ဂ်ဴဂ်ဴႏွင္႔ ပင္႔ခ္ကာလာ ေဘာလံုးေပ်ာက္မွဳ အမွဳတဲြ (၂)

ထိုေန႔က ဂ်ဴဂ်ဴေလးက မ်က္ႏွာမေကာင္းေတာ႔ သူ႕အေဖလဲေဘာလံုးမ်ား ေအာက္လိမ္႔သြားမည္လားဟု နိမ္႔ဆင္းေနသည္႔ လမ္း ေအာက္ဖက္အဆံုးအထိ ေလွ်ာက္ကာ ေဘာလံုးေပ်ာက္ကိုရွာသည္။ ဂ်ဴဂ်ဴႏွင္႔အေမလုပ္သူကလည္း အိမ္ထဲေတာင္ မ၀င္ႏိူင္ၾကေသး။ အေဖၾကီးေနာက္မွ လိုက္ခ်သြားကာ လမ္းအဆံုးေလးအထိ ေလွွ်ာက္ၾကည္႔ၾကသည္။ လမ္းေလးက ၂၀ ဒီဂရီေလာက္ရွိသည္႔ နိမ္႔ေလွ်ာေလးဆိုေတာ႔ ေဘာလံုးက လမ္းအတိုင္း တည္႔တည္႕သြားပါက လိမ္႔ဆင္းသြားသည္လဲ ၿဖစ္ႏိူင္ပါသည္။ သို႔ေပမဲ႔ လမ္းအဆံုးေရာက္သည္အထိ ေဘာလံုးကေတာ႔ အရိပ္အေရာင္မွ်ပင္ မၿမင္ရပါ။ 

ၿဖစ္ခ်င္ေတာ႔ လမ္းအဆံုးတြင္ ေနာက္ထပ္ လမ္းတစ္လမ္းက ကန္႔လန္႔ခံေနသည္။ ထိုလမ္းကလဲ ဘယ္ဖက္သို႔ နိမ္႔ဆင္းေနသည္႔ ကုန္းဆင္းလမ္းပင္ၿဖစ္ေနရာ ထိုလမ္းအတိုင္းပဲ ဆက္ဆင္းသြားသည္လား။ သို႕မဟုတ္ အရွိန္မ်ား၍ လမ္းကိုကန္႔လန္႔ၿဖတ္ကာ လမ္းတစ္ဖက္က အိမ္ထဲပဲ ၀င္သြားၿပီလား။ ေဘးက သစ္ပင္ေတြ ခ်ံဳပုတ္ေတြထဲလဲ ၾကည္႕ၾကသည္။ ေနာက္ဆံုးရွာမေတြ႔ေတာ႔ အားလံုးအိမ္ၿပန္ကာ အ၀တ္အစားလဲၾကသည္။ ခဏေနေတာ႔ အ၀တ္လဲလို႔ပင္ မၿပီးေသး။ ဂ်ဴဂ်ဴတို႔အေဖၾကီး စိတ္ၿမန္လက္ၿမန္ရွိလွႏွင္႔ ဓာတ္မီးတစ္လံုးယူကာ အၿပင္ထြက္သြားသံ၊ တံခါးပိတ္သံမ်ားၾကားေနရသည္။ ဂ်ဴဂ်ဴလဲ ေနာက္ကလိုက္သြားရာ သူ႔အေမၾကီးလဲ ကမန္းကတန္း အ၀တ္လဲကာ လိုက္ခ်သြားသည္။

ဂ်ဴဂ်ဴတို႔ အေဖသည္ ေနာက္လမ္းဆံုးသည္အထိ ကုန္းဆင္းလမ္းေတြအတိုင္း ေတာက္ေလွ်ာက္လိုက္ၾကည္႔ေနသည္။ ဂ်ဴဂ်ဴတို႔ အေမကေတာ႔ အမွန္ပင္ စိတ္ေလွ်ာ႔ထားပါသည္။ ေဘာလံုးကေတာ႔ ခ်ံဳပုတ္ေတြထဲ ၀င္ရင္၀င္၊ မ၀င္ရင္ အိမ္တစ္အိမ္ထဲေရာက္သြားတာၿဖစ္မည္။ ဒီေဘာလံုးဘယ္လိုမ်ား ၿပန္ေတြ႔ႏိူင္ပါ႔ေတာ႔မလဲဟု စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္ႏွင္႔ စဥ္းစားေနသည္။  

ထိုစဥ္ပင္ ဟိုးေရွ႕မွာေရာက္ေနသည္႔ ဂ်ဴဂ်ဴတို႔အေဖသည္ ကားတစ္စီးေရွ႔တြင္ ရုတ္တရက္ တစ္ခုခုကို ကုန္းေကာက္လိုက္ရာ "အေဖ ေတြ႕ၿပီလား .... ေတြ႔ၿပီလား ..."  ဟု အေလာတၾကီး အေမး ဂ်ဴဂ်ဴတို႔အေဖလဲ ေခါင္းၿငိမ္႔ၿပရင္း လက္ထဲတြင္လည္း ပင္႔ခ္ကာလာ ေဘာလံုးေလး ပုပ္ကာ  ပုပ္ကာၿဖင္႔ ပါလာပါေတာ႔သည္။ အေမၾကီးမွာ သူ႔မ်က္လံုးကိုပင္ မယံုႏိူင္ပါ။ တကယ္ၿပန္ေတြ႔ေတာ႔ အံ႔ၾသေနသည္။ ဂ်ဴဂ်ဴေလး၏ ၀မ္းသာအဲလဲ ၀င္းလက္သြားေသာ မ်က္နွာမွာ အေမွာင္ထဲမွာ လင္းသြားသလားပင္ အထင္ေရာက္ေစပါသည္။ ေဘာလံုးေလးၿပန္ေတြ႔၍ အေမလဲေပ်ာ္၊ အေဖလဲေပ်ာ္၊ သမီးလဲေပ်ာ္ကာ အိမ္ၿပန္လာၾကပါသည္။

အေဖၾကီး၏ေၿပာၿပခ်က္အရ ေဘာလံုးသည္ လမ္းေဘးရပ္ထားေသာ ကားတစ္စီးကိုထိကာ ရပ္သြားပံုရသည္ဆိုပါသည္။ ကားကို မထိပါက ဆက္လိမ္႔ဦးမည္ဆိုသည္႕သေဘာ။ ထူးဆန္းသည္မွာ ေဘာလံုးသည္ အေမၾကီး ကားထဲမွ အမွတ္တမဲ႔ ပစ္ခ်လိ္ုက္ရာ ပစ္ခ်လိုက္ေသာ အားအရွိန္က ကုန္းဆင္းဖက္ကို ပါေသာေၾကာင္႔ ေဘာလံုးက ကုန္းဆင္းအတိုင္း ဆင္းခ်သြားရာ ေပ ၂၀၀-၂၅၀ ခန္႔ေနရာေရာက္မွ ကားတစ္စီးနွင္႔ထိကာ ရပ္သြားၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။ အိမ္ေရွ႔မွ ကားပါကင္က ေၿမညီတြင္ၿဖစ္ရာ အမွတ္တမဲ႔ ပစ္ခ်လိုက္ေသာ ေဘာလံုးသည္ အရပ္ ၈ မ်က္နွာ လိမ္႔ႏိူင္ပါလ်က္ ၿဖစ္ႏိူင္ေခ်နည္းေသာ ကုန္းဆင္းဖက္ကို တည္႔တည္႔ လိမ္႔သြားသည္႔အၿပင္ မီတာ ၂၀၀ေလာက္အကြာ အထိ ေနာက္ထပ္ လမ္းမတစ္ခုကိုပင္ ၿဖတ္ၿပီး ဆင္းသြားပံုမွာ ထူးဆန္းလွပါသည္။

ေဘာလံုးသြားရာ လမ္းေၾကာင္း

 ဤတြင္ ဇာတ္လမ္းကား မၿပီးေသး။ အေမလုပ္သူ အင္ဂ်ုင္နီယာမၾကီးက စဥ္းစားသည္။ ေဘာလံုးက ကားကိုထိၿပီးရပ္သည္ဆိုေတာ႔ ကားက ဘာမွ မၿဖစ္ဘူးလား။ ကားမွန္ေတြ ဘာေတြမ်ားထိရင္ ကဲြကုန္မွာလား။ သူ႔မ်က္စိထဲမွာ ေဘာလံုးက အင္မတန္ ၿပင္းေသာ ၿမန္ေသာအရွိန္ၿဖင္႔ ခုန္ကာ ကားကို ၀င္တိုက္မိသည္ဟု ထင္ေနသည္။ သို႔ႏွင္႔ ကားကိုထိမိေသာအခါ ခန္႔မွန္းေခ် ေဘာလံုး၏အလွ်င္ (speed) ၊ အား (force) တို႔ကို ငယ္ငယ္ကတြက္ဖူးသည္႔ ရုူပေဗဒပညာရပ္အားကိုးၿဖင္႔ ၿပန္တြက္ၾကည္႔ခ်င္ေနသည္။ ( ဤေနရာတြင္ physics ကို သင္ေပးခဲ႕ဖူးေသာ ဆရာဆရာမမ်ားကို အမွန္ပင္ သတိရမိပါသည္။ ဆရာ ဦးေအာင္ေဖညြန္႔၊ သား-ကိုတူး၊ ဆရာဦး SS သိန္းလြင္၊ ၁၀တန္းတံုးက ဆရာမ၊ ဆရာ ဦးသာလိွဳင္ အစရွိသၿဖင္႔ ဆရာမ်ားကို ဂါရ၀ၿပဳပါ၏။)

ရယ္ရသည္မွာ သီအိုရီအခ်ိဳ႔လဲ အတိအက် မမွတ္မိေတာ႔ ေနာက္ဆံုး ဆရာ႔ဆရာမ်ား၏ ဆရာ ဂူဂဲလ္ကိုပင္ အားကိုးရပါေတာ႔သည္။

 ဂူဂဲလ္တြင္ အေၿဖမ်ား တြက္နည္းမ်ား မ်ားစြာေတြ႔ရာ အနီးစပ္ဆံုးတူသည္႔ ေပ႔ရွ္ တစ္ခုကိုသာ ပံုေသထား တြက္ပါမည္။ assumption မွာ ေဘာလံုးသည္  ၂၀ဒီဂရီေစာင္းေနေသာ ကားပါ႔ကင္ အၿမင္႔မွ၂၀၀ မီတာေတာက္ေလွ်ာက္ လိမ္႔ဆင္းသည္ဟု ယူဆပါသည္။ ပစ္လိုက္ေသာအားမွာ အလြန္နည္းရာ starting speed ကိုလဲ Vo=0 (ကုန္းဆင္းမွ အသာ လႊတ္ခ်သည္) ဟု ယူဆပါသည္။

 http://www.feynmanlectures.info/solutions/roll_without_slipping_sol_1.pdf
 အထက္ပါေပ႔ရွ္မွ ထိုပံုေသနည္းကို ရပါသည္။
 

V=?, g= 9.81 m/S^2, S=200 m (assumption), θ= 20 deg (assumption) ,

 K= I/MR^2
 http://en.wikipedia.org/wiki/List_of_moments_of_inertia

where I= 2MR^2/3 (for hollow sphere) , so, K=  2/3

 အထက္ပါေဖာ္ၿမဴလာတြင္ အစားထိုးၾကည္႔ေသာအခါ  ေဘာလံုး၏ speed (at 200m)ကို တြက္၍ရပါသည္။

 အေၿဖမွာ 28.37 m/sec ၿဖစ္ပါသည္။ ေဘာလံုးကားကို ထိေသာအခါ speed ၿဖစ္ပါသည္။ ၿမင္လြယ္ေအာင္ ကား speed ႏွင္႕ၿပပါက (102km/hr) တစ္နာရီ ကီလို ၁၀၀ခန္႔ ၿဖစ္ပါသည္။

ထိုေဖာ္ၿမဴလာမွ ထူးၿခားခ်က္ကို သတိၿပဳမိပါသလား။ ရူပေဗဒသင္စဥ္က အားလံုးနားလည္ထားၿပီသားတစ္ခုကို ၿပန္ေႏႊးေပးပါမည္။ ထိုေဖာ္ၿမဴလာတြင္ ေဘာလံုး၏ အေလးခ်ိန္ (mass) ႏွင္႔ ေဘာလံုး၏ size ပမာဏ ( ဥပမာ radious) အစရွိသၿဖင္႔ မပါသည္ကို သတိၿပဳေစလိုပါသည္။ ဆိုလိုသည္မွာ air resistant ကို လွ်စ္လွ်ဴရွဳပါက ေဘာလံုး ေလးေလး၊ ေပါ႔ေပါ႔၊ ၾကီးၾကီး၊  ေသးေသး ေနရာတစ္ခုေရာက္ရန္ speed အတူတူ၊ ၾကာခ်ိန္အတူတူၿဖစ္ပါသည္။ ( ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ရူပေဗဒနားမလည္သူမ်ားကေတာ႔ ေလးရင္ေတာ႔ ၿမန္ၿမန္ေရာက္မွာပဲ ၾကီးရင္ေတာ႔ ၿမန္ၿမန္ေရာက္မွာပဲ ထင္ထားၾကမည္ၿဖစ္သည္။)

(ေဘာလံုးက solid (အလံုးပိတ္) ၿဖစ္လွ်င္ေတာ႔ ေဖာ္ၿမဴလာတြင္ K တန္ဖိုးကေၿပာင္းသြားသည္ (K=2/5) Moment of Inertia ( I ) တန္ဖိုးေၿပာင္းသြား၍ၿဖစ္ပါသည္။ စိတ္၀င္စားသူမ်ား တြက္ၾကည္႔ႏိူင္ပါသည္။ (answer:  30.96 m/sec,  12.9 sec)။ ဤတြင္ေတာ႔ ေလးလွ်င္ ပိုၿမန္သည္႔သေဘာကို ၿပပါသည္။ အေပၚက သေဘာတရားႏွင္႔ ဆန္႔က်င္ပါသည္။ စိတ္၀င္စားသူမ်ား နားလည္လွ်င္ ရွင္းၿပၾကပါဦး၊ အလံုးေတြဆ္ိုေတာ႔ CG ကလဲ centre မွာ အတူတူပဲ မဟုတ္လား။)

 ေဘာလံုးသည္ ကိန္းေသအရွိန္ (constant acceleration) တစ္ခုၿဖင္႔ ဆင္းေနသည္ဟု ယူဆရာ ေဘာလံုးေရာက္ရန္ ၾကာသည္႔ အခ်ိန္ကို ေအာက္ပါ ေဖာ္ၿမဴလာတြင္ အစားထိုးၾကည္႔ေသာအခါ ၾကာခ်ိန္ 14.1 စကၠန္႕ရပါသည္။

 t= S/V avg

where, V avg=V/2 (at constant acceleration)

so,  t=2S/V

အေမၾကီး ကားေပၚမွ ပစ္ခ်ၿပီး ေနာက္ ၊     ေနာက္ထပ္ကားတစ္စီးကို ထိၿပီး ရပ္သည္အထိ ၾကာခ်ိန္ 14.1 စကၠန္႕ၿဖစ္ပါသည္။

တြက္နည္းသည္ assumption မ်ားစြာကို အေၿခခံထားရာ ကြက္တိအမွန္ မၿဖစ္ႏိူင္ပါ။ သုိ႔ေပမဲ႔ အနီးစပ္ဆံုး ခန္႔မွန္းခ်က္ေလာက္ေတာ႔ ေပးႏိူင္သည္ဟုယူဆပါသည္။

အမွန္မွာ ေဘာလံုးသည္ ေနာက္ပိုင္း လက္ေတြ႔စမ္းသပ္ခ်က္မ်ားအရ လမ္းေဘး ပလက္ေဖာင္း ေဘာင္ကို ထိ၍ ဤအတိုင္း ထိလွ်က္ေတာက္ေလွ်ာက္ဆင္းရာ ကားကိုထိေတာ႔ အရွိန္မွာ ေတာ္ေတာ္နည္းေနပါၿပီ။ အေမၾကီးထင္သလို ကားမွန္ေတြ ဘာေတြထိရင္ ကဲြမွာလားဆိုေတာ႔ မကဲြႏိူင္ပါ။

 ကားကို ထိသည္႕ Force ကိုေတာ႔ ၀ါသနာပါသူမ်ား တြက္ၾကည္႔ၾကပါဦး။ 

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

ဤတြင္လည္း ဇာတ္လမ္းက မၿပီးေသး။ TV ကေန Backyard science လို ရိွဳးေတြၾကည္႔ထားသည္႕ ဂ်ဴဂ်ဴက ေဘာလံုးကို ပစ္ခ်ၿပီး စမ္းခ်င္သည္ဆိုေတာ႔ သားအမိ၊ သားအဖေတြ အလုပ္မရွိ အလုပ္ရွာ ေဘာလံုးကို ပစ္ခ်ကာ ေဘာလံုး မည္သို႔ လိမ္႔မည္လဲ ၾကည္႔ၾကေသးသည္။

အေမၾကီးက သူ႔တာ၀န္ သူယူ၊ အေပၚကေန ေဘာလံုး ခ်ေပးရသည္။ ဂ်ဴဂ်ဴက ေဘာလံုးေနာက္ ေတာက္ေလွ်ာက္လိုက္သည္မွာ ေမာေနသည္။ သူ႕ေဘာလံုးေလး ထပ္ေပ်ာက္မည္ စိုးသတဲ႔။ သူ႕အေဖၾကီးက လမ္းခ်ိဳးတြင္ ေစာင္႔ကာေနသည္။ လမ္းမွာ ကားလာေနလ်င္ ေစာင္႔ဖမ္းရေအာင္ၿဖစ္သည္။ ကားကိုသြားထိလို႔ ေလ်ာ္ေနရလွ်င္ မခက္ေလာ။

 ဤတြင္ ထူးၿခားမွူမွာ ေဘာလံုးသည္ ဘယ္ေတာ႔မွ ကုန္းဆင္းလမ္းအတိုင္း တည္႔တည္႔ တန္းတန္း မသြား၍ ၄-၅ခါေလာက္ ပစ္ခ်ေနရသည္။ အေမၾကီး ကားေပၚကခ်သည္႔ နည္းအတိုင္းပင္ ပစ္ခ်ရာ ကုန္းဆင္းဖက္ကို လိမ္႔ဖို႔ရာပင္ အေတာ္ပင္ ခဲယဥ္းပါသည္။ ကုန္းဆင္းဖက္ကို အားအနည္းငယ္ထည္႔ပစ္သည္ပင္ ေဘာလံုးသည္ လမ္းအတိုင္းမသြား လမ္းေဘး သစ္ပင္မ်ားဖက္၊ ခ်ံဳပုတ္မ်ားဖက္၊  အိမ္ေဘးက ကားဂိုေထာင္ဖက္ အစရွိသၿဖင္႕သာလိမ္႔ေန၍ လမ္းအတိုင္းတည္႔တည္႔သြားေအာင္ အေတာ္ပစ္ေနရသည္။

ေဘာလံုးသြားရာ လမ္းေၾကာင္းမ်ား (red lines) , ေနာက္ဆံုး အမွန္ လမ္းေၾကာင္း ( blue line)

လမ္းအတိုင္း တစ္ေခါက္တည္႔တည္႔ေရာက္ေသာအခါလည္း လမ္းေကြးေလးထိပ္ရွိ အိမ္တစ္အိမ္မွ ကားဂိုေထာင္ထဲ ၀င္မည္ၿပဳရာ ဂ်ဴဂ်ဴ႕မွာ မနဲလိုက္ေကာက္ေနရသည္။ (ညအခ်ိန္တြင္ ကားဂိုေထာင္မွာ တံခါးပိတ္ထား၍ ထိုမွၿပန္ကန္ကာ ကုန္းဆင္းအတိုင္းၿပန္လိမ္႔သည္ဟု ယူဆပါသည္။ မေသခ်ာပါ။ )

 ေနာက္တစ္ေခါက္ပစ္ေသာအခါ ဂ်ဴဂ်ဴမွာ ကားဂိုေထာင္ေစာင္႔ရပါသည္။ ကားဂိုေထာင္ေရွ႔ေရာက္လာေသာ ေဘာလံုးကို ကားဂိုေထာင္တံခါးႏွင္႔ ထိသည္႔အလား သူ႔လက္ကေလးၿဖင္႔ခံကာ ပုတ္ထုတ္ပါသည္။ ထိုအခါလည္း ေဘာလံုးမွာ ကုန္းဆင္းအတိုင္းမသြား ေဘးခ်ံဳပုတ္ေတြထဲ၀င္သြားၿပန္သည္။

ကားဂိုေထာင္ တံခါးေစာင္႔ ဂ်ဴဂ်ဴေလးမွ ၿပန္ပုတ္လိုက္တဲ႔ ေဘာလံုး။

သို႔ႏွင္႔ ေဟာဟဲ... ေဟာဟဲ ... အေမၾကီးမွာ အေပၚၿပန္ေၿပးတက္ ေဘာလံုးကို ထပ္ခ်ရၿပန္ရာ ေနာက္ဆံုးတစ္ေခါက္တြင္ ေဘာလံုးသည္

ကားပါကင္ေအာက္ လမ္းအတိုင္း လိမ္႔ဆင္း ...

ကားဂိုေထာင္တံခါးမွဴး ဂ်ဴဂ်ဴမွ လက္နွင္႔ခံ ကာ ပုတ္ထုတ္ ..
လမ္းမဖက္ တည္႔တည္႔တန္းတန္း လိမ္႔ဆင္း ...
ကားတစ္စီးမွ မလာ ...
သူ႔အေဖၾကီးမွ ေစာင္႔ၾကည္႔ ...
 ေရွ႔လမ္းမကို ကန္႔လန္႔ၿဖတ္ ...
 ပလက္ေဖာင္း ေဘာင္ကို ထိ ...
ပလက္ေဖာင္းေဘာင္အတိုင္း ေတာက္ေလွ်ာက္ လိမ္႔ဆင္း...
ေနာက္ဆံုး  ကားတစ္စီးႏွင္႔ထိကာ ရပ္သြားသည္ဆိုပါသည္။ အေဖၾကီးက သူထိုေန႔ညက ေတြ႔ခဲ႔သည္႔ ပံုစံနွင္႔ တစ္ပံုစံတည္း ၿဖစ္သည္ဆိုကာ experiment ကို ရပ္လိုက္ၾကပါသည္။ 

ေဘာလံုးက အနီေရာင္ လမ္းအတိုင္း ေဘးက နံရံကိုထိၿပီးဆင္းသြားတာမိွဳ႔ friction force  ေၾကာင္႔
 ကားကိုထိတဲ႔ အခ်ိန္မွာ အရွိန္ အေတာ္နည္းသြားမွာပါ။

Experiment မွ conclusion ဆဲြေသာ္ ဂ်ဴဂ်ဴတို႕ မိသားစု ေဘာလံုးေပ်ာက္ပံုကို အံ႔ၾသမည္ဆိုလည္း အံ႔ၾသေလာက္စရာ။ အမွတ္တမဲ႕ပစ္ခ်လိုက္ေသာ ေဘာလံုးသည္ ကုန္းဆင္းလမ္းေလးအတိုင္း တည္႔တည္႔လိမ္႕ကာ မီတာ၂၀၀အကြာကို ခ်က္ခ်င္းေရာက္သြားသည္။ ထိုပံုစံအတိုင္း သြားေစလို၍ တမင္ ပစ္ခ်ေသာအခါ ေဘာလံုးမွာ ေဘးဘီ ေကြ႔ပတ္၍တစ္မ်ိဳး၊ ဟို၀င္ဒီ၀င္ႏွင္႔  ထိုလမ္းအတိ္ုင္းေရာက္ဖို႔ရာ အင္မတန္ပင္ ခက္ခဲေၾကာင္းေတြ႔ရွိရေပရာ ေလာကတြင္ လူတို႕သည္ ထိုသို႔ေသာ ၾကက္ကန္းဆန္အိုးတိုး အမွတ္တမဲ႔ အၿဖစ္မ်ိဳး ၿဖစ္တတ္ၾက၍ အမွန္တကယ္ရည္ရြယ္၍ ၾကိဳးစားလုပ္သူမ်ားသည္ ကံလမ္းေခ်ာ္ပါက ၾကိဳးစားပါလွ်က္ ၾကက္ကန္းတိုးသူမ်ားေလာက္ မၿဖစ္ထြန္းႏိူင္သည္ကို သတိ သံေ၀ဂ ရၾကေစလိုပါသည္။

ေလာကတြင္ အခ်ိဳ႔သည္ ၾကိဳးစားမွဳ မလိုပဲ သူ႔ အတိတ္ ကုသိုလ္ကံ ပါရမီေၾကာင္႔ ၾကီးပြားခ်မ္းသာ သူမ်ားရွိသလို၊ မိမိက သူတို႔ထက္ ဥာဏ္ပညာတြင္လဲ သာ၊ ၾကိဳးလဲ ၾကိဴးစားပါလ်က္ သူ႔ေလာက္အတိ္တ္ကံမပါ၍ သူ႔ေလာက္ မၿဖစ္ထြန္းရာ သူ႔ကိုလဲ မနာလို ၀န္တိုၿဖစ္ဖို႔မလို၊ သူ႔ကံ ကိုယ္႔ကံမတူ၍ဟုသာ ယူဆေစ လိုပါသည္။ သို႔ေပမဲ႔ ၾကိဳးစားမွဳသည္ အခ်ီးႏွီးမၿဖစ္ရာ တစ္ခါ မၿဖစ္ အၾကိမ္ၾကိမ္ၾကိဳးစားပါကာလည္း မိမိလိုရာ ပန္းတိုင္ေရာက္ႏိုင္ေၾကာင္း အေမၾကီးမွ ဆိုင္ဆိုင္ မဆိုင္ဆိုင္ အတင္းဆဲြထည္႕ကာ ပိတ္သတ္မ်ားအား သခၤန္းစာ ေပးလိုက္ပါသည္။

( စာေရးရင္ moral ေလးပါေအာင္ ေရးမယ္လို႔ သူမ်ားစာေတြ ေလွ်ာက္ဖတ္ၿပီး အားက်လာလို႔ ထည္႔ေရးထားၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။ း)))  ..... ဟမ္ )))))))))

ၿပီးပါၿပီ။

 ၿပီးခဲ႔သည္႔ ပို႔စ္က ပိတ္သတ္ စိတ္၀င္စားေအာင္ ကုန္းေလွ်ာေလးရွိတာ ဂ်ဴဂ်ဴေလးတို႔ အိမ္က အၿမင္႔ေလးမွာ ရွိေနတာ ကို စာထဲမွာ လွိ်ဳ႔၀ွက္ထားပါသည္။ သိုု႔ေပမဲ႔ ေၿဖမည္႔သူမ်ားအတြက္ စဥ္းစားလို႔ရေအာင္ ဓာတ္ပံုတစ္ပံုၿဖင္႔ hint ေပးထားပါသည္။ စိတ္၀င္တစား ေၿဖေပးၾကသူ မ်ားကို ေက်းဇူးတင္ပါသည္။

မွ်ားၿပထားေသာ မ်ဥ္းေၾကာင္းမွာ ကားပါ႔ကင္သည္ အၿမင္႔မွာ ရွိေၾကာင္း hint ေပးထားၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။

WINNERS are ....

AMK  October 28, 2012 1:25 PM

ကန္အားေကာင္းေတာ ့ ဟိုးကားေနာက္ က လမ္းထဲလိမ့္သြားၿပီနဲ ့တူတယ္

Reply Delete

Anonymous  October 28, 2012 1:48 PM

ကုန္းေလွ်ာကေန ေအာက္ကို ေတာက္ေလွ်ာက္ လိမ့္သြားတယ္နဲ႔ တူပါတယ္..
ကဘာေျမႀကီးရဲ႕ ဆြဲငင္အားဆိုလား..ဘာလား..
=P
-m

Reply  Delete

AnonymousOctober 29, 2012 4:02 PM

ေလွ်ာဆင္းသြားတယ္ ထင္တယ္

ၾကည္စႏၵာ

ReplyDelete

က်န္တဲ႔သူေတြ ေၿဖတာတခ်ိဳ႔လည္း ရယ္ေနရတယ္။ ဦးၿခိမ္႔ပုဆိုးထဲ၀င္သြားတယ္ဆိုတာ။ း)) ကားထဲ ၿပန္၀င္သြားတယ္ဆိုတာေတာ႔ မၿဖစ္ႏိူင္ဘူးခင္ည။ ဂ်ဴဂ်ဴေလးက အဲဒီတံခါးေပါက္က ထြက္တာဆိုေတာ႔ ေဘာလံုးက အၾကီးၾကီးကို မဆင္းခင္ ၿမင္မွာ ေသခ်ာတယ္။ သူက အဲဒါကို ေက်ာ္ၿပီးမွထြက္ရမွာကိုး။

ဂ်ဴဂ်ဴႏွင္႔ ပင္႔ခ္ကာလာ ေဘာလံုးေပ်ာက္မွဳ အမွဳတဲြ (၁)

 

" ေဘာလံုးေပ်ာက္ရင္ေတာ႔ ေမေမပဲေနာ္ ... It is not my fault ... " ဟု စူပုပ္ပုပ္ၿဖင္႔ ေၿပာေနေသာ ဂ်ဴဂ်ဴေလးမွာ ေၿပာရင္း မ်က္ရည္မ်ား ၀ဲလ်က္ရွိသည္။

ဂ်ဴဂ်ဴတို႔အေမလဲ ကားေအာက္ ကုန္းၾကည္႔၊ ခပ္ေမွာင္ေမွာင္ ႏွင္းဆီပင္ေတြၾကား ကုန္းရွာရင္း ....

" ေအး .. ေမေမလဲ ဒီလိုပဲ ပစ္ခ်လိုက္တာ ... သမီးေရွ႔တင္ပဲ။ သမီးအေဖလဲ  ေသာ႔ဖြင္႔ေနတာ၊ သူ႔ေရွ႔တင္ ဒီေလာက္ၾကီးတဲ႔ ေဘာလံုးတစ္လံုးလံုး ဘယ္ေပ်ာက္သြားမွန္း မသိတာေတာ႔ ထူးဆန္းလိုက္တာသမီးရယ္ ... အေမလဲ ဘာေၿပာရမလဲေတာင္မသိေတာ႔ဘူး .... "

ထိုေဘာလံုးကိစၥ လူၾကီးေတြအဖို႔ရာေတာ႔ ဘာမွမဟုတ္ေပမဲ႔ ကာရကံရွင္ဂ်ဴဂ်ဴေလးကေတာ႔ ငိုမဲ႔မဲ႔ၿဖစ္ေနပါၿပီ။ သူ႔သိပ္ၿမတ္ႏိူးသည္႔ ေဘာလံုးကေလး။ ခေလးေတြက ဒီလိုပဲ စဲြမိစဲြရာ စဲြတတ္သည္။ ဒီေဘာလံုးမ်ိဳး ေနာက္ထပ္ ၁၀လံုး ၀ယ္ေပးမည္ ဆိုလဲ သူေက်နပ္မည္မဟုတ္မွန္း သူ႔အေမက သိၿပီးသားမိွဳ႔ ဘာမွထပ္မေၿပာလိုေတာ႔။ ထို႔ၿပင္ ယခုကိစၥတြင္ ဂ်ဴဂ်ဴေလး ေက်နပ္ေအာင္ မည္သို႔ေၿပာရမည္လဲ ဆိုသည္ထက္ ေဘာလံုးေပ်ာက္ပံု ဆန္းက်ယ္လြန္း၍ အေမလုပ္သူမွာ အံ႔ၾသတၾကီးသာ ၿဖစ္ေနေလေတာ႔သည္။

 xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

 

ဂ်ဴဂ်ဴသည္ မိန္းခေလးတန္မဲ႔ ေဘာလံုး အလြန္ၾကိဳက္သည္။  သူ႔မွာ နဂို Nike တံဆိပ္ ေဘာလံုးအနီေလးရွိရာ ထိုေဘာလံုးေလးႏွင္႔ ကစားသည္မွာပဲ ၾကာလွရွိၿပီ။ ယခု ေနာက္ထပ္ ေဘာလံုး တစ္လံုး လိုခ်င္ၿပန္သတဲ႔။ အဲဒီေဘာလံုးအနီေလးက ၾကာေတာ႔  bounce မၿဖစ္ေတာ႔ဘူးတဲ႔။ သူလိုခ်င္သည္က ေက်ာင္းမွာ သူ႔သူငယ္ခ်င္း ကုလားမေလးေဆာ႔သည္႔ Netball ဆိုလား၊  ဘာလား။  Netball  ကို မည္သို႔ေဆာ႔မည္လဲ ေမးရာ  ေရေရရာရာ မေၿဖႏိူင္။  သို႔ေပမဲ႔ ဂ်ဴဂ်ဴေလးသည္ လူနာအမဲေၿခာက္ေတာင္းသလို ေဘာလံုးတစ္လံုးရပါမည္႔အေၾကာင္း ပူဆာၿမဲ ပူဆာေလသည္။ ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ ပူဆာသည္။ ညအိပ္ခ်ိန္တိုင္း ကပ္ခြ်ဲကာ ပူဆာသည္။ ေရွာ႔ပင္ေရာက္တိုင္း သူ႔ကို  ဘယ္ေတာ႔ Netball ၀ယ္ေပးမည္လဲ တရဆက္ ေမးေလရာ ၾကာေတာ႔ သူ႔အေမၾကီးလဲ နားပူမခံႏိူင္ေတာ႔ၿပီ။ တစ္ရက္ အားကစားပစၥည္းမ်ားေရာင္းေသာဆိုင္ေရာက္ရာ သူ႔စိတ္ၾကိဳက္ Netball တစ္လံုး အၿမန္၀ယ္ေပးလိုက္ရေသာ ဟူ၏။

ေဘာလံုး အသစ္ေလးသည္ သူ႔အေခၚ ပင္႔ခ္ကာလာ အရင္႔ႏွင္႔အႏုစပ္ထားေသာ စပ္က်ား၊ လွလွေလးၿဖစ္သည္။ အိမ္က အနီေရာင္အေဟာင္းေလးထက္ အရြယ္အစားၾကီး၍ ဂ်ဴဂ်ဴလက္ႏွင္႔ တစ္ပိုက္စာရွိသည္။ ေလမွာလည္း တင္းတင္းရင္းရင္းရွိရာ ေဘာလံုးမွာ ပစ္ခ်လိုက္တိုင္း အၿမင္႔တစ္ေနရာသို႔ ခုန္ခုန္သြားရာ ဂ်ဴဂ်ဴေလးမွာ အလြန္သေဘာက်လ်က္ရွိသည္။ ၀ယ္လာသည္႔ေန႔က ေဘာလံုးေလးကို တေပြ႔ေပြ႔တပိုက္ပိုက္ႏွင္႔ ကိုင္လိုက္၊ ပစ္ခ်လိုက္၊ ဖမ္းလိုက္ လုပ္ေနရာ သူ႔အေမၾကီးမွာ ေနာက္မွ ဖလက္တီဗီၾကီးကို ထိမည္စိုး၍ ဟန္႔ ဟန္႔ေနရသည္။

 

ဂ်ဴဂ်ဴေလးသည္ သူ႔ေဘာလံုး ပင္႔ခ္ကာလာေလးကို အရိပ္တၾကည္႔ၾကည္႕ႏွင္႔ေနရာ ေနာက္ေန႔ နံနက္္အိပ္ရာထတြင္ အလန္႔တၾကား ထ ေအာ္ေလသည္။ သူ႔ေဘာလံုးေလး ပိန္သြားသည္၊ ေသးသြားသည္တဲ႔။  သူ႔အေမၾကီး ဟင္းခ်က္ေနရာကေန ထ စမ္းၾကည္႔ေတာ႔လဲ ေဘာလံုးက နဂိုအတိုင္း တင္းတင္းရင္းရင္းရွိရာ သမီးရယ္ မဟုတ္ပါဘူး နဂိုအတိုင္းပါပဲဟု ေဖ်ာင္းဖ်ရသည္။ ဂ်ဴဂ်ဴမွာကား လက္မခံ၊ သူ႔ေဘာလံုးေသးသြားသည္သာ တြင္တြင္ေၿပာေနေတာ႔သည္။ သူ႔အေဖၾကီး ရံုးကၿပန္ေရာက္ေတာ႔လဲ ဤအေၾကာင္းေၿပာၿပန္ရာ သူ႔အေဖက မေသးပါဘူးသမီးရယ္ နဂိုအတိုင္းပါပဲဟု ေဖ်ာင္းဖ်ေနသံ ၾကားရသည္။  ဂ်ဴဂ်ဴေလးမွာ သူ႔ေဘာလံုးေလးကို အလြန္ၿမတ္ႏိူးရကား ထံုးစံအတိုင္း ဥစၥာေၿခာက္ၿခင္း ၿဖစ္မည္ဟု ေကာက္ခ်က္ခ်မိပါသည္။

 ဂ်ဴဂ်ဴေလးသည္ ခေလးပီပီ ပစၥည္းအသစ္၊ ကစားစရာအသစ္ ရတိုင္း  သူ႔သူငယ္ခ်င္းမ်ားႏွင္႔အတူ ကိုင္ကာ ကစားကာၿဖင္႔  ၾကြားခ်င္သည္လား မဆိုႏိူင္။  ပံုမွန္အားၿဖင္႔ေတာ႔ ေသးေသးမႊားမႊားပစၥည္းဆို ေက်ာင္းသို႔ယူသြားကာ ကစားေလ႔ရွိသည္။ ထိုေဘာလံုးမွာကား သူ႔ေက်ာပိုးအိပ္ၿဖင္႔ပင္ မဆန္႔ရာ ေက်ာင္းသို႔သယ္ရန္ အခြင္႔အေရးမရရွာ။ သို႔ေပမဲ႔ ယေန႔ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသြားမည္ဆုိေတာ႔ သူေဘာလံုးေတြ ေက်ာင္းသို႔ သယ္လို႔ရမည္လား ခြင္႔ေတာင္းရာ သူ႔အေမၾကီးမွာ ခေလးကို ေနရာတကာ မခ်ဳပ္ခ်ယ္လို၍ ခြင္႔ၿပဳလိုက္၏။  ဤသို႔ၿဖင္႔ အႏွွီေဘာလံုး၂လံုးသည္ ညေနဘုန္းၾကီးေက်ာင္းသြားရာတြင္ သူ႔တို႔သခင္မ ဂ်ဴဂ်ဴ႔ ေဘးမွ အတူလိုက္ပါခြင္႔ရၾကေလသည္။

ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ စာသင္ၾက၊ ေဆာ႔ၾကသည္။ (ဂ်ဴဂ်ဴ႔မွာကား သူ႔ေဘာလံုး၂လံုးႏွင္႔ ခေလး၂ေယာက္အေမလို ေဘာလံုးေတြ ေပ်ာက္မည္စိုး၍ ထိမ္းေက်ာင္းေနရသည္။ အၿပန္ေဘာလံုးေတြ မေမ႕ေအာင္လဲ ယူရေသးသည္။ ) ၿပီးေတာ႔ အလွဴတစ္ခု အတူသြားၾက၊ ၿပီးေတာ႔ သူငယ္ခ်င္းအိမ္၀င္ ကာရာအိုေကဆိုၾက  ၿပန္လာေတာ႔ ည ၁၀နာရီေက်ာ္ၿပီ။ ထံုးစံအတိုင္း အၿပန္က် ဂ်ဴဂ်ဴတို႔အေမ ကားေမာင္းလာရသည္။ ကားေနာက္ခန္းမွ ဂ်ဴဂ်ဴေလးကေတာ႔ သူ႔အေဖႏွင္႔ အေမေၿပာသည္႔စကားမ်ားကို မၾကားတစ္ခ်က္၊ ၾကားတစ္ခ်က္၊   အိပ္ငိုက္ရင္း လိုက္ ပါလာသည္။

သို႔ၿဖင္႔ နာရီ၀က္ခန္႔ေမာင္းၿပီး အိမ္ေရွ႔စင္၀င္ေအာက္ ကားဆိုက္လာရာ သူ႔အေဖမွ အိမ္တံခါး ေသာ႔ဖြင္႔ရန္ အရင္ဆင္းခ်သြားသည္။ သူ႔အေဖတံခါးဖြင္႔ရာ အိမ္ေရွ႔က ေမွာင္ေန၍  မၿမင္မကန္းနွင္႔ ေတာ္ေတာ္ႏွင္႔ဖြင္႔မရ ၿဖစ္ေနသည္။ ထိုအခ်ိန္တြင္ ဂ်ဴဂ်ဴေလး ကားထဲကထြက္ဖို႔ၿပင္ေတာ႔ သူ႔မွာ လြယ္အိပ္၊ စာအုပ္၊ ေဘာလံုး၂လံုး၊ အေႏြးထည္တို႔ႏွင္႔ ရွဳပ္ရွက္ခတ္လွ်က္ရွိကာ ပါးစပ္မွလည္း ေမေမ ကူသယ္ေပးဦးေနာ္ဆို ေၿပာေနသည္။ ကားေပၚထိုင္ေနဆဲ သူ႔အေမၾကီးမွာ  စိတ္ၿမန္လက္ၿမန္ရွိရကား ဒါမ်ားသမီးရယ္ဆိုကာ သူ႔လက္ထဲမွ ေဘာလံုး၂လံုးယူကာ တစ္ဖက္ ပြင္႔ေနေသာတံခါးမွ ေအာက္သို႔ ပစ္ခ်ေပးလိုက္သည္။ ဂ်ဴဂ်ဴတို႔အေဖမွာလည္း အိမ္တံခါးဖြင္႔မရရာ ကားမီးဖြင္႔ေပးပါဦးဆို၍ ကားအင္ဂ်င္ကို စက္ၿပန္ႏိွဳးကာ မီးဖြင္႔ေပးမွ တံခါးက ဖြင္႔၍ ရေလသည္။

ဂ်ဴဂ်ဴေလး ကားေပၚမွအဆင္းတြင္ ဇာတ္လမ္းကားစေလၿပီ။ ေမေမ ဂ်ဴဂ်ဴ႔ေဘာလံုး ပင္႔ခ္ကာလာ မေတြ႔ေတာ႔ဘူး။ ေမေမ ရွာေပးပါဦး ... ဆိုေတာ႔ စိတ္ထဲ ဒီရွပ္ၿပာမေလးေတာ႔ ဒီေလာက္ရွင္းေနတာၾကီး ရွာမေတြ႔ရေကာင္းလားဆို စိတ္က ၿဖစ္သြားေသးသည္။ တကယ္ေပ်ာက္လိမ္႔မည္ဟု လံုး၀ထင္မထား။  ကိုယ္တိုင္ဆင္းၾကည္႔ေတာ႔လဲ မေတြ႔။ အေတာ္ေတာ႔ ထူးဆန္းသည္။ ေဘးပတ္၀န္းက်င္ ဟိုဖက္အိမ္ ကားဂိုေထာင္ဖက္မ်ားေရာက္မည္လား ဆင္းၾကည္႔ ဟိုဟိုဒီဒီ လိုက္ၾကည္႔၊ သစ္ပင္ေတြၾကားထဲ ၿဖဲၾကည္႔ေတာ႔လဲ မေတြ႔။

" ေဘာလံုးေပ်ာက္ရင္ေတာ႔ ေမေမပဲေနာ္ ... It is not my fault ... " ဟု စူပုပ္ပုပ္ၿဖင္႔ ေၿပာေနေသာ ဂ်ဴဂ်ဴေလးမွာ ေၿပာရင္း မ်က္ရည္မ်ား ၀ဲလ်က္ရွိသည္။

ဂ်ဴဂ်ဴတို႔အေမလဲ ကားေအာက္ ကုန္းၾကည္႕၊ ခပ္ေမွာင္ေမွာင္ ႏွင္းဆီပင္ေတြၾကားကုန္းရွာရင္း ....

" ေအး ေမေမလဲ ဒီလိုပဲ ပစ္ခ်လိုက္တာ၊ သမီးေရွ႔တင္ပဲ။ သမီးအေဖလဲ  ေသာ႔ဖြင္႔ေနတာ သူ႔ေရွ႔တင္ ဒီေလာက္ၾကီးတဲ႕ ေဘာလံုးတစ္လံုးလံုး ဘယ္ေပ်ာက္သြားမွန္း မသိတာေတာ႔ ထူးဆန္းလိုက္တာသမီးရယ္ ... အေမလဲ ဘာေၿပာရမလဲေတာင္မသိေတာ႔ဘူး .... "

အိမ္ထဲ၀င္ မီးဖြင္႔ၿပီးၿပန္ထြက္လာသည္႔ ဂ်ဴဂ်ဴတို႔အေဖလည္း သားအမိ၂ေယာက္ ေဘာလံုးေပ်ာက္ရွာေနပံုၾကည္႔ကာ သူ႔၏နာမည္ေက်ာ္မ်က္ခံုး အရံွဳ႔လိုက္ၾကီးကို တြန္႔ခါ တြန္႔ခါၿဖင္႔ ေမးေနသည္။  ေဘာလံုးကို ကားထဲကေန ဒီလိုလက္လြတ္စပယ္ ပစ္ခ်ရေကာင္းလားဟု အေမလုပ္သူကို အပစ္တင္ေနသည္။ အေမၾကီးကေတာ႔ ေအာ္ ဒီလိုေပ်ာက္မယ္မွန္းသိ က်ဳပ္လဲ ဘယ္ပစ္ခ်မလဲေတာ္ ... ေတာ္ေရာ ဒီလိုပစ္ခ်ရံုေလးနဲ႔ ေပ်ာက္မယ္မ်ား ေတြးဖူးလို႔လားဟု နွဳတ္သီးေထာ္ကာ  ၿပန္ရန္ေထာင္ေနေသးသည္။

ဘာပဲေၿပာေၿပာ ေဘာလံုးကား ထူးဆန္းစြာ ေပ်ာက္ခ်င္းမလွ ေပ်ာက္ေလၿပီ။ ငယ္ငယ္က အေတြးဆိုလွ်င္ၿဖင္႔ ညေမွာင္ေမွာင္ နတ္ဖြက္သည္လား၊ ပေယာဂလား၊ ဘာလား ထင္ခ်င္စရာ။   ေဘာလံုးပစ္ခ်ခ်ိန္ႏွင္႔ ဂ်ဴဂ်ဴကားေပၚကဆင္းခ်ိန္ စကၠန္႔ပိုင္းသာၾကာသည္။ ထိုေဘာလံုး ဘယ္ေပ်ာက္သြားသနည္း။    ။

ထိုေဘာလံုးေပ်ာက္ပံုကို စံုေထာက္၀ထၳဳလို အမွဳကို ၿပန္ေလ႔လာမည္ဆိုပါက

မွဳခင္းၿဖစ္ပြားပံု

ည ၁၀နာရီခဲြခန္႔ ေမွာင္ေနသည္႔ အိမ္ေရွ႔စင္၀င္၀တြင္ ကားရပ္ထားသည္။ ကားေပၚမွ ကားေမာင္းသူဒရိုင္ဘာေနရာတြင္ အေမလုပ္သူထိုင္ေနသည္။ တရားခံ အေမမွ  တၿခားတစ္ဖက္ ပြင္႔ေနေသာ တံခါးမွ ေဘာလံုးေတြကို ပစ္ခ်သည္။ ကားေပၚမွ တရားလို သက္ေသ သမီးၿဖစ္သူက ဆင္းသည္။ သူဆင္းၿပီးၿပီးခ်င္း ေဘာလံုးအနီေလးသာ ေတြ႔သည္။ ေဘာလံုး ပန္းေရာင္ ရွာမေတြ႔ေတာ႔။

ထိုအခ်ိန္ အေရးၾကီး အထူးရွယ္သက္ေသ အေဖလုပ္သူက ကားေဘးနား တစ္မီတာခန္႔ အကြာတြင္ရွိ အိမ္တံခါးကို မၿမင္မကန္း ၾကိဳးစားပမ္းစားဖြင္႔လ်က္ရွိသည္။ ထိုသူသံုးဦးၾကား စကၠန္႔ပိုင္းအတြင္း အႏွီေဘာလံုးပန္းေရာင္မွာ ေပ်ာက္ခ်င္းမလွေပ်ာက္သြားၿခင္းၿဖစ္သည္။

ေဘာလံုးေပ်ာက္ရာ ၿမင္ကြင္း ...

ပိတ္သတ္ၾကီးေရာ ဂ်ဴဂ်ဴ႔ေဘာလံုး စကၠန္႔ပိုင္းအတြင္း မည္သို႔ မည္ပံု ေပ်ာက္သြားသည္ ထင္ပါသနည္း။ အေၿဖကေတာ႔ သိပ္မခက္လွေခ်။

ပေဟဠိ အေၿဖညွိရန္ ေရွ႔ပို႔စ္တြင္ ဆက္ပါမည္ .... ေမွ်ာ္ ...း)))

ေဂ်မီကိုေမာင္ၿခိမ္႔၏ သရက္သီးခဲြနည္း ...

အိမ္က သားအဖ၂ေယာက္သည္ တီဗီၾကည္႔တာ အင္မတန္ ၀ါသနာပါသည္။ အားေနလွ်င္ သားအဖ၂ေယာက္ အိမ္ေရွ႔မွာ တီဗီၾကည္႔ေနၾကၿပီ။ ဂ်ဴဂ်ဴကဆို ပိုဆိုးသည္။ တစ္ေန႔တစ္ေန႔ သူ႔မွာ တီဗီတြင္ ဘာအစီအစဥ္ေတြရွိသည္။ ဘာၿပီးလွ်င္ ဘာၾကည္႔မည္။ စကယ္ဂ်ဴးေတြက အၿပည္႔။  တစ္ခုခုခိုင္းၿပီ၊ စာၾကည္႔ခိုင္းၿပီဆို ဂ်ဴဂ်ဴ႕အၾကိဳက္မိွဳ႔ ဒါေလးၿပီးေအာင္ၾကည္႔ဦးမည္။ ဒါေလးၿပီးၿပန္ေတာ႔လဲ ေနာက္လာတဲ႔ဟာက ဂ်ဴဂ်ဴ႕ေဖးဘရိတ္ၿဖစ္ေနၿပန္သည္။ သူ႔အေမၾကီး စိတ္တိုၿပီး ဟိတ္ေကာင္မေလး နင္ၾကည္႔တာရပ္ရင္ရပ္၊ မရပ္ရင္ ဘာၿပဳမည္၊ ညာၿပဳမည္၊ ေမေမစိတ္ဆိုးေတာ႔မည္၊ ခုခ်က္ခ်င္းလုပ္ ဆိုမွ အေမကို ေၾကာက္တာႏွင္႔ ထလုပ္ရေတာ႔သည္။

ဒါတင္မက တီဗီကလာသည္႔ ေၾကာ္ၿငာမ်ားမွ စားစရာ၊ ကစားစရာ၊ အရုပ္မ်ိဴးစံုကိုလဲ မေအကို ပူဆာတတ္သည္။ အန္တီဆြိမွာ သူတို႔ေလာက္ တီဗီမၾကည္႔ေတာ႔ တစ္ခ်ိဳ႕ အၿပင္က ကိစၥေတြ၊ လိုကယ္သတင္းေတြဆို သူတို႔ေလာက္ေတာ႔ မသိပါ။ သူတို႔သားအဖ တီဗီၾကည္႔ၿပီဆို မေကာင္းတတ္၍သာ အိမ္ေရွ႔ထြက္ ထိုင္ရသည္။ ဆိုဖာေပၚထိုင္ ကြန္ၿပဴတာတစ္လံုး ေပါင္ေပၚတင္ အြန္လိုင္းတက္ကာ  ဟိုေလွ်ာက္ဖတ္၊ ဒီေလွ်ာက္ဖတ္။ အမ်ားအားၿဖင္႔ ၿမန္မာဆိုက္မ်ားကိုသာ သြားဖတ္သည္။ တစ္ခါတစ္ရံလဲ အလုပ္အတြက္ ေလ႔လာစရာ ဖတ္စရာမ်ားရွိရာ အင္တာနက္ကေန ရွာေဖြဖတ္ရွဴေနတတ္သည္။

ဂ်ဴဂ်ဴ႔ ေဖးဘရိတ္ တီဗီရိွဳး

ထိုသားအဖကေတာ႔ အၿပင္မွာ တစ္ခုခုဆို တီဗီ သတင္းေတြ၊ ေၾကာ္ၿငာေတြကေန သူတို႔က သိေနၿပီ။  ကိုယ္ကသာ အ,တီး အ,တ။ တစ္ခါတစ္ေလ အၿပင္သြားရင္း သားအဖ၂ေယာက္ ေၿပာေနၾကတာ၊ စကားလံုးအသစ္ ထူးထူးဆန္းဆန္း၊ ဘာေၿပာတာတံုးဆို နားမလည္။ အဲဒါဆို ဂ်ဴဂ်ဴက " ေမေမက တီဗီမွ မၾကည္႔တာ။ you should watch  TV ... " ဆို ေၿပာေသးသည္။ တီဗီကလာသည္႔ စားစရာ ဟင္းခ်က္သည္႔ ရိွဳးမ်ားၾကည္႔ၿပီး မေအကို ဟိုဟာခ်က္ခိုင္း၊ ဒီဟာခ်က္ခိုင္းလည္း လုပ္တတ္ေသးသည္။ ေအာ္ဇီတြင္ ညပိုင္းတြင္  အမ်ားအားၿဖင္ cooking show မ်ား၊  food show မ်ား ၿပတတ္ရာ ဒါလည္း သူတို႔ သားအဖ အၾကိဳက္ ၿဖစ္ေနၿပန္သည္။ တစ္ခါလဲ ကြန္ၿပဴတာ ၾကည္႔ေနရာကေန ဘာရယ္မဟုတ္  တီဗီကို ခဏတၿဖဳတ္ၾကည္႔မိရာ ဟမ္မေလး သားအဖ၂ေယာက္ မည္သူမွ မၾကည္႔သည္႔ ေၾကာ္ၿငာခ်ယ္နယ္ကိုပင္  တေမ႔တေမာ ၾကည္႔ေနရာ အန္တီဆြိမွာ အေတာ္ပင္ ၾသခ်မိပါသည္။

ေဂ်မီအိုလီဗာ ရိွဳး

ဟိုေန႔ကလည္း နာမည္ၾကီး  ေဂ်မီအိုလီဗာ ဟင္းခ်က္တာ ဟင္း၅မ်ိဳးကို နာရီ၀က္နဲ႔ အၿပီးခ်က္ၿပတာကို တေမ႔တေမာ ထိုင္ၾကည္႔ေနၾကသည္။ အဲဒီရိွဳးမွာ သရက္သီးခဲြပံုကို သူတို႔ အလြန္ၾကိဳက္ၾကသည္။ ဘာမွေတာ႔ ထူးထူးဆန္းဆန္းမဟုတ္ေပမဲ႔ အိမ္က အေမက သရက္သီးကို ေဂ်မီအိုလီဗာ ခဲြသလိုမ်ိဳး တစ္ခါမွ ခဲြမေကြ်းဖူးေတာ႔ သူတို႔ သားအဖ၂ေယာက္ သူတို႔ဟာသူတို႔ ေၿပာေနၾကသည္။ သရက္သီးဆိုတာ ဒီလိုခဲြရတာ။ အဲလိုေလးက လွတယ္ေနာ္ ေဖေဖ။ ေနာက္ဆို ဂ်ဴဂ်ဴ႕ကို အဲလိုေလးခဲြေပး။ ေမေမ အဲလိုခဲြရမွန္းေတာင္ မသိဘူးနဲ႔တူတယ္ေနာ္ဆို၊ သူ႔အေဖၾကီးကလဲ ကြန္ၿပဳဴတာမဲေနတဲ႔ မေအဖက္လွည္႔ၿပီး သရက္သီးဆိုတာ အဲဒီလိုခဲြရကြ ဆို မၾကားတၾကား ေၿပာေနေသးသည္။

ေဂ်မီအိုလီဗာ သရက္သီးခဲြနည္း။

သရက္သီးခဲြနည္း တက္ဂႏိူလိုဂ်ီအသစ္ရလို႔မွ မၾကာေသး။ ဟိုေန႔က ဖလင္မန္တန္ေစ်းဖက္ ေရာက္လို႔ သရက္သီးေတြ ကပ္ပံုးလိုက္၀ယ္လာခဲ႔သည္။ တပံုးလံုးမွ ၁၅က်ပ္။ ၁၅လံုးေတာင္ပါသည္ဆိုေတာ႔ တစ္လံုးမွ တစ္က်ပ္၊ ေပၚဦးေပၚဖ်ား ေစ်းေပါသေပါ႔ဆို ၀ယ္လာခဲ႕ၿခင္းၿဖစ္သည္။ ဒီေအာ္ဇီက သရက္မ်ိဴးေတြက ၿမန္မာၿပည္ကလိုဆို မခ်စ္စုလို အလံုးၾကီးမ်ိဳးေတြ၊ ခ်ိဳၿပီးေမႊးေနသည္။  သရက္သီးေပၚခ်ိန္ဆို စကၤာပူကထက္ အဆမတန္ ေစ်းေပါသည္။

၀ယ္လာၿပီး ေနာက္ေန႔ပဲ သရက္သီးေတြက အေတာ္မွည္႔ေနၿပီ။ ထိုေန႔က ဂ်ဴဂ်ဴေလးက က်ဴရွင္သြားေနသည္။ ေန႔လည္ ခေလးသြားမၾကိဳမီ သူ႔အေဖက ထမင္းစားေတာ႔မည္ဆိုသည္။ ဟင္းက ခရမ္းသီးကို ပုဇြန္ေၿခာက္ႏိူင္ႏိူင္ႏွင္႔ မဆလာေလးအုပ္ကာ ဆီၿပန္ႏွပ္ထားသည္။ ၿပီးေတာ႔  ၾကက္ကင္ကို အသားေလးေတြမြကာ ခရမ္းခ်ဥ္သီး၊ ၾကက္သြန္နီ ပါးပါးလွီး၊ ပူစီနာႏိူင္းခ်င္း၊ ငရုပ္သီးစိမ္းႏွင္႔ သံပယိုသီး ေမႊးေမႊးေလးညွစ္ကာ ယိုးဒယားစတိုင္ ခ်ဥ္ငံစပ္ေလး သုတ္သည္။ ေနာက္ အိမ္မွာ အၿမဲေၾကာ္သည္႕ ဘာလေခ်ာင္ေၾကာ္ရယ္ဆိုေတာ႔ သရက္သီးႏွင္႔လိုက္သည္ဆိုကာ သူ႔အေဖက သရက္သီး ထခဲြသည္။

ဤေနရာတြင္ ဦးေမာင္ၿခိမ္႔တို႔ လက္စြမ္းၿပေတာ႔သည္။ ညက ေဂ်မီအိုလီဗာရိွဳးမွာ ၾကည္႔ထားသည္႔ သရက္သီးခဲြနည္းကားအတိုင္း သရက္သီးကို ခဲြကာ စားပဲြေပၚတင္ထားသည္။ ပံုစံက သရက္သီးဆိုတာ ဒီလိုခဲြရတာကြ ဆိုသည္႔ စတိုင္ႏွင္႔။ ေဘးက အူတူတူ အတတ ပိတ္သတ္ၾကီးရဲ႔ဇာတ္လိုက္ သနားစရာ အန္တီဆြိကေတာ႔ သူခဲြတာၾကည္႔ကာ အသာေလးၿငိမ္ေနရသည္။ 

ကဲ စားၾကၿပီဆိုေတာ႔ အန္တီဆြိမွာ ခါတိုင္းဆိုလွ်င္ေတာ႔ ဇြန္း၊ ခရင္းႏွင္႔သာ စားပါသည္။ ဒီေန႔ေတာ႔ ခရမ္းသီးႏွပ္က ဗမာဟင္း၊ ဆီေတြအႏွစ္ေတြအမ်ားၾကီးနဲ႔ဆိုေတာ႔ ဗမာပီပီ တစ္ခါတရံ လက္ႏွင္႔ အားရပါးရ နယ္ဖတ္စားခ်င္ေတာ႔ လက္ႏွင္႔သာစားသည္။ သရက္သီးစားမည္ဆိုကာ သရက္သီးကို ယူလိုက္ေတာ႔ အေပၚမွာ ၿပထားသည္႔အတိုင္း အခြံႏွင္႔တဲြရက္၊ သရက္သီးကို လက္က ဟင္းေတြေပကုန္သည္။ စားၿပန္ေတာ႔လဲ အခြံၾကီးႏွင္႔ တစ္ၿခမ္းလိုက္ၾကီးဆိုေတာ႔ သရက္သီးေတြက ႏွာေခါင္းကို လာလာထိေနသည္။ ပါးကို လာထိေနသည္။ ပါးစပ္တစ္ခုလံုးလဲ ေပပြကုန္သည္။ လက္ႏွင္႔ ခြါၿပန္ေတာ႔လဲ ထင္သေလာက္မလြယ္။ သရက္သီးစိတ္ေတြက ကပ္ေနသည္။ သရက္သီးကို လက္က ဟင္းေတြ ေပကုန္သည္။   ေတာ္ေတာ႔ ကို အဆင္မေၿပ။  ခါတိုင္းလို လွီးထားတာေလးက ယူရတာလဲ လြယ္၊ ခရင္းေလးနဲ႔ ဇက္ဆို ထိုးယူစားလိုက္ရံုပဲကိုး။

အန္တီဆြိခဲြပံုက စားရလြယ္သည္။

ဦးေမာင္ၿခိမ္႔လဲ လက္နဲ႔စားတာပဲ။ သူလဲ ကိုယ္႔လိုပဲ ေတာ္ေတာ္ အဆင္မေၿပၿဖစ္မွာပဲ။ ဒါေပမဲ႔ သူကေတာ႔ ထံုးစံ သူမွားသြားတာကို ၀န္ခံလိုဟန္မၿပ။ အေတာ္အဆင္ေၿပေနဟန္၊ ၿငိမ္ၿပီးစားေနေတာ႔ အန္တီဆြိက  မေက်နပ္ခ်င္ေတာ႔။ အဲသမွာ အရင္က ၿဖစ္ခဲ႔သည္႕ ၿပသနာေတြပါ ဆဲြထည္႔ၿပီး ဗ်စ္ေတာက္ဗ်စ္ေတာက္က စ ေတာ႔သည္။ ေတာ႔ ... ဒီမယ္ ကို ေမာင္ၿခိမ္႔ရဲ႔ ... ေတာ္႔ သရက္သီးခဲြနည္းက ဘယ္ႏွယ္႔ရွိစ။ က်ဳပ္မွာ စားရတာ အေတာ္ ဒုကၡေရာက္လွသေတာ္။ လက္ေတြလဲ ေပပြ၊ သရက္သီးလဲ ဟင္းေတြနဲ႔ ေပပြ။ နွာေခါင္းေတြလဲ ေပပြ။ ဒါေတာင္ ေတာ႔ၾကည္႔ရတာ အေတာ္ အဆင္ေၿပေနပံုပဲ။ က်ဳပ္အရင္က ခဲြသလိုေလးကမွ အဆင္ေၿပသားနဲ႔။ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ခရင္းေလးနဲ႔ ထိုးစား ဘယ္ေလာက္ အိေၿႏၵရလိုက္သလဲ။ ခုေတာ႔ က်ဳပ္မွာ စားေနရတာ ရစရာမရွိေတာ႔ဘူး၊ ေပပြကုန္ၿပီေတာ႔။

ဦးေမာင္ၿခိမ္႔ကေတာ႔ တဟီးဟီးနဲ႔ ေကာင္းပါတယ္ကြ၊ စားရတာ အဆင္ေၿပပါတယ္ကြ ... ဆို ခုခ်ိန္ထိ မေလွ်ာ႔ဘူး။ ေတာ္ ဟာေလ ဘယ္ေတာ႔မွ ကိုယ္မွားရင္ မွားပါတယ္လို ၀န္မခံဘူး။ ဟိုေန႔ကလဲ အဲလိုပဲ။ ....(())*&&%%$##$#$%%##))*^%$$$%^^^&&&&%$#$%^^^^&#%&*%$#@#$%%((*%%$$# %^#@@^&&*&^%$#@!!#%^&***%$#$^&**^$#$^&&**&

a%%%^#@@^&&*&^%$#@!!#%^&***%$#$^&**^$#$^&&

**^R$E##$%## ..... **&&&&^76...................... ....................... ..............

.... ၿပီးေတာ႔ စားအေသာက္ရိွဳး ဆိုတာမ်ိဳးေတြဟာ၊ လူေတြၾကည္႔ေအာင္ အထူးအဆန္းေလးေတြ လြယ္တာေလးေတြ လုပ္ၿပထားတာ။ တကယ္တန္း စားေတာ႔ အဲေလာက္အဆင္ေၿပခ်င္မွ ေၿပမွာေပါ႔ေတာ႔႔။ အခု ေတာ္ လက္ေတြ႔ သိၿပီ မဟုတ္လား .... %%**^R$E##$%##..... ....(())*&&%%$##$#$%%##))*^%$$$%^^^&&&&%$#$%^^^^&#%&*%$#@#$%%((*%%$$# %^#@@^&&*&^%$#@!!#%^&***%$#$^&**^$#$^&&**&a%

%%^#@@^&&*&^%$#@!!#%^&* .......... .............. .။

အမွန္ေတာ႔ သရက္သီးကိစၥက ဒီေလာက္ေတာ႔ ၿပသနာမၾကီးလွ။  ဟိုတစ္ေလာကၿဖစ္ခဲ႔တဲ႔ ကိစၥတစ္ခုနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး မေက်နပ္တာ ေၿပာခ်င္ေနတာၾကာၿပီ။ ခုသရက္သီးကိစၥေပၚမွ ေရာခ်ၿပီး အကုန္ေၿပာတာပဲကိုး။ သူကလဲ သေဘာေပါက္ဟန္ရွိပါသည္။ ဒီဖက္က မီးမွ်င္႔ေနၿပီဆိုေတာ႔ သူက တဟီးဟီးႏွင္႔သာလုပ္ေနရသည္။ ေနာက္မိွဳ႔ ႔ အႏုၿမဴဗံုးေတြ  ထေပါက္ကုန္ေတာ႔မည္။

ဒီလိုႏွင္႔ ညဖက္ေရာက္ေတာ႔ သားအဖ၂ေယာက္ နန္းခင္ေဇယ်ာရိွဳးကို ကြန္ၿပဴတာကေန လိုက္ဖ္ရိွဳး ၾကည္႔ေနရင္းကေန ဂ်ဴဂ်ဴက ဗိုက္ဆာလာဟန္တူသည္။ ေမေမ တစ္ခုခု စားစရာရွိလား ဆိုသည္။ အင္း ခုက fruit time ဆိုေတာ႔ သမီး ဘာစားခ်င္လဲ။ ပန္းသီး၊ သရက္သီး၊ လိေမၼာ္သီး ၾကိဳက္ရာေရြးဆိုေတာ႔ မယ္မင္းၾကီးမေလးက သရက္သီးတဲ႔ဗ်ား။

သရက္သီးလို႔ ဆိုရင္းကေန ဂ်ဴဂ်ဴတို႔ ေခါင္းထဲ မီးလံုးေလးၿဖတ္ကနဲ လင္းသြားပံုရသည္။  ေမေမ ေဂ်မီအိုလီဗာလို ခဲြေပးေနာ္တဲ႔။ သူ႔မွာက စားဖို႔က အဓိက မဟုတ္။ ေဂ်မီအိုလီဗာခဲြသလို စားခ်င္သည္က အဓိက။ တစ္ခါတစ္ေလ ဂ်ဴဂ်ဴးက  သူအေဖႏွင္႔ သိပ္တူသည္။ အင္မတန္ အတတ္ဆန္းခ်င္သည္။ အန္တီဆြိကလဲ  ကြန္ၿပဴတာ ၾကည္႔ေနရင္းကေန မထခ်င္ေတာ႔ စိတ္ထဲ ၾကိတ္၀မ္းသာသြားသည္။  အဲဒါဆို ေမေမ အဲလို မခဲြတတ္ဘူး။ သမီးအေဖကို ခဲြခိုင္းလိုက္ေလ ဆိုေတာ႔ ဦးေမာင္ၿခိမ္႔မွာ သူလက္စြမ္းၿပဖို႔ အခ်ိန္ေရာက္ၿပီဆိုသည္႔ စတိုင္မ်ိဳး လက္ခေမာင္း တခတ္ခတ္၊ ဖင္တကြ်ကြ်ရွိလွသည္။ ေဖေဖခဲြတာ ဂ်ဴဂ်ဴလဲၾကည္႔ခ်င္တယ္ဆိုကာ သားအဖ၂ေယာက္ မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ ၀င္သြားၾကသည္။ ထိုမတိုင္မီ  ဦးေမာင္ၿခိမ္႔မွာ ေတြ႔လား သူ႔သမီးက အဲသလိုခဲြတာမ်ိဳးမွ ၾကိဳက္တာဆိုသည္႔ အခ်ိဴးမ်ိဳးၿဖင္႔  လူကို ၾကည္႕သြားေသးသည္။ 

ၿပန္ထြက္လာေတာ႔ မဂ်ဴဂ်ဴတို႔ သူ႔အေဖ ေဂ်မီ အိုလီဗာ ခဲြနည္းအတိုင္း ခဲြထားသည္႔ သရက္သီးကို  ေက်ေက်နပ္နပ္ၾကီး စားေနေလသည္။ သရက္သီးက ဒီလိုခဲြရတာ။ ဒီလိုခဲြတာ စားလို႔ပိုေကာင္းတယ္ ဆိုကာ ေၿပာေနၿပန္ေတာ႔ သူ႔အေဖက ဘယ္႕ႏွယ္႔ရွိစ ဆိုသည္႔ မ်က္ႏွာေပးႏွင္႔ သူ႕သမီးစားတာကို ၾကည္႔ကာ ေက်နပ္ေနသည္။ ဘာစားစား ေၾကာင္စာလို နည္းနည္းေလးသာစားတတ္သည္႔ ဂ်ဴဂ်ဴသည္ ထိုေန႔ညက သူ႔အေဖ ေဂ်မီကိုေမာင္ၿခိမ္႔ ခဲြေပးသည္႔ သရက္သီးအလံုးၾကီးကို တစ္လံုးလံုး ကုန္ေအာင္စားေလသတည္း။ 

ဦးေမာင္ၿခိမ္႔တို႔ အဲဒီအခါမွ ၀မ္းနည္းပက္လက္သံၾကီးနဲ႔ ေၿပာလိုက္တာက ...

"ဟမ္မေလး ငါ႕သမီးရယ္ ... ညည္းနဲ႔မွပဲ အေဖ႔မွာ စိတ္ခ်မ္းသာေတာ႔တယ္ ...   ေန႔လည္တံုးကမ်ား သရက္သီးကို အဲလိုခဲြမိလို႔ ညည္းအေမ ငါ႔ကိုေၿပာတာ ပိုးစိုးပက္စက္ ... ရစရာမရွိဘူး..."

အန္တီဆြိမွာ ဦးေမာင္ၿခိမ္႔ေၿပာပံုကို သေဘာက်၍ တဟားဟားရယ္ရင္း သူတို႔သားအဖ၂ေယာက္ သူ႔အရပ္ႏွင္႔ သူ႔ဇာတ္ အဆင္ေၿပေနပံုၾကည္႔ကာ ေက်နပ္ေနေလေတာ႔သတည္း။    ။

(ပံုအခ်ိဳ႔ကို google မွ ယူပါသည္။ Credit to original up-loader )

ဆီချက်ခေါက်ဆွဲ ချက်နည်း နိဿရည်း ...

ပြီးခဲ့တဲ့ ပို့စ်မှာ ဆီချက်ခေါက်ဆွဲနဲ့ ဒန်ပေါက်ကို အားပေးကြတဲ့ သူတွေများလို့ ဆီချက်ခေါက်ဆွဲချက်နည်းလေး ရေးပေးလိုက်ပါသည်။ ဒန်ပေါက်ကတော့ နောက်တစ်ခါချက်ဖြစ်ရင် အတိုင်းအတာတွေ သေချာမှတ်ပြီး ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီးမှ တင်ပေးပါမည်။

ဆီချက်ခေါက်ဆွဲဆိုတော့ အရင်ကချက်တာ ဝက်သားကို နူးနေအောင် ပြုတ်လိုက်တော့ လှီးလိုက်ရင် ဝက်သားတွေက အသားတွေ ဖွာထွက်ကုန်တယ်။ ခုတော့ ဟိုတစ်လောက ထမင်းကြော်ကို တရုတ်ဆိုင်ကြော်လေးအတိုင်းဖြစ်အောင် ကြော်စားရင်းနဲ့ အကြံရသွားတာ။ ထမင်းကြော်မှာထည့်တဲ့ ဝက်သားကလဲ အိပေမဲ့ ကျစ်ကျစ်လေး၊ ဖွာမနေဘူး။ နောက်မှသိရတာ သူတို့က ဝက်သားကို မပြုတ်ပဲ တရုတ်လို ချာစူး (char siu) လို့ခေါ်တဲ့ ဝက်သားကို ကင်ပြီးမှ ထည့်တာကိုး။ ခု ဆီချက်ခေါက်ဆွဲထဲ ထည့်တဲ့ ဝက်သားကိုလဲ မပြုတ်ပဲ အိမ်မှာရှိတဲ့ convection oven လေးနဲ့ကင်ပြီးမှ လုပ်ကြည့်တာ ဆိုင်က ဆီချက်အတိုင်း တစ်ပုံစံထဲရပါသဗျာ။

convection oven ဆိုတာ အောက်ကလို ပုံစံလေး။ အိမ်မှာ oven အကြီးရှိပေမဲ့ ဒါလေးက သုံးရလဲလွယ် မြန်လဲ မြန်လို့ ပိုသုံးဖြစ်တယ်။ စလုံးက အိမ်ရှင်မတွေ အိမ်မှာ ကြက်သားတွေ ဘာတွေ ကင်စားချင်တယ်ဆို အဲဒါလေး ဝယ်ထားပါလို့ အကြံပေးချင်ပါတယ်။ သုံးရတာ အရမ်းလွယ်တယ်။  ဈေးလဲ ပေါပါတယ်။ ဟိုတစ်လောက Aldi မှာတွေ့ခဲ့တာ အော်ဇီ ဖွတ်ကလိဒင်္ဂါး ၂၅-၃၀ လောက်ပဲရှိတာ။ အိမ်ကမီးဖိုကတော့ အော်ဇီ ရောက်စ အိမ်တက်လုပ်တုံးက သူငယ်ချင်းတွေ လက်ဆောင်ပေးထားတာပါ ခင်ညာ။ အဲဒီတုံးက ဈေးတော်တော်ကြီးမယ်ထင်နေတာ။ စစချင်း သုံးတောင်မသုံးတတ်ဘူး။ ၆လလောက်နေမှ စသုံးဖြစ်တာ။ သုံးပြီးတော့လဲ ကြိုက်လွန်းလို့ ခဏခဏ သုံးဖြစ်နေရောပဲ။

  ဆီချက်ခေါက်ဆွဲအတွက် လိုတဲ့ ပစ္စည်းတွေက ( လူ ၃-၄ယောက်စာခန့်)

ဝက်သား ၄၀၀ ဂရမ်ခန့်

ဝက်ရိုး / ကြက်ရိုး ၅၀၀ ဂရမ်ခန့် (ကြက်ရိုးက ဝက်ရိုးထက် ပိုချိုတယ်၊ အန်တီဆွိကတော့ ၂ခုလုံးရောပြုတ်တယ်)

ကြက်သွန်ဖြူ ဆီချက်

ပဲငံပြာရည် အကြည်ရည်

ငရုပ်ကောင်းမှုန့် (white pepper)

 ဂျင်း

ကြက်သွန်ဖြူ

ကြက်သွန်မြိတ်

သကြား၊ ဆား၊ ကြက်သားမှုန့်

အချဉ်အတွက်

သခွါးသီး တစ်လုံး

ကြက်သွန်နီတစ်လုံး

ငရုပ်ဆီ

မန်ကျည်းမှည့်ရည် (သို့) သံပုရာသီး ။ သံပုယိုသီး

လူ ၃-၄ ယောက်စာလောက်ဆို ဝက်သား အသားများများအပိုင်း ၄၀၀ ဂရမ်လောက်ကို ဆားလက်ဖက်ရည်ဇွန်း တစ်ဇွန်း၊  ကြက်သားမှုန့်၊ ငရုပ်ကောင်းတွေနဲ့ သုတ်နယ်ပြီး ဆားပြားဝင်အောင် ရေခဲသေတ္တာ အောက်ခန်းထဲ တစ်ရက်လောက် ဒီတိုင်းပစ်ထားလိုက်။ ပြီးမှ စောနက convection oven ထဲ သံစကာအမြင့်လေးတင်ပြီး ကင်လိုက်တာပဲ။ အပူချိန် ၂၀၀ ဒီဂရီ စင်တီဂရိတ်လောက် နဲ့ တစ်ဖက်ကို ၄၅မိနစ်၊ နောက်တစ်ဖက်ကို  ၂၅မိနစ်လောက် ကင်ပေးရပါတယ်။ မီးဖိုက timer ပါတော့ ပစ်ထားလိုက်ရုံပဲ။ အသံကြားရင် တစ်ဖက်လှန်ပေးလိုက်။ လွယ်မှလွယ်။

ပြီးတော့ အဲဒါကို အေးဆေး တစ်ပတ်လောက်ထားလို့ရပါတယ်။ ထမင်းနဲ့ ကြော်စားရင်စား၊ ဆီချက်ခေါက်ဆွဲချက်ရင်ချက်၊ ထမင်းဖြူလေးနဲ့အနှစ်လေးဆမ်းပြီး ဝက်ခေါက်ကင်လို စားချင်လဲ စားလို့ရသေးတယ်။ ရေခဲသေတ္တာ အောက်ခန်းထဲ ပလပ်စတစ်ဗူးလေးနဲ့ ထည့်ထားလိုက်တာပဲ။ ဆီချက်ခေါက်ဆွဲ ချက်တော့မယ်ဆိုမှ ထုတ်ပြီး သေးသေးလေးတွေ လှီးထားပါတယ်။

လှီးရတာ ကောင်းတယ်။ လုံး၀ ဖွာမထွက်ဘူး။ အသားလဲ အိတယ်။

ကြက်သွန်ဖြူကိုလည်း ဥကြီး ၂ဥခန့် ထောင်းပြီး၊ ဒါမှမဟုတ် blander နဲ့ မွှေပြီး ဆီချက်ချက်ထားပါတယ်။ အန်တီဆွိ အလွယ်ကြိုက်ပုံများ ကြက်သွန်ဖြူဥကြီးတွေကို မနွှာပဲ ဒီတိုင်းထည့်ထောင်းပြီး နောက်မှ အခွံတွေ ဖယ်ထုတ်တာ။ မြန်မှမြန်။ ဟိုးခေတ်တုံးကလို  ချွေးမရွေးမယ်ဆိုရင်တော့ အန်တီဆွိ ခုချိန်မှာ အပြိုကြီး  င်္ဟီး ..ဟီး

(တရုတ်စာဆိုတော့ ကြက်သွန်ဖြူဆီချက်ကို ဆနွင်းမှုန့် လုံးဝမထည့်ပါနဲ့နော်။)

ဝက်ရိုး၊ ကြက်ရိုးတွေကို ဂျင်းအပြားလိုက် ၃-၄ပြား၊  ကြက်သွန်ဖြူ အလုံးလိုက် မနွှာပဲထည့်ပြုတ်ပြီး သကြား၊ ဆား၊ ငရုပ်ကောင်း၊ ပဲငံပြာရည်၊ ငါးငံပြာရည်တို့နဲ့ ချိုအောင်လုပ်ထားပါတယ်။ ဟင်းချိုတစ်ဝက်ကို  အရည်ချည်း သတ်သတ်သောက်ဖို့ စကာနဲ့ စစ်ထားလိုက်ပြီး ခွဲထားပါတယ်။ တစ်ဝက်ကတော့ ခေါက်ဆွဲထည့် ဖျောဖို့ပါ။

တစ်အိုးက မိထူးဖို့ ... တစ်အိုးက ကစ်ဆစ်ဖုဖို့

 

ဆီချက်ခေါက်ဆွဲ လုပ်တဲ့နေရာမှာ သုံးတဲ့ခေါက်ဆွဲကလဲ အရေးကြီးပါတယ်။ အန်တီဆွိကတော့ ပြုတ်တဲ့ ခေါက်ဆွဲပဲသုံးပါတယ်။ အုန်းနိူ့ခေါက်ဆွဲ၊ ခေါက်ဆွဲကြော်တွေကတော့ ခေါက်ဆွဲ အစိမ်းနဲ့ ပိုကောင်းပေမဲ့ ဆီချက်ခေါက်ဆွဲကတော့ ပြုတ်တဲ့ ခေါက်ဆွဲ ခြောက်နဲ့ ပိုကောင်းပါတယ်။

အန်တီဆွိသုံးတဲ့ တံဆိပ်ပါ။ ထိုင်ဝမ်ကလာတာ Kan To Noodle တဲ့။ ဒီမှာတော့ တစ်ထုတ် ၂ကျပ်ခွဲလောက်ပဲရှိတယ်။ အဲဒါတစ်ထုတ်ဆို သားအမိ သားအဖ ၃ယောက် တစ်နပ်စာ ကွက်တိပဲ။

အဲဒီလို ခေါက်ဆွဲတွေက ရေစိမ်စရာလုံးဝမလိုပဲ ရေနွေးပွက်ပွက်ဆူထဲ ထည့်ပြုတ်ရတာပါ။ ခေါက်ဆွဲကို အရမ်းအိနေအောင်မပြုတ်ပဲ နဲနဲလေး မာတုံး မီးဖိုကချ၊ ရေစစ်ပြီး ရေအေးများများနဲ့ ဆေးချပါ။  ပြီးရင် ခေါက်ဆွဲတွေ ထွေးပြီး ကပ်မသွားအောင် ဆီချက်လေးတစ်ဇွန်းလောက်ထည့်ပြီး နယ်ထားလိုက်ပါ။ အဲဒါတွေအကုန်လုံး ကြိုလုပ်ထားလို့ရပါတယ်။ အန်တီဆွိဆို အပေါ်ကဟာတွေအကုန်လုံး  ညနေ ဦးခြ်ိမ့်ပြန်မှစားမှာကို မနက်ကတည်းက လုပ်ထားတာဂျ။

စားခါနီး ပွဲပြင်ဖို့အတွက် ခေါက်ဆွဲ နှစ်ဖို့ ဟင်းချိုအိုးကို ပွက်နေအောင် အရင် တည်ထားလိုက်ပါတယ်။

တချိန်တည်း ပွဲပြင်ဖို့ ပန်းကန်တစ်လုံးထဲကို ဟင်းချိုလေး စားပွဲဇွန်း တစ်ဇွန်းလောက်၊ ဆီချက်လေး စားပွဲဇွန်း တစ်ဇွန်းခွဲလောက်၊ ပဲငံပြာရည် အကြည်ရေ လက်ဖက်ရည်ဇွန်း တစ်ဇွန်းလောက်၊ ပိုချိုချင်ရင် ကြက်သားမှုန့်လေး အနည်းငယ်ကို ထည့်ပြီး မွှေထားပါ။

ပြီးမှ ဆူပွက်နေတဲ့ ဟင်းချိုရည်ထဲကို ခေါက်ဆွဲ(ပြုတ်ပြီးသား)ကို ဇကာနဲ့ နှစ်ပြီး စိတ်ကြိုက်ခေါက်ဆွဲ အပျော့အမာရပြီဆို  စောနက ပွဲပြင်မဲ့ ပန်းကန်ထဲထည့်ပြီး တူလေးနဲ့ အသာ မွှေပေးပါ။  ပြီးရင် အပေါ်က ဝက်သားတုံးလေးတွေရယ်၊ ဆီချက်က ကြက်သွန်ဖြူအကြွပ်လေးတွေရယ်၊ ငရုပ်ကောင်း ကြက်သွန်မြိတ်တွေ ဖြူးပြီး စားနိူင်ပါပြီ။ နှစ်တဲ့ ဟင်းချိုရည်ကိုက ချိုနေတော့ ဆီချက်ခေါက်ဆွဲက တော်တော်ကို အရသာရှိပါတယ်၊ ချိုပါတယ် ခင်ည။

အချဉ်အတွက်ကတော့ သခွါးသီးနဲ့ ကြက်သွန်နီကို ပါးပါးလှီးပြီး ငရုပ်ဆီရယ်၊ မန်ကျည်းမှည့်ရည် (သို့) သံပယိုသီး/ သံပုရာသီးလေး ဆမ်းလိုက်တာပဲ။

ဟင်းချိုရည် ခွဲထားတာကိုလည်း ပူအောင် နွှေးလိုက်ပြီး ငရုပ်ကောင်း၊ ကြက်သွန်မြိတ်လေးဖြူးပြီး ဆီချက်ခေါက်ဆွဲနဲ့ စားဖို့ ပြင်လိုက်ပါဦး။

ကဲ သုံးဆောင်နိူင်ပါပြီ။ ဆိုင်က ဆီချက်ခေါက်ဆွဲ အတိုင်းပါပဲ ။

အန္တီဆြိ ဆားခ်က္ၿခင္း ..

အၾကံကုန္ ဂဠဳန္ဆားခ်က္တဲ႔။ အန္တီဆြိတစ္ေယာက္လည္း ဘေလာ႔ဂ္မွာ ဘာေရးရမလဲ စဥ္းစားမရတာနဲ႔ ပံုေလးေတြ တင္ၿပီး ဆားခ်က္လိုက္ပါတယ္။ အားေပးၾကပါဦးဂ်ာ။

ဟုတ္ပါတယ္။ ဂ်ဴဂ်ဴေလးနဲ႔ မာရီလင္မြန္ရိုးပါ။ ဆစ္ဒနီက မဒမ္တူးေဆာ႔ၿပတိုက္မွာ ၿဖစ္ပါတယ္။

ဘုန္းၾကီးေက်ာင္း ၀ါဆိုသကၤန္းကပ္ပဲြတံုးက ဘုန္းဘုန္းေတြအတြက္ ပဲြၿပင္ထားတာ ၿဖစ္ပါတယ္။ တစ္အိမ္တစ္ခြက္နဲ႔ ဟင္းခြက္ေပါင္း ရာခ်ီမလားပဲ။

 ေက်ာင္းက ေလ႔လာေရးခရီမွာရိုက္လာတဲ႔  ဂ်ဴဂ်ဴေလးရဲ႔ လက္ရာပါ။ အေမအရင္က ကိုင္တဲ႔ ကင္မရာ အေဟာင္းေလးကို ေပးထားတာ ကင္မရာကို ေကာင္းေကာင္းသံုးတတ္ေနပါၿပီ။

ဂ်ဴဂ်ဴေလး chicken wing စားပံု ပါခင္ည။  အလယ္ကအသားေလးေတြပဲ ေဖာက္စားထားတာ။ သူတစ္ေယာက္တည္းတင္လားဆိုေတာ႔  မဟုတ္ဘူးခင္ည။ ဟိုတစ္ေလာက ရက္စ္ေတာရန္႔မွာ chicken wing မွာ စားၾကေတာ႔ ခေလးေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အဲယိုေရးေတြပဲ စားၾကသဗ်။ အေမေတြက ႏွေၿမာေတာ႔ သူတို႔အက်န္ေလးေတြ ရွင္းရတာ။

အန္တီဆြိခ်က္တဲ႔ ဒန္ေပါက္။ ပထမဆံုး ခ်က္တာဆိုေပမဲ႔ ရန္ကုန္က ၾကက္လွ်ာစြန္းတို႔ ေရႊေညာင္ပင္တို႔ အရသာအတိုင္းပဲ ။ ဟဲဟဲ။ ခ်က္တံုးက ဓာတ္ပံုေတြ ေသခ်ာ မရိုက္ထားလို႔ ေနာက္တစ္ခါခ်က္မွ ခ်က္နည္း ေရးေပးပါဦးမည္။

ကြ်ႏုပ္တို႔၏ေရႊဘ ၊ ဘဇာကို သေဘာက်လို႔ ဒီေလာက္ေတာင္ရယ္ေနရသတံုး။

တစ္ခုေသာ picnic မွာေပါ႔ဗ်ာ။ ၃က်ပ္တန္ ဦးထုတ္ၾကီးနဲ႔ ပဲေပးေနတာ အဒူတံုး။

အန္တီဆြိတစ္ေယာက္ ဘာေတြ အလုပ္ရွဳပ္။

အိမ္က ႏွင္းဆီပင္မွာ ပိုးေကာင္ေလးေတြ တက္ေနတာ။ ပိုးသတ္ေဆးေတြ ရွိေပမဲ႔ သတ္လဲ မသတ္ရဲ။ အညြန္႔တိုင္းမွာ အဲလို တက္ေနတာ။

ဘုရားတကာ ကိုကိုၿခိမ္႔

ဆီခ်က္ေခါက္ဆဲြကို ဆိုင္ကအတိုင္း တစ္ပံုစံတည္းတူေအာင္ ခ်က္တတ္ေနပါၿပီ။

သမီးေက်ာင္းအၾကိဳ ၿမက္ခင္းထဲမွာ အေလ႔က်ေပါက္ေနတဲ႔ ပန္းေသးေသးေလးေတြကို အနီးကပ္ဆဲြထားတာ။ 

အန္တီဆြိ ငယ္ငယ္က ပံုေလးတစ္ပံုကို photo funia နဲ႔ ဖန္တီးထားတာပါ။

ဒါက ဂ်ဴဂ်ဴေလး

စကၤာပူမွာတံုးက စကၠဴ စတားေလးေတြ ခ်ိဳးၾကတာ ေခတ္စားလိုက္ေသးတယ္။ ဂ်ဴဂ်ဴက ေက်ာင္းကေန ေရာင္စံု စာရြက္ေလးေတြ ၀ယ္လာ။ အေမက ေခါက္။

ဦးၿခိ္မ္႔ ေရႊတိဂံုဘုရားတက္တဲ႔ စတိုင္။

ဂ်ဴဂ်ဴနဲ႔ ၀မ္းကဲြညီမေတြ။

Sydney Opera House မွာ ...

အန္တီဆြိ္ ဂိုက္ေပးၾကမ္းေနပံုပါ။

ဒါကေတာ႔ bonus
အရမ္းရယ္ရတယ္။ သေဘာက်တယ္ သမီးရွင္ေတြ ၾကည္႔ၾကဦး။
(Credit to original uploader)