင္ေသာ စက္၀ိုင္း အနည္းငယ္ၾကီးလာပါသည္။ ထိုမိဘေမာင္ဖြားေဆြမ်ိဳး မ်ားႏွင့္ ကၽြန္ေတာ္မိသာစု ဇနီးနဲ႕ သမီးကို ထိပါးလာလ်င္ ကၽြန္ေတာ့္မွာ အလြန္အင္မတန္ စိတ္ထိန္းသိမ္းႏိုင္စြမ္းအား နည္းပါလွပါသည္။ ငါ့သမီးေလး၊ ငါဇနီး တစ္ခုခုျဖစ္မယ္၊ ငါ့သမီးေလး ေတာ္တယ္။ ငါ့သမီးေလး လွတယ္။ စသျဖင့္ ငါေတြ တိုးလာျပန္သည္။ ထိုေနာက္ ကၽြန္ေတာ္ ဇနီး၏ မိဘ ႏွစ္ပါးကိုလည္း ကၽြန္ေတာ့္၏ အ၀န္းအ၀ိုင္းထဲသို႕ ထည့္လိုက္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ေယာက္ခမ ကို ကၽြန္ေတာ္က ေတာ္ေတာ္ကိုခ်စ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ့္၏ အေဖႏွင့္ အေမကြယ္လြန္အနိစၥေရာက္သြားျပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မိဘအစားထို မိဘသဖြယ္ ရုိေသမိပါသည္။ ထိုနည္းလည္းေကာင္း ကၽြန္ေတာ္ေယာက္ခမကလည္း တစ္ဦးေမတၱာ တစ္ဦးမွာဆိုသလို ကၽြန္ေတာ့္ကို ေတာ္ေတာ္ေလး ခ်စ္ပါသည္။ ထိုအတြက္ ကၽြန္ေတာ္ ေယာက္ခမမ်ားအတြက္ဆိုလ်င္လည္း ငါ့ေယာက္ခမက ရိုးတာ၊ ငါေယာက္ခမ ဆိုသည္ ငါေတြ လွိဳင္လွိဳင္ေပါ ခဲ႔ရျပန္သည္။

    လူပုဂၢိဳလ္အေပၚမွာ မက္ေမာတြယ္တာစြာ ေနတတ္သည့္ ကၽြန္ေတာ္၏ အတၱသည္ ဒီေနရာမွ မရပ္တန္႕သြားေသးပဲ မွီတြယ္ရာ၌ အတၱၾကီးမားေနတတ္ျပန္ပါေသး၏။ ကၽြန္ေတာ္၏ေမြးရပ္ေျမ ပ်ဥ္းမနားကို ကၽြန္ေတာ္ အလြန္ပင္တြယ္တာသူျဖစ္ေနျပန္ပါသည္။ ပ်ဥ္းမနားျမိဳ႕က ဘယ္ေလာက္မ်ား ခ်စ္စရာေကာင္းေနလို႕ တြယ္တာေနရသလဲဆိုလ်င္ ဘာမွ ထူးထူးျခားျခား ေၿပာၿပစရာမရွိပါ။ ပထ၀ီသေဘာတရားအရ ပဲခူးရိုးမအစြယ္ႏွင့္ ရွမ္းကုန္းေျမျမင့္အၾကား တည္ရွိေသာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ၿမိဳ႔ကေလးသည္ မိုးေလ၀သမွန္ကန္၍ ပူခ်ိန္တန္လ်င္ပူ၊ ေအးခ်ိန္တန္လ်င္ေအး၊ မိုးရြာခ်ိန္တန္လ်င္ သင့္တင္စြာရြာသြန္းတတ္သည္ ကၽြန္ေတာ့္ျမိဳ႕ေလးကို ကၽြန္ေတာ္ အလိုလိုေနရင္းကို ခ်စ္ၾကိဳးသြယ္မိေနပါသည္။ အစိုးရ အဆက္ဆက္ ၿမိဳ႕ရြာမ်ား စည္ပင္သာယာေအာင္လုပ္လ်င္လည္း ပ်ဥ္းမနားျမိဳ႕ေလးက အျမဲတမ္းကြက္ေက်ာ္ က်န္ရစ္ခဲ့ရပါသည္။ ၿပီးခဲ့ေသာ စစ္အစိုးရလက္ထက္ ေနျပည္ေတာ္ဆိုသည့္ ၿမိဳ႕ေတာ္ၾကီး တည္ေထာင္သည့္အခါတြင္လည္း ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျမိဳ႔ကေလးမွာ ေဘးမွ ကြင္း၍က်န္ခ့ဲရသည္။ အလြန္အင္မတန္ မ်က္ႏွာငယ္သည္ ျမိဳ႕ကေလး တျမိဳ႕သာ ျဖစ္ပါသည္။ တခါတရံ အြန္လိုင္းေလာကက စစ္အစိုးရကို မုန္းတီးမွဳျဖင့္ ေနျပည္ေတာ္ကို အျပစ္ဖို႕ ေၿပာဆိုရင္း ကၽြန္ေတာ္တို႕ ပ်ဥ္းမနားျမိဳ႕ကေလးကို နင္ပဲငဆ ဆဲဆိုရြတ္ေနပါက ကၽြန္ေတာ္ႏွလုံသားေတြကို တစစစီ မႊန္းေနသေယာင္ ကၽြန္ေတာ္ခံစားမိပါသည္။ ထိုကဲသို႕ ေၿပာဆိုလာသူမ်ားကို ေတြ႕ပါကလည္း ထိုသူမ်ားသည္ ကၽြန္ေတာ့္ မိတ္ေဆြဘယ္ေတာ့မွ မျဖစ္ေတာ့ဟု စိတ္ထဲတြင္ ငါ့ျမိဳ႕ ငါ့ေမြးရပ္ ငါ့ေနရာ ဆိုသည့္ အတၱၾကီး၏ အမိုက္ေမွာင္က ကၽြန္ေတာ့္ကို ဖုံးလြမ္းေနပါေတ့ာသည္။

    အရြယ္ေလးရလာေတာ့ ရန္ကုန္ျမိဳ႕က စက္မွဳတကၠသိုလ္ၾကီးမွာ ေက်ာင္းတက္ ၆ ႏွစ္၊ ၾကာျမင့္ခ်ိန္ ၁၀ႏွစ္ နီးပါးေနခဲ့တဲ့ တကၠသိုလ္ၾကီးကို သံေယာဇဥ္ေတြ တြယ္ျငိလာျပန္သည္။ ဘြဲ႕ေတြ ဒီဂရီေတြ ရ႐ွိျပီး အလုပ္အကိုင္ထဲ ေရာက္လာျပန္ေတာ့လည္း ကိုယ့္တကၠသိုလ္ၾကီးဆိုျပီး ရန္ကုန္ျမိဳ႕သို႕ေရာက္တိုင္း အလြမ္းေျဖရတာ ပ်က္ကြက္တဲ့ အၾကိမ္ရယ္လို႕ မရွိျပန္ပါ။ စက္မွဳတကၠသိုလ္က ဘြဲ႕ရတယ္ဆိုရင္ ၾကီးသူကိုရိုေသ ငယ္သူေတြကို ေလးစား၊ ငယ္ရြယ္သူေတြ အခက္အခဲေတြ႕ရင္ ၀ိုင္းကာ သိုင္းကာ ကူညီေျဖရွင္းေပးမိတယ္။ တခါတေလမ်ား ကိုယ္ေက်ာင္းထြက္ေတြ ေပါက္တတ္ကရ လုပ္ကိုင္လို႕ အမ်ားက ၀ိုင္း၀န္းကဲ့ရဲ႕ရင္ ကိုယ့္မွာ မ်က္ႏွာေတြပူျပီး မေနတတ္ မထိုင္တတ္တဲ့အထိ ၿဖစ္ခဲ့မိျပန္သည္။ ေဒါက္တာခ်မ္းျငိမ္း စစ္အစိုးရႏွင့္ ပူးေပါင္းလို႕ လူအမ်ားက ၀ိုင္း၀န္းအျပစ္တင္ရင္ ငါ့ကိုမ်ား ေျပာေလသလား ျဖစ္ရတတ္သည္။ ဆရာဦးညီလွငယ္ရဲ႕ ပညာေတာ္မွဳ ေက်ာ္ၾကားျပန္ရင္လည္း ငါတို႕ ေက်ာင္းက ဆိုျပီး ရင္ၾကီး ေကာ့ကာ ေကာ့ကာနဲ႕ ငါဆိုတဲ့ အတၱၾကီးက တြဲပါေနျပန္ပါသည္။ ေအာ္.. အတၱ အတၱ ေတြလား ငါဆိုတဲ့ မာန္မာနေတြလား မခြဲျခားႏိုင္ျပန္ပါဘူး။

    မိဘေဆြမ်ိဳး အရပ္ေဒသ သင္ၾကားရာ ေနရာေတြမွာ ““ငါ”” ဆိုတဲ့ အတၱစြဲေတြၾကီးမားေနတဲ့ ကၽြန္ေတာ္က ကိုယ္တုိင္းျပည္ ကိုယ့္ႏိုင္ငံႏွင့္ ပတ္သက္လာလ်င္လည္း အစြဲအလန္းၾကီးမားေနဆဲပဲၿဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံ၏ အထင္ကရမ်ားျဖစ္ေသာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ ႏွင့္ လက္ရွိသမၼတ ဦးသိန္းစိန္တို႕ ကမၻာႏိုင္ငံေရးဇာတ္ခုံအလယ္မွာ တင့္ေတာင့္တင့္တယ္ အထင္ကရ ၿဖစ္လာလ်င္လည္း အဲဒါ ငါတို႕ ၿမန္မာေခါင္းေဆာင္၊ ငါတို႕ သမၼတၾကီးလို႕ လက္မေလး တစ္ေထာင္ေထာင္ နဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ပဲျဖစ္ေနျပန္ပါသည္။ လြန္ခဲ့ေသာ ၂-၃ ႏွစ္ခန္႕က ကမၻာေပၚတြင္ နံပါတ္ ၂ အာဏာရွင္ၾကီး ရွိတဲ့ ႏိုင္ငံသည္ ၿမန္မာႏိုင္ငံ၊ ကမၻာ႔ အဆင္းရဲဆုံးႏိုင္ငံထဲက ၿမန္မာႏိုင္ငံဆိုေတာ့လည္း ကၽြန္ေတာ္မ်က္ႏွာမွာ ဇီးရြက္ေလာက္ႏွင့္ ကိုယ္မ်က္ႏွာ ကိုယ္မေဖာ္ရဲေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ရျပန္သည္။

    တကယ္တမ္း ၿပန္ေတြးၾကီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္ဆိုသည္ သတၱ၀ါသည္ အတၱတရားမ်ားႏွင့္ ျပည့္ႏွက္ေနေသာ လူပုဂၢဳိလ္ေလး တစ္ေယာက္ျဖစ္ပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ငယ္ငယ္က နားေထာင္ဖူးသည္ ပေလးဘြိဳင္သန္းႏိုင္ရဲ႕ အတၱသမား က်ေနာ္ကို တိုးတိုးေလး ရြတ္ဆိုမိပါသည္။

    ““ ငါဆိုတဲ့ အတၱအစြဲေတြ မကင္းခင္ ငါကိုယ္တုိင္ အမွားလုပ္မိမွာပဲ....xxxxxxxx မာန္မာနတက္တယ္၊ ထင္တာေလး လုပ္မယ္၊ မွန္တယ္လို႕ ထင္ေသာ္လည္းကြယ္ ၀န္ခံဖို႕ခက္တယ္... လူသားမွာ အမွား၀ကၠႏၱနဲ႕ အစဥ္႐ႈပ္ေထြး အမွားမ်ားသမို႕ ကၽြန္ေတာ္ဟာ အတၱစိတ္လြန္ကဲလို႕.... xxxxx  ေဟး ဗုဒၶဘုရားေဟာေလသည္မွာ မြန္ျမတ္စိတ္ထားၾက၊ ကူညီျခင္း အလွ လူလူခ်င္း ေသြးဆက္ပါ ””

    ေသခ်ာတာကေတာ့ ဒီဘ၀မွာ ကၽြန္ေတာ္ဟာ ကၽြတ္တန္း၀င္ျပီး နိဗၺာန္ကို မေရာက္ႏိုင္ေသးဘူးဆိုတာ သိေနေတာ့ အတၱဆိုတာေလးကေတာ့ ဆက္လက္ျပီး ရွိေနအုန္းမွာပါပဲ။ သို႕ေသာ္လည္း အမ်ိဳးကိုခ်စ္တဲ့ အတၱတရားေလးပဲ ရွိျပီး လူလူခ်င္းလွည့္ပတ္ခ်င္း ကိုယ္က်ိဳးၾကည့္ခ်င္းကို နည္းပါးေအာင္ေနထိုင္ၾကျပီး စိတ္ထား မြန္မြန္ျမတ္ျမတ္ေလး နဲ႕ အမ်ားအက်ိဳးေလးကို ထမ္းရြက္ေဆာင္တယ္ဆိုရင္ေကာ ကၽြန္ေတာ္ဟာ အတၱသမား က်ေနာ္လို႕ ေခၚပါ့အုံးမလားလို႕ မသိဆိုး၀ါးစြာ ျပန္ျပီး ေမးခြန္ထုတ္မိေနျပန္ပါေတ့ာသည္။

    ေမာင္ျခိမ့္

GPS နဲ႔ တို႔အိမ္က ေရႊဘ

ေရႊဘအစစ္ပံု (မၿမင္ဖူးမွာစိုးလို႔ း)

အန္တီဆြိက တစ္ခါတစ္ခါ စဥ္းစားတယ္။ ေအာ္ ငါတို႔ေတြ ခုေခတ္မွာ လူၿဖစ္ရတာ ေတာ္ေတာ္ကံေကာင္းပါလားလို႔။  ကိုယ္ ကားေမာင္းတဲ႔အခ်ိန္လဲေရာက္ေရာ GPS ေတြ ေပၚလာတယ္။ လမ္းေတြ ေနရာေတြ အမွတ္အသားအလြန္နည္းၿပီး အင္မတန္ မ်က္ေစ႔လည္တတ္တဲ႔သူက စကၤာပူလို၊ ဆစ္ဒ္နီလို ၿမိဳ႔ၾကီးေတြမွာ GPS မပါပဲ ကားေမာင္းဖို႔ဆိုတာ ေတြးေတာင္ မေတြးရဲဖူးကိုး။  အဲဒါေတြးမိရင္ ဟိုးအရင္ကလူေတြ ဒီေလာက္ ကားလမ္းေတြ ရွဳပ္ယွက္ခက္ေနတာ ကိုယ္သြားခ်င္တဲ႔ေနရာ ဒီတိုင္းၾကီး ဘယ္လိုမ်ား ရွာသြားၾကသလဲဆို စဥ္းစားရတာ ဥာဏ္ေတာင္ မမွီဘူးရယ္။

အိမ္က GPS ကေလးကို အန္တီဆြိ ကားလိုင္စင္ရတဲ႔ ေန႔ကပဲ ၀ယ္ထားတာ။ ကားစေမာင္းကတည္းက GPS ေလးသံုးၿပီး ေမာင္းေနက်ဆိုေတာ႔ အဲဒါမပါရင္ပဲ ကိုယ္႔မွာ တစ္ခုခု လိုေနသလိုလို။ အဟက္ ... အဲဒါေလးနဲ႔ ေမာင္းေတာ႔ သူေၿပာတဲ႔အတိုင္း ဘယ္ေကြ႔၊ ညာေကြ႔၊ U- turn ၊ round about  နဲ႔ ေနာက္ဆံုး Reach your destination ဆို ေရာက္ကေရာပဲ။ လမ္းမွားသြားလဲ  သူက ဘယ္လိုပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ေနာက္ဆံုး  ကိုယ္သြားခ်င္တဲ႔ေနရာ ေရာက္ေအာင္ေတာ႔ ညြန္ေပးတာပဲ။ သံုးခဲ႔တဲ႔ ၃ႏွစ္အတြင္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေတာ႔ reliable ၿဖစ္တယ္ထင္တာပဲ။ 

  

reliable ၿဖစ္တယ္ဆိုတာေတာင္ တစ္ခါတစ္ေလေတာ႔လဲ သူလဲ အူေၾကာင္က်ား ၿဖစ္တတ္ေသးတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႔ လမ္းအသစ္ေတြ၊ ေလာေလာလတ္လတ္ လမ္းေတြ ၿပင္ထားတာတို႔၊ တိုးထားတာတို႔၊ ပိတ္ထားတာတို႔ဆို သူမသိဘူး။ အဲလိုက် ဥပမာ သူက ညာခ်ိဳးေၿပာတယ္။ ကိုယ္ကလဲခ်ိဳးဖို႔ ၿပင္ေနၿပီ။ ေနရာေရာက္ေတာ႔ ခ်ိဳးမယ္အလုပ္မွာ ညာခ်ိဳးစရာ လမ္းမရွိဘူး။ ဟမ္)))) (လမ္းအလယ္မွာ ကြန္ကရစ္နဲ႔ ပိတ္ၿပီး ကာထားတာကိုး ...) အဲလိုမ်ိဳးဆို  ကိုယ္႔မွာ  ၿပသနာကို ကမန္းကတမ္း ေၿဖရွင္းရတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလလဲ ေဘးက ၀ိုင္းအားေပးၾကတာ ကားဟြန္းသံေတြကို တစ္လမ္းလံုး ဆူညံသြားတာပဲ။ (ဟိဟိ ဂုတ္က်ားေတြ အစုလိုက္ ၀ိုင္းေဟာင္တဲ႔ အတိုင္းပဲ... ) ကားဟြန္းသံေလာက္ကေတာ႔ အန္တီဆြိတို႔က ၿဖဳံကို မၿဖံဳေတာ႔ဘူးခင္ည။

ၿမိဳ႔ထဲ လမ္းေတြ တစ္ခုနဲ႔ တစ္ခု အရမ္းနီးကပ္ၿပီး ရွဳပ္ေထြးၿပီဆိုလဲ GPS က အူေၾကာင္ေၾကာင္ၿဖစ္တတ္တယ္။ လမ္းေတြက အရမ္းနီးေတာ႔ သူက တၿခားလမ္းထင္ၿပီး ညႊန္ေတာ႔ အကုန္တလဲြေတြ ၿဖစ္ကုန္ေရာ။ အိမ္က ကိုကိုၿခိမ္႔ဆို GPS ကို ေတာ္ေတာ္ ေကာင္းခ်ီးေပးတယ္။ အင္တာနက္ထဲမွာ ရွာၾကည္႔ရင္ GPS ညႊန္လို႔ဆို ကားေတြ တလဲြၿဖစ္တာ ဟာသလုပ္ထားတဲ႔ ပံုေတြမွ တစ္ပံုၾကီးပဲ။

တစ္ခါလဲ မလကၠာဖက္သြားေတာ႔ ကုိကိုၿခိမ္႔တို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ တစ္အုပ္ၾကီးေပါ႔။ ကားေတြ ၄-၅စီးနဲ႔ စီတန္းသြားၾကတာ။ GPS ပါတဲ႔ ကိုကိုၿခိ္မ္႔က ေရွ႔ဆံုးကေမာင္းေပါ႔။ အၿပန္က် ၿမိဳ႔ထဲမွာ သြားခ်င္တဲ႔ ေနရာ လမ္းေပ်ာက္ေနေတာ႔ GPS ေခၚရာ လိုက္ၾကေရာ။ အိမ္တစ္အိမ္ေရွ႔လဲေရာက္ေရာ လမ္းမကိုၿဖတ္ၿပီး ဘုရားေစာင္းတန္းေတြလို အ၀တ္ၿဖဴၾကီးေတြနဲ႔ မန္းတပ္ထိုးထားတာ ေတြ႔ေတာ႔ မဏပ္ထဲ ၿဖတ္ရမလား မၿဖတ္မလားမသိ။ GPS ကလည္း အဲဒီလမ္းကိုပဲ ေကြ႔ခိုင္းေနေတာ႔ စဥ္းစားခ်ိန္က သိပ္မရ။ ဘာၿဖစ္ၿဖစ္ဟာဆို ... ေကြ႕၀င္လိုက္တာမွာ အိမ္ထဲ ခဏအၾကည္႔မယ္ ဟမ္မေလး အသုဘ အေလာင္းၿပင္ထားတာဗ်ား။ လူက အထဲေတာင္ မေရာက္ေသးဘူး အၿပင္ဖက္မွာ ပက္လက္ၾကီး။  ဦးၿခိမ္႔တို႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ တန္းစီၿပီးကို အဲဒီအိမ္က မဏပ္ထဲ ၿဖတ္ၾကတာ။ အိမ္ရွင္ေတြကေတာ႔ ဘယ္လိုထင္မယ္မသိ။  ခပ္တည္တည္နဲ႔ တန္းစီၿပီးေတာင္ ၿဖတ္၀င္ၾကသကိုး။ ကိုယ္ေတြေတာ႔ အဲဒီတံုးက ရယ္လိုက္ရတာ အူေတာင္နာတယ္။ တကယ္႔ကို ငိုအားထက္ ရယ္အားသန္ပဲ။

ဒီေန႔မနက္လဲ ဦးၿခိ္မ္႔ကား service ၀င္ရမွာဆိုေတာ႔ မနက္ေစာေစာ ရံုးမသြားခင္ သူ႔ကားကို service center မွာ သြားအပ္ရမွာ။ အၿပန္က် သူၿပန္လို႔ရေအာင္ သူသြားကထဲက အန္တီဆြိကလဲ ကိုယ္႔ကားနဲ႔ သူ႔ေနာက္က လိုက္ေပါ႔။  (ဒီမွာက Bus ေတြ Taxi ေတြ အားကိုးလို႔မရဘူးဂ်) ၿပီးေတာ႔ သူက ကိုယ္႔ကားကိုေမာင္း ၂ေယာက္အတူ အိမ္ၿပန္၊ သမီးကို ေခၚ၊ ေက်ာင္းပို႔၊ ၿပီးရင္ သူ႔ရံုးလိုက္ပို႔ အဲလို စီစဥ္ထားတာ။

 အဲဒါ service centre အသြားမွာ အန္တီဆြိက မ်က္ေစ႔လည္တတ္ေတာ႔ သြားရမဲ႔ေနရာကို GPS key in လုပ္ၿပီးသားအဆင္သင္႔ ကားမွာ တပ္ေပးထားတယ္။ သူကေတာ႔ သူ႔ ဟမ္းဖုန္းက ေၿမပံုေလးနဲ႔ ေရွ႔ကသြား ကိုယ္က သူ႔ကားေနာက္က ထပ္ခ်ပ္မခြါလိုက္ေပါ႔။ သူ႔ကားေပ်ာက္သြားေတာ႔လဲ ဘာအေရးလဲ ။ ကိုယ္႔မွာ GPS key in ၿပီးသားကိုး။

အိမ္ကအထြက္ ေမာင္းခါစရွိေသး။ GPS က power ၾကိဳးမတပ္ထားတာ သတိရလို႔ ၿပန္အတပ္မွာ touch screen ကို ထိမိေတာ႔ တီ ... တီ ဆို အသံၾကားရတယ္။ setting တစ္ခုခု ေၿပာင္းသြားတယ္ထင္လို႔ ပိုေသခ်ာေအာင္ ကိုယ္သြားမဲ႔ေနရာကို recently found ဆုိတဲ႔ function က အေပၚဆံုးက လိပ္စာကို ေရြးၿပီး ၿပန္ ႏွိပ္လိုက္တယ္။ ကိုယ္လဲ သြားရမဲ႔လိပ္စာ ေသခ်ာေတ ာ႔ မသိဘူး။ သူ key in လုပ္ေပးတာဆိုေတာ႔ အေပၚဆံုးကဟာပဲ ၿဖစ္မွာပါဆို ရမ္းႏွိပ္လိုက္တာ။ ဒါက ပိုပိုလိုလိုပဲေလ။ သူ႔ကားေနာက္က လိုက္မွာပဲ။ ကိစၥမရွိ။

ၿပီးေတာ႔ သူ႔ကား နီညိုေလးေနာက္ ထပ္ခ်ပ္မခြါ လိုက္ေတာ႔တာပဲ။ မနက္ေစာေစာဆိုေတာ႔ လမ္းၾကားေတြမွာေတာ႔ ကားက အရွင္းသားလား။ ေခ်ာလို႔။ ေဟာ လမ္းမၾကီးလဲ ေရာက္ေရာ ေတြ႔ပါၿပီ။ ကားေတြက traffic ၿဖစ္ေနၿပီ။ ကိုကိုၿခိမ္႔က ကားေမာင္းတာ ၿမန္တယ္။ ဆံုးၿဖတ္တာလဲ ၿမန္တယ္။ အဲဒီေနရာမွာ ေယာက္်ားေတြနဲ႔ မိန္းမေတြ ကားေမာင္းတာ မတူတာပဲ။ ကိုယ္ေတြက အရမ္းစဥ္းစားတယ္။ ဆံုးၿဖတ္တာလဲ ေႏွးတယ္။ ေၾကာက္လဲ ေၾကာက္တတ္ေတာ႔ မရဲဘူး။ ကားကိုလဲ သူ႔ေလာက္ေတာ႔ အၿမန္မေမာင္းရဲဘူး။ ကိုယ္ေမာင္းေနက် speed ထက္ကို ပိုၿပီးေမာင္းတာေတာင္ မီွေအာင္ မနဲလိုက္ေနရတယ္။ မီးပိြဳင္႔တစ္ခု အေရာက္မယ္ မီးပိြဳင္႔ ၀ါေနတာ သူၿဖတ္ခ်သြားတယ္။ မၿဖတ္လို႔ မရဘူး။ သူက အရမ္းကပ္ေနၿပီ။ ကိုယ္က် ရပ္လို႔ရေသးတယ္။ လိုက္မယ္ဆိုလဲ လိုက္လို႔ရတယ္။ လိုက္ရင္ေကာင္းမလား ဆံုးၿဖတ္ခ်ိန္ေတာင္ မရလိုက္ဘူး။ ထံုးစံအတိုင္း ေၾကာက္တတ္သူဆိုေတာ႔ ဘရိတ္အုပ္ၿပီး ရပ္ပလိုက္တယ္။

မီးပိြဳင္႔လႊတ္ေတာ႔ ခ်က္ခ်င္းေနာက္မီးပိွြဳင္႔တစ္ခု ထပ္မိပါေရာ။ ကိုကိုၿခိမ္႔ကား နီညိဳေရာင္ေလးေတာ႔ အစရွာမရေတာ႔ၿပီ။ ကဲ ... ဘာအေရးလဲဆို GPS ေလး အားကိုးနဲ႔ ကိုယ္႔ဟာကိုယ္ ဆက္ေမာင္းေပါ႔ ... အဟက္။  ေဟာ ေမာင္းေနရင္းနဲ႔ ...  GPS က ဟိုတစ္ပတ္က သြားထားတဲ႔  Olympic park ထဲကိုပဲ ညႊန္ညြန္ေနသဗ်ာ။ လူက မသကၤာခ်င္ေတာ႔။ ငါ ေစာနက လိပ္စာမသိပဲ ရမ္းေရြးလိုက္တာ မွားေနၿပီနဲ႔ တူတယ္ေပါ႔။ အရင္တစ္ခါ ဆားဗစ္စင္တာကို သြားဖူးတာ အိုလမ္းပစ္ပတ္ခ္ထဲကို ၿဖတ္မေမာင္းရပါဘူးဆို လူက နေ၀တိမ္ေတာင္ၿဖစ္ေနၿပီ။ 

ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ သူေၿပာတဲ႔ေနာက္ေတာ႔ လိုက္ေေမာင္းေနဆဲပဲ။ မီးပိွြဳင္႔  ခဏမိေတာ႔ လိပ္စာကို ေသခ်ာေအာင္ ဖုန္းဆက္ေမးဦးမွပါဆို အိပ္ထဲ ဖုန္းကို စမ္းေတာ႔ ဖုန္းကလဲ စမ္းလို႔မရ။

မနက္က ဘက္ထရီသြင္းထားတာၿဖဳတ္၊ သမီး အိုင္ပက္နဲ႔ ေၿပာင္းတပ္တာေတာ႔ သတိရတယ္။ ၿပီးေတာ႔ ယူလာမိလား၊ မယူလာမိလားလဲ သတိမရ။ ဖုန္းကေတာ႔ရွာမေတြ႔ၿပီ။ အိမ္ကအထြက္ အိပ္ထဲမထည္႔ပဲ ဖိနပ္စင္ေပၚမ်ားတင္မိသလား။ စိတ္ထဲမွာ ေတြးေနတာ ... လမ္းက် လမ္းၾကားေလးတစ္ခု၀င္ၿပီး ခဏရပ္၊ ေဘးက ေတြ႔တဲ႔လူ ဖုန္း ခဏ ငွါးဆက္ရင္ ေကာင္းမလား။ အြန္ ... ဖုန္းငွါးဆက္ရေအာင္လဲ ဒီလိုခ်မ္းခ်မ္းစီးစီးမွာ ဘယ္သူမွလဲ အၿပင္မွာ လမ္းေလွ်ာက္မွာမဟုတ္။ လမ္းေလွွ်ာက္တဲ႔သူ ေတြ႔ရင္ေတာင္ ဘယ္မွာလဲ ကိုကိုၿခိ္မ္႔ဖုန္းနံပတ္။ ငါမွအလြတ္မရတာကို ...  အေရးၾကီး ဖုန္းနံပတ္ေတြ ေရးထားတဲ႔ မွတ္စုစာအုပ္ကလဲ ပါမလာ ... ခဏပဲဆို အိပ္အေသးထဲ wallet ရယ္ ေနကာမ်က္မွန္ရယ္ပဲ ေကာက္ထည္႔လာတာ။ ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ မသိေတာ႔။ အေတာ္ အက်ပ္ရိုက္ေနၿပီ။ ေနာက္ဆံုးေတာ႔ အင္း GPS ကို go home လုပ္ခိုင္းၿပီး အိမ္ၿပန္၊ အိမ္က်မွ ကိုကိုၿခိ္မ္႔ကိုဖုန္းၿပန္ဆက္၊ လိပ္စာေမး ဆားဗစ္စ္စင္တာ ၿပန္သြား အဲလိုက် အကုန္တလဲြေတြ ၿဖစ္ၿပီး သမီးေက်ာင္းပါ ေနာက္က်ကုန္ေတာ႔မွာပဲ ဆို ... ကားေမာင္းရင္းနဲ႕ စဥ္းစားေနတာ ဦးေႏွာက္ေတြကို ေၿခာက္ေနတာပဲဂ်ာ။

ကားကလဲ ဂ်ီပီအက္စ္ရဲ႔ ေခၚေဆာင္ရာ သြားေနၿမဲပဲ။ ေတြးေနရင္းး ... အေတြးေတြရွဳပ္ေနရင္းနဲ႔  ေမာင္းေနတာ  ၅မိနစ္ ၁၀မိနစ္ေက်ာ္ေလာက္ရွိေနၿပီ။  ဒီလိုနဲ႔ သြားေနရင္းနဲ႔ဗ်ာ အမွတ္တမဲ႔အၾကည္႔ ကိုယ္႔ေရွ႔တည္႔တည္႔မွာ နီညိဳေရာင္ ကားေလးတစ္စီး။ ခပ္တည္တည္ပဲ ကိုယ္႔ေရွ႔မွာ။ နံပတ္ၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ ဟမ္မေလး ကိုကိုၿခိမ္႔ကားပါကလား။  အန္တီဆြိတို႔ ေဖာ္မၿပတတ္ေအာင္ ၀မ္းသာသြားတာမ်ား။ ရုပ္ရွင္ေတြထဲမွာ မင္းသမီး လူၾကမ္းေတြနဲ႔ ဒုကၡေရာက္လို႔ ၾကံရမရၿဖစ္ေနတံုး မင္းသားေရႊဘကို ေရာက္လာသလိုပဲဂ်ာ။ အဲသလို ေတြးမိတာေရာ၊ သူ႔ကားေတြ႔ေတာ႔ ေပ်ာ္သြားတာေရာ ကားေမာင္းရင္း ၿပံဳးၿဖီးၿဖီးၾကီးေတာင္ၿဖစ္လို႔။ ေတာ္ေသးတာေပါ႔။ လမ္းကေတာ႔ မမွားဘူးပဲ။ ဘယ္အခ်ိန္ကတည္းက အဲဒီ ေရြဘ ကိုယ္႔ေရွ႔ေရာက္ေနမွန္းမသိတာ။ ဒါနဲ႔သူ႔ေနာက္က ဆက္လိုက္ရင္း  ခဏေနေတာ႔ ဆားဗစ္စင္တာ ေရာက္ပါေလေရာဂ်ာ။

ကိစၥ၀ိစၥေတြၿပီး၊ အၿပန္က် သူက ကားေမာင္း ကိုယ္က သူ႔ေဘးမွာ (မင္းတမီးေပါ႔ဂ်ာ) ထိုင္ရင္း ေစာနက အၿဖစ္ကို ၿပန္ေၿပာၿပတယ္။ ကိုကိုၿခိမ္႔ရယ္ ... ဆြိေလး ကိုကိုၿခိ္မ္႔ကားေတြ႕ေတာ႔ ၀မ္းသာခ်က္ေတာ္ ... ရုပ္ရွင္ေတြထဲ မင္းသမီး ဒုကၡေရာက္ေနတံုး မင္းသား ေရႊဘ ေရာက္လာသလိုပဲဆို ေၿပာေတာ႔ "ဟင္ ညည္းက ဒီနားက်မွ ငါ႔ေတြ႔တာလား .." တဲ႔။ "ငါက ညည္းေရွ႕က ေမာင္းတာ ... ဟိုးအိုလမ္ပစ္ပတ္ခ္ အထြက္ကတည္းကပဲ..." " ငါ႔မွာ ညည္းကို ေစာင္႔ေခၚေနေတာ႔ ေႏွးေနတာနဲ႔ ေနာက္ကားေတြ ေက်ာ္တက္ ဘုၾကည္႔ၾကည္႔တာခံရတယ္ " တဲ႔။

 ၾကည္႔ဦး ကိုယ္႕ေရွ႕ ေရႊဘၾကီးတစ္ေယာက္လံုး တစ္ခ်ိန္လံုးရွိေနတာကို လူကၿပာယာခတ္ေနေတာ႔ မၿမင္တာဗ်ား။ ။

ကိုယ္႔အိမ္က ေရြဘ ေတြလဲ ေနာက္ဆံုးေတာ႔ ေရႊဘက ေရႊဘ ပါပဲဂ်ာ။  ။

တို႔အိမ္က ေရႊဘ ။

အာဂ်ီႏိူမိုတို (သို႔) အခ်ိဳမွဳန္႔ (သို႔) MSG (သို႔) 621 ရွာပံုေတာ္

အန္တီဆြိနဲ႔ အခ်ိဳမွဳန္႔
မဆြိတီတို႔ ၉တန္း၁၀တန္းေလာက္ေပါ႔။ တစ္ရက္ အေမ မုန္႔ဟင္းခါးခ်က္ေတာ႔ မုန္႔ဟင္းခါးထဲ ငါးေတြ မ်ားပါရက္နဲ႔ အခ်ိဳမွဳန္႔ေတြ အမ်ားၾကီးထည္႔တာ ေတြ႔တယ္။ စိတ္ထဲမွာ အေမအခ်ိဳမွဳန္႕ေတြ သံုးတာ မ်ားလိုက္တာလို႔။ မုန္႔ဟင္းခါးတင္မဟုတ္၊ လဖၻက္ဆိုလည္း အခ်ိဳမွဳန္႔ ႏိူင္းခ်င္းနဲ႔ နယ္လိုက္တာပဲ။ ငါးေၿခာက္ဖုတ္ဆိုလဲ ဆီထဲမွာ အခ်ိဳမွဳန္႔အေခ်ာင္းေလးေတြေတာင္ ၿမင္ရတယ္။  အေမရယ္ အခ်ိဳမွဳန္႔ေတြ သံုးတာ မ်ားလိုက္တာဆိုေတာ႔ သူတို႔လွ်ာက စဲြေနၿပီတဲ႔။ အခ်ိဳမွဳန္႔မပါရင္ အရသာမရွိေတာ႔ဘူးတဲ႔။ ၿပီးေတာ႔ အခ်ိဳမွဳန္႔က ပေလာပီနံကေန လုပ္ထားတာဆိုေတာ႔ သိပ္အႏၱရာယ္မရွိပါဘူးတဲ႔ ေၿပာေသးတယ္။ ခုေနာက္ပိုင္းေတာ႔ အေမလဲ အသက္ၾကီးလာေတာ႔ ကင္ဆာေတြဘာေတြ ၿဖစ္မွာေၾကာက္လို႔ထင္ပါရဲ႔ ဟိုတစ္ေခါက္ၿပန္ေတာ႔ အခ်ိဳမွဳန္႔ေတာ္ေတာ္ေလွ်ာ႔သံုးလာတာေတြ႔ရတယ္။

ကိုယ္လဲ ဦးၿခိမ္႔နဲ႔ အိမ္ေထာင္က်ေတာ႔ အခ်ိဳမွဳန္႔ အနည္းငယ္္ေတာ႔ သံုးမိတယ္ ထင္တာပဲ။ ေသခ်ာ မမွတ္မိေတာ႔ပါ။ ေနာက္သမီးေလးေမြး၊ ၾကီးေတာ္ေရာက္လာေတာ႔ စာအုပ္ေတြ၊ အင္တာနက္ေတြထဲ အခ်ိဳမွဳန္႔ ဘာၿပဳတယ္၊ ညာၿပဳတယ္ဆိုတာနဲ႔ အိမ္မွာ အခ်ိဳမွဳန္႔ လံုး၀မသံုးရလို႔ အမိန္႔ထုတ္ထားတယ္။ အခ်ိဳမွဳန္႔အစား သၾကားတို႔၊  ငါးငံၿပာရည္၊ ပဲငံၿပာရည္၊ ပုဇြန္ေၿခာက္မွဳန္႔ အစရွိသၿဖင္႔ အစားထိုးသံုးတယ္။ ဟင္းခ်ိဳေတြ ဟင္းခါးေတြခ်က္ရင္ေတာ႔ တစ္ခါတစ္ရံ ခေနာ (Knorr) လို႔ ေခၚတဲ႔ ၾကက္သားမွဳန္႔အတံုးေလးေတြ ပစ္ပစ္ထည္႔ၿပီး ဟင္းကို ပိုခ်ိဳေအာင္ လုပ္ၾကတယ္။

ၾကက္သားမွဳန္႔အစ

တစ္ရက္ေတာ႔ အိမ္မွာအတူေနတဲ႔ အိမ္ငွါး ညီအစ္ကို ကိုက္လံေၾကာ္ၾကေတာ႔ အနံ႔ကလဲ အေတာ္ေမႊးတာနဲ႔  ဒီလိုေမႊးေအာင္ ဘာနဲ႔မ်ား ေၾကာ္ၾကလဲဆို ၿမည္းၾကည္႔ရာမွာ အိမ္မွာ ၾကီးေတာ္ အၿမဲေၾကာ္တဲ႔ ကိုက္လံေၾကာ္နဲ႔ မတူ၊ အရသာကလဲေကာင္း၊ အနံ႔ကလဲေမႊး ေတာ္ေတာ္အရသာ ရွိပါလားဆို သူတို႔က ၾကက္သားမွဳန္႔နဲ႔ ေၾကာ္တာတဲ႔ဗ်။ အဲဒီၾကက္သားမွဳန္႔က ငရုပ္ေကာင္းေတြ ဘာေတြနဲ႔ seasoning powder လို ေသခ်ာေမႊးေအာင္ လုပ္ထားတာကိုး။ သူတို႔သံုးတဲ႔ ၾကက္သားမွဳန္႔ေလး တံဆိတ္မွတ္ထားၿပီး ေနာက္ပိုင္းေတာ႔ ဟင္းရြက္ေၾကာ္ရင္ အဲဒီၾကက္သားမွဳန္႔ေလးနဲ႔ ေၾကာ္တာ တရုတ္ဆိုင္က ေၾကာ္တဲ႔အရသာအတိုင္း ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတယ္ဆိုတာ သတိထားမိတယ္။

အဲဒီကထဲက ၾကက္သားမွဳန္႔ပဲေလဆို စိတ္ခ်လက္ခ်နဲ႔ သံုးလာတာ ခုေအာ္ဇီေရာက္တဲ႔ အထိပဲ။ ဒီေရာက္ေတာ႔ ကိုယ္တိုင္ခ်က္ေတာ႔ ပိုေတာင္ဆိုးေသး။ ဟင္းအရသာေလး ပိုေကာင္းေအာင္ဆို အသားငါးေတြဆို ဆားေတာင္သိပ္မသံုးၿဖစ္ပဲ ငံၿပာရည္နဲ႔ အဲဒီၾကက္သားမွဳန္႔နဲ႔ နယ္လိုက္တာပဲ။ မွတ္မွတ္ရရ ေရာက္ကတည္းက ဆားတစ္ထုတ္၀ယ္ထားတာ ခုထိ က်န္ေနေသးတယ္။ ဒါေတာင္ ၀က္အူေတြ၊ ကလီစာေတြခ်က္ရင္ ဆားနဲ႔ ပြတ္ပြတ္ေဆးလို႔ ဆားက ေလ်ာ႔သြားတာ။ ေနာက္မိွဳ႔ အထုတ္ေတာင္ ပ်က္မယ္မထင္ဘူး။

ေဖ႔စ္ဘြတ္ခ္က ေဆာင္းပါးနဲ႔ 621
တစ္ေန႔ကပဲ ေဖ႔စ္ဘြတ္မယ္ အခ်ိဳမွဳန္႔ ဘာေရာဂါၿဖစ္မယ္၊ ညာေရာဂါၿဖစ္မယ္ဆို ေဆာင္းပါးတစ္ပုဒ္ ဖတ္ရၿပန္ပါေရာ။ အဲဒီမွာ ကြန္မန္႔ေတြမွာ ေမးထားတာ အခ်ိဳမွဳန္႔ကေတာ႔ ဟုတ္ပါၿပီ။ ၾကက္သားမွဳန္႔ကေရာ ဘယ္လိုလဲ၊ ဘာလဲဆိုေတာ႔ ၾကက္သားမွဳန္႔ အင္မတန္သံုးတဲ႔ အန္တီဆြိလဲ သိခ်င္လာတယ္။ ၾကက္သားမွဳန္႔မွာေရာ အခ်ိဳမွဳန္႔ပါသလား။ ၾကက္သားမွဳန္႔သံုးရင္ေကာ safe ၿဖစ္သလား။ ထံုးစံအတိုင္း ဂူဂဲလ္ထဲ၊ ၀ီကီထဲ ေမႊေႏွာက္ရွာ..  အားလားမား .. ပါလိုက္တာမွ အန္တီဆြိသံုးတဲ႔ ၾကက္သားမွဳန္႔ထုတ္ရဲ႔ Ingredient ထဲမွာ 621 ဆိုတာ ၿပဴးေနတာပဲ ခင္ဗ်ာ။

အဲဒီ 621 ဆိုတာ Monosodium L-glutamate (MSG) ကိုပဲ Flavour enhancer No 621 ဆို အမည္ေပးထားတာပါပဲ။ ေအာ္ဇီမွာေတာ႔ MSG ကို 621 ေခၚၿပီး အၿခားဥေရာပႏိူင္ငံေတြမွာေတာ႔ E621 (ေရွ႔က E တစ္လံုးေပါင္းထည္႔ၿပီး) ေခၚပါတယ္။ MSG မွ မဟုတ္ပါဘူး၊ အခ်ိဳမွဳန္႔ကဲ႔သို႔ အစားအေသာက္ေတြရဲ႔ အရသာကို ေကာင္းမြန္ၿပီး၊ စဲြတတ္တဲ႔ ဓာတ္ေပါင္းေတြအားလံုးကို အဲလို Flavour enhancer number ေတြ 620 ကေန 640 အထိေပးထားပါတယ္။ ေအာက္ကလင္႔ခ္မွာ သြားၾကည္႔ႏိူင္ပါတယ္။

FLAVOUR ENHANCERS (620-640)


MSG by any other name .......

In Japan, MSG is labeled as 味の素 or Ajinomoto
In China, MSG = wie jing
In the Phillipines,  MSG = Vetsin
In Thailand, MSG = phong churot
In Germany, MSG = Natriumglutaminat
In Europe - MSG = E621,  but avoid E620-625  as they also contain glutamate
In the US - "umami", MSG, glutamate, free glutamic acid

List of the way msg is hidden ...

hvp (hydrolyzed vegetable protein), glutamate or glutomic acid, modified enzymes, natural flavor (ings), yeast extract or autolized yeast, caseanate, contains maltodextrin, soy concentrate, isolate or soy protein, protein isolates.

ပါေမာကၡ  Kikunae Ikeda

ေနာက္ပိုင္းေတာ႔ ပေရာဖက္ဆာ အီကဲဒါးနဲ႔ သူ႔ပါတနာေတြဟာ ဒီ glutamate ရဖို႔ ေရညွိလို သဘာ၀ပစၥည္းကေန ထုတ္ႏိူင္ရံုတင္မက တၿခားေသာ beet တို႔၊ ပေလာပီနံတို႔၊ ဂ်ံဳ၊ ၾကံရိုးတို႔ အစရွိတဲ႔ သဘာ၀ပစၥည္းေတြကလဲ ထုတ္ႏိူင္တယ္ဆိုတာ သိလာတယ္။ ၁၉၀၉ ခုမွာ ေဒါက္တာ အီကဲဒါးဟာ လူေတြခႏၵာကိုယ္မွာ၊ အသားေတြ ႏိူ႔ေတြမွာ အဲဒီသဘာ၀အတိုင္းေတြ႔ႏိူင္တဲ႔ glutamic acid နဲ႔ ကယ္မီကယ္ ဓာတ္ေပါင္းခ်င္း ဆင္တူတဲ႔  molecular formula C5H9NO4 ကို ေဖာ္ထုတ္ၿပခဲ႔ပါတယ္။

 ေနာက္ဆံုး MSG ထုတ္လုပ္ပံုကေတာ႔ ပရိုတင္း ထဲမွာပါတဲ႔ glutamic acid ကို bacterial fermentation လုပ္ၿခင္းၿဖင္႔  glutamate ဆိုတဲ႔ ဓာတ္ကို ပထမထုတ္လုပ္ပါတယ္။ အမွန္က glutamate ဆိုတာ သူ႔ခ်ည္းဆို ဘာမွ အရသာမရွိပါဘူးတဲ႔။ ေနာက္ေတာ႔ sodium ဆားနဲ႔ ေရာၿပီးမွသာ အရသာကို ပိုတက္ေစတာအၿပင္ ဆားက  crystal ပံုေၿပာင္းဖို႔လြယ္ေတာ႔ ဆားနဲ႔ေပါင္းၿပီး Mono-sodium glutamate (MSG) ဆိုၿပီး ထုတ္ပါတယ္။ trade name ကေတာ႔ အမ်ားသိၾကတဲ႕ You are sure ... it is pure ... အာဂ်ီႏိူမိုတို ေပါ႔ ခင္ဗ်ား ...

MSG မွာ ဆား (ဆိုဒီယမ္) ၁၃% ပါၿပီး အိမ္သံုးဆား(ဆိုဒီယမ္ကလိုရိုက္) မွာေတာ႔ ဆိုဒီယမ္ ၄၀% ပါပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႔ အခ်ိဳမွဳန္႔သံုးရင္ ဆိုဒီယမ္ ေလွ်ာ႔ခ်သလို ၿဖစ္သြားပါတယ္။

5th taste Umami အရသာ

တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ ပါေမာကၡ အီခဲဒါးဟာ လူေတြမွာ  ခ်ိဳ၊ ခ်ဥ္၊ ငံ၊ ခါး ဆိုတဲ႔ အရသာ ၄မ်ိဳးသာ သတ္မွတ္ခဲ႔ရာမွ umami လို႔ေခၚတဲ႔  ၅ခုေၿမာက္အရသာ (ၿမန္မာလိုဆို ဟင္းခ်ိဳေတြ ခ်ိဳသလို အရသာမ်ိဳး၊ အဂၤလိပ္လိုဆို savoury) တစ္ခုကိုပါ ထပ္တိုးၿပီး ထိုအရသာဟာ သဘာ၀အားၿဖင္႔ေတာ႔ ပရိုတင္းၾကြယ္၀တဲ႔ အစားအေသာက္ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ ပါရွိတဲ႔ အေၾကာင္း ရွင္းၿပထားပါတယ္။ umami အရာသာရွိတဲ႔ glutamate ဟာ အမ်ားအားၿဖင္႔ cheese၊ ခရမ္းခ်ဥ္သီး၊ အသား၊ ႏြားႏို႔၊ မိွဳ အစရွိသည္တို႔မွာ သဘာ၀အတိုင္းရွိၿပီးသားၿဖစ္ပါတယ္တဲ႔။ ခေလးေတြ ေသာက္သံုးတဲ႔ လူေတြရဲ႔ ႏိူ႔မွာ သၾကားဓာတ္အၿပင္ အဲဒီ glutamate ဓာတ္ အေတာ္မ်ားမ်ားပါပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႔ ခေလးေတြဟာ အေမႏို႔ကို စဲြစဲြမက္မက္ ေသာက္ၾကတယ္လိုလဲ ဆိုပါတယ္။

 ေအာက္က ဇယားကေတာ႔ အစားအေသာက္ ၁၀၀ဂရမ္မွာပါတဲ႔ Bound glutamate  နဲ႔  Free glutamate ရဲ႕  မီလီဂရမ္ အေလးခ်ိန္ေတြၿဖစ္ပါတယ္။ ဒါေတြကို ၾကည္႔ၿခင္းၿဖင္႔ အခ်ိဳမွုန္႔မစားလဲ သူ႔သဘာ၀အေလွ်ာက္ အဲဒီ ဂလူမိတ္ဓာတ္ကို ေအာက္ပါ အစားအေသာက္ေတြကေန ရေနတာ သိရပါတယ္။  အေမႏို႔ ၁၀၀ဂရမ္ မွာ glutamate ၂၂မီလီဂရမ္ ပါၿပီး ႏြားႏို႔က် ၂ မီလီဂရမ္ပဲ ပါပါတယ္။ လူတစ္ေယာက္ရဲ႔ အစားအေသာက္ေတြမွာ  ပ်မ္းမွ် bound glutamate ၁၀ ဂရမ္ကေန -၂၀ ဂရမ္အထိပါၿပီး၊ Free glutamate ကေတာ႔ ၁ ဂရမ္ခန္႔ပါပါတယ္တဲ႔။

                                                mg/100g

 

( bound glutamate ဆိုတာ ပရိုတင္းနဲ႔ ေရာေနတဲ႔ glutamate ၿဖစ္ပါတယ္။)

ခရမ္းခ်ဥ္သီးဟာ မထင္မွတ္ရပဲ အဲဒီ အခ်ိဳမွဳန္႔ဓာတ္ အေတာ္ပါတာ ထူးဆန္းစြာေတြ႔ရပါတယ္။ ဒါေၾကာင္႔ထင္ပါရဲ႔၊ ငယ္ငယ္က အိမ္မွာငပိရည္ၾကိဳေတာ႔ စာတစ္လံုးမွ မတတ္တဲ႔ အဖြားဟာ ခရမ္းခ်ဥ္သီးေလးပစ္ထည္႔ၿပီး ေက်ေနေအာင္ က်ိဳလိုက္ရင္ ငပိရည္က ေတာ္ေတာ္ ခ်ိဳသြားတယ္လို႔ ေၿပာၿပဖူးပါတယ္။  ေနာက္ၿပီး မုန္႔ဟင္းခါးေတြ ဘာေတြခ်က္ရင္ ကုလားပဲအရည္ကို ထည္႔တာ ပိုခ်ိဳေအာင္ဆိုတာ အဲဒီပဲမွာ ဂလူမိတ္ဓာတ္ေတြ အမ်ားၾကီးပါေနတာေၾကာင္႔ၿဖစ္ပါတယ္။ စကၤာပူမွာဆို Yong tofu လို႔ေခၚတဲ႔ soup ေရာင္းတဲ႔ ဆိုင္ေတြက ဟင္းခ်ိဳကို ခ်ိဳေအာင္ ပိပိစပ္ (soy bean) ကို ၿပဳတ္ၿပီး အဲဒီကရတဲ႔ အခ်ိဳရည္နဲ႔ တၿခား ၾကက္ရိုး၀က္ရိုးေတြကရတဲ႔ အခ်ိဳရည္ကို ေပါင္းၿပီး ဟင္းခ်ိဳေအာင္ စီမံပါတယ္။ တစ္ခါတရံ ေယာင္တို႔ဟူးဟင္းခ်ိဳရည္မွာ ပဲပိစပ္အလံုးေလးေတြ ေတြ႔ရတတ္ပါတယ္။ 

 အခ်ိဳမွဳန္႔ safe ၿဖစ္သလား ...

 အခ်ိဳမွဳန္႔ safe ၿဖစ္သလား မၿဖစ္လားဆိုေတာေတာ႔ ကမၻာအရပ္ရပ္မွာရွိတဲ႔ ႏိူင္ငံေတြက တရား၀င္ က်မ္းမာေရး အဖဲြ႔အစည္းေတြနဲ႔ MSG ကို တသီးပုဂၢလ သုေသသနၿပဳေနတဲ႔ အဖဲြ႔ေတြ ၿငင္းခုန္ေနၾကဆဲပါ။ ၀ီကီမွာဖတ္ၾကည္႔ရင္ အေမရိကန္ အစားအေသာက္နဲ႔ မူးယစ္ေဆး ကြပ္ကဲမွဳ အဖဲြ႔ (FDA) ကေတာ႔ "Generally recognized as safe (GRAS)" ဆိုၿပီး သတ္မွတ္ပါတယ္။ ဥေရာပ သမဂၢ ကေတာ႔ စဲြေစတတ္ေသာ အစားအေသာက္ "Food additive" အေနနဲ႔ သတ္မွတ္ၿပီး ေအာ္ဇီနဲ႔ နယူးဇီလန္ အစားအေသာက္ဆိုင္ရာအဖဲြ႕ကေတာ႔ MSG ကို "safe for the general population" အေနနဲ႔ သတ္မွတ္ပါတယ္။ FAO နဲ႔  WHO တို႔ေပါင္းထားတဲ႔ သုေသသန ေကာ္မတီအဖဲံြ႔သစ္  Joint FAO/WHO Expert Committee on Food Additives (JECFA) က MSG ကို safe ၿဖစ္လြန္းလို႔ သူ႔မွာ ADI လို႔ ေခၚတဲ႔ "Acceptable Daily Intake" ေတာင္ သတ္မွတ္ထားတာ မရွိပါဘူး။

http://www.ajinomoto.com/features/aji-no-moto/en/truth/index.html

(ေအာ္ဇီမွာ အခ်ိဳမွဳန္႔ဟာ safe ၿဖစ္တယ္လို႔ ယူဆထားတာေၾကာင္႔ ရက္စ္ေတာရန္႔ေတြ၊ ေကာ္ဖီဆိုင္ေတြမွာ MSG သံုးတယ္ မသံုးဘူးဆိုတာ ေၾကာ္ၿငာစရာမလိုပါဘူးတဲ႔။ ကိုယ္က MSG sensitive ၿဖစ္တဲ႔သူဆိုမွသာ သူတို႔ကို သံုးမသံုးေမးႏိူင္ပါတယ္တဲ႔။)

အထက္ပါ သတ္မွတ္ခ်က္ေတြ ဖတ္ၿပီး အံ႔ၾသမိတာက အြန္လိုင္းမွာ ၿမန္မာလိုေရာ အဂၤလိပ္လိုပါ ေရးထားၾကတဲ႔ အခ်ိဳမွဳန္႔ရဲ႔ ဆိုးက်ိဳးေတြ၊ ေရာဂါေတြ ဖတ္ရပါမ်ားလို႔ အလြတ္ေတာင္ရေနရာကေန ခုလို အခ်ိဳမွဳန္႔ဟာ သဘာ၀အတိုင္းေတြ႔ရတဲ႔ ဓာတ္ေပါင္းတစ္ခုနဲ႔ ထပ္တူညီတဲ႔ ပစၥည္း တစ္ခု (chemically exactly same) ၿဖစ္တာအၿပင္၊ ႏွစ္ေပါင္း ၁၀၀ေက်ာ္ သံုးစဲြလာခဲ႔တဲ႔ပစၥည္း၊ ႏွစ္ေပါင္း ၄၀ေက်ာ္ သုေသသနေတြကေန ရတဲ႔ ရလာဒ္ေပၚ အေၿခခံၿပီး Safe ၿဖစ္တယ္လို႔ ထုတ္ၿပန္တာၿဖစ္တယ္။  ေအာ္ဇီလို အစားအေသာက္ safety ဖက္မွာ အင္မတန္ sensitive ၿဖစ္တဲ႔ ႏိူင္ငံေတြကပါ MSG ဟာ safe ၿဖစ္ပါတယ္ဆိုေတာ႔ အင္မတန္ အံ႔ၾသရပါတယ္္။

တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ တၿခားသုေသသန အဖဲြ႔ေတြက ၾကြက္ေတြ၊ တိရိစာၦန္ငယ္ေလးေတြသံုးၿပီး အဆက္မၿပတ္ သုေသသနၿပဳရာကေန ရလာဒ္ေတြကို အေထာက္အထားေတြ ခိုင္ခိုင္လံုလံုနဲ႔ အခ်ိဳမွဳန္႔ေၾကာင္႔ ၿဖစ္ေစတတ္တဲ႔ ေရာဂါေတြရဲ႔ ဆိုးက်ိဳးေတြကို ေဖာ္ၿပထားၿပန္ပါတယ္။ 

 "Chinese restaurant syndrome"

ပထမဆံုး အခ်ိဳမွဳန္႔ရဲ႔ အႏၱရာယ္ကို စတင္ေဖာ္ထုတ္ခဲ႔သူကေတာ႔ (၁၉၆၈ ခုႏွစ္မွာ)  Robert Ho Man Kwok ဆိုသူ အေမရိကန္လူမ်ိဴးၿဖစ္ပါတယ္။ သူဟာ တရုတ္ဆိုင္ေတြမွာ တရုတ္အစားအေသာက္ေတြ စားၿပီးတိုင္း ၁၅မိနစ္-မိနစ္၂၀အတြင္း သူ႔လည္ပင္း နမ္႔ဗ္ေၾကာေတြ ထံုက်င္ၿပီး ေနာက္ေတာ႔ လက္ေမာင္းေတြ၊ ေနာက္ေၾကာေတြအထိပါ ထံုက်င္မွဳေတြ ၿဖစ္တယ္၊ ဒီေ၀ဒနာကို ၂နာရီၾကာမွ်ခံစားရတယ္ အစရွိသၿဖင္႔ အဂၤလိပ္ေဆးပညာစာေစာင္တစ္ခုကို တိုင္ၾကားစာေရးခဲ႔တာ ၿဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီမွာ "Chinese restaurant syndrome" ဆိုတဲ႔ စကားကို စတင္သံုးစဲြခဲ႔ၿပီး တရုတ္ဆိုင္ေတြမွာ အသံုးမ်ားတဲ႔ MSG ေၾကာင္႔ၿဖစ္ရတယ္လို႔ ေကာက္ခ်က္ခ်ပါတယ္။ အထက္ပါ နာမ္႔ေၾကာထံုက်င္မွဳအၿပင္ ရင္ဘတ္ေအာင္႔ၿခင္း၊ မ်က္ႏွာ အေၾကာတင္းၿခင္း၊ ေခါင္းကိုက္ၿခင္း၊ ႏွလံုးခုန္ၿမန္ၿခင္း၊ အားနည္းၿခင္း၊ မူးေ၀ၿခင္း၊ ပူရွိန္းရွိန္း ခံစားရၿခင္းေတြလဲ ၿဖစ္တတ္ပါေသးတယ္။ ထိုလကၡဏာမ်ားကို ေနာက္ပိုင္းေတာ႔ " MSG Syndrome " လို႔လဲ ေခၚၾကပါတယ္။

MSG သုေသသန

အဲဒီတိုင္ၾကားမွဳေနာက္ပိုင္း MSG နဲ႔ပတ္သတ္လို႔ ႏိူင္ငံေပါင္းစံုက က်မ္းမာေရးသုေသသန အဖဲြ႔ေတြ သုေသသနေပါင္း ရာခ်ီၿပီး ေဆာင္ရြက္ခဲ႔ၾကရာမွာ ကမၻာအရပ္ရပ္က တရား၀င္ က်မ္းမာေရးအဖဲြ႔အစည္းေတြ ေကာက္ခ်က္ခ်တာကေတာ႔ ထို ေရာဂါလကၡဏာမ်ားဟာ MSG နဲ႔ ပတ္သတ္မွဳမရွိလို႔ အေၿဖထြက္ၿပီး သတ္မွတ္ခ်က္ေတြကေတာ႔ အေပၚမွာ ေၿပာခဲ႔တဲ႔ အတိုင္း safe ၿဖစ္ပါတယ္တဲ႔။ ဒီလိုနဲ႔ ဆက္လက္သုေသသနၿပဳလာရာမွာ ၁၉၉၅ခုႏွစ္မွာေတာ႔ အေမရိကန္ FDA ကေန ရာႏံွဳးအတိအက် မသိတဲ႔ လူဦးေရ အနည္းစုမွာ MSG ကို တစ္ခ်ိန္တည္း ၃ဂရမ္ထက္ပိုစားမိရင္ အဲဒီ MSG  အလာဂ်ီ ၿဖစ္တဲ႔ အထက္ပါေ၀ဒနာမ်ားကို ခံစားရႏိူင္ပါတယ္လို႔ ထုတ္ေဖာ္အတည္ၿပဳခဲ႔ပါတယ္။

MSG နဲ႔ပတ္သတ္လို႔ အဆိုးၿမင္သူမ်ားဖက္ကလည္း သုေသသနေတြ ခိုင္ခိုင္လံုလံု အေထာက္အထားေတြနဲ႔ MSG ေၾကာင္႔ ဦးေႏွာက္နာမ္႔ေၾကာေတြ ေသေစတယ္၊ အ၀လြန္ေရာဂါ၊ ပန္းနာရင္ၾကပ္ေရာဂါ၊ ေခါင္းတစ္ၿခမ္းကိုက္ေရာဂါ၊ ေသြးတိုး၊ ဆီးခ်ိဳ၊ ႏွလံုးေရာဂါ၊ ရင္ဘတ္ေအာက္ၿခင္း၊ စိတ္က်ေရာဂါ၊ Parkinson's diseases အစရွိတဲ႔ ေရာဂါလကၡဏာေတြၿဖစ္ေစေၾကာင္း ေဖာ္ထုတ္ခဲ႔ပါတယ္။ ခေလးေတြမွာဆိုလဲ မာမီးမြန္းစတား ေခါက္ဆဲြေၿခာက္လို၊ အာလူးေၾကာ္လို MSG ပါတဲ႔ အစားေတြစားၿပီး အၿပဳအမူပိုင္းဆိုင္ရာ ၿပသနာ၊ hyperactive ၿဖစ္ၿခင္း စတဲ႔ လကၡဏာေတြ ေတြ႔ရတဲ႔ အေၾကာင္း ေဖာ္ထုတ္ခဲ႔ပါတယ္။

 MSG ကို safe ၿဖစ္တယ္လို႔ အတည္ၿပဳခဲ႔တဲ႔ အဖဲြ႕အစည္းမ်ားဟာလည္း တကယ္ေတာ႔ MSG ထုတ္လုပ္တဲ႔ အာဂ်ီႏိူမိုတိုလို ကုမၸဏီေတြ၊ MSG မွ မသံုးရင္ ေရာင္းမစြံေတာ႔မယ္႔  ေခါက္ဆဲြေၿခာက္လို၊ chicken stock လို စားအေသာက္ကုမၸဏီၾကီးေတြ၊ ေဆးကုမၸဏီၾကီးေတြကေန ေက်ာေထာက္ေနာက္ခံ ေထာက္ပံ႔ထားတဲ႔ သုေသသနသမားေတြ၊ research scientist အဖဲြ႔ေတြကေန အတည္ၿပဳထားတာမိွဳ႔ မွန္ကန္မွဳမရွိဘူးလို႔ MSG အဆိုးၿမင္သူမ်ားဖက္က စြတ္စဲြထားပါေသးတယ္။

ကိုယ္တိုင္ အေတြ႔အၾကံဳ
မိမိကိုယ္တိုင္ၿဖစ္ဖူးတဲ႔ လကၡဏာအရေၿပာရရင္ တရုတ္ဆိုင္က တရုတ္စာ၊ ဗမာဆိုင္က ဗမာအစားအေသာက္ေတြ စားၿပီး ေနာက္ပိုင္း ေရအလြန္ငတ္ၿပီး ေသာက္ေလ ေသာက္ေလ ငတ္မေၿပဆိုသလို ေရေသာက္လို႔ အင္မတန္ေကာင္းပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး မ်က္လံုးေအာက္မွာရွိတဲ႔ eye bag ဟာ အဲလိုအစားအေသာက္ေတြစားၿပီး သိသိသာသာ ေယာင္ရမ္းပါတယ္။ ဒါဟာ MSG ေၾကာင္႔သာမက အစားအေသာက္ေတြမွာပါတဲ႔ ဆိုဒီယမ္ ဆားပမာဏေတြမ်ားလို႔ဆိုတာလဲ ေကာက္ခ်က္ခ်ႏိူင္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႔လဲ ေခြ်းထြက္လြန္ၿခင္း၊ စိတ္တိုစိတ္ဆတ္ၿခင္း၊ ည အိပ္မေပ်ာ္ၿခင္း စတာေတြ ခံစားရေၾကာင္း ၾကားဖူးပါတယ္။

အခ်ိဳမွဳန္႔ စဲြသူမ်ား
အိမ္မွာ အခ်ိဳမွဳန္႔စဲြသူေတြ လဲ ရွိပါတယ္။ ရက္စ္ေတာရန္႔ေတြမွာ စားၿပီးရင္ အိ္မ္မွာခ်က္တဲ႔ဟင္းမွာ တစ္ခုုခုလိုေနသလို ခံစားရတယ္၊ ေတာ္ရံုနဲ႔ ဟင္းဆို ခ်ိဳတယ္မထင္ဘူး။ ရက္စ္ေတာရန္႕က အခ်ိဳမွဳန္႔ႏိူင္းခ်င္းနဲ႔ ခ်က္ထားတဲ႔ အစားအေသာက္ေတြကို လွ်ာစဲြ ေနသူကေတာ႔ အိမ္က ဦးေမာင္ၿခိမ္႔ပါပဲ။ သူကေတာ႔ အခ်ိဳမွဳန္႔ကို safe ၿဖစ္တယ္ဆိုၿပီး သံုးခ်င္သူပါ။ တစ္ခါတရံ ကိုယ္ခ်က္ထားတာ ေကာင္းေနၿပီထင္တာ သူ၀င္ၿမည္းၿပီးရင္ ဟင္းက မခ်ိဳဘူးဆိုၿပီး ဖြက္ထားတဲ႔ ဟင္းခ်ိဳမွဳန္႔ကို ခိုးထည္႕တတ္သူပါ။ အိမ္ကသမီးကလည္း KFC က chicken pop pop ၾကိဳက္တယ္ဆို အေမက အိမ္မွာ လုပ္ေကြ်းေတာ႔ အေမလုပ္တဲ႔ဟာက ဆိုင္ကဟာေလာက္ မေကာင္းပါဘူးတဲ႔။ အေမကေတာ႔ ဆိုင္ေတြမွာလို အခ်ိဳမွဳန္႔မသံုးေတာ႔ ဆိုင္ေတြကဟာ ပါးစပ္စဲြေနတဲ႕ သမီးကို အခ်ိဳမွဳန္႔ဟာ က်မ္းမာေရးအတြက္ မေကာင္းေစေၾကာင္းရွင္းၿပရပါတယ္။

စကၤာပူမွာေနစဥ္က အိမ္မွာေနတဲ႔ ညီအစ္ကို ေခါက္ဆဲြေၿခာက္ထုတ္ေတြစားရင္ အိမ္ကသမီးဟာ ၀င္ၿမည္းၾကည္႔ရင္းနဲ႔ အဲဒီေခါက္ဆဲြေၿခာက္က အခ်ိဳအရသာကို စဲြပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္း သူ႔အတြက္ေ၀စုဆို သူတို႔စားတိုင္း အေမွ်ာ္ေၿပ ပန္းကန္အေသးေလး တစ္လံုးစာေလာက္ သူစားပါတယ္။ အေမက ၾကက္ရိုးေတြအမ်ားၾကီးနဲ႔ ခ်ိဳေအာင္ ေခါက္ဆဲြၿပဳတ္ေပးလဲ ေမေမၿပဳတ္တာက ဟိုေခါက္ဆဲြၿပဳတ္ေလာက္မေကာင္းဘူးဆို ကြန္ပလိမ္႔တက္တာ ခံရဖူးပါတယ္။ အခ်ိဳမွဳန္႔အရသာဟာ ခေလးသူငယ္ေတြကို လွ်ာစဲြေစတာကေတာ႔ အမွန္ပါ၊ ေနာက္ပိုင္းေတာ႔ သူလဲ ေခါက္ဆဲြေၿခာက္ထုတ္ လံုး၀မစားရေတာ႔ အေမလုပ္တာ စားလို႔ရသြားပါတယ္။ အေမကေတာ႔ ၾကက္သားမွဳန္႔ေလးနဲနဲေတာ႔ ထည္႔တာေပါ႔။  အဲဒီေခါက္ဆဲြေၿခာက္ (instant noodle) ေတြဟာ အခ်ိဳမွဳန္႔ကို မေတာ္မတရား၊ အလြန္အကြ်ံသံုးထားတာေၾကာင္႔ စားၾကည္႔လိုက္ရင္ အခ်ိဳမွဳန္႔ခ်ိဳသလို ခ်ိဳရဲၿပီး လွ်ာေပၚအလြန္စဲြပါတယ္။ အခ်ိဳမွဳန္႔စားက်င္႔ မရွိသူေတြဆို အေတာ္သိသာပါတယ္။

 MSG ထုတ္လုပ္မွဳ နဲ႔ စားသံုးမွဳ
၂၀၀၉ ကိန္းဂဏန္းမ်ားအရ ကမၻာမွာ MSG အမ်ားဆံုး ထုတ္လုပ္တင္ပို႔ၿပီး စားသံုးမွဳ အမ်ားဆံုးႏိူင္ငံဟာ တရုတ္ႏိူင္ငံၿဖစ္ပါတယ္။ MSG ကို အာရွႏိူင္ငံ ေတြကသာ အသံုးမ်ားၿပီး ဥေရာပနဲ႔ အေမရိကမွာေတာ႔ သံုးစဲြမွဳ အလြန္နည္းပါတယ္လို႔ဆိုပါတယ္။  အာဂ်ီႏိူမိုတိုကို ပထမဆံုး တီထြင္ခဲ႔တဲ႔ ဂ်ပန္ကေတာ႔ အာရွႏိူင္ငံေတြထဲမွာ သံုးစဲြမွဳ အနည္းဆံုးပါ။ ကမၻာ႔ MSG ထုတ္လုပ္မွဳရဲ႔ ၈၉ရာႏွဳန္းကို (ဂ်ပန္မပါ) အာရွႏိူင္ငံေတြက စားသံုးပါတယ္။

အခ်ိဳမွဳန္႔ သိပ္မစားဘူးဆိုတဲ႔ အေမရိကမွာေတာင္ ေနာက္ပိုင္း အခ်ိဳမွဳန္႔စားသံုးမွဳ ၿမင္႔တက္လာၿပီး ပ်မ္းမွ် တစ္ေန႔ ဂရမ္ တစ္၀က္ (half gram) ခန္႔ စားပါတယ္။ ဂ်ပန္နဲ႔ ကိုးရီးယားႏိူင္ငံေတြမွာ ေတာ႔ ခန္႔မွန္းေၿခ တစ္ေန႔ ၁၀ဂရမ္ခန္႔ စားပါသတဲ႔။ ၿမန္မာႏိုင္ငံလို၊ တရုတ္ႏိုင္ငံလို ယိုးဒယားလို အခ်ိဳမွဳန္႔စားသံုးပါတယ္ဆိုတဲ႔ ႏိူင္ငံေတြက ဒီထက္ေတာ႔ ပိုမွာေသခ်ာပါတယ္။

မည္သို႔ပင္ဆိုေစ ..
 MSG ကို ကမၻာ႔ႏိူင္ငံတကာ က်မ္းမာေရးအဖဲြ႔ေတြက မည္သို႔ပင္ safe ၿဖစ္တယ္ဆိုေစကာမူ မိမိကိ္ုယ္ပိုင္ ယံုၾကည္ခ်က္အေနနဲ႔ ( ေရွးက စဲြလာတဲ႔ အခ်ိဳမွဳန္႔ဟာ က်မ္းမာေရးအတြက္ မေကာင္းဘူးဆိုတဲ႔ အစဲြေတြေၾကာင္႔ပါ ) ၁၀၀% လံုးေတာ႔ ယံုၾကည္မွဳမရွိပါ။ စိတ္ခ်လက္ခ် စိတ္ထင္သလို သံုးစဲြစားေသာက္ဖို႔ရာေတာ႔ မရဲေသးပါ။ သိူ႔ေပမဲ႔လည္း အရင္ကေလာက္ေတာ႔ MSG စားရင္ပဲ ေရာဂါေပါင္းစံုရေတာ႔မလို သံတယရွိေနရာကေန ဒီေလာက္ၾကီးေတာ႔လဲ က်မ္းမာေရးကို မထိခိုက္ေစပါလားလို႔ ေရာနိေသာမနသီကာယ အသင္႔အသင္႔ႏွလံုးသြင္းႏိူင္ၿပီး စိုးရိမ္မွု ေလွ်ာ႔ပါးသြားပါတယ္။

 တစ္ဖက္ကလည္း သုေသသနစာတန္းေတြ လက္ေတြ႔လုပ္ေဆာင္ၿပီး  အထက္မွာ ေဖာ္ၿပထားသလို MSG ကေန ေရာဂါမ်ားစြာကို ၿဖစ္ေစတယ္လို႔ ဆိုထားတာေၾကာင္႔ မေၿပးေသာ္လည္း ကန္ရာရွိ MSG ကို တတ္ႏိူင္သမွ်ေတာ႔ ဆက္လက္ၿပီး ေရွာင္ရွားသြားပါမယ္။ တခ်ိဳ႔ေသာ ၾကက္သားမွဳန္႔ေတြမွာ MSG free ဆို ေရးထားတာေတြ႔ေတာ႔ 621 ပါတယ္လို႔ Ingredient မွာ တရား၀င္ေဖာ္ၿပထားတာနဲ႔စာရင္ေတာ႔ MSG ရာႏွဳန္းၿပည္႔ free မၿဖစ္ရင္ေတာင္ ပိုသက္သာႏိူင္တယ္လို႔ ယူဆၿပီး အဲဒီ ပစၥည္းေတြကိုပဲ သံုးပါမယ္။ ေနာက္ " organic" လို႔ စာတမ္းပါတဲ႔ အစားအေသာက္ေတြကလဲ MSG ပါ၀င္မွဳ ေလ်ာ႔ပါးႏိူင္ၿပီး ပံုမွန္ အစားအေသာက္ေတြထက္ေတာ႔ က်မ္းမာေရးအတြက္ အေထာက္အကူၿပဳႏိူင္တဲ႔ အေၾကာင္းေရးရင္း နိဂံုးခ်ဳပ္ပါတယ္။   ။

ကိုးကားစာရင္း

http://en.wikipedia.org/wiki/Monosodium_glutamate

http://www.glutamate.org.au/main.html

http://www.food-info.net/uk/national/msg-report.htm

http://www.truthinlabeling.org/

 http://www.msgtruth.org/avoid.htm

http://www.ajinomoto.com/features/aji-no-moto/en/truth/index.html

http://www.nationmultimedia.com/2011/03/15/opinion/MSG-is-as-safe-as-salt-and-pepper-30150873.html

http://www.ihs.com/products/chemical/planning/ceh/monosodium-glutamate.aspx

http://www.aahidaho.com/Article_FDA_MSG.pdf

http://www.foodauthority.nsw.gov.au/_Documents/consumer_pdf/MSG.pdf

အီး လန္႔ သံေခ်ာင္း ...

အန္တီဆြိတစ္ေယာက္လဲ ဘေလာ႔ဂ္ တိုက္တယ္ဘားေပၚမွာ " ဟင္းခ်က္နည္းေလးေတြ ရွယ္ေပးမယ္။ ရယ္စရာေလးေတြရွိရင္ လာေၿပာၿပမယ္။" ဆိုၿပီး ဟင္းခ်က္နည္းေတြလဲ မရွယ္ႏိူင္၊ ရယ္စရာေတြလဲ မေၿပာႏိူင္ပဲ ဘ၀ဇာတ္ခံုေပၚ ဇာတ္ဆရာအလိုက် ကၿပေနရေတာ႔ (ရလဲ႔ ...)  ဘယ္အခ်ိန္ အလြမ္းခန္းေရာက္မလဲ၊ ေပ်ာ္စရာအခန္းေရာက္မလဲဆိုတာ မခန္႔မွန္းႏိူင္ေတာ႔ အေပၚက တိုက္တယ္ဘားကိုပဲ ၿပင္ရမလိုၿဖစ္ေနၿပီ။ 

ကဲပါေလ... တိုက္တယ္ေလးနဲ႔ နဲနဲညီေအာင္ ရယ္စရာေတြလဲ မေရးရတာၾကာၿပီဆိုေတာ႔ ေရးလိုက္ပါဦးမယ္ ...မရယ္ရေတာင္ ၿပံဳးေတာ႔ ၿပံဳးႏိူင္ၾကမွာပါ။ စလံုးကလူေတြ (ထမင္းစားခ်ိန္ ပို႔စ္တင္မိလို႔) ထမင္းစားရင္း ဒီပို႔စ္မဖတ္ၾကနဲ႕ေနာ္ ။

-------------------------------------------------------------------------------------

အီးလန္႔ သံေခ်ာင္း

မေန႔ညကေပါ႔ဂ်ာ။ ထံုးစံအတိုင္း မိသားစုဆံုတဲ႔ အခ်ိန္ အိမ္ေရွ႔က စားပဲြနားမွာ တီဗီၾကည္႔ရင္း မိသားစုေတြ စုထိုင္ေနၾကတာ။ 

ဂ်ဴဂ်ဴ႔ အေဖက စားပဲြေအာက္မွာ ခံုပုေလးနဲ႔ထိုင္ သူ႔ လက္ပ္ေတာ႔ၾကီး ေရွ႔ခ်ၿပီး ေဖ႔စ္ဘြတ္ကေလးၾကည္႔လိုက္၊ ဖိုရမ္ေလး၀င္ဖတ္လိုက္၊ သတင္းေတြၾကည္႔လိုက္၊ ဂ်ီေတာ႔မွာ ေလပြားလိုက္နဲ႔ တီဗီြကလာတဲ႔ Master Chef လဲ မလြတ္ေစရဘူး။ ၾကည္႔ေနရင္း သားအဖ၂ေယာက္ ဘယ္သူၿပဳတ္မယ္၊ ဘယ္သူတက္မယ္၊ ၿငင္းရတာလဲ အေမာ။ ဂ်ဴဂ်ဴေလးကေတာ႔ အိမ္စာလုပ္ရင္း တီဗီြၾကည္႔။ ဂ်ဴဂ်ဴတို႔ အေမကေတာ႔ ဆိုဖာေပၚထိုင္ၿပီး မၾကီးမငယ္နဲ႔ အိုင္ပက္က Fruit Link ဆိုတဲ႔ ဂိမ္းေဆာ႔ေနတယ္။ အသီးဆင္တူတာေလးေတြ ရွာၿပီးႏွိပ္ရတာ။ ေပ်ာ္စာၾကီး ... ဟီးဟီး။

သားအမိ သားအဖေတြ အာရံုကိုယ္စီနဲ႔ အားလံုးၿငိမ္ေနရာကေန ဂ်ဴဂ်ဴ က ရုတ္တရက္ၾကီး  ...

" ေဖေဖ ... ေဖေဖ ... ေဖေဖ အီးေပါက္လိုက္တယ္ မွဳတ္လား " တဲ႔ ...

ပထမေတာ႔ ဂ်ဴဂ်ဴတို႔ အေဖ အင္းမလုပ္ ... အဲ မလုပ္ ၊ မၾကားတာလား၊ မၾကားခ်င္ေယာင္ေဆာင္တာလား  ... ၿငိမ္ေနတယ္ ... အဲဒါ သူတစ္ခုခု အမွားလုပ္ၿပီးရင္ အၿမဲလုပ္ေနက် အက်င္႔။

သမီးက ထပ္ေမးမွ ေခါင္းၿငိမ္႔ၿပီး မေၿပာခ်င္ ေၿပာခ်င္နဲ႔ အီေလးဆဲြၿပီး  "အင္း .. " တဲ႔ေလ ... 

ကဲ ...

သူ႔အေဖက " အင္း .." လဲ ဆိုေရာ ဂ်ဴဂ်ဴတို႔ ႏွာေခါင္းပိတ္ၿပီး ေၿပးပါေလေရာ ... ၿပီးေတာ႔ ေအာ္ေသးတယ္။

" နံတယ္ ... နံတယ္ ...ေဖေဖ အီးေပါက္တာ နံတယ္ "  ဆိုၿပီး ..

သားအဖ ၂ေယာက္ ၿဖစ္ေနပံုကိုၾကည္႔ၿပီး ဆိုဖာေပၚက အန္တီဆြိက အသာေလး ၿပံဳးေနတယ္။ သူ႔ကိုယ္သူ ေမသန္းႏုပဲ လိုလို ။ ၿပံဳးေနတဲ႔အန္တီဆြိလဲ မၾကာပါဘူး၊ ဦးေမာင္ၿခိ္မ္႔ရဲ႔ လ်က္တပ်က္ ေလပုပ္သိုင္းကြက္ကို မခံႏိူင္ရွာ ... ရုတ္တရက္ ပါးစပ္ထဲ ၀င္လာတဲ႔ အနံ႔ဆိုးေၾကာင္႔ ေရွ႔ဆက္မၿပံဳးႏိူင္ေတာ႔ပဲ ႏွာေခါင္းနဲ႔ ပါးစပ္ကို အၿမန္ပိတ္လိုက္ရေတာ႔တယ္။ ေစာနက ၿပံဳးေနတဲ႔ ေမသန္းႏုစတိုင္ကေန  ခ်က္ခ်င္း ခင္မို႔မို႔ေအး ၿဖစ္သြားတယ္။

 " ဟမ္မေလးဟယ္ ... ဆိုးလိုက္တဲ႔ အနံ႔ရယ္ ... နံခ်က္ေတာ႔ ... " 

ပါးစပ္ထဲထိ အနံ႔ကေရာက္သြားေတာ႔ အန္တီဆြိ ေတာ္ေတာ္ စိတ္ဆိုးသြားတယ္။ သူ႔အေဖထိုင္တဲ႔ေနရာနဲ႔ အေတာ္ေ၀းေတာ႔ ဒီအထိေတာ႔ အန႔ံက ေရာက္မယ္မထင္။ ေစာနက ၿပံဳးေတာင္ၿပံဳးေနေသး။ ဂ်ဴဂ်ဴေလးလို အနားကပ္ထိုင္ေနသူ ဘယ္ေလာက္မ်ား နံလိုက္မလဲ ....

 မိန္းမေတြမ်ား အင္မတန္ခက္သည္။ အဲသေလာက္နံေနတာကို  ေၿပာခ်င္ဆိုခ်င္စိတ္က ထိမ္းမရေတာ႔ ... အီးမုန္တိုင္းၾကားမွာ နံနံႏွင္႔ပင္ ...

" ေတာ႔ ... ကေမာင္ၿခိမ္႔ ... ေတာ္ အီးေပါက္မယ္ဆို က်ဳပ္တို႔သားအမိကို နဲနဲေတာ႔ ၾကိဳတင္ သတိေပးသင္႔တယ္ ထင္တာပဲ ... "

 

" က်ဳပ္အရင္ကလဲ ေၿပာဖူးတယ္ ... ေတာ္ အီးေပါက္ေတာ႔မယ္ဆို  အီးေပါက္ေတာ႔မယ္ေဟ႔ ... နွာေခါင္းေတြ ပိတ္ထားၾက ... အစရွိသၿဖင္႔ေပါ႔ ... ခုဟာက ေပါက္ၿပီးၿငိမ္ေနတယ္ ... ဒါေကာင္းလားေတာ္  ..." 

" သမီးေတာင္ သူအီးအီးေပါက္ရင္ ဟိုးဖိနပ္စင္နဲ႔ တံခါးေထာင္႔နား ေၿပးေၿပးေပါက္တာ ေတာ္သိသားပဲ .... ခေလးကေတာင္ သိတတ္ေသးတယ္ ...ဟင္း ... " 

ဟုတ္တယ္၊ ဂ်ဴဂ်ဴေလးက အင္မတန္ သေႏၶေကာင္းတာ။ ငယ္ငယ္ကတည္းက သင္ထားေတာ႔ သူအီးေပါက္မယ္ဆို ေၿပးေၿပးထြက္သြားၿပီး တံခါးေထာင္႔နားရာက္ရင္ ဖင္ေလးပစ္ပစ္ၿပီး ေပါက္တာ။ အရင္ကမသိေတာ႔ ဟဲ႕သမီး ဘာလုပ္ေနတာလဲဆို ေမးရတယ္။ သူဖင္ေလးပစ္ေနပံုၾကည္႔ၿပီး ရယ္ေတာင္ရယ္ရတယ္။ ခ်စ္ဖို႔လဲေကာင္းတယ္။ အဲဒီတံခါးေထာင္႔ေလးကို အန္တီဆြိက ခ်စ္စႏိူး "အီးေပါက္ေကာ္နာ (Farting corner)"  လို႔ေတာင္ နာမည္ေပးထားတာ။

ခါတိုင္းေတာ႔လဲ သူအေဖလဲ အၿပင္ထြက္ထြက္သြားတာပါ။ ဒီေန႔က်မွ ရာသီဥတုကလဲေအးေတာ႔ အၿပင္ဖက္ထြက္ရမွာ ပ်င္းတယ္နဲ႔ တူပါရဲ႔။ 

ဂ်ဴဂ်ဴရဲ႔ အီးေပါက္ေကာ္နာနား သူ႔အေဖ ဘာလုပ္ေနလဲမသိ။

၂၂ရက္ေမြး၊ ဗုဒၵဟူးသား - ၄ ဂဏန္းသမား ဘုဂလန္႔ ဦးေမာင္ၿခိမ္႔ဟာ အင္မတန္ေခါင္းမာၿပီး "ငါေသမွ လက္နက္ခ်မယ္ ..." ဆိုတဲ႔ စတိုင္နဲ႔ ၿပန္ ေၿပာလိုက္တာက ...

" ေဟ႕ ... ဒီမွာ ... အကုန္ၾကားေအာင္ ဘူ လို႔ အသံထြက္ေပါက္တာေတာင္ အီးေပါက္ေတာ႔မယ္ဆိုတာ သတိေပးရဦးမွာလားကြ ... "

ဟမ္မေလး သူေၿပာမွပဲ အန္တီဆြိမွာ ငိုရမလား ရယ္ရမလား ဘာၿပန္ေၿပာရမွန္းေတာင္ မသိေတာ႔ ... ပထမေတာ႔ ထံုးစံအတိုင္း ပါးစပ္အေဟာင္းသားၾကီးနဲ႔ ... 

ဒါေပမဲ႔ အန္တီဆြိကလဲ ... ေသရင္ေတာင္ လက္နက္မခ်ဘူးဆိုတဲ႔ အစားထဲကဆိုေတာ႔ကာ ....

" ေအာ္ ... အဲဒီေတာ႔ ေတာ္ ဆိုလိုတာက ေတာ္က ဘူ ဆိုတာနဲ႔ က်ဳပ္တို႔ သားအမိ၂ေယာက္ ဟို မီးလန္႔သံေခ်ာင္းေခါက္သလို အထုပ္ပိုက္ၿပီး ... အဲေလ ... ႏွာေခါင္းပိတ္ၿပီး ထြက္ေၿပးရမွာေပါ႔။ ဟုတ္လား .... ၿဖစ္မွၿဖစ္ရေလ ... "

" ေနာက္ၿပီး ခု ေတာ္ကသာ ဘူ ကနဲၿမည္တယ္ေၿပာတာ ... က်မေတာ႔ မၾကားေပါင္ေတာ္ ... ကဲ သမီးေရာၾကားလား ... "

" ဂ်ဴဂ်ဴလဲ ၾကားဘူးေမေမ ... "

"ငါေသမွ လက္နက္ခ်မယ္႔ လူၾကီး ... ေနာက္ခါက် က်ဳပ္တို႔ သားအမိ သနားေသာအားၿဖင္႔ ရွဴးပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ ... ဘူပဲ ၿဖစ္ၿဖစ္ ... သတိေလးေတာ႔ ေပးပါေတာ္ ... ေတာ႔ အီးလန္႔သံေခ်ာင္းသံၾကီးေတာ႔ နားမစြင္႔ပါရေစနဲ႔ .... "

 (အန္တီဆြိတစ္ေယာက္ အီးေပါက္တဲ႔ အေၾကာင္းေတာင္ ဘေလာ႔ဂ္ေရးႏိူင္ၿပီဆိုေတာ႔ကာ အေၿခအေနၿပန္လည္ေကာင္းလာၿပီဆိုတဲ႔ သေဘာ (ဒါမွ မဟုတ္ ဟီးဟီး ... အေၿခအေန အလြန္ဆိုးေနၿပီဆိုတဲ႔ သေဘာ) ေပါ႔ဂ်ာ ...)

အန္တီဆြိရဲ႔ ၾကံဳရ ...ဆံုရ ...ဘံုဘ၀ မွာၿဖင္႔ - အပိုင္း (၃)

အန္တီဆြိရဲ႔ ၾကံဳရ ...ဆံုရ ...ဘံုဘ၀ မွာၿဖင္႔ - အပိုင္း (၁)

အန္တီဆြိရဲ႔ ၾကံဳရ ...ဆံုရ ...ဘံုဘ၀ မွာၿဖင္႔ - အပိုင္း (၂) မွ အဆက္ ...

ေနာက္ထပ္ အင္တာဗ်ဴး အေတြ႔အၾကံဳ ...

ထိုေန႔မနက္က ဂ်ဳဂ်ဴေလးကို ေက်ာင္းပို႔မွအၿပန္ ၃၀ ကီလိုေ၀းေသာ အင္တာဗ်ဴးရာေနရာကို ကားေမာင္းသြားပါသည္။ ကိုကိုၿခိမ္႔က ၿမိဳ႔ထဲမွာ ကားပါ႔ကင္ ခက္သည္ဆိုကာ ရထားၿဖင္႔ပင္ သြားခိုင္းေနရာ ရထားကို တစ္ခါမွ်ပင္ တစ္ေယာက္တည္း မစီးဖူးသူက ရထား ၂ဆင္႔စီးရမည္ကို မစီးတတ္၍ GPS အကူအညီၿဖင္႔ သြားရာ အလြန္အဆင္ေၿပပါသည္။ ကားပါ႔ကင္လည္း ထင္သေလာက္ မခက္ပါ။ အင္တာဗ်ဴးသူက Product Engineering မွ ဒါရိုက္တာဆိုသူ အသက္ ၄၀ေက်ာ္ခန္႔ ေအာ္ဇီလူမ်ိဳးၿဖစ္ပါသည္။ gentleman ပံုသဏၭာန္၊ စကားေၿပာရာမွာ ပညာတတ္ပံုေပါက္ၿပီး ေအးေအးေဆးေဆး ရွိလွသည္။ အလုပ္ကေတာ႔ အလြန္မ်ားသည္႔ပံုေပါက္ၿပီး ကိုယ္ေရာက္သြားေတာ႔ သူအင္ဂ်င္နီယာေတြၾကားထဲ႕မွာ discussion လုပ္ေနသည္။

သူေမးသည္႔ေမးခြန္းအခ်ိဳ႔႕ကို ေၿဖႏိူင္သည္လည္းရွိသည္။ တစ္ခ်ိဳ႔လဲ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား မေၿဖႏိူင္။ ကိုယ္ပိုင္သည္႔ အပိုင္းမ်ားက် ခ်ဲ႔ကားေၿပာေနသည္။ အင္တာဗ်ဴးရာတြင္ လက္ရွိအလုပ္လုပ္ေနသူႏွင္႔ အလုပ္မလုပ္ပဲ တစ္ႏွစ္ေလာက္ အဆက္အသြယ္ၿပတ္ေနသူ မတူႏိူင္ပါ။ ထို႔ၿပင္ အန္တီဆြိမွာ နဂိုက သတိေမ႔တတ္သူၿဖစ္ရာ ဟိုးအရင္က လုပ္ခဲ႔ဖူးေသာ technical terms မ်ား ပါးစပ္ဖ်ားတြင္ ေမ႔ေနသည္။  ေၿပာရလွ်င္ အင္တာဗ်ဴးကို လံုး၀ အားမရပါ။ ၅၀% ေလာက္သာ ေၿဖႏိူင္ပါသည္။ ေမးသူကိုပင္ အားနာေနမိသည္။ ကိုယ္လုပ္ခဲ႔ဖူးသည္႔ product မ်ားအားလံုးကို စုေပါင္း၍ ပရင္႔ေအာက္ထုတ္ထားသည္ကို ရွင္းၿပရာတြင္ေတာ႔ အလြန္စိတ္၀င္စားဟန္ၿပပါသည္။

စိတ္ပ်က္ေနသည္႔ အင္တာဗ်ဴ၀ါ ...

 ေနာက္ဆံုး အင္တာဗ်ဴးၿပီးခါနီး၍ ကိုယ္႔ဖက္မွ ေမးလိုသည္မ်ား ေမးပါဆိုရာ ကိုယ္အကယ္၍ အလုပ္ရလွ်င္ လုပ္ရမည္႔ product ၏ အမည္ႏွင္႔ ၄င္းႏွင္႔ပတ္သတ္သည္႔ အေၾကာင္းအရာကို အနည္းငယ္ခ်ဲ႔ေမးလိုက္ပါသည္။ ကုမၸဏီအေၾကာင္း ေမးရာ သူတို႔ကုမၸဏီသည္ R&D ေရာ၊ production ပါ under one roof မွာ လုပ္ေနသည္႔  world wide အေမရိကန္အေၿခစိုက္ ကုမၸဏီၾကီးေအာက္မွ အခဲြၿဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းၿပပါသည္။ (အန္တီဆြိမွာ ကုမၸဏီအေၾကာင္း ဂူဂဲလ္ၿပီး၍ အားလံုး သိၿပီးၿဖစ္ပါသည္) ေနာက္ၿပီး သူက အလုပ္ကို Part time အေနႏွင္႔ လုပ္ဖို႔ေရာ စိတ္၀င္စားပါသလား ေမးရာ အန္တီဆြိမွာ part time ရလွ်င္ ပို၍ပင္ အဆင္ေၿပပါေၾကာင္း ၀မ္းသာအားရ ၿပန္ေၿပာလိုက္ပါသည္။

 ေနာက္ဆံုး အင္တာဗ်ဴးၿပီးေသာအခါ ကိုယ္႔ကို တံခါး၀နားအထိလိုက္ပို႔ကာ သူသည္ လက္ဆဲြႏွဳတ္ဆက္ကာ သက္ပ်င္းတစ္ခ်က္ခ်သလိုပံုစံမ်ိဳး ကိုယ္႔စိတ္ထဲမွာထင္လိုက္သည္။ ၿပီးေတာ႔ ကိုယ္ထြက္သြားသည္႔ဖက္ႏွင္႔ ဆန္႔က်င္ဖက္ လမ္းမေဘးထြက္ကာ အေဖာ္တစ္ေယာက္ႏွင္႔  ေဆးလိပ္ေသာက္ေနသည္။ သူ႔ပံုစံကို ၾကည္႔၍ ကိုယ္စိတ္က ထင္သည္မွာ အင္တာဗ်ဴးလာသူသည္ သူထင္ထားသလို မွန္းခ်က္ႏွင္႔ ႏွမ္းထြက္မကိုက္၍ စိတ္ပ်က္ေနသလို ပံုစံမ်ိဳး။  (ဟုတ္ခ်င္မွလည္း ဟုတ္မည္။)

စိတ္ပ်က္ေနသည္႔ အင္တာဗ်ဴ၀ီး ...

အင္တာ ဗ်ဴးမွၿပန္လာၿပီး အန္တီဆြိသည္ ပို၍ပင္ စိတ္ပ်က္လက္ေလွ်ာ႔မိပါသည္။ စိတ္ကို ဒံုးဒံုးခ်ကာ ဒီအလုပ္ေတာ႔ မရႏိူင္ဆိုကာ ကိုကိုၿခိ္မ္႔ကိုလဲ အင္တာဗ်ဴးမွာ ေမးတာေတြ ေသခ်ာ မေၿဖႏိူင္ခဲ႔ဘူး။ စိတ္ကေလွ်ာ႔ထားေတာ႔ ဘာမွ ေသခ်ာ ၿပန္မၾကည္႔သြားေတာ႔ technical terms ေတြလဲ ေမ႔ေနတယ္။ မရႏိူင္ပါဘူး ေယာက္်ားရယ္ဆိုကာ on line မွာ Jewelery ဆိုင္ေတြ သြားၾကည္႔ကာ လုပ္ငန္းဘယ္လို စရမည္လဲဆိုတာသာ  ေလ႔လာေနပါေတာ႔သည္။ 

 Catalog distributor job

ဤသို႔ႏွင္႔၂ပတ္ခန္႔ၾကာေသာအခါ အန္တီဆြိ၏ email ထဲ လူတစ္ေယာက္က အေၾကာင္းၾကားလာသည္။ ကတ္တေလာ႔ေတြ ၿဖန္႔ေ၀သည္႔ အလုပ္အတြက္ သင္၏ ေနရာ၊ ရပ္ကြက္တြင္ Vacancy ရွိေနသည္။  သင္ယခင္က catalog distributor အေနၿဖင္႔ ေလွ်ာက္ထားရာ ယခုစိတ္၀င္စားလွ်င္ အေၾကာင္းၿပန္ပါ ဟူသတည္း။ ကိုယ္ၿဖန္႔ေ၀ရမည္႔  ရပ္ကြက္ ဧရိယာကိုလည္း စာထဲတြင္ ေၿမပံုၿဖင္႔ ေဖာ္ၿပထားပါသည္။ အန္တီဆြိတို႔ေနရာနွင္႔ ကပ္ရပ္ ရပ္ကြက္ေၿမပံု ၿဖစ္ပါသည္။

အန္တီဆြိတစ္ေယာက္ ဘယ္အခ်ိန္က ဘယ္လိုေလွွ်ာက္ထားသည္႔ အလုပ္မွန္း ေသခ်ာပင္ သတိမရပါ။ သို႔ေပမဲ႔ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ေပါ၊႔ ခုခ်ိန္မွာ ကိုယ္က အလုပ္လုပ္ေတာ႔မည္ဆိုကတည္းက အိမ္မွာ ေနရတဲ႔ ဘ၀ကို ပ်င္းေနၿပီ၊ ၿငီးေငြ႕ေနၿပီ၊ အေတြ႔အၾကံဳပဲရရ၊ ေဗာ္လန္တီယာပဲ လုပ္ရ လုပ္ရ  ေငြေရးေၾကးေရး အဓိက မဟုတ္၊ အလုပ္သာ လုပ္ခ်င္ေနသည္။ ဘယ္လိုအလုပ္မ်ိဳးလဲ ဂူဂဲလ္ၾကည္႔ေတာ႔ မိမိတို႔ရပ္ကြက္ ပတ္၀န္းက်င္မွ အိမ္မ်ား၏ စာတိုက္ပံုးမ်ားကို စူပါမားကတ္၊ စတိုးဆိုင္၊ စာေသာက္ဆိုင္၊ အစရွိသည္တို႔မွ ကတ္တေလာ႔ဂ္မ်ား၊ ေၾကာ္ၿငာမ်ားကို အိမ္ေပါက္ေစ႔ လိုက္ပို႔ရေသာ အလုပ္ၿဖစ္ပါသည္။ သူၿပထားသည္႔ေၿမပံုမွာ အိမ္ေၿခ ၄၀၀-၅၀၀ ခန္႔ရွိၿပီး ေငြဘယ္ေလာက္ေပးမည္လဲ၊ ဘာလဲ ဆိုတာေတာ႔ စာထဲမွာ ဘာမွ ေရးမထားပါ။

 ယဥ္ေက်းေသာ Area Representative
သို႔နွင္႔ စံုစမ္းေတာ႔ၾကည္႔မည္ဆိုကာ စာပို႔သူထံ ဖုန္းေခၚ၍ သူခ်ိန္းဆိုရာ ေနရာေရာက္သြားပါသည္။ သူသည္ အင္မတန္ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႔ေသာ အ္ိႏၵိယ  (သို႔) သီရိလကၤာ  အမ်ိဴးသား အသက္ ၄၀ေက်ာ္ခန္႔ပင္ၿဖစ္ပါသည္။ သူက ဒီ ဧရိယာ အတြက္ Area representative ၿဖစ္သည္ဟု မိတ္ဆက္လာသည္။ အေကာင္႔တန္႔ ေကာ္န္မန္႔စ္ၿဖင္႔ေက်ာင္းၿပီးၿပီး၊ အိမ္မွာပင္ ကြန္ၿပဴတာတစ္လံုး စားပဲြေပၚတင္ကာ အလုပ္လုပ္ေနၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။ လူကို ေသေသခ်ာခ်ာ ေလးေလးစားစား နွဳတ္ဆက္၍၊ မိတ္ဆက္ၾကကာ လုပ္ရမည္႔အလုပ္ကို ရွင္းၿပပါသည္။ တစ္ပတ္မွာ ၂ရက္သာ လုပ္ရမည္။ ကတ္တေလာ႔ေတြကို ၂ရက္အတြင္း ၿပီးေအာင္ လိုက္ၿဖန္႔ေ၀ရမည္။ လုပ္ခက အားလံုးအၿပီးအစီး ပုပ္ၿပတ္ ေဒၚလာ ၉၀ ရမည္။ အိမ္ေၿခရပ္ကြက္ေပၚ၊ ေ၀ရမည္႔ ကတ္တေလာ႔ဂ္ အေရအတြက္ေပၚတည္၍ ၀င္ေငြက အနည္းငယ္စီ ကြာၿခားမည္။ အိမ္ေၿခ ၄၅၀ခန္႔ရွိေသာရပ္ကြက္ကို ကိုယ္က ေရြးလိုက္ရာ လုပ္ႏိူင္ပါမည္လားေမးသည္။ " Why not ... " ဟု ၿပန္ေၿဖကာ လက္မွတ္ထိုးစရာရွိတာေတြထိုးကာ ၿပန္ဖို႔ လက္ဆဲြ ႏွဳတ္ဆက္လိုက္ၾကသည္။ ေနာက္ အပတ္ Tuesday မွ အလုပ္စမည္ဆိုကာ ကတ္တေလာ႔ဂ္ေတြ လာယူရန္ပင္ ခ်ိန္းလိုက္ပါေသးသည္။

 ထြက္ခါနီးမွ ကတ္တေလာ႔ဂ္ေတြ နမူနာၿပမည္ဆိုကာ သူ႔ကားဂိုေထာင္ထဲ ေခၚသြားကာ လူတစ္ရပ္ေလာက္ရွိသည္႔ ကတ္တေလာ႔ဂ္အပံုၾကီးေတြကို ၿပပါသည္။ ေနာက္ၿပန္ခါနီးကားေပၚတက္ခါနီးေတာ႔ ကိုယ္ေမာင္းလာသည္႔ Mini Cooper ကိုၾကည္႔ကာ Wow !!...  your car is so beautiful !! ဆိုကာ ကားကလဲ ေတာ္ေတာ္သစ္ေနေတာ႔  ဒီကားမ်ိဴးစီးၿပီး စာတိုက္ပံုးမွာ ကတ္တေလာ႔ဂ္ၿဖန္႔ေ၀မည္႔ သူကို နားမလည္ႏိူင္စြာ ၾကည္႔ရင္း က်န္ရစ္ပါသည္။


တစ္နာရီ ၅က်ပ္ အလုပ္ ...
ေနာက္ပိုင္းမွ ဖိုရမ္ေတြဖတ္ရင္း သိ္ရသည္မွာ ထိုလူတစ္ရပ္ၿမင္႔သည္႔ ကပ္တေလာ႔မ်ိဳးစံုကို တစ္ရြက္ၿခင္းစီထပ္ၿခင္း၊ ေရြးၿခင္းကပင္ နာရီေပါင္းမ်ားစြာ ခါးကိုက္ေအာင္လုပ္ရသည္ဆိုပါသည္။ အန္တီဆြိ ဘုမသိဘမသိႏွင္႔ အလုပ္လုပ္ခ်င္တာ တစ္ခုတည္းသာ သိ၍ လက္မွတ္ထိုးလာခဲ႔ေသာ အလုပ္မွာ ေအာ္ဇီလိုႏိူင္ငံမ်ိဴးတြင္ လုပ္ခ အနည္းဆံုး တြက္ၾကည္႔လ်ွင္ တစ္နာရီ ၅က်ပ္မွ်သာ ရေသာ အလုပ္ၿဖစ္ေနေလသတည္း၊ ( ေအာ္ဇီတြင္ ပံုမွန္ ဘာအလုပ္ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ တစ္နာရီ အနည္းဆံုး ၁၅က်ပ္ သတ္မွတ္ထားပါသည္။) ေနပူမိုးရြာ မေရွာင္ တစ္အိမ္တက္ဆင္း လိုက္ပို႔ရမည္႔ခရီးမွာလည္း ကီလိုမီတာေပါင္းမ်ားစြာရွိပါသည္။ ဖိုရမ္တစ္ခုတြင္ေရးထားရာ အိမ္ေၿခ တစ္ေထာင္ရွိေသာရပ္ကြက္ကို သူပို႔ရာ  တစ္ေန႔တည္း  ၃၅ ကီလိုကို လမ္းေလွ်ာက္ရသည္တဲ႔။ မည္သို႔ တြက္သည္ကိုေတာ႔ မသိပါ။ ထိုအလုပ္သည္ကား မေတာ္မတရား လူတစ္ေယာက္၏ လုပ္အားခကို ႏွိမ္ကာခိုင္းေသာ အလုပ္မ်ိဳးမွန္း သေဘာေပါက္လိုက္ပါသည္.။ အမ်ားအားၿဖင္႔ မုန္႔ဖိုးအပို၀င္ေငြရလိုေသာ ခေလးသူငယ္မ်ား၊ က်န္းမာေရး လိုက္စားလိုေသာ retired သက္ၾကီးရြယ္အိုမ်ား၊ အလုပ္ရွာရခက္ေသာ ေက်ာင္းသားမ်ား လုပ္ေသာအလုပ္ၿဖစ္ပါသည္။

အန္တီဆြိမွာ လက္မွတ္ထိုးခဲ႔ၿပီၿဖစ္ရာ ပထမဆံုးတစ္ေခါက္ေတာ႔ ကိစၥမရွိ လုပ္လိုက္မည္ စိတ္ဒံုးဒံုးခ်ထားသည္။ လမ္းေလွ်ာက္တာ လူေတာင္ က်န္းမာေသး။ လူက ပိန္ခ်င္တာအေတာ္ပဲဆို စဥ္းစားေနေသးသည္။

2 miss call

ထိုေန႔ ေန႔ခင္း သမီးသြားၾကိဳရန္ ေက်ာင္းသို႔ လမ္းေလွ်ာက္ေနစဥ္ အခ်ိန္သိခ်င္၍ ဖုန္းကိုၾကည္႔ရာ ဖုန္းမွ miss call ၂ခုေပၚေနသည္။ အန္တီဆြိ ေရခ်ိဳးေနစဥ္ ၀င္လာတာၿဖစ္မည္။ ၿပန္ေခၚၾကည္႔ေတာ႔ မည္သူမွ်မကိုင္။ ေနာက္ လမ္းေလွ်ာက္ေနရင္းၿဖင္႔ Road work လုပ္ေနသည္အနား ဆူဆူညံညံက် မွ ဖုန္းက ၿမည္လာၿပန္သည္။ ကိုင္လိုက္ေတာ႔ အမ်ိဳးသားတစ္ေယာက္ ထံုးစံအတိုင္း အလုပ္ေအးဂ်င္႔ ၿဖစ္မည္ထင္သည္။ သူေၿပာသည္ကို မၾကားတစ္ခ်က္၊ ၾကားတစ္ခ်က္။ သူက HR နဲ႔ ေတြ႔ပါခ်ည္း စြတ္ေၿပာေနသည္။ အင္တာဗ်ဴးလာဖို႔ ခ်ိန္းသည္လဲ မဟုတ္။ သို႔ႏွင္႔ အန္တီဆြိမွ အခုေခၚတာ အလုပ္ ေအးဂ်င္႔ ကုမၸဏီက မဟုတ္လား၊ အင္တာဗ်ဴးခ်င္လို႔လားေမးမွ၊  အင္တာဗ်ဴး က technically ok, but you have to contact with  HR ဆိုမွ  သေဘာေပါက္သည္။ ဟိုးလြန္ခဲ႔သည္႔ ၂ပတ္က အင္တာဗ်ဴးခဲ႔သူမွ HR ႏွင္႔ အလုပ္ကိစၥေဆြးေႏြးဖို႔ ၿပန္ေခၚေနၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။ Road work ႏွင္႔ သူေၿပာတာေတြ ေသခ်ာ မၾကားရ၊ email သာ ပို႔ပါဆိုကာ ၿပန္ေၿပာလိုက္ၿပီး ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း ေသခ်ာ ေၿပာကာ ဖုန္းခ်လိုက္သည္။

ရမဲ႔ ရေတာ ႔Consultant post
အိမ္ေရာက္ေတာ႔ အီးေမးလ္စစ္ၾကည္႔ရာ ဟိုတစ္ေလာက အင္တာဗ်ဴးခဲ႔ေသာ ဒါရိုက္တာက အင္တာဗ်ဴး successful ၿဖစ္ေသာေၾကာင္႔ ကုမၸဏီမွာ Consultant အေနႏွင္႔ အလုပ္ခန္႔မည္ၿဖစ္ေၾကာင္း၊ လစာကိစၥ၊ အလုပ္ခ်ိန္ကိစၥေတြကို HR ကို ဖုန္းဆက္ေမးပါဆိုကာ သူ႔ရံုးမွ HR ႏွင္႔ မိတ္ဆက္ေပးထားသည္။ HRကို ဖုန္းဆက္ၾကည္႔ရာ part time အေနႏွင္႔ တစ္ပတ္ကို အဂၤါေန႔ ၁ရက္သာ လုပ္ရမည္။ သို႔ေပမဲ႔ အေရးေပၚလာလွ်င္လည္း ထိုထက္ ပိုလုပ္ႏိူင္ရမည္။  လုပ္ခ ဘယ္ေလာက္လိုခ်င္လဲေမးရာ လုပ္ခနွင္႔ပတ္သတ္၍ consultant တစ္ေယာက္ လခ ဘယ္ေလာက္ရလဲ ကိုယ္တကယ္ပင္ မသိရာ ကုမၸဏီမွ ေအာ္ဖာ လုပ္ပါဟုပင္ ေၿပာလိုက္ပါသည္။  သူက အထက္မွ ေဘာ႔စ္ႏွင္႔ တိုင္ပင္ ၍ ဖုန္းၿပန္ေခၚရာ တစ္နာရီ ေဒၚလာ ၇၀ ေပးမည္ဆိုပါသည္။

ပညာတတ္အလုပ္၊ သာမန္ အလုပ္ 
 ဒီေနရာမွာ ေငြရရ မရရ အလုပ္တစ္ခု အစပ်ိဳးဖို႔ ေဗာ္လန္တီယာရလ်င္ပင္  လုပ္ဖို႔ရည္ရြယ္ထားရာ တစ္နာရီ ၇၀ မွာ ကိုယ္႔ အတြက္ မထင္မွတ္ႏိူင္ေအာင္ မ်ားလြန္းေနပါၿပီ။ ယေန႔ပဲ တစ္နာရီ ၅က်ပ္မွ်ရေသာ အလုပ္ကို  " Why not ... " ဆိုကာ လက္မွတ္ထိုးခဲ႔ၿပီ မဟုတ္ပါလား။ ဒီေနရာမွာ ပညာနွင္႔လုပ္ေသာ အလုပ္ႏွင္႔ ပညာမတတ္ သာမာန္ မည္သူမဆို ၀င္လုပ္ႏိူင္ေသာ အလုပ္တို႔၏ ကြာၿခားပံုကို ေကာင္းေကာင္းၾကီး သိလိုက္ရပါသည္။ ဤ အလုပ္ေတြ ေလွ်ာက္ရာမွ ဘ၀အတြက္ အသိ၊ သခၤန္းစာ၊ အေတြ႔ အၾကဳံေတြ မ်ားစြာ ရခဲ႔ပါသည္။ မိမိအား ဤပညာမ်ားတတ္ေအာင္ ေက်ာင္းထားေပးေသာ မိဖမ်ား၊ သင္ၾကားေပးေသာ ဆရာမ်ား၊ ေက်ာင္းေတာ္ၾကီးမ်ား၊ အေတြ႔အၾကံဳမ်ား သင္ေပးခဲ႔သည္႔ ကုမၸဏီမ်ား၊ အလုပ္ထဲမွ စီနီယာမ်ားအား အလြန္ေက်းဇူးတင္မိပါသည္။ ပညာတတ္သူႏွင္႔ မတတ္သူ၏ ၀င္ေငြကြာၿခားပံု၊ သက္ေတာင္႔သက္သာႏွင္႔ အပင္ပမ္းခံ လုပ္ရပံု၊ အသံုးက်ပံု၊ ကြာၿခားပံုကို တစ္ရက္တည္းပင္ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ဆန္႔က်င္ဖက္ ေအာ္ဖာ ၂ခုရကာ သိလုိက္ရပါသည္။

 တစ္ခ်ိန္တည္းမွာပဲ catalog distributor job မွ အိႏၵိယအမ်ိဴးသားထံ ဖုန္းဆက္ကာ အၿခားအလုပ္ေအာ္ဖာရ၍ မလုပ္ႏိုူင္ေတာ႔ေၾကာင္း အင္မတန္ ယဥ္ေက်းစြာၿဖင္႔  ေတာင္းပန္ေၿပာလိုက္ရပါသည္။ သေဘာေကာင္းေသာ representative က ကိစၥမရွိပါဟု ေၿပာပါသည္။

 ဆန္းဆန္းတင္႔ အခိ်န္

အန္တီဆြိမွာ ေၿပာခဲ႔ဖူးသည္႔ အတိုင္း အလုပ္ႏွင္႔ အဆက္အသြယ္ ၁ႏွစ္ေက်ာ္ ၿပတ္ေနရာ ယခုလို ရာထူးမ်ိဴးႏွင္႔ ဘာသာစကားအခက္အခဲရွိရာ ေနရာ အသစ္၊ ကုမၸဏီအသစ္မွာ လုပ္ရမည္ဆိုေတာ႔ အနည္းငယ္ေၾကာက္ရြ႔ံမိၿပန္ပါသည္။ အမွန္အတိုင္း၀န္ခံရရင္ ဤမွ်ေလာက္ ရာထူးလဲ မလိုခ်င္ပါ၊ လုပ္ခလဲ မလိုခ်င္ပါ။ stress လဲ မလိုခ်င္ပါ။ တစ္ပတ္၁ရက္အစား ၂ရက္ေလာက္ၿဖင္႔ လုပ္ခေငြ တစ္၀က္ေလွ်ာ႔ကာ လုပ္ခ်င္လည္း ၿဖစ္ႏိူင္ပါသည္။ သို႔ေပမဲ႔ သိပ္ sensitive ၿဖစ္သည္႔ အလုပ္ offer ခ်ိန္မွာ ကိုယ္႔ကို အထင္ေသးမွာမ်ိဳး မလိုလား၍ ကိုယ္ၿဖစ္ခ်င္သည္ကို စိတ္ထဲတြင္အသာထားကာ offer letter ကို email မွသာ ပို႔ေပးရန္ေတာင္းဆိုလိုက္ပါေတာ႔သည္။

 offer letter  ရၿပီ။
offer letter ကို  US အထိ ပို႔ကာ ခြင္႔ၿပဳခ်က္ယူ လက္မွတ္ထိုးေနရေသာေၾကာင္႔ ေနာက္ တစ္ပတ္ေက်ာ္မွ offer letter ရပါသည္။ သူတို႔သည္ ကိုယ္႔စိတ္ကို သိေနသည္႔အလား။ offer letter ရေသာအခါ သာမာန္ Engineer ရာထူးၿဖင္႔ တစ္နာရီလုပ္ခလည္း အရင္ကထက္  ေလွ်ာ႔ကာ တစ္ပတ္ကို ၂ရက္ ပံုမွန္ လုပ္ရမည္ဆိုပါသည္။ အိမ္ရွင္မတစ္ေယာက္အတြက္ တစ္ပတ္ ၂ရက္သာ အလုပ္လုပ္ၿခင္းသည္ အလြန္သင္႔ေလွ်ာ္ကာ အန္တီဆြိလိုခ်င္ေသာ အေၿခ အေနမ်ားႏွင္႔  ကြက္တိၿဖစ္ေနရာ အန္တီဆြိ၏ အလုပ္ ကံၾကမၼာကို ကိုကိုၿခိမ္႔မွ ထံုးစံအတိုင္း အံ႔ၾသ ခ်ီးမြန္း၍သာ ေနပါေတာ႔သတည္း။

အလုပ္ရွာရင္းမွ သခၤန္းစာ ..
ဤအလုပ္ကေလးရသည္ကို ေငြေရးေၾကးေရး၊ တၿခားကိစၥမ်ားထက္ စိတ္ထဲမွာ စိတ္ဓာတ္ေရးရာ အရ မွ်င္႔တင္ေပး၍ ေက်းဇူူးတင္ေနမိပါသည္။ အေၾကာင္းမွာ အန္တီဆြိသည္ ထိုအလုပ္မရခင္က အလုပ္ရလိုေဇာၿဖင္႔ စိတ္ထဲရွိသမွ်၊ ၿမင္သမွ် အလုပ္မွန္သမွ်ကို မဆီမဆိုင္ေလွ်ာက္ကာ မရေတာ႔ အလကားေနရင္း စိတ္ဓာတ္က်ေနသည္။ အမွန္မွာ ၂လ-၃လေလာက္ရွာရံုနွင္႔ အလုပ္မရသည္ကို စိတ္ဓာတ္က်စရာမလိုပါ။ သံေခ်းတက္ေနေသာ ကိုယ္႔အရည္အခ်င္းမ်ားကို ေန႔စဥ္ ဖတ္ရွဳ ေလ႔လာၿခင္းအားၿဖင္႔ ထက္ၿမက္လာေအာင္ေသြးေနရင္း ၁၀ႏွစ္ေက်ာ္ အေတြ႔အၾကံဳရွိေသာ မိမိ၏ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းအလုပ္ကိုသာ အားစိုက္ ရွာသင္႔ပါသည္ ဟုသာ ေနာက္ဆံုး အသိတစ္ခုရခဲ႔ပါသည္။

အသိပညာ ၊ အတတ္ပညာ စုေဆာင္းၿခင္း-  (Mechanical R&D knowledge Bank )
အန္တီဆြိမွာ ထိုေန႔မွစ၍ မနက္ခင္း ဂ်ဴဂ်ဴေက်ာင္းပို႔ခ်ိန္မွ ၿပန္ခ်ိန္အထိ အိမ္မွာ တစ္ေယာက္တည္း အလုပ္ဆင္းသကဲ႔သို႔ စားပဲြတစ္လံုးခ်၊ ကြန္ၿပဴတာတစ္လံုး ခ်ကာ အလုပ္ႏွင္႔ ပတ္သတ္ရာ၊ မိမိပညာႏွင္႔ ပတ္သတ္ရာ၊ ဘာသာစကားႏွင္႔ပတ္သတ္ရာ တိုးတက္ရာ တိုးတက္ေၾကာင္းေတြသာ လုပ္ပါေတာ႔သည္။ သံေခ်းတက္ကာ တံုးလုတံုးခင္ၿဖစ္ေနသာ ဓားကို စတင္ေသြးေနပါၿပီ။ folder တစ္ခုႏွင္႔ Excel file တစ္ခုဖြင္႔ကာ ၿပန္႔က်ဲေနေသာ (မိမိ စတင္အလုပ္လုပ္ခဲ႔ရာမွ ေနာက္ဆံုးအထိအေတြ႔ အၾကံဳ) technical ပိုင္းဆိုင္ရာမ်ားကို အားလံုး ခ်ေရးကာ စုစည္းေနပါသည္။ အလုပ္တြင္ သံုးရမည္႕ေဆာ႔ဖ္၀ဲမ်ားကိုလဲ အိမ္မွာပင္ ေဒါင္းလုပ္လုပ္ခါ ေလ႔က်င္႔ေနပါသည္။

ၾကီးၾကီးက်ယ္က်ယ္ ေၿပာရလ်င္ အန္တီဆြိ ယခုအခ်ိန္မွာ အေၾကာက္ဆံုးမွာ မိမိသိထားေသာ အသိပညာမ်ား၊ အတတ္ပညာမ်ား၊  မည္သူ႔ကိုမွွ် မၿဖန္႔ေ၀ပဲ အလုပ္မလုပ္တာၾကာ၍ ေမ႔ေလွ်ာ႔ကာ လြင္႔ေပ်ာက္ ေ၀၀ါးသြားမွာ  ေၾကာက္ေနပါသည္။ ေနာင္တြင္ အသက္ၾကီး၍ ၿမန္မာၿပည္ၿပန္ပါကလည္း ကိုယ္သိသည္႔ ပညာကို ၿဖန္႔ေ၀ေပးရန္ ရည္ရြယ္ထားရကား ထို excel sheet ႏွင္႔ အလုပ္ေဟာင္းမ်ားမွ စုေဆာင္းထားေသာ စာရြက္စာတမ္းမ်ားအားလံုးကို တစ္ေနရာထဲ တြင္ေသခ်ာ သိမ္းဆည္းကာ စတင္ၿပဳစုေနပါၿပီ။ ယခု အလုပ္မွ ကန္ထရိုက္ကာလၿပီးဆံုး၍ ေနာက္အလုပ္ရွာလွ်င္လည္း ယခုလို ၀ရုန္းသုန္းကားမဟုတ္ပဲ ေနရာတစ္ခုထဲမွာ အားလံုး သပ္သပ္ရပ္ရပ္ စုစုစည္းစည္းၿဖစ္ေအာင္ ၿပင္ဆင္ေနပါၿပီ။  ...။

အလုပ္ရဖို႔ probability ...
ေနာက္တစ္ခုေၿပာလိုသည္မွာ အရာရာတိုင္းတြင္ probability ဆိုတာရွိရာ လူတစ္ေယာက္ အလုပ္ရွာလွ်င္ ရႏိူင္ေခ်  probability တစ္ခုေတာ႔ ရွိႏိူင္သည္ခ်ည္းၿဖစ္ပါသည္။ အန္တီဆြိလို ေလွ်ာက္တိုင္း အင္တာဗ်ဴး ရသူဆို ပိုရဖို႔ အခြင္႔အေရးမ်ားပါသည္။ ေရွ႔က အင္တာဗ်ဴးမ်ား အေတြ႔အၾကံဳၿဖင္႔ ဒီတစ္သက္ေတာ႔ အလုပ္မရႏိူင္ေတာ႔ၿပီဆိုသည္မွာ မမွန္ပါ။ ယခုကုမၸဏီဆိုလွ်င္ အင္တာဗ်ဴးပင္ ေကာင္းစြာ မေၿဖႏိူင္ပါ။ ဒီလိုအေၿခအေနမ်ိဳးမွာလည္း consultant လို ရာထူးမ်ိဴးပင္ ခန္႔ဖို႔ ရွိရာ တစ္ခါတရံ ကံအေၾကာင္းမ်ားတိုက္ဆိုင္ပါကလည္း အလုပ္ရဖို႔ အခြင္႔အေရးက ရွိေနၿပန္ပါသည္။ ေနာက္မွ ထိုကုမၸဏီကို Linkin မွ ရွာၾကည္႔ရာ သူတို႔ထဲမွာ ေအရွန္းေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားရွိရာ ကိုယ္႔ေလာက္ language အေၿခအေနႏွင္႔ ေနသားက်ေသာ ကုမၸဏီႏွင္႔ေတြ႔ပါက သူတို႔အတြက္ ဘာသာစကားအားနည္းေသာ ေအရွန္းတစ္ေယာက္ကို ခန္႔ရန္ မထူးဆန္းပါ။ (ယခုေတာ႔လဲ language ေတာ္ေတာ္တိုးတက္လာပါၿပီ)  ထို႔ေၾကာင္႔ ေနာင္အလုပ္ရွာလွ်င္ စိတ္ဓာတ္မက်ပဲ စိတ္ေအးေအးထား ကိုယ္႔ကိုယ္ကို ယံုၾကည္ခ်က္ထား၊ အရည္အေသြးကို ထက္သထက္ထက္ေအာင္ေသြးရင္းၿဖင္႔ အလုပ္ရဖို႔ရာ ၿဖစ္ႏိူင္ပါေၾကာင္း ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုလဲ အားေပးရင္း၊ တိုက္ဆိုင္မွဳရွိေသာ ပိတ္သတ္ေတြကိုလည္း အားေပးရင္းၿဖင္႔ ....


ေနာက္အပတ္တြင္ အလုပ္စဆင္းရမည္ၿဖစ္ပါသည္။ အစစ အရာရာ အဆင္ေၿပမည္ဟု ေမွ်ာ္လင္႔ပါသည္။

 ၿပီးပါၿပီ။
ေက်းဇူးတင္ပါသည္။

အန္တီဆြိရဲ႔ ၾကံဳရ ...ဆံုရ ...ဘံုဘ၀ မွာၿဖင္႔ - အပိုင္း (၂)

အန္တီဆြိရဲ႔ ၾကံဳရ ...ဆံုရ ...ဘံုဘ၀ မွာၿဖင္႔ - အပိုင္း (၁)         .... မွ အဆက္

ေကာ္ဖီဆိုင္ေတြ႔ၿပီ ....

အန္တီဆြိတို႔သည္ ညဆို ေကာ္ဖီဆိုင္လိုက္ရွာ၊ မနက္ဆို ေအးဂ်င္႔အား ဖံုးဆက္၊ လိပ္စာေမးကာ ကားတစ္စီးၿဖင္႔ ေကာ္ဖီဆိုင္ အေၿခအေနကို ေထာက္လွမ္းစံုစမ္းၾကေတာ႔သည္။ လူလာမလာ၊ ေနရာေကာင္းမေကာင္း၊ ၿပိဳင္ဖက္ရွိမရွိ၊ အလားအလာရွိမရွိ၊ အလုပ္သမား ဘယ္ႏွစ္ေယာက္၊ သူတို႔ေၿပာသည္႔ စာရင္းဇယားေတြအတိုင္း အၿမတ္က်န္သည္မွာ မွန္သလား၊ အၾကမ္းဖ်င္း တြက္ခ်က္ၾကသည္။ ဤသို႔ၿဖင္႔ ဆိုင္ခန္းေပါင္း ၃၀-၄၀ ခန္႔ ၾကည္႔ရွဴ စံုစမ္း အၿပီးတြင္ စိတ္ၾကိဳက္ဆိုင္ေလးတစ္ခုကို ရွာေဖြေတြ႔ရွိသြားသည္။ ဆိုင္ကေလးသည္ ေသးေပမဲ႔ သပ္ရပ္သည္။ ၿမိဳ႔ငယ္ေလး၏ေစ်းအနီး လူေနရပ္ကြက္ထိပ္ကေလးတြင္ရွိရာ ၿမိဳ႔ငယ္ေလးမွ လူထုသည္ ထိုဆိုင္ေလးကို ေတာ္ေတာ္အားေပးၾကသည္။ ဆိုင္ပိုင္ရွင္သည္ ကိုယ္တိုင္ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ကာ အလြန္ေဖာ္ေရြ ဆက္ဆံေရးေကာင္းေသာသူအၿဖစ္ ၿမိဳ႔ကေလးတြင္ လူသိမ်ားသူၿဖစ္သည္။ ၾကည္႔သမွ်ဆိုင္မ်ားထဲတြင္ လူအလာဆံုး၊ လူအက်ဆံုး၊ ဆိုင္ခန္းငွါးခ အနည္းဆံုး ဆိုင္ေလးၿဖစ္ပါသည္။ ဘဏ္မွ ေငြေခ်းစရာမလိုပဲ ကိုယ္၀ယ္ႏိူင္ေသာ ဘက္ဂ်က္ ထဲမွာရွိပါသည္။ တစ္လ အနည္းဆံုး ေဒၚလာ  ၅ေထာင္ -၆ ေထာင္ ခန္႔  အၿမတ္ က်န္ႏိူင္ေသာ ဆိုင္ၿဖစ္ပါသည္။

တြက္ေရးက စက္သုူေ႒း  ...

ဆိုင္ေလးသေဘာက်ေန၍ ေနာက္တဆင္႔တက္ ဆိုင္ရွင္ႏွင္႔ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးရန္ လိုအပ္ေသာ အခ်က္အလက္မ်ား၊ စာရြက္စာတမ္းမ်ားကို မွန္မမွန္စစ္ေဆးရန္ ေအးဂ်င္႔ကို ခြင္႔ေတာင္းကာ ဆိုင္ရွင္ႏွင္႔ သြားေတြ႔ၾကပါသည္။ ဆိုင္ရွင္သည္ အီတာလွ်ံလို ရုပ္မ်ိဳး ေကာ႔ေကးရွန္းၿဖစ္သည္။ စကားေၿပာအလြန္ေကာင္းသည္။ ဆိုင္ရွင္မွေၿပာၿပသည္႔ အခ်က္အလက္မ်ား၊ စာရြက္စာတမ္းမ်ားမွာ တစ္ခ်ိဳ႔ေနရာေတြမွာ ထင္ထားသည္ထက္ပင္ အားရေက်နပ္စရာေကာင္းပါသည္။ အတိုခ်ဳပ္ဆိုေသာ္ ဆိုင္ကေလးသည္ အမွန္ပင္ ၀ယ္ခ်င္႔စဖြယ္ၿဖစ္ေနပါသည္။ ဆိုင္ကိုသြားသည္႔ေန႔က ဆိုင္မွာ လူက်ေနရာ ထိုင္စရာပင္မရွိ တန္းစီေနသည္႔ လူအုပ္ကိုၾကည္႔ကာ ဆိုင္၀ယ္မည္႔ လင္မယားမွာ ၀မ္းသာေနပါသည္။ ဆိုင္၀ယ္ၿဖစ္ပါက စီစဥ္ထားသည္မွာ ကိုကိုၿခိ္မ္႔က ဆိုင္ရွင္ေနရာ ၀င္ယူကာ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ (Barista) လုပ္ရင္း cashier လုပ္မည္။ ဆိုင္က နဂိုရ္ရွိၿပီးသား chef ေကာင္ေလးကို ဆက္ခန္႔ထားမည္။ ဂ်ဴဂ်ဴေလး ေက်ာင္းပို႔အၿပန္ အန္တီဆြိက ေကာ္ဖီဆိုင္၀င္ကာ လက္တိုလက္ေတာင္း လိုတာ ၀င္ကူလုပ္မည္ ဟူ၏။

 တြက္ေရးကေတာ႔ စက္သူေ႒းၿဖစ္ေနပါၿပီေကာ။ အရာရာ ေခ်ာေမြ႔ အဆင္ေၿပေနသည္။

သတင္းေကာင္းေလး တစ္ခု ...

ေကာ္ဖီဆိုင္ေလး ေတ႔ေတ႔ဆိုင္ဆိုင္ ၀ယ္ခါနီး ကိုကိုၿခိိမ္႔သည္ အလုပ္ေဟာင္းမွ အရာရွိႏွင္႔ အဆက္အသြယ္မပ်က္ရွိရာ သူတို႔ force to leave ယူၿပီး ရံုးၿပန္တက္ရမည္ဟုေၿပာေသာရက္ ၂ရက္အလိုတြင္ သတင္းေကာင္းတစ္ခုပို႔လာသည္။ သူတို႔လို termination letter ရထားသူမ်ားလဲ ရံုးကိုလာၾကပါ။ ကုမဏီ အသစ္မွ HR ဒါရိုက္တာလာကာ စကားေၿပာမည္။ အလုပ္သမားမ်ား၏ ၿပသနာမ်ားကို  ၀ိုင္း၀န္းအေၿဖရွာ ေဆြးေႏြးကာ warming up  section ေခၚမည္ ဆိုသည္။ ကိုကိုၿခိ္မ္႔ကဲ႔သို႔  သူတို႔သေဘာက်သူ၊ key performer ေတြကို ၿပန္ေခၚဖို႔ အခြင္႔အလမ္းေတြရွိႏိူင္သည္၊ ေသေတာ႔ မေသခ်ာဟုေၿပာလာသည္။ သူကိုယ္တိုင္ကေတာ႔ ကိုကိုၿခိ္မ္႔ အလုပ္ၿပန္ရေစေရးအတြက္ ဟိုဖက္က မန္ေနဂ်ာကို တိုက္တြန္း စကားေၿပာၿပီး ၿဖစ္သည္ ဆိုပါသည္။

အန္တီဆြိမွာ  ထိုကိစၥကို ယံုကို မယံုႏိူင္ပါ။ termination letter ရၿပီးသားလူကို အလုပ္ၿပန္ခန္႔မည္တဲ႔၊ ၿဖစ္ႏိူင္ပါမည္ေလာ။ ယံုတမ္းစကားသာၿဖစ္မည္။ ေလာကတြင္ မေကာင္းသတင္း၊ အၿဖစ္အပ်က္မ်ားသာ ၿဖစ္ပ်က္ေနရာ ထိုကိစၥကို တကယ္ၿဖစ္လာမည္ဟု လံုး၀ မယံုၾကည္ခဲ႔ပါေပ။

ရင္ တထိတ္ထိတ္  ...

ထိုေန႔က ကိုကိုၿခိမ္႔ ဘုရားစင္ေရွ႔မွာ အၾကာၾကီး ဘုရားရွိခိုးၿပီးမွ အလုပ္သြားသည္။ အန္တီဆြိလည္း စိတ္လွဳပ္ရွားစြာၿဖင္႔ ကိုကိုၿခိမ္႔ထံမွ ဖုန္းအလာကို ေစာင္႔ေနသည္။ ေန႔လည္ ၁၁နာရီအထိ ဘာသတင္းမွမၾကားရ။ ေန႔လည္စာစားခ်ိန္ နီးေတာ႔ ဖုန္း၀င္လာသည္။ အရင္ကုမဏီက အရင္ အလုပ္သမားေတြနဲ႔ ပတ္သတ္လို႔ စီစဥ္ထားခဲ႔သည္ကို ယခုလက္ရွိကုမဏီက လက္မခံပါတဲ႔။ ခုသူတို႔ စိတ္ၾကိဳက္လူေတြကို ၿပန္ေခၚၿပီး စာအိပ္ေတြ (offer letter)  ေပးၿပန္ပါသည္တဲ႔။ ေအာ္သူတို႔ေတြ အၿဖစ္မွာ ငိုအားထက္ ရယ္အားသန္ၿဖစ္ေနပါၿပီေကာ။ စာအိပ္ေတြ ရလိုက္၊ မဟုတ္ဘူးဆိုက ၿပန္ဖ်က္လိုက္၊ ၿပန္ရလိုက္ႏွင္႔ လူေတြ ဘ၀ေတြလဲ ဇေကာထဲထည္႔ကာလွဲ႔သည္႔ ဇီးၿဖဴသီးေတြလို ပရမ္းပတာရွိလွသည္။ ေတာ္ေတာ္ခံစားၾကရမည္။

ကိုကိုၿခိမ္႔ စာအိပ္ရလားဆိုေတာ႔ ရဖို႔ chance ေတာ႔ရွိတယ္ ထင္တာပဲတဲ႔။ ခုခ်ိန္ထိေတာ႔ မရေသးဘူး တဲ႔။ အလုပ္သမား ၄၀၀ေလာက္ရွိရာ စာအိပ္ေတြကို တန္းစီၿပီး ယူေနရပါသည္တဲ႔ ။ သူ႔အလွည္႔ေရာက္္ခါနီးၿပီမိွဳ႔ ဆုေတာင္းေပးပါ ဆိုလာသည္။ အန္တီဆြိ္လည္း ဟင္းခ်က္ေနရာကေန ဘုရားစင္ေရွ႔ေၿပး သစၥာ အဓိ႒ာန္ေတြ၊ ဘာေတြၿပဳကာ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါသည္။ ၅မိနစ္ေနေတာ႔ ဖုန္းထပ္ေခၚၿပီၤး သူ offer letter ၿပန္ရၿပီ ဆိုသည္႔အေၾကာင္း ၀မ္းသာအားရ ေလသံႏွင္႔ေၿပာပါသည္။ အန္တီဆြိကား အိပ္မက္တစ္ခု ထပ္မက္ေနသည္လား၊ အိမ္မက္ဆိုးတစ္ခုမွ ႏိူးထခဲ႔ၿပီလား မေသခ်ာ၊ တကယ္ၿဖစ္ပ်က္ေနသည္လား ဆန္းစစ္ၾကည္႔ေနရသည္႔ အေၿခအေန ေရာက္ေနသည္။ ညေန ကိုကိုၿခိမ္႔ၿပန္ေရာက္ေတာ႔ ယခင္ ၿမင္ေတြ႔ေနက် ကိုကိုၿခိမ္႔၊ တက္ကြ်လန္းဆမ္းေနေသာ ကိုကိုၿခိမ္႔ကို ၿပန္လည္ေတြ႔ရွိရပါသည္။

တစ္ခ်ိဳ႔လဲ ဒီတစ္ေခါက္မရ ...

ယခုတစ္ေခါက္လည္း offer မရသူ ၁၀၀ခန္႔ရွိရာ အန္တီဆြိတို႔မွာ ကိုယ္႔အတြက္ ၀မ္းသာရေသာ္လည္း ထို အၿဖစ္အပ်က္မ်ိဴးခံစားဖူး၍  offer မရသူမ်ားအတြက္ ကိုယ္ခ်င္းစာ စိတ္မေကာင္းအမွန္ပင္ ၿဖစ္မိပါသည္။ ကိုကိုၿခိ္မ္႔ ပထမတစ္ေခါက္ terminate လုပ္ခံရစဥ္က အၿမဲဖုန္းဆက္ အားေပးေသာသူသည္ ယခုတစ္ေခါက္တြင္ ေအာ္ဖာလက္တာမရခဲ႔ပါ။ သူကကံေကာင္းသည္မွာ သူ႔ အမ်ိဳးသမီးက အလုပ္လုပ္၍  ကိုယ္ေတြေလာက္မဆိုး၊ ေနသာထိုင္သာ အနည္းငယ္ရွိသည္ ဆိုရမည္။

ေကာ္ဖီဆိုင္ ဘာဆက္လုပ္မည္လဲ ....

ကိုကိုၿခိမ္႔ အလုပ္သြားေနရင္းၿဖင္႔ပင္ စံုစမ္းလက္စ ေကာ္ဖီဆိုင္ကေလးကိုလဲ ဆက္လက္ စံုစမ္း ေလ႔လာေနၾကဆဲၿဖစ္သည္။ အေၾကာင္းမွာ ကိုကိုၿခိမ္႔သည္ ယခုအလုပ္ကလဲ ဘယ္ေလာက္ ၿမဲမွာလဲ၊ ေသခ်ာေရရာ ဘာမွ မေၿပာႏိ္ူင္သည္႔ အေၿခအေနၿဖစ္ရာ ေကာ္ဖီဆိုင္ေလးကို ဆက္ဖြင္႔ၾကမည္။ အန္တီဆြိမွ ဦးေဆာင္ကာ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္သူ (barista) တစ္ေယာက္၊ ခ်က္ၿပဳတ္သူ (chef) တစ္ေယာက္ငွါးကာ ကိုယ္က ဆိုင္ပိုင္ရွင္အေနၿဖင္႔၊  က်ရာ ကူညီလုပ္ရင္းၿဖင္႔ ၀င္ေငြမရလဲ ကိစၥမရွိ အေတြ႔အၾကံဳရေအာင္ယူမည္ဆိုကာ ဆက္ဖြင္႔မည္ စိတ္ကူးသည္။

chef က အလုပ္ထြက္ၿပီ ...

ေနာက္ဆံုးတစ္ေခါက္ ဆိုင္သြားၾကည္႔ၾကသည္႔ေန႔ကေတာ႔  ဆိုင္ပိတ္ခ်ိန္မိွဳ႔ ေအးေအးေဆးေဆးရွိလွသည္။ ကိုယ္ေမးလိုေသာ ေမးခြန္းမ်ားကို အၿပန္အလွန္ေမးကာ ဆိုင္ရွင္ႏွင္႔ စကားစၿမည္ေၿပာၾကသည္။ ဤတြင္ ဆိုင္ရွင္ထံမွ ယခုလုပ္ေနေသာ chef ေကာင္ေလးသည္ ဆိုင္ေရာင္းမည္ဆိုသည္ႏွင္႔ အလုပ္မွ ထြက္သြားၿပီဆိုသည္။ သူသည္ အလြန္ရွက္တတ္ရာ (very shy guy ဟုဆိုသည္)  အလုပ္ရွင္ အသစ္နွင္႔ မေနလိုဟု အေၾကာင္းၿပခ်က္ေပးသည္တဲ႔။ အန္တီဆြိတို႔လည္း အေတာ္အားေလ်ာ႔သြားသည္။ ကိုယ္ဖြင္႔မည္႔ဆိုင္သည္ သူတိုု႔ ေအာ္ဇီ အၿဖဴေတြဖက္ကၾကည္႔လွ်င္ ဆိုင္ပိုင္ရွင္ အသစ္က ေအရွန္းေတြ ၊ၿပီးေတာ႔ ... ရင္းႏွီးၿပီးသား အရင္လက္ေဟာင္းလူ တစ္ေယာက္မွမက်န္ေတာ႔၊ ဘယ္ရီစ္တာအသစ္၊ ခ်က္ဖ္ အသစ္နွင္႔ အားလံုးအသစ္ေတြ၊ ယခင္လက္ရာ မွီပါ႔မလား။ ေအရွန္ေတြက ယခင္လို ဆက္ဆံေရး အဆင္ေၿပပါ႔မလား ... စဥ္းစားမည္။ အဆံုးစြန္ ေအရွန္ဆိုင္ အားမေပးဆိုကာ ေနာက္ဆိုင္ ေၿပာင္းေသာက္တာမ်ိဴးလဲ ၿဖစ္ႏိူင္ပါသည္။

ေကာ္ဖီဆိုင္ အနာဂတ္ ဘာလဲ၊ ဘယ္လဲ ...

ေနာက္ၿပီး ေကာ္ဖီဆိုင္ဖြင္႔သူကလဲ တစ္ခါမွ အေတြ႔အၾကံဳရွိသူမဟုတ္၊ ေကာ္ဖီမွာလို႔မွ ေအာ္ဇီဘာသာစကားကိုပင္ ေကာင္းေကာင္းနားမလည္ေသာ

 ေအးရွန္းပိုင္ရွင္။ အစရွိသည္တို႔ကိုေတြးကာ အန္တီဆြိမွာ ေၾကာက္လာပါသည္။ သတၱိမရွိပါ။ မစြန္႔စားရဲပါ။ ထို႔အၿပင္ ေကာ္ဖီဆိုင္သည္ မနက္၆နာရီဆိုင္ဖြင္႔ဖို႔ အေရး မနက္၅နာရီ အိပ္ရာက ထလာရမည္။ ဂ်ဴဂ်ဴေလးကို ေက်ာင္းၾကိဳေက်ာင္းပို႔ child care ထားရမည္႔တာ၀န္၊ ဆိုင္မွာလည္း သန္႔ရွင္းေရးကအစ ေအာက္ေၿခသိမ္းလုပ္မွ ၀င္ေငြမရ၊ အေတြ႔အၾကံဳသာ ရႏိူင္ေသာအေၿခအေန ( ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ ၁၊ chef ၁ေယာက္ ငွါးပါက အလုပ္သမား စရိတ္ေထာင္းကာ အၿမတ္က်န္ဖို႔ မလြယ္ပါ)၊ ဆိုင္၏ တိုးတက္ႏိူင္မွုကို သံတယရွိလာသည္႔ အေၿခအေန၊ ကိုယ္႔လက္ထဲေရာက္မွ ဆိုင္က ဘယ္လိုအေၿခအေနၿဖစ္မည္လဲ ၾကိဳတင္မခန္႔မွန္းႏိူုင္သည္႔ အခ်က္၊  ေငြေတြအရင္းအႏွီးၾကီးၾကီးရင္းၿပီးမွ ဆိုင္ မေအာင္ၿမင္၍ မဖြင္႔လိုက ၿပန္ေရာင္းထြက္ဖို႕႔ရာ ခက္သည္႔ အေၿခအေန`၊ ေနာက္ဆံုးရသည္႕ေစ်းႏွင္႔ ေရာင္းလိုက္ရမည္႔ အေၿခအေနထိၿဖစ္ႏိူင္ရာ အားလံုးကို  တြက္ခ်က္၊ ဆန္းစစ္ၿပီး အန္တီဆြိမွာ ကိုိကုိၿခိ္မ္႔ကို ဆိုင္ဖြင္႔ဖို႔ကိစၥကို ၿပန္စဥ္းစားၾကရန္ တိုင္ပင္ၾကသည္။ ရင္းထားသည္႔ ေငြေၾကးအတြက္ အလြန္ risk မ်ားလြန္းသည္ဟု တြက္မိၾကသည္။

Risk မယူရဲေတာ႔ ...

ေနာက္ဆံုးေတာ risk မယူရဲသည္႔ အန္တီဆြိလည္း သူေငွးၿဖစ္မည္႔ ကံမပါလာေတာ႔ ေကာ္ဖီဆိုင္ ပိုင္ရွင္-အကူဘ၀မွ စိတ္ဒံုးဒံုးခ်ကာ ေကာ္ဖီဆိုင္က ရသေလာက္ ငါအၿပင္မွာရွာလည္း ရတာပဲ။. ေငြ တစ္သိန္းရင္းၿပီးေတာ႔ၿဖင္႔ ဒီေလာက္ေငြ ရွာဖို႔မလိုဟု စိတ္ပိုင္းၿဖတ္ကာ ေကာ္ဖီဆိုင္အလုပ္ ဤတြင္ ဓိ႒ိတံေလသည္။ အၿပင္တြင္ ဘာအလုပ္ေလးမ်ား ရႏိူင္ လုပ္ႏိူင္မည္လဲ စံုစမ္းသည္။ ဒီၾကားထဲ အလုပ္ေလွ်ာက္သည္႔ ၀က္ဘ္ဆိုက္ကေလးေတြ ၀င္ၾကည္႔ရင္း ကိုယ္႔အလုပ္ႏွင္႔ တိုက္ရိုက္နီးပါးတူေနသည္႔ အလုပ္ကေလးမ်ားလည္း ၾကံဳသလို လွမ္းေလွ်ာက္လိုက္ေသးသည္။

 Interview again ...

အလုပ္ကလည္း ေလွ်ာက္သည္ႏွင္႔ အင္တာဗ်ဴးေခၚသည္ခ်ည္းသာၿဖစ္သည္။ ထိုေန႔ကေလွ်ာက္ေသာအလုပ္သည္ ေအးဂ်င္႔ေနရာမွာ အင္တာဗ်ဴးသြားရမည္။ ကီလို ၃၀ေလာက္ေ၀းေသာ ၿမိဳ႔လည္ေခါင္ေနရာတစ္ခုၿဖစ္သည္။ အင္တာဗ်ဴးအတြက္ စာေတြၿပန္ဖတ္၊ ဘာသာစကားေၿပာအတြက္ အနည္းငယ္ၿပင္ဆင္၊ အ၀တ္အစားၿပင္ဆင္နွင္႔ အလုပ္အေတာ္ရွဳပ္သြားသည္။ အင္တာဗ်ဴးမွာေတာ႔ ေတာ္ေတာ္အားရပါသည္။  အင္တာဗ်ဴးသည္႔ေအးဂ်င္႔ကလည္း သေဘာက်ပံုရသည္။ သူ႔ကပ္စတန္မာဆီ CV က္ုိ ပို႔ေပးကာ ေနာက္ထပ္ အင္တာဗ်ဴး အတြက္ စီစဥ္ေပးမည္ဆိုသည္။ ကိုကိုၿခိမ္႔ေတာ႔ ေအာ္ဇီလိုေနရာမ်ိဳးမွာ အလုပ္တစ္ခါေလွ်ာက္တိုင္း အင္တာဗ်ဴးရေနေသာ သူ႔အမ်ိဳးသမီးကို အံ႔ၾသ၍သာေနပါသည္။

နိမ္႔က်သည္႔ ဘ၀ ...

အတိုၿခံဳးေၿပာရလွ်င္ အထက္ပါေအးဂ်င္႔ထံ စာေရးအက်ိဳးအေၾကာင္းေမးေသာ္လည္း CV ကို ပို႔ထားသည္။ customer မွ အေၾကာင္းမၿပန္ေသးဆိုကာ ယေန႔အခ်ိန္ထိ မည္သည္႔ ဆက္သြယ္မွဳမွ ထပ္မရခဲ႔ပါေပ။ အန္တီဆြိမွာကား စိတ္ဓာတ္က ပိုက်လာသည္။ ထစ္ကနဲရွိ ငါစကားေၿပာတာ အဆင္မေၿပလို႔လားဆိုကာ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို အထင္ေသးကာ ဒီတစ္သက္ ဒီေအးဂ်င္႔ေတြနဲ႔ ငါနဲ႔ေတာ႔ ဒီအတိုင္းၿပီးေတာ႔မယ္နဲ႔တူတယ္၊ အလုပ္ရဖို႔ေတာ႔႔ လမ္းမၿမင္ဘူး ... ဆိုကာ စိတ္ဓာတ္က်ကာ အင္ဂ်င္နီယာအလုပ္သာမက တၿခားၿဖစ္ႏိူင္ေခ် ဘာအလုပ္ေလးမ်ားရႏိူင္ေသးလဲ ၀ပ္ဘ္ဆိုက္ေတြထဲ ၀င္ၾကည္႔၊ သင္႔ေတာ္တာေလးေတြ႔ ဖုန္းဆက္ေမး။ ဟမ္မေလး အင္မတန္ ေအာက္တန္း ေနာက္တန္းက်လွေခ်တကား။ စလံုးမွာေနစဥ္က ကိုယ္ကားကိုယ္ေမာင္းကာ ရာထူးၿမင္႔ၿမင္႔၊ လစာၿမင္႔ၿမင္႔ၿဖင္႔ ကိုယ္႔ေဘာ႔စ္ကိုေတာင္ မေက်နပ္လွ်င္ ၿပန္ေဟာက္ႏိူင္သည္႔ အေၿခအေန၊  အိမ္မွာလဲ အကူနွင္႔ေက်ာ႔ေနေအာင္ ေနရေသာဘ၀မွ ဘာမဟုတ္သည္႔ အလုပ္ကေလး ရပါမည္႔အေၾကာင္း ဖုန္းဆက္ခါ ေအာက္တန္းက်က်ေမးေနရသည္႔ ဘ၀ေရာက္ေနၿပီတကား။ အေတာ္ေလး သံေ၀ဂ ရမိပါသည္။

စကၤာပူၿပန္မည္ေလာ ...

အန္တီဆြိ အလုပ္မ်ိဳးသည္ စကၤာပူမွာ အလြန္ေပါသည္။  အန္တီဆြိမွာ စကၤာပူ သံေယ်ာဇဥ္ မကုန္ရကား စကၤာပူမွ Jobsdb ႏွင္႔ Jobstreet ေတြမွ job alert ေတြ အပတ္စဥ္ဖတ္ၾကည္႔ေနရာ တစ္ခါတရံ စကၤာပူ ၿပန္ေၿပး အလုပ္ရွာခ်င္စိတ္ပင္ ေပါက္ပါသည္။ အႏွီ ၁၀ႏွစ္ေက်ာ္ အေတြ႔အၾကံဳႏွင္႔ ေတာ္ရံုလစာၿဖင္႔ရွာပါက အနည္းဆံုး တစ္လ-၂လအတြင္း အလုပ္ေသခ်ာေပါက္ ရႏိူင္ပါသည္။ သို႔ေပမဲ႔ ဂ်ဴဂ်ဴေလးပညာေရးက ဒီဖက္မွာ အေတာ္ကို အဆင္ေၿပရာ သမီးငဲ႔လို႔  ဟိုဖက္ၿပန္ေၿပာင္းဖို႔ရာေတာ႔ မၿဖစ္ႏိူင္။ ဒီဖက္မွာပဲ ၾကိဳးစားအလုပ္ရွာရန္သာ အေၿဖထြက္ပါသည္။

လာၿပန္ၿပီ အင္တာဗ်ဴး ...

အန္တီဆြိသည္ စိတ္ကလဲ အလြန္ၿမန္သည္။ စိတ္ကလဲၾကီးသည္။ လိုခ်င္တာကို ခုခ်က္ခ်င္းလိုခ်င္သည္၊ ရခ်င္သည္။ ေအာ္ဇီသည္ ေစာနက ေၿပာသလို အလုပ္တစ္ခုရဖို႔ ပံုမွန္ ၆လ-၁ႏွစ္ၾကာရာ ယခု ၂လေလာက္ေလးမွာ အလုပ္မရသည္ကို စိတ္ဓာတ္က က်ခ်င္သည္။ အလုပ္ေတြကေတာ႔ ေလွ်ာက္ၿမဲ။ ထိုေန႔က ေအးဂ်င္႔တစ္ေယာက္မွ ဖုန္းဆက္ေခၚၿပန္သည္။ ဒီတစ္ခါေတာ႔ အမ်ိဳးသမီးၿဖစ္သည္။ စစခ်င္း စကားေၿပာၾကၿပီး အမ်ိဳးသမီးမွာ ကိုယ္႔ရဲ႔ အသံကိုၾကားၿပီးကထဲက မႏွစ္ၿမိဳမွန္း သိသာေနသည္။ ေၿပာေနရင္းၿဖင္႔ medical product အေတြ႔အၾကံဳရွိလားေမးရာ ကိုယ္က အမွန္အတိုင္း လုပ္သက္ ၁၁နွစ္မွာ  ေနာက္ဆံုး ၂ႏွစ္ေလာက္ပဲ လုပ္ခဲ႔သည္ေၿပာမိရာ သူတို႔က medical product ကို ၈ႏွစ္ ႏွင္႔အထက္ အေတြ႔အၾကံဳရွိသူသာ လိုခ်င္ေၾကာင္းေၿပာကာ ဂြက္ကနဲဖံုးခ်သြားေလသတည္း။ အန္တီဆြိမွာေတာ႔ ဒီေအးဂ်င္႔ေတြနဲ႔ အင္တာဗ်ဳဴးေနသေရြ႔ ငါေတာ႔ ဒီတစ္သက္ အလုပ္မွ ရပါေတာ႔မလား။ ငါ႔ ရဲ႔ career ကို ဒီ language barrier ၿပသနာေလးနဲ႔ တစ္သက္လံုး စြန္႔လႊတ္လိုက္ရေတာ႔မွာလား၊ စိတ္ဓာတ္က ပိုက်လာသည္။

 အရင္က အိမ္ရွင္မ ဘ၀ၿဖင္႔ စိတ္ေအးလက္ေအးေနရာကေန ခုေတာ႔ အလုပ္လုပ္ရမည္ ဆိုကတည္းက ဘာအလုပ္ေလးပဲရရ လုပ္ခ်င္လာသည္။ ခုခ်ိန္မွာ မလုပ္လဲ ေနၿဖစ္ေပမဲ႔ အလုပ္က ရွာလက္စဆိုေတာ႔ အလုပ္လုပ္ခ်င္သည္႔ စိတ္မွာ တားမရေတာ႔ပါ။ cashier ပဲၿဖစ္ၿဖစ္၊ waiter ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ေငြအတြက္တစ္ခုတည္္းမဟုတ္၊ ဘာၿဖစ္ၿဖစ္၊ ဘာအေတြ႔အၾကံဳပဲရရ အလုပ္သာ လုပ္ခ်င္ေနေတာ႔သည္။ အင္ဂ်င္နီယာ အလုပ္ကိုေတာ႔ အေတာ္ စိတ္ကုန္ေနပါၿပီ။

Casual အလုပ္ဆိုၿပန္ေတာ႔လဲ ...

ကဲ ...အင္ဂ်င္နီယာအလုပ္လို ဦးေႏွာက္ေၿခာက္စရာမလို၊ ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါး casual ၊ part time ရရာ အလုပ္လုပ္မယ္ ဆိုၿပန္ေတာ႔လဲ အလုပ္ေတြ အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ သက္ဆိုင္ရာ certificate ေတြ၊ ဒီပလိုမာ လက္မွတ္ေတြ အၿပင္ အေတြ႔အၾကံဳတဲ႔ ခင္ဗ်။ အလုပ္ေတြက ေပါပါရဲ႔၊ လိုက္ၾကည္႔ေတာ႔ ဘာတစ္ခုမွ ကိုယ္နဲ႔ အၾကံဳးမ၀င္သည္႔ အလုပ္မ်ားသာၿဖစ္ေနပါေတာ႔သည္။ ေနာက္ၿပီး ဒီမွာ အလုပ္ေတြက net work ဆိုသည္႔ အသိမွတဆင္႔ အလုပ္ေခၚတာေတြမ်ားသည္။ ပံုမွန္အတိုင္း ေလွ်ာက္သူ အလုပ္ရဖို႔ အခြင္႔ အေရး အလြန္နည္းသည္။ အန္တီဆြိမွာ အဲဒီဖက္မွာေတာ႔ မာနက အလြန္ၾကီးသည္။ ဘယ္သူ႔ကိုေတာ႔ၿဖင္႔ အလုပ္ကေလး ရပါမဲ႔အေၾကာင္း အလုပ္ရွိရင္ ေၿပာပါဆိုတာမ်ိဳး ေအာက္က်သည္၊ နိမ္႔က်သည္ထင္ကာ မည္သူ႔ကိုမွ် မေၿပာခဲ႔ဖူးပါ။ အလုပ္ရွာေနသည္ကိုပင္ မသိေစခဲ႔ပါ။

အင္ဂ်င္နီယာအလုပ္ကေတာ႔ စိတ္ပ်က္ေပမဲ႔ တိုက္ဆိုင္တာေလးမ်ားရွိလွ်င္ ပစ္ၿမဲ။ ေလွ်ာက္ၿမဲ။

e-bay မွ on line shop...

ေနာက္စဥ္းစားမိတာေလးတစ္ခုက အန္တီဆြိက လက္မွဳအလုပ္ေလးမ်ား အလြန္၀ါသနာပါသည္။ အလြန္လဲ သင္လြယ္ တတ္လြယ္သည္ ထင္သည္။ အိမ္မွာ ယေန႔ေခတ္စားေနသည္႔ ခရစ္စတယ္၊ ဖန္စီ လည္ဆဲြ ပုတီးအလွေလးမ်ား၊ လက္ေကာက္ဆဲြၾကိဳးေလးမ်ား စိတ္ကူးဥာဏ္ ကြန္႔ၿမဴးႏိူင္သမွ်လုပ္ကာ အြန္လိုင္းမွာ ေရာင္းရင္ေကာ။ အြန္လိုင္းမွာ ebay ၿဖင္႔ business ေအာင္ၿမင္ေနသူေတြ ဒုနဲ႔ေဒး၊ ကိုယ္၀ါသနာပါရာ လက္မွဳပညာေလးလဲ လုပ္ခြင္႔ရမည္။ အိုးမကြာ အိမ္မကြာလဲ လုပ္ႏိူင္မည္။ Jewellery ေရာင္းသည္႔ online shopping ဆိုင္ေလးေတြ လိုက္ၾကည္႔ေတာ႔ ၿပထားသည္႔ ပစၥည္းေတြက ေစ်းကမေသး။ ဖန္စီ ေရာင္စံုလည္ဆဲြ တကံုးလွ်င္ လက္ရာ ေကာင္းလွ်င္၊ ဆိုင္နာမည္ရလာလွ်င္ ေဒၚလာ ၃-၄ ဆယ္ မွ ၁၀၀ အထိ ေစ်းရၾကသည္။ သူတို႔ကေတာ႔ နာမည္ၾကီး branded ဆိုင္မ်ားတြင္ၿဖစ္ပါသည္။ ထိုအြန္လိုင္းဆိုင္မ်ားကို အားက်ကာ စိတ္ကူးယဥ္ၿပန္ပါသည္။

online Jewellery ဆိုင္ အေကာင္အထည္ စေဖာ္ၿပီ ...

စိတ္ၿမန္ေသာ အန္တီဆြိသည္ ေနာက္တစ္ေန႔ မနက္လင္းသည္ႏွင္႔ ဂ်ဴဂ်ဴေလးကို ေက်ာင္းပို႔မွ အၿပန္ Jewellery beads မ်ား၊  gems မ်ားေရာင္းေသာဆိုင္ကို ရွာကာ ကားတစ္စီးၿဖင္႔ ကရိယာ တန္ဆာပလာမ်ား၊ လိုအပ္သည္မ်ားကို သြား၀ယ္ပါေတာ႔သည္။ ကိုယ္ကလဲ အစကတည္းက ၀ါသနာပါရာ အိမ္ၿပန္ေရာက္ေရာက္ခ်င္း ပထမဆံုး လက္ၿဖစ္ ပုတီးကံုးေလးလုပ္ၾကည္႔ကာ ကိုယ္႔ဟာကို သေဘာက်ေနပါသည္။ ဇဲြနဘဲ ၾကီးလွေသာ အန္တီဆြိသည္ ဤအခ်ိန္တြင္ စိတ္က ပုတီးေစ႔မ်ား၊ ပုတီးကံုးမ်ားတြင္သာ စိတ္ေရာက္ေနပါသည္။  ထိုေန႔က ထမင္းဟင္းမ်ားလဲ မခ်က္ႏိူင္၊ ပုတီး ၂ကံုး အၿပီးသတ္လို႔ မိုးခ်ဳပ္မွ က်န္တာေတြ ဆက္လုပ္ႏိူင္ပါသည္။ ကိုကိုၿခိမ္႔မွလဲ မႏိူင္၍ သည္းခံေနရပါသည္။

အန္တီဆြိရဲ႔ လက္ရာ

လာၿပန္ၿပီလား အင္တာဗ်ဴး  ...

 ေနာက္ေန႔ ပုတီးေစ႔ေတြ မေလာက္၍ ဆိုင္တစ္ေခါက္သြားကာ ၀ယ္ရၿပန္ပါသည္။ ဒီတစ္ခါေတာ႔ နားဆဲြေလးေတြအတြက္ပါ လိုအပ္သည္မ်ားကို ၀ယ္ရန္ လိုက္ရွာေနစဥ္ အိပ္ထဲမွ တယ္လီဖုန္း ၿမည္လာသည္။ ကိုင္လိုက္ေတာ႔ အမ်ိဳးသမီးအငယ္ေလး တစ္ေယာက္အသံ၊ အင္တာဗ်ဴးအတြက္ appointment လုပ္ၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။ ဒီတစ္ခါေတာ႔ သူ႔ေၿပာသည္က ခါတိုင္းဖုန္းေခၚသူမ်ားလို သိပ္မၿမန္ပါ။ စကားေၿပာရတာ အဆင္ေၿပပါသည္။ သုိ႔ေပမဲ႔ ကိုယ္က ဆိုင္ထဲမွာဆိုေတာ႔ စိတ္ကလဲ ပုတီးေစ႔မ်ားထံတြင္ေရာက္ေနရာ သူ႔နဲ႔ အတိုခ်ံဳးသာ ေၿပာပါသည္။ မနက္ၿဖန္ မနက္ ၁၁ နာရီ အင္တာဗ်ဴးလာရမည္။ လိပ္စာကို email တြင္ ပို႔ထားသည္ဆိုသည္။ အန္တီဆြိသည္ တစ္ခါတစ္ရံ နားလည္ရ အလြန္ခက္သည္။ သူသည္ ဤအလုပ္ကိုလည္း ရလိမ္႔မည္ဟု ေမ်ွာ္လင္႔မထားသည္ၿဖစ္ရကား ခပ္ေပါ႔ေပါ႔ပင္ သေဘာထားေလသည္။ ေအးဂ်င္႔ေတြနဲ႔ ဗ်ဴးၿပီးရင္ ၿပဳတ္မွာပဲ ဆိုကာ စိတ္က ေလွ်ာ႔ထားသည္။

တစ္ေနကုန္ ပုတီးသီ ...

ကိုကိုၿခိမ္႔သည္ အန္တီဆြိကို multitask မရဟု အၿမဲစြတ္စဲြသည္။ အလုပ္တစ္ခုဆို တစ္ခုသာ စူးစူးစိုက္စိုက္လုပ္တတ္ေသာ အန္တီဆြိသည္ ေနာက္ေန႔အတြက္ ခ်ိန္းဆိုထားေသာ အင္တာဗ်ဴးကို အေရးမွပင္မလုပ္။ တစ္ေနကုန္ ပုတီး၂ကံုးၿပီးေအာင္ အသည္းအသန္ သီေနေလသည္။ ပုတီးေလးမ်ားၿပီးေတာ႔ ညေနဖက္ ဂ်ဴဂ်ဳ႔ကိုၾကိဳ၊ ညေနစာ ထမင္း၊ ဟင္းခ်က္ကာ ည မိုးခ်ဳပ္သြားသည္။ 

ညအိပ္ရာ၀င္ခါနီးမွ ကမန္းကတမ္း အင္တာဗ်ဴးေခၚထားသည္႔ email ေလးကို ၀င္ဖတ္ဖို႔ သတိရသည္။  ဒီတစ္ခါအင္တာဗ်ဴးက ထူးဆန္းသည္။ ယခင္လို ေအးဂ်င္႔ကုမဏီက ဟုတ္ဟန္မတူ၊ ကုမၸဏီနာမည္ကိုယ္တိုင္က production လုပ္သည္႔ ကုမၸဏီ။ technical ပိုင္းဆိုင္ရာ တစ္ခါတည္း ဗ်ဴးရေတာ႔မည္ထင္သည္။

 "ဟမ္မေလး..."  တကယ္တမ္း မနက္ၿဖန္အင္တာဗ်ဴး ေၿဖရမည္ဆိုမွ နဲနဲ ေၾကာက္လာသည္။ သူေမးတာေတြ မေၿဖႏိူင္ရင္ဒုကၡ၊ ရွက္ဖြယ္ေတြ ၿဖစ္ေတာ႔မည္။ မၿဖစ္ေသးပါဘူး လုပ္ဖူးတာေလးေတြ နဲနဲတီးမိ ေခါက္မိ သတိရေအာင္၊ အလုပ္မလုပ္ခဲ႔တာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ဆိုေတာ႔ technical terms အခ်ိဳ႔က ေမ႔ေနတတ္ရာ လုပ္သက္ ၁၀ႏွစ္ေက်ာ္ဆိုၿပီး ဒါေလးမွ ၿပန္မေၿပာႏိူင္လွ်င္ ရွက္ဖြယ္ၿဖစ္မည္ ဆိုကာ စာအနည္းငယ္ၿပန္ဖတ္သည္။ တကယ္႔မွ အနည္းငယ္။ ဖုတ္ပူမီးတိုက္ႏိူင္လွသည္။  ေနာက္ေတာ႔ personnel ဆိုင္ရာေမးခြန္းေလးေတြ၊ အင္တာဗ်ဴးမွာ ေမးေနက် ဘာအားနည္းခ်က္ရွိလည္း၊ ဘာအားသာခ်က္ရွိလည္း အစရွိသည္တို႔ ေရးထားတာေလးေတြ ၿပန္ဖတ္ေနသည္။

မနက္က် ကိုကိုၿခိမ္႔ကို ေၿပာသည္မွာ "ဆြိေလး အင္တာဗ်ဴးေတြကို အရမ္း ပရက္ရွာ မထားခ်င္ဘူး။ ရရင္လဲရ၊ မရရင္လဲေန ေပါ႔ေပါ႔ပါးပါးပဲ.။ အနည္းဆံုး အေတြ႔အၾကံဳေတာ႔ရတယ္ဆိုၿပီးပဲ သြားတာေနာ္။ ဘာမွလဲ ေသခ်ာၿပန္မဖတ္ထားဘူး"ဟု အိမ္ကမထြက္ခင္ေလး ေၿပာလိုက္ေသးသည္။ ပရက္ရွာေတြ ေလ်ာ႔လို ေလ်ာ႔ၿငား။

(အပိုင္း (၃) ဆက္ပါမည္။)

အေနာနိမတ္စ္ေတြ အန္တီဆြိကို ကြန္႔မန္႔ေပးရင္  nick name ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ေအာက္က နာမည္ေလးေတြ ေရးေပးပါေနာ္ ... ဘာရယ္မဟုတ္ လာအားေပးတဲ႔ ပိတ္သတ္ကို နာမည္ေလးေတြ မွတ္ထားခ်င္လို႔ပါ။ ေက်းဇူးပါေနာ္။